17.9 C
Athens
Πέμπτη, 25 Απριλίου, 2024

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Η συνεχιζόμενη πληγή της συντήρησης των Υποδομών | Με αφορμή το στέγαστρο Καλατράβα

Πρόσφατα

Δυστυχώς πληθαίνουν ανησυχητικά τα φαινόμενα ελλιπούς συντήρησης κρίσιμων Υποδομών της χώρας, με αποτελέσματα αστοχίες, κινδύνους για ανθρώπινες ζωές, αυξημένο κόστος επισκευών, βλάβες για το Περιβάλλον. Τελευταίο στη σειρά το στέγαστρο του Ολυμπιακού Σταδίου, του οποίου η στατικότητα ελέγχεται καθώς ουδεμία συντήρηση δεν είχε γίνει επί 20 έτη.

Η ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ μόνο το τελευταίο δίχρονο είχε επισημάνει:

Σχετικά με το κλείσιμο της Γέφυρας Σερβίων όπου αναφέραμε: «Από αρμόδια χείλη ακούσαμε ότι από την κατασκευή της γέφυρας και επί 50 χρόνια λειτουργίας της δεν έγινε καμία συντήρηση. Ενώ σε άλλη έγκυρη πηγή αναφέρεται ότι η μοναδική επιθεώρηση της γέφυρας, έγινε μετά τον σεισμό του Μαΐου το 1995, άγνωστο πως, αφού δεν υπήρχαν σχέδια. Η Γέφυρα αφέθηκε στην τύχη της, δίχως να ληφθεί σχετική μέριμνα από την πολιτεία, παρόλο που τα προβλήματά της πλήθαιναν στην πορεία του χρόνου και πλέον φαίνονταν δια γυμνού οφθαλμού (παραμόρφωση στο κατάστρωμα, καμπυλώσεις στα κάγκελα κλπ.)»

Σχετικά με την τραγική κατάσταση που επικρατεί στις Τεχνικές Υπηρεσίες των Νοσοκομείων, όπου γράφαμε ότι: «Οι εγκαταστάσεις στην πλειονότητα των Νοσοκομείων είναι απαρχαιωμένες, με ελλιπή συντήρηση λόγω περιορισμένων προϋπολογισμών, η προληπτική συντήρηση είναι πολυτέλεια, μεγάλα έργα όπως η αντικατάσταση σωληνώσεων ύδρευσης – αποχέτευσης ματαιώνονται, επικίνδυνες εγκαταστάσεις με φιάλες υγραερίου στα εργαστήρια, δίκτυα ατμού σάπια, ανελκυστήρες χωρίς πιστοποίηση, δίκτυα ιατρικών αερίων άνω των 30 ετών, εκτός προδιαγραφών και η λίστα δεν τελειώνει. Όλα τα παραπάνω αποτελούν το “ιδανικό” μείγμα για να οδηγηθούμε σε ένα σοβαρό ατύχημα και μετά θα ψάχνουμε τις αιτίες.»

Σχετικά με το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη όπου αντιγράφαμε: “Στην επιστήμη μου και στην δουλειά μου απαγορεύεται από τους κανονισμούς να καταγράψεις το «τραγικό ανθρώπινο λάθος» ως αιτία ενός σοβαρού γεγονότος και να ξεμπερδεύεις. Είσαι υποχρεωμένος να ρωτήσεις ξανά και ξανά, γιατί δεν απετράπη το λάθος, γιατί δεν είχε γίνει αυτό που θα απέτρεπε την πιθανότητα ανθρώπινου λάθους“.

Για το πρόσφατο θανατηφόρο ατύχημα στη Γέφυρα στην Πάτρα ενημερώναμε για τους ιδιώτες ότι «Τα έργα αποκατάστασης ξεκίνησαν το 2021 με κόστος 6.517.287,49 ευρώ και τα έχει αναλάβει η εταιρεία ΑΒΑΞ για λογαριασμό της Ολυμπίας Οδού, η οποία κατασκευάζει το κομμάτι Πάτρα – Πύργος και έχει την ευθύνη της συντήρησης και λειτουργίας του αυτοκινητοδρόμου από την Ελευσίνα έως την Πάτρα. Η δε ΑΒΑΞ ΑΕ αποτελεί μέτοχο της Ολυμπίας Οδού.»

Στην Ανακοίνωση μας για τις καταστροφικές πλημμύρες επισημαίναμε για τα αντιπλημμυρικά έργα «Για να μην αναφέρουμε το γεγονός της ελλιπούς συντήρησης όσων από αυτά είναι λειτουργικά και του στρεβλού σχεδιασμού τους, καθώς η χάραξη τους υπαγορεύτηκε από κάθε μορφής ιδιωτικά συμφέροντα και καταπατημένες γύρω ιδιοκτησίες»

Ενώ και στις παρατηρήσεις μας για τις τροποποιήσεις στο Ν.4412/16 επισημαίναμε την έλλειψη προβλέψεων για την αναγκαία συντήρηση των έργων, καθώς και σε ανακοινώσεις για τον αναγκαίο αντισεισμικό έλεγχο Σχολείων και άλλων Δημόσιων Υποδομών.

Όσον αφορά το στέγαστρο – όπως και όλες οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις – κατασκευάστηκε με διαδικασίες fast track, με φωτογραφικές διατάξεις και απευθείας αναθέσεις λόγω του «κατεπείγοντος». Οι εγκαταστάσεις λειτουργούσαν είτε παράνομα είτε με προσωρινές άδειες και για πρώτη φορά αδειοδοτήθηκαν πλήρως (κολυμβητήριο, ποδηλατοδρόμιο, τένις, κλειστό στίβου, κλειστό μπάσκετ) μετά το 2015.

Το ίδιο το σκέπαστρο Καλατράβα είχε αδειοδοτηθεί με βάση τον νόμο για τις πέργκολες! Τα προβλήματα που ανακύπτουν συνεπώς σε αυτό, όπως και σε άλλες αντίστοιχες Υποδομές, δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Γέφυρες, Σήραγγες, Λιμάνια, Σχολεία, Αθλητικές Εγκαταστάσεις, Οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο, αντιπλημμυρικά έργα, Πανεπιστήμια, Νοσοκομεία, Μουσεία Δημόσια Κτίρια (κατηγορίας Σ3 και Σ4), συμπληρώνουν δεκαετίες από την κατασκευή τους και ειδικά τα τελευταία μνημονιακά χρόνια, ο έλεγχος και η συντήρηση τους εξαφανίστηκε παντελώς. Μόνο όταν συνέβαινε κάποιο προδιαγεγραμμένο ατύχημα, τη θυμόμασταν. Και πάντα αναζητώντας κάποιο εξιλαστήριο θύμα μεταξύ των Τεχνικών Υπαλλήλων όπως συμβαίνει με το Οδικό δίκτυο, τις παιδικές χαρές και σε πλήθος άλλων περιπτώσεων αφού παρά το γεγονός ότι δεν διατίθενται επαρκή κονδύλια για τη συντήρηση των έργων και υποδομών, δυστυχώς οι ευθύνες κάπου «πρέπει» να αποδοθούν. Την «υποχρέωση» αυτή την πληρώνουν συνήθως συνάδελφοι\ισσες μηχανικοί που «χρεώνονται» υπηρεσιακά τη συντήρηση του οδικού δικτύου και άλλων υποδομών όπως και ρεμάτων/ποταμών κλπ, εξαιτίας ελλείψεων στο υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο (ενδεικτικά ο ν. 3481/06 περί συντήρησης δρόμων).

Υπενθυμίζουμε ότι η Ομοσπονδία μας επανειλημμένως έχει στείλει σχετικές προτάσεις διόρθωσης του προβληματικού νομοθετικού πλαισίου: προτάσεις για βελτίωση οδικού δικτύου, αίτημα συνάντησης για οδικό δίκτυο, σχετικά με τα ρέματα.

Ο τρόπος εκτέλεσης των Δημοσίων Έργων στη χώρα μας «ξεχνά» να εντάξει την αναγκαία συντήρηση τους στον προγραμματισμό και στο εκτιμώμενο κόστος. Γιατί αν προβλέψεις από την αρχή δαπάνες συντήρησης, δεσμεύονται κονδύλια τα οποία δεν μπορείς να διαθέσεις για «νέα έργα» και νέες κορδέλες! Επιπλέον, είναι δυστυχώς προτιμότερο να προκηρύξεις μια νέα εργολαβία για να αποκαταστήσεις το κακοσυντηρημένο έργο, παρά να δαπανάμε λιγότερα κάθε χρόνο για τη συντήρησή του. Συνεχώς ανακοινώνονται νέες κατασκευές, συχνά συγχρηματοδοτούμενες από την Ε.Ε., πόσες φορές όμως ακούσαμε να ανακοινώνεται κάποια συντήρηση, από εθνικούς πόρους; Γιατί οι συντηρήσεις δε χρηματοδοτούνται από ευρωπαϊκούς πόρους; Πότε κινητοποιήθηκαν οι φορείς για να προλάβουν βλάβες στα υφιστάμενα έργα, η αντιμετώπιση των οποίων εκ των υστέρων έχει πολλαπλάσιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος;

Με το παρόν υπενθυμίζουμε ότι οφείλει να τερματιστεί η πολιτική «κόστους – οφέλους» και… «φαίνεσθε». Τα έργα κι οι υποδομές ενός οργανωμένου κράτους οφείλουν να ελέγχονται και να συντηρούνται και αυτό να προβλέπεται υποχρεωτικά κατά το σχεδιασμό και την υλοποίηση τους. Για να μη θρηνήσαμε απώλειες ζωών και περιουσιών ως αποτέλεσμα αυτής της συνεχιζόμενης πολιτικής.

Πέρα από την υλοποίηση των παραπάνω, ο σημαντικότερος παράγοντας παραμένει η επαρκή στελέχωση των Τεχνικών Υπηρεσιών, οι οποίες λόγω έλλειψης προσωπικού πλέον αδυνατούν να εκτελέσουν τις αρμοδιότητες τους. Μόνο με την εξασφάλιση της αναγκαίας στελέχωσης και της κατάλληλης υλικοτεχνικής υποδομής οι εργαζόμενοι επιστήμονες Μηχανικοί μπορούμε να συμβάλλουμε αποτελεσματικά στην προστασία όλων των κρίσιμων Υποδομών.

Παρόμοια Άρθρα

Παρατάξεις