Το πλαίσιο συμμετοχής μας στο συνέδριο της Ομοσπονδίας μας (29/11/2022)

Στις 29 Νοεμβρίου πραγματοποιείται το συνέδριο της Ομοσπονδίας μας, της Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπουργείου Εργασίας (ΟΣΥΠΕ)! Άλλη μια ομοσπονδία, που δημιουργήθηκε πάνω στον κατακερματισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων. Μόνο στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, υπάρχουν τρία πρωτοβάθμια σωματεία και στο Υπουργείο Εργασίας άλλα δύο.Τα τελευταία μάλιστα, τα χωρίζει ένας όροφος αλλά και πολλές “καρέκλες”. Εκτός της ΟΣΥΠΕ μάλιστα,  υπάρχει στην Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας και  η (ΠΟΣΕΠΕ-Ομοσπονδία Επιθεωρητών) με δύο πρωτοβάθμια Σωματεία.

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Ο πολυκερματισμός του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος είναι το αποτέλεσμα της έντονης κομματικοποίησης, που οδηγεί στη δημιουργία σωματείων για τον έλεγχο και τη διαμόρφωση του συσχετισμού δύναμης στις δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Η ΑΔΕΔΥ αυτή τη στιγμή συνενώνει 46 ομοσπονδίες και πάνω από 3000 πρωτοβάθμια σωματεία!!!!

Στον δημόσιο τομέα, η εξάρτηση του συνδικαλιστικού κινήματος από τις κυβερνήσεις άμβλυνε την συγκρουσιακή του στάση απέναντι στο κράτος και τις εφαρμοζόμενες επιθετικές πολιτικές σε βάρος του κόσμου της εργασίας. Οι σχέσεις των συνδικαλιστικών ηγεσιών με τις πολιτικές ηγεσίες όχι μόνο οδήγησε στον κοινωνικό εταιρισμό αλλά μετέτρεψε την συνδικαλιστική δράση σε νομή θέσεων και επιδομάτων. Ταυτόχρονα, διαμορφώθηκε μια κατάσταση όπου συνδικαλιστικά στελέχη παραμένουν επί χρόνια εκτός εργασίας , μακριά από τα καθημερινά προβλήματα των εργαζομένων. Όταν ο συνδικαλισμός γίνεται επάγγελμα και η μάχη γίνεται για τον συσχετισμό των δυνάμεων τότε μιλάμε για ήττα του συνδικαλιστικού κινήματος.

Σε μια περίοδο που εντείνεται η επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου προς τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα οφείλουμε να οργανώσουμε τους συλλογικούς αγώνες των εργαζομένων. Να αναζητήσουμε τους τρόπους , τα μέσα , τις μορφές και το περιεχόμενο των διεκδικήσεων των εργαζομένων.

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ-ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ

Η αντίσταση απέναντι στις επιθέσεις που δεχόμαστε απαιτεί ισχυρές συνδικαλιστικές οργανώσεις πέρα από τη λογική της διαχείρισης και της υποταγής.

Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται:

Ενοποίηση των ομοσπονδιών και κλαδικοποίηση των ομοσπονδιών ώστε να αντιστοιχούν σε μεγάλους κλάδους και να παρέχουν κάλυψη σε όλες τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους. Να θυμηθούμε ότι ήδη από το 1986, στο πρώτο καταστατικό της συνέδριο η ΑΔΕΔΥ είχε αντίστοιχες αποφάσεις, αποφάσεις που οι συστημικές παρατάξεις τις μετέτρεψαν σε κενό γράμμα.

Έλεγχος των διοικήσεων και όριο θητειών. Ο παραγοντισμός και η γραφειοκρατία αποτελούν βασικά προβλήματα στο συνδικαλιστικό κίνημα . Χρειάζεται ένα διαρκές μέτωπο που θα ελέγχει τις διοικήσεις και θα διεκδικεί την επιβολή ορίου θητειών.

Λογοδοσία των αιρετών εκπροσώπων. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι συνδικαλιστικές ηγεσίες αυτονομούνται από το συλλογικό σώμα των εργαζομένων δεν ενημερώνουν και δεν λογοδοτούν για τις επιλογές τους.

Άρση του ιστορικού διαχωρισμού της συνδικαλιστικής οργάνωσης δημόσιου-ιδιωτικού (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ). Ο διαχωρισμός είναι αποτέλεσμα της κρατικής παρέμβασης, έγινε με κρατική απόφαση. Ο κόσμος της εργασίας δεν μπορεί να είναι διασπασμένος απέναντι στις επιθέσεις του κράτους και της εργοδοσίας.

Ενοποίηση των πρωτοβάθμιων σωματείων. Τα πρωτοβάθμια σωματεία αποτελούν τον πυρήνα της συγκρότησης του συνδικαλιστικού κινήματος. Αναγκαία προϋπόθεση για ένα ζωντανό και μαχητικό συνδικαλιστικό κίνημα είναι ο εκδημοκρατισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων, μέσα από τις συχνές γενικές συνελεύσεις, στις οποίες οι εκπρόσωποι των δευτεροβάθμιων σωματείων θα ελέγχονται και θα λογοδοτούν. Αυτή τη στιγμή, οι συστημικές δυνάμεις του συνδικαλιστικού κινήματος έχουν μετατρέψει τις γενικές συνελεύσεις σε σπάνιο είδος, εκλογοαπολογιστικού χαρακτήρα. Είναι μια διαδικασία, που μετατρέπει τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες σε απλούς ψηφοφόρους που καλούνται να επικυρώσουν ειλημμένες αποφάσεις των συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΣΥΠΕ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ

Η Ομοσπονδία μας, την τελευταία τριετία αποτελεί “συνδικάτο-φάντασμα”. Χωρίς επαφή με τα Πρωτοβάθμια σωματεία, τους συναδέλφους, τα προβλήματα. Χωρίς ενημέρωση, συντονισμό με άλλους φορείς και αναζήτηση συμμάχων, χωρίς παρουσία στους αγώνες του κλάδου ή άλλους εμβληματικούς αγώνες. Ένα Διοικητικό Συμβούλιο με προσθαφαιρέσεις μελών, ανάλογα με τις εκάστοτε συνδικαλιστικές μεταγραφές, που “φυτοζωεί” στον γυάλινο πύργο της Δραγατσανίου.

Ως ΑντίΛογος, απαιτούμε από το ΔΣ που θα προκύψει μετά τις αρχαιρεσίες του Συνεδρίου:

  • Ξεκάθαρη πολιτική και συνδικαλιστική τοποθέτηση της Ομοσπονδίας μας στο πλευρό κάθε δίκαιου εργατικού αγώνα, στοίχιση με μαχητικά συνδικάτα, φορείς, συλλογικότητες που παλεύουν για τα δίκαια των εργαζομένων.

  • Καταδίκη φαινομένων φιλοκυβερνητικού συνδικαλισμού και κοινωνικού εταιρισμούΕίναι προφανές ότι εκ της θέσης της στο παρόν κοινωνικοοικονομικό σύστημα κάθε Κυβέρνηση, κάθε υπουργός είναι αντίπαλος των εργαζομένων και ως τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται από τους εργαζόμενους. Κάθε κατάκτηση μας είναι νίκη του αγώνα μας και όχι χάρη κάποιου κόμματος ή Υπουργού.

  • Άμεση ανάληψη πρωτοβουλιών για ενοποίηση των σωματείων του χώρου με σαφές χρονοδιάγραμμα και ξεκάθαρες δημοκρατικές διαδικασίες (μέσα από Γενικές Συνελεύσεις), χωρίς καπελώματα και πισώπλατα χτυπήματα.

  • Συντονισμό με τις υπόλοιπές Ομοσπονδίες του Υπουργείου για συντονισμό της δράσης μας απέναντι στον νόμο Χατζηδάκη ,τις παραφυάδες του και όλες τις μνημονιακές και αντεργατικές πολιτικές. Να αναπτυχθεί ο δημόσιος λόγος μας για τις πολιτικές και τα νομοσχέδια του Υπουργείου Εργασίας και να παλέψουμε για την δική μας αντίληψη για την εργασία και τις εργασιακές σχέσεις.

  • Τακτικές Κοινές Συνεδριάσεις των ΔΣ της ΟΣΥΠΕ με τα ΔΣ των πρωτοβάθμιων με σκοπό την άμεση ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων, χωρίς να εμποδίζεται η αυτόνομη λειτουργία και λήψη αποφάσεων κάθε πρωτοβάθμιου.

  • Εξωστρέφεια της Ομοσπονδίας μας με συχνή επικοινωνία με τα πρωτοβάθμια ή και απευθείας με τα μέλη τους. Δημιουργία ενημερωμένης ιστοσελίδας της Ομοσπονδίας που θα αποτελεί εργαλείο προβολής της και επικοινωνίας.

  • Στροφή της Ομοσπονδίας μας σε ανάληψη κινηματικής δράσης. Να σταματήσει η απλή διαβίβαση των ανακοινώσεων της ΑΔΕΔΥ και να οργανωθεί πραγματική και μαχητική παρουσία της Ομοσπονδίας μας στους εργατικούς αγώνες του σήμερα και του αύριο.

ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΌ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΟΣΥΠΕ

Ως προμετωπίδα των διεκδικήσεων μας, η ΟΣΥΠΕ θα πρέπει να θέσει μεταξύ άλλων:

  • Αυξήσεις για όλους τους Δημοσίους Υπαλλήλους που θα καλύπτουν τις απώλειες της δεκαετίας 2011-2021 και τον πληθωρισμό από το 2022 και μετά

  • Υψηλή φορολόγηση των υπερκερδών των μεγαλοβιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τζογαδόρων της ενέργειας και όσων εκμεταλλεύονται φυσικούς πόρους

  • Κοινωνικό και εργατικό έλεγχο στα δημόσια αγαθά ενέργεια, υγεία, παιδεία, κοινωνική ασφάλιση) για να παρέχονται δωρεάν ή σε προσιτές τιμές σε όσους τα έχουν ανάγκη και όχι να αποτελούν μέσο τρελού πλουτισμού για “παρόχους” κάθε λογής.

  • Κατάργηση των αντεργατικών μέτρων της τελευταίας δεκαετίας και ειδικά του νόμου Χατζηδάκη που πλήττει στον πυρήνα τους εργατικά δικαιώματα και κατακτήσεις αιώνων.

  • Επαναφορά της Επιθεώρησης Εργασίας στο Υπουργείο και ενίσχυση της με τους απαραίτητους πόρους, προσωπικό και αρμοδιότητες

  • Κατάργηση των προβλέψεων του νομοσχεδίου Τσακλόγλου που θέτουν σε κίνδυνο το Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων και την περιουσία του, τζογάροντας την περιουσία γενεών Δημοσίων Υπαλλήλων, στα διεθνή χρηματιστήρια.

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΣΥΠΕ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΩΝ ΜΑΣ

Με βάση τα παραπάνω, θα περιμέναμε πριν το αυριανό Συνέδριο αλλά και κατά τις διαδικασίες του να να σχηματοποιηθούν συμμαχίες που θα συσπείρωναν δυνάμεις του χώρου με αναφορά στην αγωνιστική Αριστερά και συνεδέλφους/-ισσες με αναφορά και έμπρακτη δράση στα κινήματα, όπως αναδείχθηκαν από τους συναδέλφους κατά τις εκλογικές διαδικασίες των Πρωτοβάθμιων Σωματείων. Συνεργασίες που χωρίς «ναι μεν αλλά”, θα έδιναν μια φιλεργατική, αριστερή, αγωνιστική και μαχητική κατεύθυνση στην Ομοσπονδία, χωρίς αστερίσκους συμβιβασμών και ανοχής με τα συστημικά και δοκιμασμένα κυβερνητικά κόμματα. Παρά το παρελθόν φιλοκυβερνητικού συνδικαλισμού της περιόδου 2015-19, εκ των πραγμάτων η ευθύνη για την πρωτοβουλία τέτοιων σχηματισμών βαρύνει πρωτίστως τις δυνάμεις εκείνες (ΑΡΣΥ), που με βάση τους συσχετισμούς που διαμόρφωσαν οι εκλογικές διαδικασίες στα πρωτοβάθμια σωματεία διαθέτουν την δυναμική που θα επέβαλλε τέτοιες συμμαχίες. Δυστυχώς ωστόσο, παρά τις εξαγγελίες της, η ΑΡΣΥ καταφεύγει όπως έκανε και κατά το παρελθόν σε αναζήτηση συμμαχιών με βασικό κριτήριο να γίνει “βεζίρης στην θέση του βεζίρη” και όχι με βάση αγωνιστικές θέσεις και προτάσεις.

Σημαντικό ρόλο θα μπορούσαν να παίξουν και οι δυνάμεις της Αγωνιστικής Συσπείρωσης, συμβάλλοντας στην δημιουργία ενός πραγματικά μαχητικού ριζοσπαστικού πόλου μέσα στην ομοσπονδία. Προς τις δυνάμεις αυτές, ο Αντί-Λογος απευθύνει και δημόσια κάλεσμα συνεργασίας τόσο εκλογικά στο Συνέδριο, αλλά κυρίως μετά από αυτό.

Ο ΑντίΛογος θα μπορούσε με τις δυνάμεις του να συμβάλλει δημιουργικά προς μια τέτοια κατεύθυνση. Σε καμία περίπτωση, ωστόσο δεν μπορούμε να συμπράξουμε στην νομιμοποίηση περίεργων συμμαχιών που αθροίζουν ετερόκλητες και νεφελώδεις πολιτικά δυνάμεις, τις οποίες ωστόσο προφανώς συνδέει το κοινό αξιακό υπόβαθρο της στείρας νομής μιας κάποιας εξουσίας.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι ,

Ο Αντίλογος σας καλεί να συμμετέχετε στις εργασίες του συνεδρίου της ΟΣΥΠΕ (Τρίτη 29/11 από τις 9.30πμ στον 4ο όροφο της Σταδίου 29), γιατί πιστεύει ότι χρειαζόμαστε:

  • ένα δημοκρατικό, αυτόνομο και μαχητικό συνδικαλιστικό κίνημα,

  • ένα συνδικαλιστικό κίνημα που θα ελέγχει τις συνδικαλιστικές ηγεσίες και…

  • θα κινητοποιεί και θα οργανώνει με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες τις διεκδικήσεις μας.