«Συνεχίζουμε μέχρι την τελική νίκη» λέει ο υποψήφιος πρόεδρος της Βραζιλίας, Λούλα ντα Σίλβα | Από τη Λαμπρινή Θωμά

Σε θρίλερ εξελίχθηκε η βραδιά της καταμέτρησης των ψήφων στη Βραζιλία, με τον Μπολσονάρου να διαψεύδει τις δημοσκοπήσεις κερδίζοντας πάνω από 43% και το Λούλα να τις επιβεβαιώνει, με 48% αλλά χωρίς νίκη από την πρώτη Κυριακή.

Σε θρίλερ εξελίχθηκε η βραδιά της καταμέτρησης των ψήφων στη Βραζιλία, με τον Μπολσονάρου να διαψεύδει τις δημοσκοπήσεις κερδίζοντας πάνω από 43% και το Λούλα να τις επιβεβαιώνει, με 48% αλλά χωρίς νίκη από την πρώτη Κυριακή | Πηγή: ThePressProject

Από την αρχή σας έλεγα ότι θα κερδίσουμε αυτές τις εκλογές. Και θα κερδίσουμε αυτές τις εκλογές. Απλώς χρειάζεται λίγος χρόνος ακόμη». Με αυτά τα λόγια, ιδιαίτερα ψύχραιμος, χαιρέτησε τους οπαδούς του, στο ξενοδοχείο Χαραγουά, ο υποψήφιος πρόεδρος της Βραζιλίας, Λούις Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του πρώτου γύρου των εκλογών της Βραζιλίας. «Διαψεύσαμε τις δημοσκοπήσεις όπως σας έλεγα. Καταρρίψαμε το ψεύδος και τώρα έχουμε μια δεύτερη ευκαιρία», πανηγύριζε ο νυν πρόεδρος Ζαϊρ Μπολσονάρου, στην δική του αντίστοιχη συγκέντρωση. 

Με 48,3%, στο πλαίσιο του ποσοστού που του έδιναν οι δημοσκοπήσεις, αλλά χωρίς νίκη από τον πρώτο γύρο, που ήταν έτσι κι αλλοιώς στην ψαλίδα του δημοσκοπικού σφάλματος, ο Λούλα εμφανίζεται ο πιθανότερος νικητής του β’ γύρου, στις 30 Οκτωβρίου, με τον Μπολσονάρου να συγκεντρώνει 43,6%. Είναι βέβαιο πως, παρά τις όποιες δηλώσεις, και οι δύο προετοιμάζονταν για το β΄γύρο, ωστόσο: η τελευταία φορά που υποψήφιος εξελέγη από την πρώτη Κυριακή ήταν πριν 24 χρόνια. 

Οι εβδομάδες που χωρίζουν τις δύο αναμετρήσεις, αναμένεται να κλιμακώσουν εκ νέου την πόλωση, που ήδη έχει κοστίσει τη ζωή σε δεκάδες βραζιλιάνους, κυρίως ψηφοφόρους του Λούλα. Όπως έχουμε ξαναγράψει, οι εκλογές έχουν καθοριστεί από το διχαστικό πνεύμα, και οι φοβισμένοι ακροδεξιοί έχουν επιδοθεί σε προσπάθεια τρομοκράτησης των ψηφοφόρων του Λούλα, με κάθε τρόπο. Την Δευτέρα που μας πέρασε 40χρονος οπαδός του Λούλα μαχαιρώθηκε, δολοφονήθηκε γιατί τόλμησε να αναφέρει ότι τον υποστηρίζει. Ο δολοφόνος μπήκε σε μπαρ και ρώτησε ποιός ψηφίζει Λούλα. Η θετική απάντηση του θύματος ήταν και ο λόγος της δολοφονίας του. Ήταν ο τέταρτος που δολοφονούνταν για αυτό το λόγο μες σε μια εβδομάδα και ο 54ος που δολοφονούνταν για την πολιτική του θέση – την αριστερή πολιτική του θέση- από την έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας. 

Ωστόσο, και στο β’  γύρο ο Λούλα παραμένει η πιθανότερη επιλογή, καθώς ο λόγος του απαντά στα πραγματικά προβλήματα της Βραζιλίας, σε αντίθεση με τον Μπολσονάρου που στηρίζεται στην πόλωση και το φόβο. Κεντρικά για το Λούλα παραμένουν το ζητήματα της αντιμετώπισης της φτώχειας και η επιβίωση του Αμαζονίου, που έχει υποστεί τεράστιες ζημιές με την πολιτική Μπολσονάρου – κι αυτό είναι κάτι που αφορά όλον τον πλανήτη. Ο Λούλα μπορεί να υποστηρίξει, επίσης, πως θα δράσει και θα έχει αποτελέσματα στα δύο αυτά μεγάλα θέματα: ήδη θυμίζει σε κάθε ευκαιρία πόσο διαφορετική Βραζιλία παρέδωσε μετά τις δύο θητείες του, πόσα εκατομμύρια βραζιλιάνοι βγήκαν τότε από την φτώχεια. Θυμίζει τα δικαιώματα που έδωσε σε εργατες και αγρότες, τα προγράμματα υποδομών, την αύξηση του βασικού μεροκάματου κατά 50%, την μείωση της φτώχειας από το 40% στο 25%, τη μείωση της παιδικής θνησιμότητας. Και, βεβαίως, θυμίζει ότι ο Μπολσονάρου κατήργησε όλα τα επιδόματα, πήρε πίσω όλα τα εργατικά δικαιώματα και άφησε αχαλίνωτες να δρουν τις μαφιόζικες και ένοπλες «ομάδες ασφαλείας» των μεγαλοϊδιοκτητών γης. 

Η μεγάλη εικόνα

Τεράστιο είναι το ενδιαφέρον σε όλο τον κόσμο για το αποτέλεσμα των εκλογών, όχι μόνο λόγω του ρευστού και επίσης πολωμένου διεθνούς γεωπολιτικού σκηνικού, αλλά και λόγω του ειδικού βάρους που έχει η Βραζιλία ως μέλος των BRICS, τεράστια οικονομία και χώρα παραγωγής σημαντικών πρώτων υλών. 

Όπως έγραφε πρόσφατα το BBC, από το 2021 η Βραζιλία είναι η χώρα στην οποία έχει κάνει τις μεγαλύτερες επενδύσεις η Κίνα, κάτι που ανησυχεί τις ΗΠΑ αφού αποτελεί «πλήγμα στην πιο προφανή ζώνη επιρροής τους στην ψυχροπολεμική αντιπαλότητα μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου». Αν προσθέσει σε αυτό κανείς και τις μεγάλες ανατροπές που έχουν συμβεί στην υπόλοιπη Νότιο Αμερική τα τελευταία χρόνια, γιγαντώνοντας το νέο ροζ ρεύμα, που μπορεί οι αμερικάνικες εφημερίδες να θεωρούν «προϊόν νοσταλγίας» που όμως σήμερα «δεν μπορεί να προσφέρει καμμία βελτίωση στη ζωή των πολιτών», η εικόνα αλλάζει ραγδαία.

Η νίκη Λούλα θα σημαίνει πως οι έξι μεγαλύτερες οικονομίες της Λατινικής Αμερικής, με σημαντικότατες παγκόσμια πρώτες ύλες στα χέρια τους, θα έχουν κεντραριστερές ή αριστερές κυβερνήσεις – από το Μεξικό ως τη Βραζιλία, με την έκπληξη της Κολομβίας πρώτη και καλύτερη. Και μπορεί να μην έχουν αναδειχθεί προσωπικότητες επιπέδου Τσάβες ή Έβο, προς το παρόν, αλλά αυτή τη φορά το διακύβευμα είναι πολύ μεγαλύτερο.

Αν το πρώτο «ροζ κύμα» ή ρεύμα χαρακτηρίστηκε έτσι από τους αμερικάνους δημοσιογράφους γιατί οι ηγέτες και τα κράτη που το αποτέλεσαν επεδίωκαν φιλικές σχέσεις με την Κούβα – τον κάρφο στο μάτι των ΗΠΑ – αλλά σήμερα, με την κληρονομιά του, το δεύτερο κύμα αποτελεί μια διακήρυξη ανεξαρτησίας πολύ ευρύτερη, περιλαμβάνει τους ιθαγενικούς λαούς και το παγκόσμιο ζήτημα της κλιματικής αλλαγής στα κυρίαρχά του ζητήματα. Ας μην παρεξηγηθώ: δεν είναι «αδελφές και σύμφωνες» όλες οι αριστερές ή αριστερίζουσες κυβερνήσεις των λατινοαμερικάνικων κρατών και μεταξύ τους υπάρχουν διαφορές, όπως μεταξύ των κρατών τους υπάρχουν και πολύ σοβαρά ζητήματα, διαφορές. Ωστόσο, η αντιμετώπιση της φτώχειας και του αποκλεισμού τεράστιων πληθυσμιακών ομάδων παραμένει κοινός τόπος για όλους, και έχει περάσει ακόμη περισσότερο στο προσκήνιο μετά την πανδημία, που ανέδειξε τις μεγάλες κοινωνικές διαφορές και κόστισε εκατομμύρια ζωές. Και, λόγω του διεθνούς γεωπολιτικού σκηνικού, και η ευκαιρία ευρύτερης ανεξαρτησίας παραμένει στα εκ των ουκ άνευ, στις χώρες που έχουν πληρώσει βαρύτατο φόρο αίματος στην εξάρτηση.

Print Friendly, PDF & Email