ΜΕΤΑ-ΟΤΑ: Ο δήμαρχος Αλίμου να βρει απέναντι όλο το συνδικαλιστικό κίνημα

Ο γνωστός πλέον στο πανελλήνιο, κυρίως από τη συχνή παρουσία του στα δικαστήρια, την πληθώρα των εξωδίκων, των αγωγών, των μηνύσεων και των πειθαρχικών διώξεων, σε βάρος συνδικαλιστών και όσων γενικά ασκούν δημόσια κριτική απέναντι του, δήμαρχος Αλίμου, κ. Ανδρέας Κονδύλης, ξαναχτύπησε!

Δεν έφτανε η μήνυση, που είχε ασκήσει κατά των συνδικαλιστών και συνδικαλιστιών Κατερίνας Γιαννούλια, μέλους του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ τότε, Βασίλη Γκιτάκου και Μάριου Κατσουρόυ, μέλων του ΓΣ της ΠΟΕ-ΟΤΑ και Γιάννη Καπράλου, πρόεδρου του συλλόγου εργαζομένων δήμου Αλίμου τότε, που οδήγησε στη αθώωση των τριών (την οποία αγνοεί επιδεικτικά) και την απαράδεκτη καταδίκη του Βασίλη Γκιτάκου. Ο δήμαρχος τώρα ασκεί αγωγή εναντίον όλων, για την ίδια υπόθεση, και ζητά 15 και 16 χιλιάδες ευρώ από τον καθένα «…ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, λόγω προσβολής της πίστης και του κύρους του φορέα, ενώπιον τρίτων, διαταράσσοντας τη συνεδρίαση της Επιτροπής, δια υβριστικών σχολίων και απειλών».

Ποιο ήταν το «παράπτωμα» των συναδέλφων; Παραβρέθηκαν σε παράσταση διαμαρτυρίας, μαζί με δεκάδες άλλους εργαζόμενους και εκπροσώπους φορέων, για την πειθαρχική δίωξη της τότε αντιπροέδρου του συλλόγου εργαζομένων του δήμου Αλίμου Δήμητρας Δημητρίου, για την οποία, επειδή άσκησε το συνδικαλιστικό της καθήκον και προσπάθησε να υπερασπιστεί την νομιμότητα, η δημοτική αρχή Αλίμου δρομολογούσε διαδικασίες απόλυσή της. Σημειώνουμε ότι η συναδέλφισσα δικαιώθηκε πανηγυρικά από το δικαστήριο.

Υπενθυμίζουμε επίσης τις δικαστικές διώξεις, από τον ίδιο δήμαρχο, σε βάρος του Χαρίση Γιώργου και της Αναστασίας Παπαχρίστου, τις πειθαρχικές ποινές και σε άλλους συναδέλφους, την ταλαιπωρία των αποσπασμένων συναδέλφων σε άλλους φορείς των οποίων αυθαίρετα και παράνομα διέκοψε τη μισθοδοσία τους κλπ.

Ο δήμαρχος Αλίμου αποθρασύνεται, γιατί οι εκπρόσωποι του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, σε επίπεδο σωματείου, ΠΟΕ-ΟΤΑ και ΑΔΕΔΥ, του κάνουν πλάτες, είτε γιατί δεν θέλουν να διαταράξουν τις φιλικές σχέσεις, είτε γιατί δεν είναι «όμοιοι και δικοί» τους, είτε γιατί φοβούνται(!!!) μην στραφεί ο δήμαρχος και ενάντιά τους και τους χαλάσει την ησυχία τους!

Κατά τα άλλα απαιτούν από την πολιτεία και τις δημοτικές αρχές τη νομική, οικονομική και δικαστική συνδρομή, και καλώς το κάνουν, σε υπαλλήλους που κατά την άσκηση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, αντιμετωπίζουν αγωγές και μηνύσεις. Πόσο όμως αξιόπιστοι είναι όταν για τους συνδικαλιστές που ασκούν τα καθήκοντά τους και βρίσκονται ενώπιον της δικαιοσύνης, κάνουν την πάπια;

Τα αγωνιστικά συνδικάτα και κάθε αγωνιστής και τίμιος συνδικαλιστής, ανεξάρτητα συνδικαλιστικής, πολιτικής ή άλλης τοποθέτησης, πρέπει:

– Να αντιδράσουν δυναμικά, απέναντι στον κυβερνητικό και εργοδοτικό αυταρχισμό, απέναντι στη μεροληπτικά τυφλή – ή άραγε ανοιχτομάτα; – δικαιοσύνη, που αποθρασύνονται, αξιοποιώντας όλο το αυταρχικό, αντεργατικό και απεργοκτόνο θεσμικό πλαίσιο που ψηφίστηκε την μνημονιακή περίοδο και επισφραγίστηκε στην περίοδο της διακυβέρνησης της ΝΔ με τους νόμους Χρυσοχοΐδη για τις διαδηλώσεις, Χατζηδάκη για τις απεργίες και τη λειτουργία των συνδικάτων και Κεραμέως για τη λειτουργία των πανεπιστημίων, την κατάργηση του ασύλου και τη σύσταση πανεπιστημιακής αστυνομίας. 

– Να απαιτήσουν την απόσυρση των αγωγών και μηνύσεων, τη δικαίωση των συναδέλφων και την κατάργηση όλου των αυταρχικών και αντεργατικών νόμων που ποινικοποιούν τους αγώνες και τις διεκδικήσεις μας


14-07-2022
Από το ΜΕΤΑ-ΟΤΑ