ΠΑΜΕ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ: «Η Νέα Βαβυλωνία» | «Novyy Vavilon» των Κόζιντσεφ, Τράουμπεργκ

Σοβιετική ταινία. Σκηνοθεσία: Γκριγκόρι Κόζιντσεφ, Λεονίντ Τράουμπεργκ. Παίζουν: Γέλενα Κουζμίνα, Πιότρ Σομπολέβσκι, Σεργκέι Γερασίμοφ, Νταβίντ Γκούντμαν. Παίζεται: STUDIO new star art cinema, Σπάρτης & Σταυροπούλου 33, πλ. Αμερικής

Η ταινία αναφέρεται στις 72 μέρες της Παρισινής Κομμούνας με άξονα ένα εμπορικό Mall εποχής, τη «Νέα Βαβυλωνία», σύμβολο της καπιταλιστικής κυκλοφορίας των εμπορευμάτων και του χρήματος αλλά και της ξένοιαστης ζωής των αστών στο «εύθυμο Παρίσι», με μια εκπληκτική μη ρεαλιστική κινηματογραφική γραφή μυθοπλασίας προσώπων που δε συνιστούν πραγματικούς χαρακτήρες, αλλά συμβολίζουν ταξικά και ιδεολογικά συλλογικά αρχέτυπα ανάλογα με τους θεατρικούς χαρακτήρες του Μέγιερχολντ ή τους κινηματογραφικούς χαρακτήρες στο Kuhle Wampe των Μπρεχτ- Ντούντοβ – Άισλερ. Η ατμόσφαιρα είναι αυτή ενός εικαστικού ποιήματος, καθώς η φωτογραφία παραπέμπει σε πορτρέτα, μορφές και συμπλέγματα που θα μπορούσαν να κρέμονται σε τοίχους γκαλερί ή μουσείων. Η ταινία που προβάλλεται στον κινηματογράφο STUDIO, αποτελεί «καθαρισμένη» κόπια του 2004, στην οποία έχει ενσωματωθεί μουσική από παρτιτούρες του Σοστάκοβιτς.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΙΣΙΝΗ ΚΟΜΜΟΥΝΑ

1789 5 Οκτωβρίου. Πορεία στις Βερ­σαλλίες για την επαναφορά του βασιλιά στο Παρίσι.

1792 9-10 Αυγούστου. Οι αιρετοί εκ­πρόσωποι της περιοχής του Πα­ρισιού, ίδρυσαν στην έδρα του δη­μαρχιακού μεγάρου μια επανα­στατική Κοινότητα (Κομμούνα).

1793 6 Απριλίου. Σχηματισμός της πρώτης Επιτροπής Κοινής Σωτη­ρίας με επικεφαλής τον Νταντόν.

1793 10 Ιουλίου. Σχηματισμός τής Επι­τροπής Κοινής Σωτηρίας υπό τον Ροβεσπιέρο.

1794 27 Ιουλίου (9 Θερμιντόρ, έτος 2ο). Πτώση τοϋ Ροβεσπιέρου.

1799 9 Νοεμβρίου (18 Ομιχλώδους, έτος 8ο). Πραξικόπημα του Ναπολέο­ντα Βοναπάρτη.

1815 18 Ιουνίου. Μάχη του Βατερλώ. Ο Ναπολέων ο Α’ νικήθηκε ορι­στικά.

1830 27-29 Ιουλίου. Επανάσταση των «τριών ένδοξων» ή «επανάσταση τοϋ Ιουλίου». Ανατροπή τής δυ­ναστείας των Βουρβώνων. Βασι­λιάς ο Λουδοβίκος Φίλιππος τής Ορλεάνης.

1831 21-29 Νοεμβρίου. Οι εργοδότες της Λυών ιδρύουν μία Εργατική Επιτροπή.

1834 9-15 Απριλίου. Εργατικό κίνημα στη Λυών και δημοκρατικό στο Παρίσι.

1848 23-25 Φεβρουαρίου. «Δημοκρα­τική και κοινωνική επανάσταση». Ανακήρυξη τής Δημοκρατίας. 22-26 Ιουνίου. Κρατικοί λειτουρ­γοί διαμαρτύρονται εναντίον τής διαλύσεως του εργατικού κινήμα­τος από την Βουλή.

1849 1 3 Ιουνίου. Δημοκρατική ανταρ­σία στο Παρίσι και εργατική στη Λυών.

1851 2 Δεκεμβρίου. Πραξικόπημα τού Λουδοβίκου Βοναπάρτη, προέ­δρου τής Δημοκρατίας πού ανα­κηρύχθηκε αυτοκράτωρ το 1852.

1854-1856 Φεβρουάριος-Ιανουάριος. Πόλε­μος τής Κριμαίας: Γαλλία, Αγγλία, Τουρκία και Σαρδηνία εναντίον· τής Ρωσίας.

1859 Απρίλιος-Ιούλιος. Πόλεμος τής Ιταλίας: ο Ναπολέων Γ, σύμμα­χος του Βίκτωρα Εμμανουήλ Β’, βασιλιά τής Σαρδηνίας, πολεμούν εναντίον τής Αυστρίας στη Λομ­βαρδία.

1864 25 Μαΐου. Αναγνώριση τού δι­καιώματος τής απεργίας.

1866 3 Ιουλίου. Νίκη τής Πρωσσίας εν­αντίον τής Αυστρίας στη Σάντοβα.

1867 Φεβρουάριος. Οι Γάλλοι, πού επε­νέβησαν στο Μεξικό και επέβαλαν ως αυτοκράτορα, υπό την προσ­τασία τους, τον Μαξιμιλιανό των Αψβούργων, υπεχρεώθησαν να εγκαταλείψουν τη χώρα.

1869 Μάιος. Ή αντιπολίτευση έλαβε 3.000.000 ψήφους. Ή κυβερνητική παράταξη υπερίσχυσε με 1.000.000 ψήφους διαφορά.

1870 2 Ιανουαρίου. Κοινοβουλευτική κυβέρνηση τού Αιμιλίου Ολιβιέ.

12 Ιανουαρίου. Ή κηδεία τού δημοσιογράφου Βίκτωρ Νουνάρ πού τον δολοφόνησε ο Πέτρος Βο­ναπάρτης, εξάδελφος τού Ναπο­λέοντα Γ’ έδωσε την ευκαιρία σε μια μεγάλη λαϊκή διαδήλωση.

29 Απριλίου. Σύλληψη των μελών του Γραφείου τής Διεθνούς και τού προεδρείου τής Συνομοσπον­δίας Εργατών.

12 Ιουλίου. Διαδήλωση εναντίον του πολέμου τού παρισινού τμή­ματος τής Διεθνούς.

19 Ιουλίου. Κήρυξη τού πολέμου τής Γαλλίας κατά τής Πρωσσίας.

2 Σεπτεμβρίου. Ο στρατάρχης Μάτι Μαόν συνθηκολογεί στο Σεντάν και παραδίδεται με 83 χιλιάδες άνδρες. Ό Ναπολέων Γ’ αιχμαλωτίζεται.

4 Σεπτεμβρίου. Εργάτες των προαστίων και εθνοφρουροί εισ­βάλουν στη Βουλή. Οι βουλευτές του Παρισιού σχηματίζουν κυβέρ­νηση «εθνικής σωτηρίας». Οι εκ­πρόσωποι είκοσι παρισινών περιφερειών ζητούν τον εξοπλι­σμό τού πληθυσμού.

22 Σεπτεμβρίου. Επαναστατικό κίνημα στη Λυών.

5-8 Οκτωβρίου. Οι μαχητές τής Μπελλβίλ κατέλαβαν το δημαρχι­ακό μέγαρο και ζητούν όπλα και την κήρυξη επαναστατικού πολέ­μου.

31 Οκτωβρίου. Κατάληψη τού δημαρχιακού μεγάρου. Ή Εθνο­φρουρά ζητεί τον σχηματισμό Επαναστατικής κυβερνήσεως αλλά η κίνηση καταστέλλεται από την αστυνομία.

1 Νοεμβρίου. Επαναστατική κομ­μούνα στη Μασσαλία.

3-5 Νοεμβρίου. Δημοτικές εκλογές στο Παρίσι. Από τούς 20 δημάρ­χους, οι 8 είναι κομμουνάροι.

1871 5-6 Ιανουαρίου. Βομβαρδισμός τού Παρισιού. «Κόκκινο Μανιφέ­στο» των εκπροσώπων είκοσι παρισινών περιφερειών.

18 Ιανουαρίου. Ανακήρυξη τής Γερμανικής αυτοκρατορίας στις Βερσαλλίες.

22 Ιανουαρίου. Οι κυβερνητικοί ανοίγουν πυρ εναντίον των εργα­τών και τής Εθνοφρουράς, μπροστά στο δημαρχιακό μέγαρο τού Παρισιού.

23-28 Ιανουαρίου. Διαπραγμα­τεύσεις για την συνθηκολόγηση τού Παρισιού.

29 Ιανουαρίου. Το Παρίσι συνθη­κολογεί.

8 Φεβρουαρίου. Εκλογή Βουλής με πλειοψηφία μοναρχική και οπαδών τής συνθηκολογήσεως. Στο Παρίσι, από τούς 46 βουλευ­τές, οι 6 είναι υπέρ τής συνθηκο­λογήσεως. Ή γενική συνέλευση των Εθνοφρουρών αποφασίζει να αντισταθεί.

26 Φεβρουαρίου. Προκαταρκτικά για την ειρήνευση στις Βερσαλλίες. Ό λαός του Παρισιού μεταφέρει τα κανόνια από τα περίχωρα.

1 Μαρτίου. Οι Γερμανοί καταλαμ­βάνουν στο Παρίσι τα Ηλύσια πε­δία. Ή Εθνοσυνέλευση δέχεται τούς όρους για την Πρήνη.

18 Μαρτίου. Η κυβερνητική προσπάθεια να αφαίρεση τα κα­νόνια απ’ το Παρίσι συναντά την αντίδραση τού πληθυσμού. Οι στρατιώτες συναδελφώνονται με τον πληθυσμό και ο θιέρσος με την κυβέρνηση του εγκαταλείπει το Παρίσι. Εγκαθιδρύεται ή Κομ­μούνα.

22-28 Μαρτίου. Εκλογή και ανα­κήρυξη τής Κομμούνας.

2 Απριλίου. Διάταγμα για το ανώτατο ημερομίσθιο που καθο­ρίζεται σε 6 χιλιάδες φράγκα. Δια­χωρισμός τής Εκκλησίας και τού Κράτους. ΟΊ κυβερνητικοί επιτί­θενται .

3-4 Απριλίου. Απόπειρα των αν­τικυβερνητικών να βαδίσουν κατά των Βερσαλλιών. Τούς βομβαρδί­ζουν από το οχυρό Μόν Βαλεριέν. Ό Φλουράν και ο Ντυβάλ τουφε­κίζονται από τούς κυβερνητικούς.

6 Απριλίου. Ή Κομμούνα άπαντα στις μαζικές εκτελέσεις των κυβερ­νητικών με το διάταγμα για την άμεση εκτέλεση των όμηρων.

16 Απριλίου. Διάταγμα για την ανάληψη τής διευθύνσεως των εργοστασίων πού έχουν εγκαταλειφθεί από τούς εργάτες. Ή Γκρενόμπλ και το Μπορντώ διαδηλώ­νουν υπέρ τής Κομμούνας.

19 Απριλίου. Ή Κομμούνα εκθέτει το πρόγραμμα της στον λαό τής Γαλλίας.

22 Απριλίου. Συγκρότηση επανα­στατικών δικαστηρίων.

28 Απριλίου. · Σχέδιο συγκροτή­σεως Επιτροπής Κοινής Σωτη­ρίας. Λαϊκή δωρεάν εκπαίδευση. Απαγόρευση τής νυκτερινής ερ­γασίας για τούς αρτοποιούς.

28-29 Απριλίου. Το οχυρό τού Ίσσύ, έπειτα από επίθεση των κυβερνητικών, εκκενώνεται από τούς Κομμουνάρους.

9 Μαΐου. Ανακατάληψη τού οχυ­ρού τού Ίσσύ. Ο Ροσσέλ παραι­τείται.

21 Μαΐου. Οι κυβερνητικοί κατορθώνουν να εισχωρήσουν στο Παρίσι από τις εγκαταλειμμένες δυτικές νότιες πύλες. Ό Ντομ-πρόβσκυ ανακαταλαμβάνει μέρος τής περιοχής.

22 Μαΐου. Ό Ντελεκλύζ καλεί τούς Παρισινούς στα οδοφράγματα.

23 Μαΐου. Ή Μπατινιόλ καί ή Μονμάρτρη έπεσαν. Ή Σαπέλ αν­τιστέκεται.

24 Μαΐου. Οι ιθύνοντες τής Κομ­μούνας βάζουν φωτιά στο δη­μαρχείο τής 11ης περιφερείας. Ή φωτιά χωρίζει τούς πολεμιστές. Οι εκτελέσεις εξελίσσονται σε σφα­γές. Μερικά οδοφράγματα αντι­στέκονται. Πρώτος τουφεκισμός ομήρων από τούς Κομμουνάρους.

25 Μαΐου. Τελευταίες μάχες και τε­λευταία συνεδρίαση τής Κομμού­νας.

26 Μαΐου. Επίθεση κατά τής Μπελλβίλ καί τού Μενιλμοντάν. Εκτέλεση ομήρων.

27 Μαΐου. Ή 20η περιφέρεια αντι­στέκεται ακόμα. Σφαγές στο νε­κροταφείο Πέρ Λασαίγ.

28 Μαΐου. Πτώση τού τελευταίου οδοφράγματος στο Τέμπλο. Οι εκτελέσεις και οι διώξεις συνεχίσθηκαν έως την αμνηστία τής 11.7.1880.