Προκήρυξη αμισθί επικουρικού έργου στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών

Σε σχετική προκήρυξη της (Αρ.Πρωτ.: 35294, 22/7/22) η Σχολή Πολιτικών Μηχανικών καλεί διδάκτορες της σχολής να συμμετέχουν ΑΜΙΣΘΙ σε παροχή επικουρικού έργου, για τις ανάγκες των προπτυχιακών μαθημάτων της σχολής. Αν και η συνθήκη αυτή είναι δεδομένη για πολλά ιδρύματα της χώρας, στο ΕΜΠ έχει κατοχυρωθεί από τον τακτικό προϋπολογισμό μια ελάχιστη αποζημίωση για την παροχή επικουρικού έργου χωρίς, ωστόσο, να μπορεί να θεωρηθεί αρκετή για την αντίστοιχη εργασία που απαιτεί (τυπικά δεν ξεπερνά τα 500€/εξάμηνο).

Η νέα συνθήκη που εισάγει η ΣΠΜ φανερώνει αφενός την συνθήκη υποχρηματοδότησης των σχολών για καίριες υπηρεσίες που προσφέρουν, όπως οι εργαστηριακές ασκήσεις. Αφετέρου εκφράζει την συναντίληψη που διατρέχει τις διοικήσεις ιδρυμάτων και υπουργείου πως διδάκτορες και υποψήφιοι είναι μαθητές σε παράταση και η εργασία τους μπορεί να “πληρωθεί” με πιστοποιητικά εκπαιδευτικής εμπειρίας και την “ικανοποίηση προσφοράς στην ακαδημαϊκή ζωή”.

Απαιτούμε:

  • άμεση απόσυρση αυτής της ντροπιαστικής για όσους εργάζονται στην έρευνα προκήρυξης  και καμία σκέψη για επαναφορά της (όπως έχει γίνει στο παρελθόν)
  • εξασφάλιση επαρκούς χρηματοδότησης (από τον τακτικό προϋπολογισμό του ιδρύματος στην ΣΠΜ) ώστε να προκηρυχθούν εκ νέου έμμισθες θέσεις παροχής επικουρικού έργου για την κάλυψη των αναγκών των προπτυχιακών μαθημάτων της σχολής

Σα να μην έφτανε αυτό, σύμφωνα με συναδέλφους που εργάζονται σε ερευνητικά προγράμματα μέσω συμβάσεων έργου με τον ΕΛΚΕ του ιδρύματος, για άλλη μια χρονιά, οι πληρωμές  τους για τα δεδουλευμένα του Αυγούστου δεν καταβλήθηκαν, παρά μήνες μετά!. Και αυτό διότι με απόφαση της Συγκλήτου του Ιδρύματος, ο ΕΛΚΕ θα παραμείνει κλειστός τον Αύγουστο. Σε εμάς είναι γνωστή η αδιαφορία που επιδεικνύει διαχρονικά το ΕΜΠ, στο να διασφαλίζεται όλον τον χρόνο η απρόσκοπτη πληρωμή των εργαζομένων του. Αντίστοιχες καθυστερήσεις συμβαίνουν κάθε χρόνο την ίδια περίοδο, όπως και κατά την περίοδο ψήφισης του προϋπολογισμού του ιδρύματος. Στην περίπτωση του επικουρικού έργου, μάλιστα, είναι πολύ σύνηθες το να μένουν ολόκληροι μήνες δουλειάς απλήρωτοι, λόγω καθυστερήσεων της σύναψης των συμβάσεων. Παράλληλα, γνωρίζουμε τη διαχρονική κατάσταση σχετικά με την υποστελέχωση του ΕΛΚΕ του ιδρύματος, που σε συνδυασμό με την αυξημένη γραφειοκρατία που τον χαρακτηρίζει, συχνά οδηγεί σε τέτοια φαινόμενα.

Η πλειονότητα των μελών της Συγκλήτου, η Πρυτανική Αρχή και ο αρμόδιος Αντιπρύτανης για τον ΕΛΚΕ, επέδειξαν τεράστιο ζήλο στην έγκαιρη διεκπεραίωση των διαδικασιών για την ίδρυση εταιρειών τεχνοβλαστών στο Ίδρυμα και για λαμπερές φιέστες, αλλά η πληρωμή των εργαζόμενων που αποτελούν τον πυρήνα της ερευνητικής διαδικασίας, μπορεί να περιμένει. 

Με βάση την εμπειρία μας από προηγούμενες κινητοποιήσεις για την καταβολή του επικουρικού έργου και την μη απώλεια εργατοωρών λόγω μη έγκαιρης υπογραφής των συμβάσεων, όπου οι διεκδικούντες γινόμασταν μπαλάκι μεταξύ πρυτανικής αρχής και κοσμητειών των σχολών με αμφότερους να αρνούνται πάσα ευθύνη, απαιτούμε έγγραφο (όχι δηλώσεις αντιπρυτάνεων) και ενιαίο κανονισμό ο οποίος να είναι δεσμευτικός τόσο για τον ΕΛΚΕ όσο και για την εκάστοτε σχολή που να προβλέπει με σαφήνεια τον τρόπο έγκαιρης καταβολής των δεδουλευμένων των καλοκαιρινών μηνών και του επικουρικού.

Υποτροφίες ΕΛΚΕ ΕΜΠ

Μόλις δύο μέρες πριν το ίδρυμα κλείσει για καλοκαίρι, με συνοπτικό και πρόχειρο τρόπο, χωρίς κανέναν απολύτως διάλογο και επιχειρήματα και πίσω από κλειστές ηλεκτρονικές συνεδριάσεις επιτροπών, η διοίκηση του ΕΜΠ επιλέγει να κόψει το 4ο έτος στις υποτροφίες του ΕΛΚΕ και ταυτόχρονα να αυστηροποιήσει τις κριτήρια επιλογής των υποτρόφων. Μία μόλις ημέρα πριν τη συνεδρίαση της Επιτροπής Ερευνών (ΕΔΕιΛ) στην οποία θα συζητηθεί ο νέος κανονισμός, ο αρμόδιος αντιπρύτανης που προεδρεύει στην επιτροπή ενημέρωσε προφορικά τους συναδέλφους στο ΕΜΠ, χωρίς καν να τους κοινοποιήσει το προσχέδιο. Ταυτόχρονα το συνολικό κονδύλι θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα με τα σημερινά.

Οι συγκεκριμένες υποτροφίες είναι στις ελάχιστες εξαιρέσεις που χορηγούνται στη βάση και κάποιων κοινωνικών κριτηρίων και υποστηρίζουν κυρίως ΥΔ που δεν έχουν άλλη πηγή χρηματοδότησης. Ενώ σύμφωνα με το ΕΚΤ, ο μέσος όρος για τη λήψη διδακτορικού στο αντικείμενο του μηχανικού, είναι 5 έτη και άνω, η προγραμματισμένη περαιτέρω μείωση του χρόνου της υποτροφίας θα οδηγήσει τους υποτρόφους στην εντατικοποίηση και τελικά στο να μείνουν χωρίς στοιχειώδη χρηματοδότηση για το υπόλοιπο της διατριβής τους ή να την παρατήσουν. Ταυτόχρονα, η «αυστηροποίηση των κριτηρίων επιλογής υποτρόφων» μας βάζει ψύλλους στα αυτιά για την ενίσχυση των κριτηρίων της λεγόμενης «αριστείας», που θα οδηγήσει τους συναδέλφους να ανταγωνίζονται ως προς τον αριθμό των δημοσιεύσεων και την αποδοτικότητά τους, μήπως και διασφαλίσουν τη χρηματοδότηση.

Το ποσό της υποτροφίας (625€/μήνα χωρίς ασφάλιση ή περίπου 400€-450€ με αυτο-ασφάλιση) ουσιαστικά αποτελεί αμοιβή για part-time εργασία. Αντί λοιπόν το ΕΜΠ να αυξάνει το ύψος και τον αριθμό των υποτροφιών, ούτως ώστε να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες, οι οποίες μάλιστα ειδικά τους τελευταίους μήνες έχουν αυξηθεί δραματικά, επιχειρεί να αυξήσει τον ρυθμό παραγωγής στην ερευνητική διαδικασία του ιδρύματος, μέσω της αύξησης της εντατικοποίησης των διδακτορικών σπουδών. Και επιλέγει να το φέρει από την πίσω πόρτα εν μέσω θέρους, θέλοντας να αποφύγει οποιαδήποτε συζήτηση με τους συναδέλφους που θίγονται άμεσα.

Απαιτούμε:

  • Καμία αλλαγή στον Κανονισμό Υποτροφιών του ΕΛΚΕ, χωρίς διαβούλευση με τους ΥΔ του Ιδρύματος.
  • Αύξηση του ύψους και του αριθμού των υποτροφιών, στην κατεύθυνση του να μην υπάρχει κανένας συνάδελφος-ισσα που να εργάζεται απλήρωτος-η.
  • Η διάρκεια των υποτροφιών να είναι τουλάχιστον 4 χρόνια, και να ανανεώνεται για όσο διαρκεί η εκπόνηση της διδακτορικής διατριβής.
  • Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη σε όλους τους υποτρόφους, με ευθύνη του εκάστοτε ιδρύματος και του κράτους.
  • Ανθρώπινους ρυθμούς στις διδακτορικές σπουδές, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ο ποιοτικός χαρακτήρας των ερευνητικών αποτελεσμάτων.

ΟΠΠΙ

Την ίδια στιγμή που ο κρατικός προϋπολογισμός για την χρηματοδότηση των ιδρυμάτων βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα (πχ το ΕΜΠ να λαμβάνει μόνο 3.1 εκατομμύρια ευρώ), υπάρχουν χρήματα για τη δημιουργία σωμάτων καταστολής! Πόσοι απλήρωτοι ή υπαμειβόμενοι ερευνητές θα μπορούσαν να πληρωθούν με τα 50 εκατομμύρια ευρώ, που δίνει η κυβέρνηση για τη σύσταση αστυνομίας στα Πανεπιστήμια; Οι προτεραιότητες είναι ξεκάθαρες!

Παράλληλα με αυτά τα συμβάντα, δεν γίνεται να παραλείψουμε και την κινηματογραφική εισβολή πλήθους σωμάτων της αστυνομίας στις φοιτητικές εστίες ΕΜΠ στα τέλη του Σεπτεμβρίου με στόχο την “πάταξη του ναρκεμπορίου”. Αποτέλεσμα αυτής της επισοδιακής επιχείρησης ήταν να πέφτουν πυροβολισμοί δίπλα σε αμφιθέατρα εν ώρα εξετάσεων, με σαφή κίνδυνο για τους διερχόμενους φοιτητές και εργαζόμενους στο ίδρυμα. Προκλήθηκαν επίσης πολλές φθορές από την ίδια την αστυνομία στα κτίρια των εστιών καθώς οι μπάτσοι εισέβαλαν αυτόκλητα σε όλα τα δωμάτια – σχετιζόμενα ή μη με μαφίες. Το συμβάν αυτό, ειδικά την συγκεκριμένη χρονική στιγμή που το κράτος επέλεξε να σκηνοθετήσει, δεν μπορεί να μας περάσει απαρατήρητο καθώς για ακόμη μια φορά χρησιμοποιείται το πρόσχημα των μαφιων, οι οποίες έχουν μια υγιέστατη συμβίωση με τα σώματα ασφαλείας ανα μεγάλες περιόδους, για την εισβολή της αστυνομίας σε χώρους του ιδρύματος και την δημόσια διακήρυξη περί της ανάγκης αστυνόμευσης σε αυτούς τους χώρους. Η πρυτανική αρχή, μάλιστα, έσπευσε να πάρει θέση, στηρίζοντας την παρέμβαση αλλά και την αναγκαιότητα αστυνόμευσης και κάνοντας πλάνα για εκκένωση των εστιών.

Επι του πρακταίου, ως σωματειακή επιτροπή και εν γένει ως εργαζόμενοι στο ίδρυμα δεν θα επιτρέψουμε την είσοδο και εγκατάσταση της ΟΠΠΙ και δε θα γίνουμε ο πρώτος κλάδος που επιτηρείται από αστυνομικές δυνάμεις και δυνάμεις καταστολής στο χώρο δουλειάς μας. Προετοιμαζόμαστε για συνέχιση των κινητοποιήσεων στις πύλες σε περίπτωση εκ νέου προσπάθειας εισόδου καθώς και για στάση εργασίας και κοινές κινητοποιήσεις με τα υπόλοιπα μέλη της κοινότητας σε περίπτωση εισόδου.

Η στάση της πρυτανικής αρχής του ΕΜΠ

Για εμάς αποτελεί διαρκές διακύβευμα το να μας αντιμετωπίζουν ως “κανονικούς” εργαζόμενους/ες, δηλαδή ανθρώπους που ζουν από το μισθό για τον οποίο εργάζονται, και όχι σαν μειράκια που η όποια αμοιβή και ο τρόπος αμοιβής θυμίζει στην καλύτερη χαρτζιλίκι. Είμαστε εργαζόμενες/οι, με δικαιώματα και αυτό θα πρέπει να αποκρυσταλλώνεται και στο επίπεδο της θεσμικής κατοχύρωσης. Τα τελευταία χρόνια, με τη συζήτηση που ξεκίνησε για την ίδρυση του Σωματείου μας, έγινε σημαντική πρόοδος προς αυτή την κατεύθυνση. Ωστόσο, η αντίληψη ότι είμαστε φοιτητές/εκπαιδευόμενοι και η δουλειά μας έχει εξ’ ορισμού χαρακτήρα ευκαιριακό και επισφαλή, με ό,τι προεκτάσεις έχει αυτό και στο καθεστώς της μισθοδοσίας μας, εξακολουθεί να επικρατεί σε θεσμικό επίπεδο και ειδικότερα στο ΕΜΠ.  Από την έναρξη της πανδημίας και την αρχή των ηλεκτρονικών (remote) διαδικασιών, η πρυτανική αρχή του ιδρύματος εκτός του ότι έπαψε να συγκαλεί συγκλήτους με φυσική παρουσία όπου θα ήταν δυνατή η παρέμβαση των θιγόμενων από τις αποφάσεις τους μερών, εξαφανίστηκε εντελώς από το ίδρυμα – ειδικά στις περιπτώσεις που κάποιος (ερευνήτρια ή καθαρίστρια) τους αναζητήσει για να συζητήσει κάποιο ζήτημα σχετικά με την εργασία του. Επιπλέον, επειδή η σωματειακή επιτροπή δεν έχει προλάβει να αναγνωριστεί ακόμα ως επίσημο θεσμικό όργανο των εργαζομένων στην έρευνα και δεν έχει εκπροσώπηση στην σύγκλητο, βρισκόμαστε ουσιαστικά αποκλεισμένοι από κάθε απόφαση επί των εργασιακών μας θεμάτων και συνθηκών.

Σε αυτό το πλαίσιο απαιτούμε:

  • δια ζώσης συνάντηση με την πρυτανική αρχή για να καταθέσουμε τα αιτήματά μας σχετικά με τα προαναφερθέντα προβλήματα
  • εκπροσώπηση στην σύγκλητο και τις συγκλητικές επιτροπές του ιδρύματος ως σωματειακή επιτροπή ΕΜΠ, αναγνωρισμένο όργανο του ΣΕΡΕΤΕ.