Πως η αλήθεια χαλάει το «success story» της πανεπιστημιακής αστυνομίας

Οι πρυτάνεις –δεν θα τους χαρακτήριζε κανείς αριστερούς και «μπαχαλάκηδες»– έχουν αποφασίσει ομόφωνα στη σύνοδό τους να απορρίψουν τη λειτουργία της πανεπιστημιακής αστυνομίας (ΟΠΠΙ) στα ιδρύματα που διοικούν. Η κυβέρνηση όμως προφανώς γνωρίζει καλύτερα και αναπτύσσει την ΟΠΠΙ στα μουλωχτά. Τα media σαφώς και γνωρίζουν καλύτερα τα προβλήματα των πανεπιστημίων που βοούν για την υποχρηματοδότηση και στηρίζουν σθεναρά το κυβερνητικό αφήγημα ότι γίνονται καθημερινά και αδιάκοπα παρανομίες και βανδαλισμοί προβάλλοντας κι αυτοί την ΟΠΠΙ. Οι φοιτητές σημειώνουν ότι λείπουν βιβλιοθήκες, βιβλία, εργαστήρια, ζητούν προσιτή τιμή αν όχι δωρεάν φαγητό και στέγη για όσους έρχονται από άλλες πόλεις να σπουδάσουν, αλλά οι οπαδοί της νεοδημοκρατικής αντίληψης για τα πανεπιστήμια επικροτούν την παρολίγο τραγωδία στο ΑΠΘ με τη διάλυση της συναυλίας με χημικά και ΜΑΤ.

Κάλεσμα της ΑΔΕΔΥ για μαζική συμμετοχή στο φοιτητικό συλλαλητήριο στα Προπύλαια | 27/9, 7μμ.

Ποιος ξέρει τι συμβαίνει στα πανεπιστήμια, αυτός που βιώνει τα μύρια προβλήματα ως φοιτητής ή το κάθε κανάλι που προβάλλει στιγμιότυπα αρχείου από μεμονωμένες στιγμές; Ξέρει ο πρύτανης ή η κυβέρνηση που με το δόγμα «προσαρμοστείτε ή πεθάνετε» τους έχει κόψει τη χρηματοδότηση και τους στέλνει να αναζητήσουν πόρους από εταιρείες –αλήθεια πόσες εταιρείες ελληνικές και μη μπορεί να χρηματοδοτήσουν ποια projects που μπορούν να εφαρμοστούν στην ελληνική παραγωγή; και θα αναζητήσουμε με το κιάλι την παραγωγή εν τέλει– νομοθετώντας και μια θέση μάνατζερ; Ποιος ξέρει καλύτερα τα πανεπιστήμια, ο ερευνητής που έχει πάρει PhD λιώνοντας στο διάβασμα και στην έρευνα και αναζητεί δουλειά στα ελληνικά ΑΕΙ ή ο κάθε φανατισμένος που ζητά εφαρμογή του νόμου της αγοράς για να βελτιωθούν δήθεν και δεν έχει πάρει χαμπάρι πόσο ψηλά έχουν αξιολογηθεί τα ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα χωρίς να έχουν γίνει γρανάζια αυτής της αγοράς; Ποιος ξέρει καλύτερα από όσους σπουδάζουν ή διδάσκουν στα πανεπιστήμια της Ευρώπης ότι δεν υπάρχει αστυνόμευση σε αυτά ή ο κάθε δημοσιογράφος που απαγγέλλει ή παπαγαλίζει ό,τι συμβαίνει στο Αμέρικα;

Τελικά, όταν η σύμπραξη κυβέρνησης, ΜΜΕ και κομματικής τύφλωσης χτίζει διαχρονικά ένα «ωραίο» αφήγημα είναι πολύ δύσκολο να αφήσουν την αλήθεια να τους τα καταστρέψει όλη την προσπάθεια. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο παράδειγμα.

Ένας ερευνητής μεταφέρει στο twitter των ελάχιστων χαρακτήρων την εμπειρία του από το εξωτερικό:

«Έχω υπάρξει ερευνητής σε 3 πανεπιστήμια και σε 2 δημόσια ερευνητικά κέντρα των ΗΠΑ και το μόνο που έχω να πω είναι το εξής:

Το να προσλαμβάνεις 1000 αστυνόμους αντί για 1000 ερευνητές είναι έγκλημα κατά της παιδείας. Δεν μπορώ να το εξηγήσω πιο απλά.»

Ακολουθεί στα σχόλια μια «επίθεση» χυδαιοτήτων και «επιχειρημάτων» από δεκάδες «γνωστικούς» που υποτίθεται έχουν περισσότερη εμπειρία επί του θέματος. Απλώς υπηρετούν (υπηρέτης, μπάτλερ) ένα κυβερνητικό, κομματικό και μιντιακό αφήγημα.

Με βάση αυτό ένας συνάδελφός του επισημαίνει ορθότατα την κατάσταση στον χώρο του δημοσίου διαλόγου και στα πανεπιστήμια μέσω του Twitter με ψυχραιμία, εμπειρία και γνώση, καθώς η εξωστρέφεια των πανεπιστημιακών και των νέων τούς επιτρέπει να έχουν παραστάσεις και να ανταλλάσσουν εμπειρίες από πολλά μέρη του πλανήτη:


Aναδημοσίευση από Documento news