9.2 C
Athens
Τρίτη, 31 Ιανουαρίου, 2023

Ρώσοι εκπαιδευτικοί μιλούν για την εκστρατεία πλύσης εγκεφάλου και στρατιωτικοποίησης της ρωσικής νεολαίας

«Είναι ευτυχία να πεθάνεις για την πατρίδα»

Στα ρωσικά σχολεία η νέα χρονιά ξεκίνησε με ένα μάθημα που φιλοδοξεί να διδάξει στα παιδιά τον πατριωτισμό και να τους εξηγήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Για μια εκστρατεία πλύσης εγκεφάλου και στρατιωτικοποίησης της ρωσικής νεολαίας, μιλούν στο inside story ρώσοι εκπαιδευτικοίΠηγή: Inside Story, Κατερίνα Οικονομάκου

Στις 6 Σεπτεμβρίου, το ρωσικό σάιτ ερευνητικής δημοσιογραφίας istories, το οποίο έχει έδρα στη Ρίγα της Λετονίας, δημοσίευε απόσπασμα από μια ηχογράφηση που είχε γίνει την προηγούμενη μέρα σε σχολείο της Μόσχας. Το ηχητικό ντοκουμέντο είχαν στείλει στους δημοσιογράφους οι ίδιοι οι μαθητές. Ήταν μια διάλεξη με θέμα τον πατριωτισμό και την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», όπως αποκαλείται στη Ρωσία ο πόλεμος κατά της Ουκρανίας.

Η δασκάλα λέει στα παιδιά ότι θα τους μιλήσει για ένα περιστατικό που είχε αφηγηθεί ένας στρατιώτης σε κάποιο δελτίο ειδήσεων. «Σταμάτησαν ακριβώς μπροστά από το χωριό», ακούγεται να λέει η δασκάλα, αναφερόμενη στους ρώσους στρατιώτες. «Οι ουκρανοί εθνικιστές είχαν οχυρωθεί εκεί, σε κτίρια όπου βρίσκονταν άμαχοι. Ο στρατιώτης περιέγραφε πώς μια γυναίκα με ένα παιδί πήδηξε από ένα παράθυρο του πρώτου ορόφου και έτρεξε προς το μέρος τους. Έχετε ακούσει αυτή την ιστορία; Ξέρετε τι συνέβη στη συνέχεια;»

Τα παιδιά λένε ότι δεν την έχουν ακούσει. «Η γυναίκα με το παιδί έτρεξαν προς τους Ρώσους. Τότε τι νομίζετε ότι συνέβη; Ένας από τους εθνικιστές που ήταν μέσα στο κτίριο πυροβόλησε τη μητέρα. Το αγόρι στάθηκε πλάι στη μαμά του – ήταν τεσσάρων ετών». Σε αυτό το σημείο η δασκάλα χύνει ένα δάκρυ. «Το πυροβόλησαν στο κεφάλι. Πώς θα ονομάσουμε αυτούς τους ανθρώπους; Ποια λέξη χρησιμοποιούμε;» συνεχίζει.

Τα παιδιά σιωπούν. «Τους αποκαλούμε εθνικιστές. Γνωρίζετε πολύ καλά γιατί ξεκίνησε η ειδική στρατιωτική επιχείρηση. Γράφονται διάφορα, αλλά εσείς τι πιστεύετε;» Η δασκάλα δεν παίρνει απάντηση. Εξηγεί στα παιδιά ότι υπάρχουν εκεί Ρώσοι οι οποίοι έκαναν έκκληση για βοήθεια και ο Βλαντίμιρ Πούτιν αποφάσισε να τους προστατεύσει. «Επί οκτώ χρόνια, η Ουκρανία βομβάρδιζε αυτούς τους ανθρώπους για να τους κάνει να ξεχάσουν τα ρωσικά και να μιλούν ουκρανικά. Νομίζω ότι ο πρόεδρός μας πήρε τη σωστή απόφαση».

«Συζητώντας για αυτά που είναι σημαντικά»

Η δασκάλα σε αυτό το σχολείο της Μόσχας μίλησε στα παιδιά για τον πόλεμο στο πλαίσιο ενός νέου μαθήματος που εντάχθηκε αυτόν τον μήνα στο ρωσικό σχολικό πρόγραμμα και θα διδάσκεται, με παραλλαγές, σε όλες τις τάξεις και σε όλα τα σχολεία της χώρας, δημόσια και ιδιωτικά. Ο τίτλος του μαθήματος είναι «Συζητώντας για αυτά που είναι σημαντικά». Τα σημαντικά που συζητιούνται στη διάρκεια του μαθήματος έχουν όλα να κάνουν με το πόσο σπουδαία χώρα είναι η Ρωσία. Επισήμως, σκοπός του μαθήματος είναι να γνωρίσει στα παιδιά καλύτερα τις ομορφιές της ρωσικής φύσης, τη ρωσική ιστορία και τα έργα του ρωσικού πολιτισμού, για να τονώσει τον πατριωτισμό τους.

Πίσω από την απόφαση να εντάξουν στο πρόγραμμα το νέο μάθημα, είναι τα νούμερα των δημοσκοπήσεων, που μαρτυρούν ότι η ομάδα του πληθυσμού που εκδηλώνει την μικρότερη υποστήριξη στον πόλεμο, είναι οι νέοι. «Φυσικά δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε και 100% τις δημοσκοπήσεις που γίνονται αυτή τη στιγμή στη Ρωσία, αλλά παίρνει κανείς μια εικόνα», λέει η Μαρίνα Βινογκράντσκαγια, αρθρογράφος της Νόβαγια Γκαζέτα –μέχρι που η τελευταία ανεξάρτητη ρωσική εφημερίδα έκλεισε– η οποία εργάζεται ως φιλόλογος σε σχολείο της Μόσχας.

[vk.com/public189210551]

«Αποφάσισαν ότι πρέπει να πείσουν τα παιδιά για τη σημασία της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης. Άρχισαν λοιπόν, ήδη από τον περασμένο Μάιο, μια προσπάθεια να τους εξηγήσουν την κατάσταση», συνεχίζει η Βινογκράντσκαγια, η οποία μας μιλάει μέσω zoom, από το γραφείο της στη ρωσική πρωτεύουσα. Το πρώτο βήμα ήταν να στείλουν στα σχολεία ειδικό υλικό που θα έπρεπε να ενταχθεί στο μάθημα της Ιστορίας ή της Κοινωνιολογίας. Σύμφωνα με τις οδηγίες που έλαβαν, οι δάσκαλοι έπρεπε να μιλήσουν στα παιδιά για την ειδική στρατιωτική επιχείρηση, να τους πουν ότι είναι αδελφοί λαοί με τους Ουκρανούς και τους Λευκορώσους κι ότι τα σλαβικά έθνη πρέπει να είναι ενωμένα. Σε άλλο μάθημα τούς έστειλαν ξεχωριστό υλικό με θέμα τους «ήρωες της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», στο πλαίσιο του οποίου θα εξηγούσαν πώς αυτοί οι στρατιώτες δίνουν τις ζωές τους για να πολεμήσουν τον φασισμό.

Διαλέξεις και από πράκτορες της FSB

Μάλιστα, οι δάσκαλοι που έχουν την ευθύνη κάθε τάξης κλήθηκαν να παρακολουθήσουν υποχρεωτικές διαλέξεις, ζωντανές ή βιντεοσκοπημένες. Το ίδιο συνέβη και με τους καθηγητές της Ιστορίας και της Κοινωνιολογίας. Τις διαλέξεις στους εκπαιδευτικούς έδωσαν δυο από τις επικεφαλής της ρωσικής προπαγάνδας: η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα και η διευθύντρια του RT Μαργκαρίτα Σιμονιάν. «Θυμάμαι ότι ένας δάσκαλος ρώτησε “και τι θα κάνουμε εάν ένα παιδί πιστεύει αλλά από αυτά που του λέμε, επειδή οι γονείς του σκέφτονται διαφορετικά;” Και τότε μια από τις δυο, δεν θυμάμαι ποια, απάντησε ότι το καθήκον τους είναι να του εξηγήσουν σωστά την κατάσταση και να το πείσουν» λέει η Βινογκράντσκαγια.

Η ίδια πάνω-κάτω εικόνα επικρατούσε εκείνο το διάστημα και στα πανεπιστήμια, που υποχρεώθηκαν να κάνουν πρόσθετες διαλέξεις με θέμα την λεγόμενη ειδική στρατιωτική επιχείρηση. Σε πολλές περιπτώσεις, όμως οι καθηγητές αρνήθηκαν, ή βρήκαν προφάσεις, για να αποφύγουν να το αναλάβουν. «Και τότε έστελναν κάποιον από την FSB, που συνήθως ανέπτυσσε στους φοιτητές μια από τις τρελές θεωρίες συνωμοσίας για τη Δύση», μας λέει ο Γκρεγκ Γιούντιν, καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών της Μόσχας. «Ταυτόχρονα βρίσκεται σε εξέλιξη μια κανονική επιχείρηση εκκαθάρισης της κριτικής σκέψης από τον ακαδημαϊκό χώρο. Εκατοντάδες συνάδελφοί μου έχουν παραιτηθεί. Κάθε μέρα ακούμε και για νέα παραιτήσεις, πρόκειται για ένα τεράστιο κύμα καθηγητών που εγκαταλείπουν τη δουλειά τους, συχνά και τη χώρα».

Μέσα στο καλοκαίρι, οι αλλαγές στην εκπαίδευση συστηματοποιήθηκαν, όπως άλλωστε είχε προαναγγείλει το Κρεμλίνο. Το μπάτζετ για την προετοιμασία του νέου μαθήματος πατριωτισμού από το Ινστιτούτο για τη Στρατηγική της Εκπαιδευτικής Ανάπτυξης έφτασε τα 22 εκατομμύρια ρούβλια. Για την ώρα δεν πρόκειται για μέρος της υποχρεωτικής ύλης, πράγμα που σημαίνει ότι οι δάσκαλοι είναι μεν υποχρεωμένοι να το παραδίδουν μια φορά την εβδομάδα, αλλά οι μαθητές μπορούν να δηλώσουν ότι δεν θα το παρακολουθήσουν. «Το μάθημα ανήκει τυπικά στις εξωσχολικές δραστηριότητες, για τις οποίες ο νόμος προβλέπει ότι είναι προαιρετικές», εξηγεί η Βινογκράντσκαγια. «Πολλοί γονείς δηλώνουν ότι δεν θα στείλουν τα παιδιά τους εκείνη την ώρα στο σχολείο. Επικρατεί, όμως, μια σύγχυση, διότι το υπουργείο, αντιφάσκοντας με τον νόμο, λέει ότι πρέπει οι μαθητές να συμμετέχουν σε όλες τις εξωσχολικές δραστηριότητες. Κανείς δεν ξέρει, λοιπόν, ακριβώς τι θα γίνει τελικά».

«Τι θα κάνατε εάν βρισκόσασταν στη θέση του Πούτιν;»

Τα υλικά του μαθήματος για όλες τις τάξεις αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο στις 28 Αυγούστου. «Στις τέσσερις πρώτες τάξεις τα παιδιά ακούνε πόσο όμορφη είναι η Ρωσία, ότι έχουμε πολλές λίμνες και λιβάδια. Στις μεγαλύτερες τάξεις τούς μιλούν για τους διάσημους ρώσους εφευρέτες κι επιστήμονες. Για να είμαι ειλικρινής, μεγάλο μέρος από αυτά που λένε μου θυμίζουν τα παιδιά μου χρόνια στην ΕΣΣΔ. Είναι σαν να αντέγραψαν το σοβιετικό σχολικό υλικό και τη μεθοδολογία χωρίς καν να μπουν στον κόπο να σκεφτούν», λέει η Βινογκράντσκαγια. «Στις μεγαλύτερες τάξεις, προβλέπεται να τους διδάσκουν πόσο σημαντικό είναι να υπηρετείς την πατρίδα σου. Και σε αυτό το πλαίσιο, έχουν και το υλικό για τη λεγόμενη στρατιωτική ειδική επιχείρηση».

Μαθητές της 7ης τάξης του σχολείου Νο. 4 στο χωριό Τσερνιάνκα, στην περιοχή Μπελγκορόντ. [vk.com/public198668449]

Της ζητάω ένα ακόμη παράδειγμα για να κατανοήσω το περιεχόμενο του μαθήματος. «Στις μεγαλύτερες τάξεις, ξεκινώντας από την 7η, τους μιλούν για έναν στρατιώτη με το όνομα Αλεξάντερ Ροντιόνοφ, οποίος υποτίθεται ότι εντόπισε μια ομάδα ουκρανών εθνικιστών και τους οδήγησε σε ένα ναρκοπέδιο για να ανατιναχτούν. Και πρέπει ο δάσκαλος να τους πει ότι αυτό ήταν μια σπουδαία πράξη που θα έκανε οποιοσδήποτε αγαπάει αληθινά την πατρίδα του. Σε άλλο μάθημα τους εξηγούν γιατί ο Πούτιν αποφάσισε την ειδική στρατιωτική επιχείρηση και τους λένε να απαντήσουν τι θα έκαναν αν ήταν στη θέση του». Όλοι γνωρίζουν ποια είναι η σωστή απάντηση.

«Ξεκάθαρα πρόκειται για πολεμική προπαγάνδα», σχολιάζει ο Γκρεγκ Γιούντιν. «Όλα αυτά τα μαθήματα που επισήμως έχουν στόχο να τονώσουν το πατριωτικό συναίσθημα, εκείνο που στην πραγματικότητα επιδιώκουν είναι να αυξήσουν το επίπεδο ανοχής στην στρατιωτική επιθετικότητα». Όπως και η Βινογκράντσκαγια, ο Γιούντιν εκτιμά πως ο λόγος για την κινητοποίηση στο χώρο της εκπαίδευσης είναι η χαμηλή υποστήριξη των νέων στον πόλεμο. «Οι νέοι είναι στη συντριπτική πλειοψηφία τους απολύτως αδιάφοροι για την πολιτική. Δεν πρόκειται να αναλάβουν πολιτική δράση, να αγωνιστούν για δημοκρατία. Ωστόσο, μέσα στην απάθεια και την αδιαφορία τους, είναι δύσπιστοι και με το Κρεμλίνο και την απόφαση να κάνει πόλεμο».

Αυτό που τόσο ο Γιούντιν όσο και η Βινογκράντσκαγια βρίσκουν ενδιαφέρον και άξιο σχολιασμού, είναι το γεγονός ότι όλο το υλικό που αφορούσε τις μεγαλύτερες τάξεις –δηλαδή αυτό στο οποίο γίνεται λόγος για τον πόλεμο– κατέβηκε από το διαδίκτυο στις 6 Σεπτεμβρίου, δηλαδή μόλις μια ημέρα μετά το πρώτο μάθημα. Έως τότε, όποιος το επιθυμούσε είχε οκτώ ημέρες στη διάθεσή του για να το μελετήσει και μια ημέρα να μάθει πώς λειτούργησε στην πράξη. Και πάρα πολλοί το έκαναν, όπως φαίνεται, διότι υπήρξαν έντονες αντιδράσεις εκ μέρους πολλών οικογενειών.

Όταν οι γονείς έμαθαν τι είχαν σκοπό να διδάξουν στα παιδιά τους, θορυβήθηκαν. Στην ύλη της Τρίτης, για παράδειγμα, διδάσκουν στα παιδιά διάφορα αποφθέγματα περί πατριωτισμού. Ένα από αυτά είναι ότι «είναι ευτυχία να πεθάνεις για την πατρίδα σου». «Ποιος γονιός δεν θα ανησυχούσε αν μάθαινε ότι διδάσκουν τέτοια πράγματα το παιδί του;» παρατηρεί η Βινογκράντσκαγια. Άρα μπορεί να θέλησε το Κρεμλίνο να καθησυχάσει τους γονείς, αποσύροντας τα υλικά από το διαδίκτυο. Τι θα γίνει τις επόμενες εβδομάδες και τους επόμενους μήνες; Αυτό είναι άγνωστο. «Ακούγονται διάφορες εξηγήσεις για την απομάκρυνση της ύλης από το διαδίκτυο, αλλά πιο πειστική από όλες μου φάνηκε αυτή που έδωσε η Αλεξάντρα Αρχίποβα, μια γνωστή κοινωνική ανθρωπολόγος.

Λέει, λοιπόν, ότι αυτό που ο βασικός κορμός των ψηφοφόρων του Πούτιν βλέπει ως το θετικό της προεδρίας του, είναι η σταθερότητα. Λένε ότι τα ‘90ς ήταν μια φρίκη, υπήρχε φοβερή φτώχεια κι ανομία, η Ρωσία τότε γνώρισε την απόλυτη ταπείνωση. Ενώ μόλις πήρε την εξουσία ο Πούτιν η χώρα στάθηκε ξανά στα πόδια της, έγινε πάλι ισχυρή, απέκτησε τον καλύτερο Στρατό, μπορεί να έχει λιγότερη ελευθερία, αλλά επέστρεψε η σταθερότητα. «Αυτό είναι το επιχείρημά τους, αυτό τους ενδιαφέρει. Και τώρα ξαφνικά βλέπουν ότι η σταθερότητα απειλείται – ξαφνικά έχουμε ύφεση, έχουμε απομονωθεί διεθνώς, διαπιστώνουμε ότι τελικά δεν έχουμε ούτε καν τον δεύτερο καλύτερο Στρατό στον κόσμο, κάτι δεν πάει καθόλου καλά και τώρα αρχίσανε να μιλάνε και στα παιδιά μας για τον πόλεμο;»

Ήρθε λοιπόν η στιγμή να καθησυχάσουν την εκλογική τους βάση, είναι το συμπέρασμα της Αρχίποβα. Πρέπει να υποκριθούν ότι δεν κινδυνεύει η σταθερότητα, ότι όλα είναι υπό έλεγχο. «Ο πόλεμος είναι κάπου μακριά, φροντίζει για όλα ο Πούτιν, εσείς δεν χρειάζεται να ασχοληθείτε – ούτε εσείς, ούτε τα παιδιά σας». Η Βινογκράντσκαγια προσθέτει ότι υπάρχει άλλη μια σημαντική ένδειξη που ενισχύει αυτήν την εκτίμηση: «Προ ημερών το Πρώτο Κανάλι της κρατικής τηλεόρασης άρχισε να μεταδίδει και πάλι ψυχαγωγικές εκπομπές. Από τις 24 Φεβρουαρίου τις είχε κόψει, άνοιγες την τηλεόραση και άκουγες μόνο πόσο ναζί είναι οι Ουκρανοί, ξανά και ξανά».

«Μοιάζει με τρομακτική παρωδία της σοβιετικής παιδικής ηλικίας μου»

«Για μένα, αυτό το μάθημα που πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά μοιάζει με τρομακτική παρωδία της σοβιετικής παιδικής ηλικίας μου. Σαν να αποφάσισαν να ανασυστήσουν όσα έζησαν η δική μου και οι παλαιότερες γενιές και να τα μεταφέρουν σε μια διαφορετική εποχή, σε μια διαφορετική χώρα, σε μια διαφορετική κοινωνία», λέει η Βινογκράντσκαγια. «Αυτές οι συζητήσεις για όσα είναι σημαντικά αφορούν στην πραγματικότητα όλες τον πόλεμο, την κατάσταση του πολέμου γενικώς. Τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τον πόλεμο, πρέπει διαρκώς να μελετούν και να μιλούν για τον μεγάλο πατριωτικό πόλεμο». Έτσι αποκαλούν οι Ρώσοι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Την εποχή που ήσασταν μαθήτρια σας μιλούσαν συνεχώς για τον πόλεμο; Αυτή είναι η εντύπωση που υπάρχει», τη ρωτάω. «Ναι, μας θύμιζαν διαρκώς τον πόλεμο, έφερναν συνέχεια βετεράνους να μας μιλήσουν για τις εμπειρίες τους. Αλλά οι παππούδες μας, που είχαν εμπειρία του πολέμου, έλεγαν πως είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει κι ότι εύχονται να μην τον γνωρίσουμε ποτέ. Η ειρήνη ήταν η υπέρτατη αξία. Κανείς δεν μας έλεγε ότι έπρεπε να δώσουμε τη ζωή μας για την πατρίδα».

Οι αλλαγές στη διδακτέα ύλη, ωστόσο, δεν περιορίζονται στο εβδομαδιαίοι μάθημα πατριωτισμού. Κάθε Δευτέρα οι μαθητές θα κάνουν έπαρση της σημαίας και θα τραγουδούν τον εθνικό ύμνο. Στην 9η τάξη του σχολείου έχει ενταχθεί μια ενότητα διαλέξεων με τίτλο «Εισαγωγή στην πρόσφατη ιστορία της Ρωσίας», όπου οι μαθητές διδάσκονται πώς ο Βλαντιμίρ Πούτιν ξανάστησε όρθια τη χώρα, πώς προσαρτήθηκε η Κριμαία και πώς αναγνωρίστηκαν οι αυτοανακηρυγμένες Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ.

[vk.com/school_orlik]

Στην τελευταία τάξη έχει ήδη προστεθεί ένα κεφάλαιο για το πώς η Ρωσία ξανάγινε μεγάλη δύναμη χάρη στο Πούτιν. «Αλλά κανένας δεν έχει χρόνο να καλύψει αυτό το κεφάλαιο τον Μάιο, όταν τελειώνει η σχολική χρονιά», σχολιάζει γελώντας η Βινογκράντσκαγια. Αυτό που την τρομάζει, όμως, είναι η αναφορά που έκανε ένα στέλεχος του υπουργείου στη διάρκεια μιας βιντεοδιάσκεψης με θέμα το νέο μάθημα του πατριωτισμού. «Δεν πρέπει να φοβόμαστε την ιδεολογία», μας είπε. «Η ιδεολογία είναι κάτι που πρέπει να προωθήσουμε, χάσαμε μια ολόκληρη γενιά από ανθρώπους που μεγάλωσαν σε μια χώρα χωρίς ιδεολογία και μολύνθηκαν από την δυτική ασθένεια».

«Πάρα πολλά σχολεία, ανάμεσα στις εξωσχολικές δραστηριότητες, προσφέρουν στρατιωτική εκπαίδευση»

Ο Σεργκέι Τσερνίσοφ ήταν έως πρόσφατα διευθυντής ενός ιδιωτικού σχολείου στο Νοβοσιμπίρσκ της Σιβηρίας. Παραιτήθηκε τον Ιούλιο, μετά από διαφωνίες με συναδέλφους του, όπως είπε. Είναι, όμως, γεγονός ότι ο Τσερνίσοφ είχε αρνηθεί να τιμωρήσει τους μαθητές του σχολείου που είχαν συλληφθεί για τη συμμετοχή τους σε αντιπολεμική διαμαρτυρία. «Είναι σαφές ότι ένα σχολείο δεν μπορεί να βρίσκεται εκτός κοινωνίας και όταν μια κοινωνία κινείται προς τον αυταρχισμό, τότε το σχολείο θα ακολουθήσει προς την ίδια κατεύθυνση», λέει σε απαντήσεις που μας έστειλε γραπτώς. «Την άνοιξη και το καλοκαίρι είδαμε ένα καλειδοσκόπιο από διαφόρων ειδών περιορισμούς, απαγορεύσεις και μιλιταριστικές πρωτοβουλίες στα σχολεία. Νομίζαμε ότι είχαμε δει την πεμπτουσία της κρατικής προπαγάνδας to 2014, με την προσάρτηση της Κριμαίας, αλλά εκ των υστέρων καταλαβαίνουμε ότι τότε δεν καταλάβαμε τι σημαίνει αληθινή καταστολή στην εκπαίδευση».

Ο καθηγητής από το Νοβοσιμπίρσκ θα μας γράψει κάτι που θα επισημάνουν και οι άλλοι δυο συνομιλητές μας: Υπάρχει σε εξέλιξη μια κανονική καμπάνια στρατιωτικοποίησης της ρωσικής νεολαίας, που ξεκινάει ήδη από το νηπιαγωγείο. «Άρχισε πριν από λίγα χρόνια, σαν παιχνίδι – γονείς έντυναν τα παιδιά τους με στρατιωτικές στολές, τα έβαζαν να ποζάρουν σε ξύλινα τανκς κι έλεγαν ότι όλα αυτά γίνονται ως αστείο, ως ψυχαγωγία. Πάντα έλεγα ότι αυτό θα έχει σοβαρές συνέπειες. Είδαμε, λοιπόν, τώρα ότι αυτοί οι ίδιοι γονείς, ακόμη και γονείς που έχασαν τα παιδιά τους σε αυτόν τον πόλεμο, υποστηρίζουν κάθε στρατιωτική ενέργεια όσο τερατώδης και αν είναι».

[medialeaks.ru]

Η στρατιωτικοποίηση της νεολαίας δεν ξεκίνησε καν με την προσάρτηση της Κριμαίας, παρατηρεί η Βινογκράντσκαγια. «Συμβαίνει εδώ και περίπου μια δεκαετία. Υπάρχουν πάρα πολλά σχολεία που ανάμεσα στις εξωσχολικές δραστηριότητες προσφέρουν στρατιωτική εκπαίδευση», λέει. «Ναι, βεβαίως και διδάσκονται πώς να χρησιμοποιούν όπλα. Υπάρχουν και ξεχωριστές στρατιωτικές σχολές για εφήβους, όπως υπάρχει και πατριωτική οργάνωση νεολαίας». Εδώ και μια δεκαετία, συνεχίζει, είχαν πληθύνει οι αναφορές στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι αναπαραστάσεις, οι ταινίες, οι συζητήσεις. Είχαν γίνει πολύ δημοφιλείς οι στολές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σε μέγεθος για νήπια, στις 9 Μαίου ντύνονταν όλοι, μικροί-μεγάλοι με στολές. «Οι εικόνες και η ρητορική του πολέμου ήταν παντού. Η χώρα προετοιμαζόταν για πόλεμο», σχολιάζει.

«Βλέπεις παντού φωτογραφίες ακόμη και με νήπια να φορούν στρατιωτικές στολές και να κρατούν όπλα, τα βάζουν να κάνουν παρελάσεις ή να αναπαριστούν μάχες. Ο σκοπός είναι να κανονικοποιήσουν την χρήση όπλων και να κανονικοποιήσουν την ιδέα του πολέμου», παρατηρεί ο Γιούντιν.

«Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και στις μεγαλύτερες τάξεις. Η στρατιωτικοποίηση της εκπαίδευσης παρατηρείται σε όλες τις βαθμίδες». Ο απώτερος στόχος, εκτιμά, είναι να προετοιμάσουν εκείνους που θα στείλουν στην πρώτη γραμμή. «Σχεδιάζουν να επεκτείνουν τις πολεμικές επιχειρήσεις. Τα επίπεδα υποστήριξης του πολέμου είναι χαμηλά, θα δυσκολευτούν να τους επιστρατεύσουν. Γι’ αυτό προετοιμάζονται. Γιατί αυτό που σχεδιάζουν είναι κάτι που και οι ίδιοι θα ονομάσουν πόλεμο».

Παρόμοια Άρθρα