H Κεραμέως επαναφέρει τον υποκατώτατο μισθό μέσω του νέου ταξικού νομοσχεδίου για τη λειτουργία των ΑΕΙ

Από το Γιώργη Χρήστου

Πριν από περίπου δυόμισι μήνες, ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, και ο υπουργός Εργασίας, Κωστής Χατζηδάκης, με τυμπανοκρουσίες ανακοίνωναν αύξηση – εμπαιγμό του κατώτατου μισθού κατά 1,66 ευρώ την ημέρα, αρχής γενομένης από την Πρωτομαγιά, για να «χρυσώσουν το χάπι» της ακρίβειας, η οποία την εξαφάνισε σε χρόνο «ντε τε» η αύξηση του πληθωρισμού, ο οποίος απογειώθηκε στο 10,7% το Μάιο του 2022, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat.

Ελέω «πολύτιμης εργασιακής εμπειρίας», επαναφορά του υποκατάστατου μισθού για 400.000 φοιτητές

Πριν λίγα 24ωρα, με το πρόσχημα οι φοιτητές να συνδέσουν τη θεωρητική γνώση με την πρακτική εφαρμογή της και να αποκτήσουν πολύτιμη εργασιακή εμπειρία (μετάφραση: αποδυνάμωση του πανεπιστήμιου και προσανατολισμός του στις ανάγκες της αγοράς και όχι της κοινωνίας), η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, σε συνέντευξή της στην «Καθημερινή της Κυριακής» κάνει λόγο για πρακτική άσκηση περίπου 400.000 φοιτητών που προωθείται μέσω του νέου αντιδραστικού νομοσχεδίου – πλαίσιο για τη λειτουργία των ΑΕΙ. Όπως είπε, «θα μπορεί να διεξαχθεί σε νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, σε δημόσιες υπηρεσίες, σε ΟΤΑ, σε επιχειρήσεις, αλλά και σε αντίστοιχους φορείς στο εξωτερικό, υπό προϋποθέσεις».

Και δεν έμεινε μόνον εκεί. Ουσιαστικά, ανακοίνωσε την επαναφορά του υποκατάστατου μισθού. Στην ερώτηση για το «πώς θα αμείβονται οι φοιτητές», απαντά: «Το ύψος της μηνιαίας αποζημίωσης για τη διεξαγωγή πρακτικής άσκησης προβλέπεται να είναι τουλάχιστον το 80% του νομοθετημένου κατώτατου βασικού μισθού».

«Brain drain» με τις ευλογίες της κυβέρνησης της ΝΔ

Στην ερώτηση «για παράδειγμα, ένα τμήμα Φαρμακευτικής θα μπορεί να συνάψει σύμβαση με μια διεθνή φαρμακοβιομηχανία και ο φοιτητής να κάνει την πρακτική του άσκηση στα κεντρικά της εταιρείας στο εξωτερικό», η απάντηση που δίνει κάθε άλλο παρά σταματά τη μετανάστευση της νεολαίας και των επιστημόνων.

«Βεβαίως και είναι εφικτή η πρακτική άσκηση σε μια διεθνή φαρμακοβιομηχανία, ακόμη κι αν τα κεντρικά της βρίσκονται στο εξωτερικό, υπό την προϋπόθεση όμως ότι είναι δυνατή η παρακολούθηση της πορείας υλοποίησης πρακτικής άσκησης του φοιτητή καθ’ όλη τη διάρκειά της, καθώς και η επιτυχής πιστοποίησή της από τον επόπτη πρακτικής άσκησης. Αυτό επειδή η πρακτική άσκηση δεν είναι εργασία για να ελέγχεται μόνο από τον φορέα υποδοχής, αλλά είναι μια ακόμη εκπαιδευτική δραστηριότητα, που στοχεύει στην καλύτερη εμπέδωση της γνώσης του φοιτητή».

Συμπέρασμα; «φθηνοί εργαζόμενοι» για τις υποστελεχωμένες υπηρεσίες του Δημοσίου και για την κερδοφορία των επιχειρήσεων, εντός κι εκτός της χώρας.

Ομηρία χιλιάδων νέων επιστημόνων/ισσών σε εργασιακές συνθήκες απόλυτης επισφάλειας

Ο υποκατώτατος μισθός που επαναφέρει η υπουργός Παιδείας αποτελεί τη συνέχεια της επισφαλούς και μαύρης εργασίας, της έντονης κινητικότητας και της εξάρτησης από την προκήρυξη νέων προγραμμάτων, που σκιαγραφούν την καθημερινότητα της πλειονότητας των εργαζομένων στην Έρευνα και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση: πολύμηνες καθυστερήσεις πληρωμών, αμισθί και ανασφάλιστη εργασία, ανυπαρξία ωραρίου και αδειών – δώρων – αποζημιώσεων – επιδόματος ανεργίας, απουσία προστασίας από απολύσεις, «δίωξη» της γονεϊκότητας είναι μερικά από τα σημεία που περιγράφουν τη ζωή των ερευνητών.

Και μιλάμε για εργαζομένους με διαφορετικούς ρόλους (υποψήφιοι διδάκτορες, postdoc, τεχνικό προσωπικό, συμβασιούχοι σε project, έκτακτο διδακτικό προσωπικό κτλ.) και με ελαστικές σχέσεις εργασίας (συμβασιούχοι, υπότροφοι, “μπλοκάκια”, αμισθί), το έργο των οποίων όμως είναι απαραίτητο για ερευνητική και διδακτική διαδικασία των Πανεπιστημίων και Ερευνητικών Κέντρων.

Και σε αυτήν την περίπτωση, η έρευνα είναι πλήρως εξαρτημένη από ανταποδοτικά προγράμματα και διασυνδεδεμένη με τις επιχειρήσεις, πράγμα που σημαίνει εργασιακές συνθήκες μεσαίωνα για τους ερευνητές και το έκτακτο διδακτικό προσωπικό. Η εμπορευματοποίηση  περνά αναγκαστικά μέσα από την υποτίμηση της εργασίας ως τέτοιας και της υποτίμησης του ερευνητή ως εργαζόμενου.

Η απουσία Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) εντείνει τη συμπίεση του μισθού προς τα κάτω στον κλάδο, επιδεινώνει τους όρους εργασίας και δημιουργεί κλίμα ανοχής στον εργασιακό εκφοβισμό (mobbing), ο οποίος φτάνει μέχρι τα όρια παραβιαστικών και κακοποιητικών συμπεριφορών. Το Σωματείο τους, το ΣΕΡΕΤΕ, στις 17 Μάη, πραγματοποίησε την πρώτη του επιτυχημένη απεργία, διεκδικώντας το αυτονόητο: ΣΣΕ – μισθό – ωράριο.

Κατάργηση φοιτητικών παρατάξεων

Όσον αφορά στην κατάργηση των φοιτητικών παρατάξεων, στην «Καθημερινή της Κυριακής», η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, απαντά:

«Είχαμε δεσμευθεί προεκλογικά για την εκπροσώπηση των φοιτητών στα όργανα διοίκησης των ΑΕΙ και την ανάδειξή τους μέσω ενιαίου ψηφοδελτίου και ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Στο Συμβούλιο Φοιτητών που θεσμοθετούμε θα εκλέγονται φοιτητές από ενιαίο ψηφοδέλτιο, η καθιέρωση του οποίου προωθεί τη μεταξύ τους συνεργασία και ενότητα, καθώς άξιοι και ικανοί υπάρχουν σε όλους τους χώρους και στόχος είναι αυτοί να αναδειχθούν στα όργανα εκπροσώπησης, ανεξαρτήτως του πολιτικού χώρου στον οποίο μπορεί να ανήκουν. Οι φοιτητικοί σύλλογοι, όπως ξέρετε, ως σύλλογοι, προβλέπονται και υπάγονται στις διατάξεις του αστικού δικαίου».