Διακήρυξη της ΑΡΕΝ για το 20ό Συνέδριο της ΟΛΜΕ

Το 20ό Συνέδριο της ΟΛΜΕ γίνεται σε μια περίοδο που σφραγίζεται από την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας, όλο το προηγούμενο διάστημα, την κορύφωση μιας βαθιά ταξικής αντιλαϊκής πολιτικής, που υπονομεύει εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα , καταπατά δημοκρατικές ελευθερίες και γονατίζει εξαιτίας της ακρίβειας τα λαϊκά νοικοκυριά, και τον γενικευμένο ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανίαπου σχετίζεται με τον έλεγχο ενεργειακών δρόμων και πόρων, τον έλεγχο πρώτων υλών, την προώθηση των εμπορικών και ευρύτερα οικονομικών συμφερόντων των πολυεθνικών και των ανταγωνισμών μεταξύ τους, στο πλαίσιο του ευρύτερου ανταγωνισμού των ΗΠΑ- ΕΕ με τη Ρωσία και την Κίνα, και τις δραματικές συνέπειες του τις ζουν οι λαοί με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες, προσφυγιά και φτώχεια.

Εμβληματικοί κόμβοι αυτής της πολιτικής:

  • η άρνηση της κυβέρνησης να λάβει ουσιαστικά μέτρα αναβάθμισης και θωράκισης του δημόσιου συστήματος υγείας , η επιλογή της να δώσει γη και ύδωρ στα ιδιωτικά συμφέροντα και πρωτίστως να βάλει το συμφέρον της αγοράς και της οικονομίας πάνω από την υγεία του λαού.
  • Ο νόμος για τον περιορισμό των διαδηλώσεων
  • Ο νόμος Χατζηδάκη που νομοθετεί το 10ωρο και τις απλήρωτες υπερωρίες, περιορίζει την κυριακάτικη αργία, καταργεί τις ζωντανές συνδικαλιστικές διαδικασίες επιβάλλοντας ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, θεσμοθετεί το ηλεκτρονικό φακέλωμα συνδικαλιστών και σωματείων με το ΓΕΜΗΣΟΕ, και απαγορεύει την απεργία. Με τον διαβόητο νόμο Χατζηδάκη το ρολόι της ιστορίας γυρίζει στον μεσαίωνα. Η μετατροπή της χώρας σε έναν επίγειο ληστρικό παράδεισο για τους μεγαλοεπενδυτές, συνοδεύεται από την απελευθέρωση από τα βαρίδια του 8ωρου και των ΣΣΕ. Απαιτούν σιγή νεκροταφείου για να θωρακιστούν από την διογκούμενη λαϊκή οργή. Γι’ αυτό και βάζουν στον γύψο τα σωματεία, τις συλλογικές διαδικασίες τους  και το απεργιακό δικαίωμα. Γι’αυτό καταστέλλουν με πρωτοφανή βία και αυταρχισμό τις διαδηλώσεις και κηρύσσουν παράνομη κάθε απεργία.
  • Ο νόμος για την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης , που ανοίγει επικίνδυνους δρόμους για την ιδιωτικοποίηση του συνόλου της κοινωνικής ασφάλισης.
  • Η προσπάθεια της κυβέρνησης να ελέγξει την ενημέρωση μέσω κρατικών χορηγιών.
  • Η άρνηση της κυβέρνησης να καταργήσει αφενός το ληστρικό χρηματιστήριο ενέργειας που ευθύνεται για τους υπέρογκους λογαριασμούς ρεύματος, και αφετέρου τους φόρους στα καύσιμα, που λεηλατούν το λαϊκό εισόδημα.
  • Η καθήλωση των μισθών, ιδιαίτερα στο δημόσιο, και η άρνηση για αυξήσεις τουλάχιστον στο ύψος του πληθωρισμού και για επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού. Ο λαός πρέπει να μάθει να ζει με τη φτώχεια , ενώ οι μεγαλοεπιχειρηματίες γεύονται όλο και περισσότερα προνόμια , φοροαπαλλαγές , ύψιστα ποσοστά κερδοφορίας.
  • Η ιδιωτικοποίηση όλων των κοινωνικών αγαθών.
  • Η γιγάντωση των πολεμικών δαπανών.

Στον χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εφαρμόζει ένα σκληρό νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα που εδραιώνει τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις και αλλάζει το DNA του σχολείου συρρικνώνοντας τον δημόσιο χαρακτήρα του. Με την πολιτική αυτή – που πάτησε πάνω στον δρόμο που είχε ανοίξει τα προηγούμενα χρόνια η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (νέο λύκειο, προσοντολόγιο, αξιολόγηση) – καταστρατηγούνται τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και τα αντίστοιχα μορφωτικά των μαθητ(ρι)ών , και το δημόσιο σχολείο αρνείται την παροχή ολιστικής παιδείας, στρεφόμενο στην κατάρτιση και τις δεξιότητες , που είναι αναγκαίες για τον αυριανό υποταγμένο εργαζόμενο – μοχλό της «ανάπτυξης». Σε ένα τέτοιο σχολείο μπορούν ανενόχλητα να αλωνίζουν τα ιδιωτικά συμφέροντα , την ίδια στιγμή που ο κακοπληρωμένος εκπαιδευτικός εξουθενώνεται χωρίς δικαιώματα επωμιζόμενος κάθε ανεπάρκεια του συστήματος , ενώ οι μαθητ(ρι)ες υποχρεώνονται να θυσιάσουν τα όνειρά τους στον βωμό των ταξικών φραγμών που υψώνουν μπροστά τους οι κάθε λογής εξετάσεις.

Αυτή η πολιτική αποδόμησης του δημόσιου σχολείου όπως το γνωρίσαμε τα προηγούμενα χρόνια, αρθρώνεται πάνω σε τέσσερις βασικούς νομοθετικούς πυλώνες – παρεμβάσεις (4692/2020, 4763/2020, 4777/2021, 4823/2021)  και πλήθος άλλων νομοθετημάτων και εγκυκλίων  Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η πανδημία που έπληξε και τη χώρα μας από τον Μάρτη του 2020 εργαλειοποιήθηκε από την κυβέρνηση , προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η αντίδραση του κλάδου και της κοινωνίας ολόκληρης σ ‘αυτήν την άνευ προηγουμένου επίθεση . Η ΑΡΕΝ όλο αυτό το διάστημα στάθηκε με συνέπεια στο πλευρό των αγωνιστικών ριζοσπαστικών δυνάμεων που βρέθηκαν απέναντι  σ’ αυτήν την πολιτική, και οι δυνάμεις της ήταν παρούσες σε όλα τα αγωνιστικά και κινηματικά ραντεβού. Με παρουσία στις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις, με ανακοινώσεις και διοργάνωση εκδηλώσεων, προσπάθησε να κρατήσει ζωντανό τον σφυγμό του εκπαιδευτικού συνδικαλιστικού κινήματος σε μια πολύ δύσκολη περίοδο εγκλεισμού και καραντίνας.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΤΡΙΕΤΙΑΣ (2019-2022)

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ – ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2019

Η κυβέρνηση εν μέσω καλοκαιρινών διακοπών καταργεί το πανεπιστημιακό άσυλο. Αργότερα περνά νομοθετική τροπολογία για εξίσωση των πτυχίων των ιδιωτικών κολλεγίων με αυτά των δημόσιων ΑΕΙ και αναστέλλει τη λειτουργία 38 πανεπιστημιακών τμημάτων.

ΧΕΙΜΩΝΑΣ -ΑΝΟΙΞΗ – ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2020

Η πανδημία αναγκάζει την κυβέρνηση να κλείσει τα σχολεία για τρεις περίπου μήνες , αντικαθιστώντας τη διά ζώσης διδασκαλία με τηλεκπαίδευση.

“Η διαδικασία της τηλεκπαίδευσης, που ξεκινάει μέσα στην καρδιά μιας τόσο μεγάλης κρίσης, είναι μια επικοινωνιακή απάτη που εξυπηρετεί τις πολιτικές σκοπιμότητες και την ουσιαστική ανεπάρκεια της κυβέρνησης. Ο στόχος της προτεινόμενης τηλεκπαίδευσης είναι η εκμετάλλευση της δυσκολίας στην οποία βρίσκονται οι μαθητές μας και οι γονείς τους, δημιουργώντας έναν νέο κοινωνικό αυτοματισμό. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση αποτελεί θέση του ΟΟΣΑ και της Ε.Ε για την εξοικονόμηση εκπαιδευτικού προσωπικού, αλλά και εκφρασμένη πρόθεση του ΥΠΑΙΘ πρόσφατα (χρησιμοποιήθηκε για την κάλυψη κενών σε Νίσυρο, Κάσο κλπ). Οπότε σε μια περίοδο περικοπών και μηδενικών διορισμών δεν μπορούμε παρά εύλογα να σκεφτούμε ότι η κυβέρνηση πειραματίζεται και με αυτό το ενδεχόμενο (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΕΝ ΜΑΡΤΗΣ 2020)

Τον Απρίλιο ενόψει της επανέναρξης των μαθημάτων περνά τροπολογία για τη ζωντανή αναμετάδοση του μαθήματος σε όσους μαθητές απουσιάζουν.

“Ποια προσωπικά δεδομένα και ποιο Σύνταγμα τώρα; Εδώ πρόκειται για ό,τι πιο αντιπαιδαγωγικό, διεστραμμένο και συνάμα εγκληματικό για τη μαθητική τάξη: την έκθεση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και του μαθησιακού προφίλ κάθε παιδιού σε έναν αδηφάγο πανοπτισμό χωρίς όρια! Ένα νεοφιλελεύθερο πολιτικό πείραμα που δεν πρέπει να ευδοκιμήσει! Έναν προπομπό της κατάθεσης στη Βουλή του αντιεκπαιδευτικού νομοσχεδίου που ναρκοθετεί το μαθητικό βίο στο δημόσιο σχολείο και μαυρίζει το εργασιακό περιβάλλον των εκπαιδευτικών.” (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΕΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΝΕΞ. ΕΚΠ/ΚΩΝ Π.Ε. ΑΠΡΙΛΗΣ 2020)

Το καλοκαίρι, με τα σχολεία κλειστά για θερινές διακοπές η κυβέρνηση περνά τον νόμο 4692, ο οποίος θεσμοθετεί την αξιολόγηση και υψώνει ταξικούς φραγμούς στο γυμνάσιο και το λύκειο αυξάνοντας τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα και επαναφέροντας την τράπεζα θεμάτων. Στη συνέχεια καταργεί από το Λύκειο τα καλλιτεχνικά μαθήματα και τις κοινωνικές επιστήμες.

Το σχολείο που αντικαθιστά τη γνώση με τις δεξιότητες είναι εδώ! Οι πλατφόρμες που θα κατηγοριοποιούν σχολεία και εκπαιδευτικούς είναι εδώ! Οι εκπαιδευτικοί που θα εργάζονται χωρίς ωράριο (φρόντισε το webex και η eclass γι’ αυτό) υπηρετώντας την εκπαίδευση του φαίνεσθαι και το σχολείο για λίγους, ελπίζουμε ότι ΔΕΝ θα είναι εδώ!!” (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΕΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΝΕΞ. ΕΚΠ/ΚΩΝ Π.Ε. ΑΠΡΙΛΗΣ 2020)

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2020

Η κυβέρνηση αρνείται να δεχτεί τα αιτήματα του εκπαιδευτικού συνδικαλιστικού κινήματος, των γονιών και των μαθητ(ρι)ών για ασφαλές άνοιγμα των σχολείων, που αφορούν σε μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, χορήγηση μέτρων προστασίας,διενέργεια μοριακών τεστ, προσλήψεις επιπλέον διδακτικού προσωπικού και προσωπικού καθαριότητας.

“Eίναι σαφές, λοιπόν, ότι η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας, έμπλεοι σκοπιμοτήτων και νεοφιλελεύθερων εμμονών, στήνουν για τις 14 Σεπτέμβρη ένα ραντεβού στα τυφλά για τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τις οικογένειές τους. Σπεύδουν δε να ντύσουν τα απίστευτα καμώματά τους με πρωτοφανή προπαγάνδα πως πήραν όλα τα κατάλληλα μέτρα, ώστε να χρεώσουν ό,τι συμβεί στην πλάτη των εκπαιδευτικών και των γονιών! (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΕΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΝΕΞ. ΕΚΠ/ΚΩΝ Π.Ε ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2020)

Τον Οκτώβρη , για να αντιμετωπίσει το κύμα καταλήψεων στις οποίες προχωρούν οι μαθητ(ρι)ες διαμαρτυρόμενοι(ες) για την πλήρη απουσία μέτρων για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων , επιβάλλει τηλεκπαίδευση στα κατειλημμένα σχολεία και καταχώριση των απουσιών ζητώντας από τους εκπαιδευτικούς να μετατραπούν σε καταδότες των μαθητ(ρι)ων τους.

«Αυτόν τον ρόλο δεν θα τον παίξει κανείς. Γίναμε δάσκαλοι για να διαμορφώσουμε προσωπικότητες που θα διεκδικούν , θα αγωνίζονται , θα είναι αλληλέγγυοι με τον πάσχοντα, τον αδικημένο και κατατρεγμένο συνάνθρωπο και δε θα σκύβουν το κεφάλι στην εξουσία! Δεν θα υπονομεύσουμε τώρα το έργο μας! Εμείς διδάσκουμε την Αντιγόνη στα παιδιά μας , γιατί το μάθημα της υποταγής δεν το ξέρουμε» (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΕΝ ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2020)

Τον Νοέμβρη κι ενώ τα σχολεία κλείνουν και πάλι λόγω της πανδημίας , η κυβέρνηση επιβάλλει ηλεκτρονική ψηφοφορία για την εκλογή αιρετών εκπροσώπων στα υπηρεσιακά συμβούλια αγνοώντας το αίτημα όλων των παρατάξεων για παράταση της θητείας των συμβουλίων και μετάθεση των εκλογών όταν θα το επέτρεπαν οι υγειονομικές συνθήκες. Οι παρατάξεις αποσύρουν τα ψηφοδέλτια και η αποχή αγγίζει το 95%.

“Kαλούμε όλες και όλους τους συναδέλφους σε αποχή από την ηλεκτρονική ψηφοφορία-παρωδία της 7ης Νοεμβρίου, σε  μια στάση συλλογικής και δημοκρατικής ευθύνης απέναντι στο κοινό μας μέλλον μας ως εργαζόμενων και ως εκπαιδευτικών του δημόσιου σχολείου. Να δοθεί, έτσι, μια συντριπτική απάντηση στην κυβερνητική αδιαλλαξία και στα σχέδια αντιδραστικής  μετάλλαξης του δημόσιου σχολείου, της νέας κοινωνικής λεηλασίας, της φίμωσης των εκπαιδευτικών και όλων των εργαζομένων, της περιστολής των δημοκρατικών ελευθεριών και της παρεμπόδισης των αγώνων.” (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΕΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΝΕΞ. ΕΚΠ/ΚΩΝ Π.Ε ΝΟΕΜΒΡΗΣ 2020)

Τον Δεκέμβριο ψηφίζεται ο νόμος 4763 για την τεχνική εκπαίδευση.

Σήμερα, το τοπίο είναι δυστοπικό. Οι ιδιώτες μπαίνουν γερά στην εκπαίδευση, διαμορφώνουν τα αναλυτικά προγράμματα, ωθούν βίαια στην κατάρτιση 15/χρονους μαθητές,διαμορφώνουν την νέα γενιά με υποβαθμισμένη γενική παιδεία, κάνουν χυδαία και κατάφωρα ωμή επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα των νέων.

Οι καταστροφικές συνέπειες του κυβερνητικού νομοσχεδίου θα φανούν πολύ σύντομα και στα ΕΠΑΛ. Η τράπεζα θεμάτων θα περιορίσει το ρεύμα φοίτησης προς τα σχολεία αυτά, και θα υπάρξει διαρροή μαθητών από τα φτωχά λαϊκά στρώματα προς τις σχολές κατάρτισης, σε αυτές τις δύσκολες, για τα στρώματα αυτά, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες.

Το εργασιακό καθεστώς αλλάζει δραματικά στο χώρο της εκπαίδευσης. Χιλιάδες εκπαιδευτικοί θα αμείβονται με ευρωπαϊκά και μη κονδύλια με βάση τις ώρες εργασίας. Το σχέδιο του Αρβανιτόπουλου, που ήταν ωμή και χυδαία επίθεση στην τεχνική-επαγγελματική εκπαίδευση, δεν ήταν σε πολλά διαφορετικό, απλώς σε αυτό το νομοσχέδιο δεν καταργούνται ειδικότητες «σε μια νύχτα», αλλά η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται πολύ σύντομα θα οδηγήσει σε κατάργηση ειδικοτήτων.” (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΕΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2020)

ΧΕΙΜΩΝΑΣ – ΑΝΟΙΞΗ 2021

Τον Φλεβάρη, με τα σχολεία κλειστά λόγω πανδημίας η πολιτική ηγεσία του υπουργείου επιχειρεί να εφαρμόσει την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες κηρύσσουν απεργία – αποχή και η συμμετοχή αγγίζει μεσοσταθμικά το 90%.

«Ο αγώνας για την αποτροπή του Π.Δ. 152 (αξιολόγηση εκπαιδευτικών), του ν. 4024/2011 (αξιολόγηση, προαγωγή, βαθμολογική εξέλιξη), το μπλοκάρισμα της «αξιολόγησης» στο Δημόσιο, με καθολική αποχή των εργαζομένων, αποτελούν σημαντικές παρακαταθήκες, που δείχνουν το δρόμο για την αντιμετώπιση της νέας προσπάθειας από την κυβέρνηση της ΝΔ να εφαρμόσει μία αξιολόγηση, που μόνο στόχο έχει την ενοχοποίηση των εκπαιδευτικών και των σχολείων για όλα τα προβλήματα της δημόσιας εκπαίδευσης. Όπως ακυρώσαμε στην πράξη τις ρυθμίσεις για τις κάμερες στην τάξη, αποδομώντας τις παιδαγωγικά και σε επίπεδο κοινωνίας, όπως απονομιμοποιήσαμε τις πραξικοπηματικές μεθοδεύσεις της κυβέρνησης με τις εκλογές – παρωδία για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια, με αποχή της τάξης του  93%, έτσι και τώρα μπορούμε να ορθώσουμε φραγμούς στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς.» (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΛΜΕ ΦΛΕΒΑΡΗΣ 2021)

Τον Μάρτη και τον Απρίλη στο επίκεντρο βρίσκεται ο νόμος 4777, ο οποίος προβλέπει τη σύσταση πανεπιστημιακής αστυνομίας, την ελάχιστη βάση εισαγωγής (ΕΒΕ) και το «ν+2» για τους αιώνιους φοιτητές. Κάθε εβδομάδα γίνονται πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια , αλλά ο νόμος ψηφίζεται, και η πρώτη χρονιά εφαρμογής του ως προς την ΕΒΕ έχει ως αποτέλεσμα να μείνουν εκτός δημόσιου πανεπιστημίου δεκάδες χιλιάδες μαθητές , οι οποίοι με την ισοτίμηση των εργασιακών δικαιωμάτων των πτυχίων των ιδιωτικών κολεγίων με αυτά των δημόσιων ΑΕΙ, δίνονται βορά και έτοιμη πελατεία στους επιχειρηματίες της ιδιωτικής εκπαίδευσης.

Έτσι, (…) φέρνει το πιο άθλιο νομοσχέδιο για την ανώτατη εκπαίδευση , το οποίο λειτουργεί ως ταξικός κόφτης που συνθλίβει τα όνειρα δεκάδων χιλιάδων   νέων για φοίτηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και επιβάλλει καθεστώς αστυνομοκρατίας στα ΑΕΙ… (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΕΝ ΦΛΕΒΑΡΗΣ 2021)

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2021

Η κυβέρνηση ψηφίζει τον νόμο 4823 ο οποίος εισάγει την αυτονομία της σχολικής μονάδας , την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και μια σειρά πρωτοφανών τιμωρητικών διατάξεων – στο όριο της αντισυνταγματικότητας –  για όσους δε συμμορφώνονται «προς τας υποδείξεις» και απέχουν από τις διαδικασίες της αξιολόγησης.

«…την εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση , την οποία προσπαθεί δια πυρός και σιδήρου να επιβάλει η κυβέρνηση , για να υλοποιήσει όσα περιλαμβάνονται στην διαβόητη έκθεση Πισσαρίδη , κατακρεουργώντας τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και τα αντίστοιχα των εκπαιδευτικών.» (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΕΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΝΕΞ. ΕΚΠ/ΚΩΝ Π.Ε ΜΑΡΤΗΣ 2021)

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2021 – ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2022

Τα σχολεία ανοίγουν χωρίς κανένα μέτρο και λειτουργούν ως υγειονομικές βόμβες διασποράς του ιού. Επιχειρείται να εφαρμοστεί εκ νέου η αξιολόγηση της σχολικής μονάδας κάτω από καθεστώς τρομοκρατίας και απειλών λόγω του νέου νόμου και των απειλητικών τιμωρητικών διατάξεων. Το σύνολο σχεδόν της εκπαιδευτικής κοινότητας αρνείται να αποδεχτεί ένα σχολείο που θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικούς όρους στο πλαίσιο της αξιολόγησης και της αυτονομίας, ο εκπαιδευτικός θα ελέγχεται, θα λογοδοτεί και θα φορτώνεται στην πλάτη του κάθε ανεπάρκεια του εκπαιδευτικού συστήματος. Κάθε δράση του σχολείου  μετατρέπεται σε μετρήσιμο μέγεθος, που κρίνει τον βαθμό συμμόρφωσης τού ίδιου  και του Σ.Δ, στην αντιεκπαιδευτική πολιτική. Ο εκπαιδευτικός, όχι μόνο τρέχει από σχολείο σε σχολείο για την κάλυψη των αμέτρητων κενών, αλλά πρέπει να λύσει και το πρόβλημα με περικοπές του αναλυτικού προγράμματος, ανάληψη υποχρεωτικών υπερωριών και αύξηση διδακτικών αντικειμένων. Η “διαχείριση” της πανδημίας, η έξαρση των φαινομένων βίας, η εκτόξευση των διοικητικών εργασιών, η ύλη που δεν καλύπτεται, είναι ευθύνη των εκπαιδευτικών, χωρίς καμιά υποστηρικτική δομή. Οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες κηρύσσουν εκ νέου απεργία αποχή και παρά τις απειλές και την προσφυγή της κυβέρνησης στα δικαστήρια για να βγει παράνομη η απεργία , η συμμετοχή ξεπερνά το 90%. Στις 11/10 , ημέρα εκδίκασης στο Εφετείο , η συμμετοχή στην 24ωρη απεργία κυμαίνεται στο 85% και τα συλλαλητήρια είναι μαζικά και πολυπληθή σε όλες τις πόλεις της χώρας. Μετά την απόφαση του Εφετείου , που έκρινε την απεργία παράνομη, σπάει στην ομοσπονδία το πλειοψηφικό μπλοκ ΑΣΕ, ΣΥΝΕΚ και ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, καθώς οι ΣΥΝΕΚ αλλάζουν στάση και δεν προτείνουν συνέχιση της απεργίας αποχής. Με μεθοδεύσεις που έλαβαν χώρα στη συνέλευση προέδρων της 16/10 (8 πρόεδροι ΕΛΜΕ άλλαξαν ουσιαστικά την απόφαση των ΕΛΜΕ τους και ψήφισαν κατά της απεργίας) η απεργία αναστέλλεται. Ο κλάδος για μια ακόμη φορά έπεσε θύμα των μικροκομματικών επιδιώξεων του κυβερνητικού και γραφειοκρατικού συνδικαλισμού.

Η πλειοψηφία που έχει πλέον διαμορφωθεί στην ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ) ευθύνεται γιατί μια Ομοσπονδία με μεγάλη παρακαταθήκη αγώνων και νικών κινείται γρήγορα στον αστερισμό της  συνδιαλλαγής και του “κοινωνικού εταιρισμού”. Εν μέσω πανδημίας και ενώ η κυβέρνηση σφυροκοπούσε την δημόσια εκπαίδευση, κήρυξαν συνδικαλιστικό lock– down. Η καθολική απόσυρση των ψηφοδελτίων, ύστερα από την αταλάντευτη στάση των αγωνιστικών δυνάμεων, από τις εκλογές- παρωδία πολύ γρήγορα ξεχάστηκε, με τα ονόματα κυρίως υποψηφίων της ΔΑΚΕ να φιγουράρουν στα δοτά ΠΥΣΔΕ της Κεραμέως, νομιμοποιώντας τον αυταρχισμό της κυβέρνησης.

Κορυφαία ήταν η στάση των κυρίαρχων δυνάμεων (ΔΑΚΕ,ΣΥΝΕΚ,ΠΕΚ) στον μεγαλειώδη αγώνα ενάντια στην εφαρμογή της αξιολόγησης. Η ΔΑΚΕ από τον Μάρτη του 2021 πήρε θέση υπέρ της εφαρμογής της, κριτικάροντας απλώς την υπέρμετρη γραφειοκρατία, επισείοντας τον μπαμπούλα του φόβου των πειθαρχικών στους εκπαιδευτικούς. Η ΠΕΚ αποσύρθηκε πλήρως από την απεργία αποχή τον Σεπτέμβριο του 2021, με πρόσχημα τα πειθαρχικά και το “ιδιώνυμο” που ψήφισε η κυβέρνηση τον Ιούλιο του 2021. Δεν ξεχνάμε πως αυτές οι δυνάμεις είχαν πολεμήσει με κάθε μέσο τον αγώνα ενάντια στην επιβολή της αξιολόγησης το 2013-2014. Το μεγάλο ποσοστό συμμετοχής στην απεργία αποχή φόβισε τα κομματικά επιτελεία , γιατί τόλμησε να αμφισβητήσει το πλαίσιο  και το όριο μιας απλής διαμαρτυρίας. Τότε επιστρατεύτηκε ο κυβερνητικός εργοδοτικός συνδικαλισμός της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ,ΣΥΝΕΚ,ΠΕΚ).

Για άλλη μια φορά καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις έπαιξαν οι ΣΥΝΕΚ οι οποίες επέλεξαν να υλοποιήσουν ένα πολιτικό σχέδιο στο οποίο , όπως φάνηκε, ο στόχος του συστήματος για ξεκαθάρισμα του τοπίου από ένα κίνημα ανυπακοής και αποφασιστικότητας , ικανό να δημιουργεί όρους νίκης, υπερβαίνει κι αυτόν ακόμη τον στόχο της ανάληψης της εξουσίας από τον κομματικό τους φορέα. Επένδυσαν σε ένα κυβερνητικό μέλλον χωρίς κλυδωνισμούς , όπου η «καλή αξιολόγηση» του 2019 θα επανέλθει και θα εφαρμοστεί χωρίς «να ανοίξει ρουθούνι» , γιατί οι μνημονιακές δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν το 2015 αυτό επιτάσσουν.

Ο κατήφορος όμως σηματοδοτήθηκε και από την εμβληματική απόφαση αυτοδιορισμού διοίκησης από τα δικαστήρια(ΣΥΝΕΚ,ΔΑΚΕ,ΠΕΚ,ΠΑΜΕ), στο όνομα της πανδημίας, αντί να οριστεί συνέδριο της ΟΛΜΕ κατά την διάρκεια της σχολικής χρονιάς, προκειμένου η Ομοσπονδία σε ζωντανό χρόνο να αποφασίσει για τη δράση της, αλλά και να αποτυπωθούν οι συσχετισμοί μετά από τη μεγάλη ανανέωση του εκπαιδευτικού προσωπικού. Η μόνη δύναμη που αρνήθηκε τον διορισμό της στο Δ.Σ ήταν οι Παρεμβάσεις.

Ολ’ αυτά σηματοδοτούν την ανάγκη για ένα άλλο συνδικαλιστικό τοπίο. Αυτό είναι και το διακύβευμα αυτού του συνεδρίου. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αλλαγή των συσχετισμών στην ομοσπονδία, με την ενίσχυση των αγωνιστικών ριζοσπαστικών δυνάμεων της εκπαιδευτικής αριστεράς. Αυτό θα ανοίξει δρόμους για ένα πλατύ πανεκπαιδευτικό μέτωπο που θα συσπειρώσει παλιούς και νέους συναδέλφους και θα παλέψει για τα κεντρικά αιτήματα του κλάδου. Οι δυνάμεις αυτές οφείλουν να εγκαταλείψουν τακτικές περιχαράκωσης και απομονωτισμού και να παλέψουν για την κοινή τους δράση που αποτελεί τη μόνη διέξοδο στην επίθεση που δέχεται ο κλάδος και κυρίως σε όσα έρχονται σε ένα δυστοπικό και απαισιόδοξο μέλλον.  

Η ΑΡΕΝ, συνεπής σ’ αυτήν την ενωτική πολιτική στάση θα κάνει ό,τι μπορεί προς αυτήν την κατεύθυνση με στόχο τη συμμετοχή και τη συμβολή της στην ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος, για να «λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση» όπως λέει κι ο ποιητής. 

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

  • Μόνιμους μαζικούς διορισμούς , κατάργηση προσοντολογίου.
  • Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών με βάση την προϋπηρεσία και το πτυχίο τους.
  • Αυξήσεις στους μισθούς στο ύψος του πληθωρισμού για την αναπλήρωση των απωλειών εξαιτίας της ακρίβειας και ιδιαίτερη ενίσχυση των νεοεισερχόμενων συναδέλφων και γενικότερα των χαμηλών Μ.Κ.- Αφορολόγητο στις 12.000 ευρώ
  • Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.
  • Κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης
  • Ξεπάγωμα της διετίας 2016 – 17
  • Επαναφορά του διδακτικού ωραρίου στα προ του 2013 επίπεδα.
  • Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα (20 ανά τμήμα γενικής παιδείας – 15 ανά τμήμα ομάδας προσανατολισμού – 10 ανά εργαστηριακό τμήμα στα ΕΠΑΛ)
  • Κατάργηση των νόμων για την αξιολόγηση, τράπεζα θεμάτων, ΕΒΕ και εξετάσεις PISA
  • Διεθνιστική αλληλεγγύη των λαών – καμία συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.