Για το «αστικό βουλεβάρτο» του Δήμαρχου της Αθήνας. Ένα διδακτικό άρθρο του Μάριου Πλωρίτη, το 1965

Περιβάλλον: Το έμαθες; Η Αθήνα θα αποκτήσει «αστικό βουλεβάρτο».

Αρχιτέκτονας: Τι θα κάνει λέει;

Περιβάλλον: Ο Δήμαρχος της Αθήνας δήλωσε ότι η Πανεπιστημίου θα μετατραπεί σε ένα «αστικό βουλεβάρτο» αντάξια με τα αντίστοιχα που υπάρχουν σε πόλεις της Ευρώπης, και έφερε σαν παράδειγμα το Βερολίνο. Επίσης είπε ότι : «τα έργα θα γίνουν με μια νέα αισθητική που βασίζεται  στη λογική της «αχρονίας» δηλαδή να μη καταλαβαίνει κάποιος εάν έγιναν το 1960, το 2020 ή το 2025». θα φυτευτούν, λέει, πλατάνια , θα φαρδύνουν τα πεζοδρόμια, θα γίνουν παρτέρια για να δώσουν την  αίσθηση ενός αστικού κήπου.

Αρχιτέκτονας: Και από εμένα τι θέλεις τώρα;

Περιβάλλον:  Το σχόλιό σου.

Αρχιτέκτονας: Τι να σχολιάσω, το έχω σχολιάσει παλαιότερα και δεν νομίζω ότι από τότε μέχρι σήμερα  έχει αλλάξει κάτι. Μια μελετημένη  δήθεν οπισθοχώρηση είχαμε, ώστε να προετοιμαστεί καλύτερα το «επενδυτικό  πακέτο» για την περιοχή.

Περιβάλλον: Μα από τον «Μεγάλο Περίπατο» περάσαμε στο «αστικό βουλεβάρτο»;

Αρχιτέκτονας: Αυτή δεν είναι αλλαγή. Αυτό δείχνει την σταθερότητα της κυρίαρχης αστικής τάξης στη χώρα μας. Μένει «σταθερή» στη βυζαντινοεκκλησιαστική  της παράδοση και  τις φεουδαρχικές της αντιλήψεις. Δεν της βγήκε ο «Μεγάλος Περίπατος» των «αρχαίων μας προγόνων» και άλλαξε εποχή νομίζοντας ότι θα της βγει το «αστικό βουλεβάρτο» της ξένης βασιλείας που μας φυτεύτηκε με την επανάσταση του 21. Από τις χλαμύδες και τις περικεφαλαίες πέρασε στις φουστανέλες και το τσαρούχι. Ενδυμασία αλλάζει, το σώμα παραμένει ίδιο.

Περιβάλλον: Αυτό το «η νέα  αισθητική του έργου βασίζεται στη λογική της «αχρονίας» δεν το κατάλαβα. Τι εννοεί;

Αρχιτέκτονας: Τι δεν καταλαβαίνεις. Σου το λέει ξεκάθαρα. Να μην καταλαβαίνεις αν έγινε το 1960, το 2020 ή το 2025, για να μπορεί η ίδια να πουλάει τον  βαθύ συντηρητισμό  της, ντυμένο είτε με χλαμύδα είτε με  φουστανέλα.

Περιβάλλον: Μου έκανε όμως εντύπωση η επιλογή του 1960.

Αρχιτέκτονας: Η σημερινή εξουσία της δεξιάς έχει μεγάλη εκτίμηση στη δεξιά  της δεκαετίας του 60. Είναι η δεκαετία της βίας και νοθείας, των τραμπούκων, των ΤΕΑ, της καρφίτσας,  της …., της……..

Στις 17 Γενάρη 1965 ο Μάριος Πλωρίτης γράφει ένα άρθρο στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» με τίτλο «ΟΙ ΔΥΟ ΤΑΡΤΟΥΦΟΙ –Ή περί κλασικής παιδείας και κλασικής αναισχυντίας» . Το διάβασα στο αρχείο του παιδαγωγού Κώστα Σωτηρίου –1965-66 Από τη «Συλλογή» «Αποκόμματα εφημερίδων» του Κ.Δ. Σωτηρίου –  και οι διαχειριστές του blog είχαν την καλοσύνη να μου το στείλουν να το αναδημοσιεύσω εδώ. Το βάζω σαν εικόνα και μπορείς να το διαβάσεις. Οι κόκκινες υπογραμμίσεις είναι του Σωτηρίου.  Διάβασέ το. Με τον ίδιο τρόπο, αλλά στολισμένο με λέξεις της σημερινής εποχής, προσπαθεί η εξουσία- «ΤΑΡΤΟΥΦΟΣ Α΄» -σήμερα, να μας πείσει ότι πρέπει να γίνουμε όλοι ο «ΤΑΡΤΟΥΦΟΣ Β΄».

Γι αυτό ας σταματήσουμε να ασχολούμαστε με τον «Μεγάλο Περίπατο» και το «Βουλεβάρτο» και ας ασχοληθούμε με αυτά που συζητήθηκαν στις 25-26 Οκτωβρίου 2021 στο πλαίσιο της 22ης Prodexpo που έγινε στο Μέγαρο Μουσικής. Διάβασε το δημοσίευμα της ιστοσελίδας  news.b2green.gr με τίτλο: Η στιγμή της Αθήνας• Στο επίκεντρο κατεδαφίσεις κτιρίων και επιστροφή των κατοίκων στο κέντρο της πόλης  και όποτε θέλεις το συζητάμε.

Περιβάλλον: Εσύ το διάβασες;

Αρχιτέκτονας: Ναι

Περιβάλλον:  Καταλαβαίνω ότι κουράστηκες, αλλά θέλω ένα σχόλιο έστω και επιγραμματικό.

Αρχιτέκτονας: Η πρώτη και σύντομη ανάγνωση που έκανα, μου έδωσε το όνομα του «Νέου Βωβού» της εποχής. Αλλά θέλω λίγο χρόνο γιατί πρέπει να βρω ολόκληρες τις ομιλίες να διαβάσω.

Περιβάλλον: Ναι αλλά δεν μου λες το όνομα του «Νέου Βωβού»

Αρχιτέκτονας: Δεν θα στο πω, πρέπει να το βρεις μόνος σου.


Πηγή: Το περιβάλλον συζητά με έναν Αρχιτέκτονα