Η Μεγάλη Απόλυση

Από τον ταξικό «αποστάτη»

Ο ταξικός «αποστάτης» αντιγράφει από το artinews:

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γερμανία ή την Κίνα, στο τέλος της πανδημίας του Covid-19 αντιμετωπίζουν έλλειψη εργατικού δυναμικού. Εκατοντάδες πλοία με εμπορεύματα είναι έξω από τα λιμάνια της Κίνας και των ΗΠΑ και δεν ξεφορτώνονται γιατί δεν υπάρχουν λιμενεργάτες και οδηγοί φορτηγών! Αλλά γιατί άραγε δεν υπάρχουν; Μα, γιατί τους απέλυσαν! Η πανδημία έχει «αναστατώσει» (sic) τις εργασιακές σχέσεις σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες γράφει η Washington Post*. Για όλα φταίει η πανδημία λοιπόν. Για τις επιθέσεις στα εργασιακά δικαιώματα (δες και τη σχετική νομοθεσία της κυβέρνησης Μητσοτάκη), για τις απολύσεις, για την «ουμπεροποίηση» των εργασιακών σχέσεων (δες e-food), για την ακρίβεια, για όλα ευθύνεται η πανδημία. Μόνο που η πανδημία ζημιώνει κάποιους και ωφελεί κάποιους άλλους, ζημιώνει τους απολυμένους και τα νοικοκυριά, ενώ αντίθετα ευνοεί τα κέρδη των εχόντων, όλους εκείνους(που είναι όλο και πιο λίγοι) που ωφελούνται από τις αυξήσεις των τιμών.

Το φαινόμενο της «μεγάλης παραίτησης» στις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να εξαπλωθεί «σε όλο τον κόσμο», αναφέρει η Washington Post. Δεν μιλάει για τη «μεγάλη απόλυση» η εφημερίδα, αλλά για τη «μεγάλη παραίτηση»! Ευφημισμοί και ψέματα για μία ακόμα φορά: «4,3 εκατομμύρια Αμερικανοί εργαζόμενοι εγκατέλειψαν (σ.σ. «εγκατέλειψαν») τις δουλειές τους τον Αύγουστο και 10,3 εκατομμύρια κενές θέσεις ρεκόρ σημειώθηκαν τον Σεπτέμβριο στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ ο αριθμός των κατοίκων των χωρών μελών του ΟΟΣΑ που δεν εργάζονται και δεν αναζητούν εργασία έχει επίσης αυξηθεί κατά 14 εκατομμύρια από την αρχή της πανδημίας».

Εκατομμύρια εργαζόμενοι, λοιπόν, τα βρόντηξαν, άφησαν τις δουλειές τους, εκκένωσαν τις θέσεις τους, δεν θέλουν να δουλέψουν! Γιατί τάχα; έτσι για πλάκα; διεκδικούν μήπως το δικαίωμα στην τεμπελιά; Πόσο αλήθεια θέλουν να μας τρελάνουν; Όλοι γνωρίζουν ότι οι εργαζόμενοι απολύθηκαν με πρόσχημα την πανδημία. Εργάζονται χωρίς να πληρώνονται, πάλι με το πρόσχημα της πανδημίας και με το επιχείρημα «να μη κλείσει η επιχείρηση», «να μη χαθούν οι θέσεις εργασίας»!

Οι παραιτήσεις αφορούν ένα ευρύ φάσμα τομέων, όπως οι πωλήσεις, τα ξενοδοχεία και οι «δύσκολες και κακοπληρωμένες» δουλειές, γράφει η Washington Post. Ιδού λοιπόν ο λόγος: Οι «Δύσκολες και κακοπληρωμένες» δουλειές. Αυτές όπου δουλεύεις και δεν πληρώνεσαι! Όμως αυτό λέγεται και «εξαναγκασμός σε παραίτηση».

Η Γερμανία στερείται 400.000 ειδικευμένων εργαζομένων, αναφέρει η ίδια εφημερίδα, η οποία σημειώνει επίσης ότι η Κίνα αντιμετωπίζει τη δική της εκδοχή της «μεγάλης παραίτησης», με την εμφάνιση μιας νέας γενιάς εργαζομένων «απογοητευμένων από τις προοπτικές». Κι εδώ εκατοντάδες πλοία δεν ξεφορτώνονται ελείψει λιμενεργατών.

Όσο για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, «26 εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας», η υγειονομική κρίση έχει καταστήσει πιο επισφαλείς τους φτωχότερους εργαζόμενους. Για όλα φταίει η πανδημία!

Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1.140 εργαζομένων στην κλωστοϋφαντουργία στη Βιρμανία, την Ονδούρα, την Αιθιοπία και την Ινδία δείχνει ότι η πλειοψηφία αυτών των εργαζομένων είναι χρεωμένοι(σ.σ. δες και τη σειρά «Το παιγνίδι του καλαμαριού») και πρέπει τώρα να εργάζονται με «φτωχότερες συνθήκες εργασίας…». Τι θα κάνουν αυτοί οι άνθρωποι; ή θα πάνε να καλλιεργήσουν τους κήπους τους, όπως στο Βιετνάμ, για να επιβιώσουν, ή θα ριχτούν στη Μεσόγειο και στον ποταμό Ρίο Γκράντε για να περάσουν απέναντι, ή θα βγουν στους δρόμους, όπως οι εργαζόμενοι της e-food (φωτογραφία). Αυτές είναι οι επιλογές τους…

* Ο ιδιοκτήτης της Washington Post είναι ο ιδιοκτήτης της Amazon, Τζεφ Μπέζος, αυτός που ωφελήθηκε από την πανδημία όσο κανείς άλλος.