Άγγελος Μενδρινός: Πόσο τελείωσε το… Μαρκό;

Πολλοί ένοικοι (ή καταληψίες) της δεξιάς πολυκατοικίας όταν θέλουν να πικάρουν έναν Αθλητικό Συντάκτη γράφουν: «Πες μας καλύτερα πόσο τελείωσε το… Μαρκό» ή όπου «Μαρκό» κάποια ομάδα των μικρότερων κατηγοριών.

Οι «άριστοι» πιστεύουν ότι ένας αθλητικός συντάκτης δεν έχει δικαίωμα να μιλά για θέματα έξω από το χώρο του. Δικαίωμά τους!

Δεν τους περνά από το μυαλό ότι ένας απλός δημοσιογράφος, έστω κι αν μια ζωή γράφει για τα… αθλητικά, μπορεί να έχει άποψη για τα όσα συμβαίνουν γύρω του. Και, το βασικότερο, δεν αναρωτιούνται πως γίνεται όλο και περισσότεροι άνθρωποι από αυτό το χώρο γράφουν, είτε σε εφημερίδες και περιοδικά, είτε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για αυτά που «καίνε» όλη την κοινωνία.

Αντί να προβληματιστούν τι «μύγα τσίμπησε» όλους αυτούς και μαζί και άλλους, ανεξαρτήτως επαγγέλματος, να σηκώνουν την παντιέρα και να κρίνουν τα όσα συμβαίνουν γύρω μας, τους λοιδορούν.

Είναι απλό, μια κυβέρνηση που στηρίζεται στην επικοινωνία δεν θέλει να ακούει – και να διαβάζει – την αντίθετη άποψη. Στα καθεστωτικά ΜΜΕ τα έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό. Πότε με κάποια λίστα Πέτσα, πότε με κανένα εξτραδάκι.

Μόνο, που όλα αυτά μπορεί να φαίνονται, αλλά δεν είναι «έξυπνα μέτρα». Είναι παλιομοδίτικα και ξεπερασμένα.

Όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι που ζουν σε αυτή τη χώρα βλέπουν τι συμβαίνει γύρω τους. Έχουν μνήμη και κρίση.

– Θυμούνται ότι η υπέρκομψη κυρία πρωθυπουργού μας καλούσε να χειροκροτήσουμε τους υγειονομικούς, αλλά στη συνέχεια, οι συνεργάτες του συζύγου της, απλά τους… μούντζωσαν. Δεν έκαναν προσλήψεις, άφησαν «γυμνά» τα νοσοκομεία και τώρα τρέχουν. Οι 1500 ΜΕΘ πολύ απλά δεν υπάρχουν. Και με κοντά στους 500 διασωληνωμένους το σύστημα φτάνει στα όρια της κατάρρευσης.

– Θυμούνται, επίσης, τον «μικρό» Καραμανλή, ως υπουργό Μεταφορών, να υπόσχεται νέα λεωφορείαγια να μην στοιβάζεται ο κόσμος σαν τις σαρδέλες μέσα σε αυτά, αλλά και τον πρωθυπουργό να επικαλείται μια ανύπαρκτη έρευνα ότι ο ιός δεν μεταδίδεται μέσα στα ΜΜΜ.

Βλέπουν ανέμελους περιπάτους, τραπεζώματα στην Ικαρία , αναθέσεις με οσμή σκανδάλου, ένα πάρτι εκατομμυρίων με στόχο τα δημόσια ταμεία.

Και προκύπτει το ερώτημα: Πώς να μη σχολιάσεις όλα αυτά; Εάν μείνεις απαθής, γίνεσαι συνένοχοςστο… έγκλημα.

Μακάρι, όλοι εμείς να είμαστε οι γραφικοί γέροι του «μάπετ σώου». Μόνο που ο Κέρμιτ, ότι και να πουν, βάτραχος ήταν και βάτραχος θα μείνει!

Τις μέρες αυτές έζησα στο πετσί μου τον πανικό και το χάος που επικρατεί στα νοσοκομεία. Η 82χρονη αδελφή της μητέρας μου μπήκε με σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα για τέταρτη φορά τον τελευταίο χρόνο, μες τον covid-19 για να την περιθάλψουν. Αποτέλεσμα; Την έδιωξαν άρον άρον, μαζί με δεκάδες άλλους ανθρώπους λίγο πριν ο υπουργός Υγείας ανακοινώσει ότι το ΝΙΜΙΤΣ και το Ντυνάν θα δέχεται τους μη covid ασθενείς. Πήγε σπίτι της σε βαριά κατάσταση, αντί για το ΝΙΜΙΤΣ ή το Ντινάν.

Αν αναρωτηθώ εάν γίνεται επιλογή ασθενών θα πρέπει να απαντήσω «πόσο ήρθε το Μαρκό;».

Είμαι πατέρας, είμαι παππούς κι έχω μάθει να μην σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου. Στα 60 μου χρόνια έχω ζήσει αρκετά και θεωρώ ότι έχω το δικαίωμα να διεκδικώ το καλύτερο για την ευρύτερη οικογένειά μου, για την κοινωνία γενικότερα.

Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που έχουν τις ίδιες ανησυχίες. Που βλέπουν το ανέμελο πάρτι να έχει στηθεί σε μια δύσκολη εποχή. Κι αντί αυτοί που εκλέχτηκαν , με μεγάλη πλειοψηφία, για να κυβερνήσουν, να πάρουν αποφάσεις, στο τέλος να τρέχουν πίσω από τα γεγονότα!

Η αλήθεια είναι σαν το λάδι στο νερό. Όσο και να προσπαθήσεις αυτό θα βρεθεί στον αφρό. Μπορεί να αργήσει, αλλά θα τα καταφέρει. Νόμος!

Στη γειτονιά μου μένει κι ο κυρ Παντελής. Συμπαθής είναι, δούλευε μια ζωή, περίμενε κάτι χρόνια τη σύνταξή του και τώρα θέλει να ολοκληρώσει το πέρασμά του από τούτο τον κόσμο σε ησυχία. Η αγωνία του είναι να του φθάσει η πενιχρή σύνταξη. Ζητά τη βοήθειά μου για να στείλει μήνυμα «2» στο 13033 και του λείπει το καφενείο. Φοβάται τον ιό και βοηθά την άνεργη κόρη του. Μέχρι τώρα μου έλεγε «όλοι ίδιοι είναι, απλά ο Κυριάκος είναι από πολιτική οικογένεια, την ξέρει τη δουλειά».

Όταν έσκασε το θέμα Μπεκατώρου μου έλεγε: «Τι ασχολείσαι με τα αθλητικά; Δεν βλέπεις πόση βρώμα υπάρχει, μέχρι και βιαστές έχετε στο χώρο σας».

Προσπάθησα να του εξηγήσω ότι, αντίθετα, ήταν σημάδι υγείας που βγήκε μια γυναίκα και μάλιστα Ολυμπιονίκης και μίλησε για ένα θέμα «ταμπού». Δεν τον έπεισα.

Τις τελευταίες μέρες τον είδα προβληματισμένο. Μου εξομολογήθηκε ότι ακόμα και τα πετσοκομμένα αναδρομικά που είδε πρόσφατα στη σύνταξή του δεν τον πείραξαν τόσο, αφού αυτά είχε το κουβέρνο, όπως αποκαλεί την κυβέρνηση. Τι τον ενόχλησε; Οι καταγγελίες για βιασμούς και όλα τα αισχρά που βγήκαν στη φόρα. «Έχω μια κόρη Άγγελε, είμαι περήφανος, αλλά σκέφτομαι ότι μπορεί να ήταν στη θέση αυτών των κοριτσιών που μιλάνε. Και βγαίνουν και λένε διάφοροι ότι ήξεραν, αλλά δεν μίλαγαν. Να δεις που στο τέλος θα τα κουκουλώσουν όλα. Τα… αφρόψαρα θα την πληρώσουν. Τα μεγάλα ψάρια θα τη… σκαπουλάρουν»