Εκλογές Σωματείου «Αττικόν»: Ψηφίζουμε – Στηρίζουμε την Αγωνιστική Κίνηση Εργαζομένων ΓΑΛΕΡΑ

21, 22 Οκτώβρη ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ – ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ
Αγωνιστική Κίνηση Εργαζομένων Αττικού

ΓΑΛΕΡΑ

– Για να συνεχίσουμε και να κλιμακώσουμε τους αγώνες ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, να θωρακίσουμε τη δημόσια υγεία, να κερδίσουν τα δίκαια αιτήματα μας.

– Για να δυναμώσει κι άλλο το σωματείο. Με την αγωνιστική ενότητα όλων των εργαζομένων, τη διεκδίκηση ενιαίας εργασιακής σχέσης και την ισότιμη συνδικαλιστική εκπροσώπηση όλων. Δεν χωρίζουμε τους συναδέλφους σε πατρίκιους και πληβείους, σε αρεστούς και ανεπιθύμητους, ικανούς και προβληματικούς, μόνιμους και συμβασιούχους. Υπερασπίσαμε τους συναδέλφους όλων των κατηγοριών και όλων των κλάδων, όχι στα λόγια, όχι με «εκπτώσεις» στις διεκδικήσεις, όχι ως εκλογική πελατεία, αλλά στην πράξη, δυναμικά και με αγωνιστικές πρωτοβουλίες.

– Γιατί σταθήκαμε απέναντι στην πολιτική όλων των τελευταίων κυβερνήσεων που επιδιώκουν τον περιορισμό έως την πλήρη κατάργηση της μόνιμης, σταθερής δουλειάς, με στρατιές συμβασιούχων – ομήρων. Γιατί θεωρούμε αδιαπραγμάτευτο το αίτημα για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων και δεν υποκύπτουμε ούτε στην παγίδα των μοριοδοτήσεων (δηλ. τον ανταγωνισμό προσόντων για το ποιος θα επικρατήσει στις λίγες θέσεις που προκηρύσσονται), ούτε στο «μαρτύριο της σταγόνας» των συνεχών παρατάσεων.

– Για να διεκδικήσουμε πιο σθεναρά την ανάγκη ενίσχυσης του δυναμικού των νοσοκομείων με μόνιμες προσλήψεις και κάλυψη όλων των κενών οργανικών θέσεων. Πολλά από τα προβλήματα εργασιακής εξουθένωσης στο ΑΤΤΙΚΟ, οι συχνές αλλαγές τμημάτων (όπως και τώρα με την πανδημία), η στέρηση των ρεπό, ο περιορισμός ή τα εμπόδια χορήγησης αδειών στις ευπαθείς ομάδες ή ακόμα και των κανονικών αδειών, οφείλονται στις μεγάλες ελλείψεις προσωπικού. Σε αυτό συνηγορεί η σκόπιμη, εδώ και 10 σχεδόν χρόνια, αδιαφορία για τη θεσμοθέτηση σύγχρονων οργανισμών στα νοσοκομεία του ΕΣΥ, με βάση τις πραγματικές ανάγκες. Φτιάχνουν επιτροπές «προτάσεων» για το θεαθήναι, που μένουν στα συρτάρια.

– Γιατί αντιστεκόμαστε σε κάθε ιδιωτικοποίηση/εμπορευματοποίηση της δημόσιας υγείας. Από το φακελάκι και τις δωρεές των «δωρητών» (με το αζημίωτο), μέχρι την προκλητική πριμοδότηση του ιδιωτικού τομέα υγείας ακόμα και σε συνθήκες πανδημίας. Αντιταχθήκαμε ιδιαίτερα στις ΣΔΙΤ, βασική προγραμματική θέση της κυβέρνησης της ΝΔ και δεν θα τις αφήσουμε να περάσουν. Δώσαμε και δίνουμε αγώνα για την εκδίωξη των εργολάβων από το ΕΣΥ, υπερασπίζοντας τους συναδέλφους της φύλαξης και της καθαριότητας απέναντι στους εκβιασμούς, τις καθυστερήσεις μισθών, την παραβίαση συμβάσεων από τις εργολαβίες.

– Για να αυξηθούν επιτέλους οι μισθοί μας, η αμοιβή των υπερωριών, νυχτερινών, εφημεριών, αργιών, και να μην αναγκαζόμαστε να κάνουμε δύο και τρεις δουλειές για να τα βγάλουμε πέρα. Ένα αίτημα που το έχουν θάψει όλες οι άλλες παρατάξεις στα ανώτερα συνδικαλιστικά όργανα. Είμαστε εργαζόμενοι με ανάγκες, όχι δείκτες «μισθολογικού κόστους». Την αύξηση των μισθών, την επαναφορά του 13ου και 14ου , κόντρα στο δημοσιονομικό σφαγείο της ΕΕ, τις μνημονιακές δεσμεύσεις που υπηρέτησαν όλες οι
κυβερνήσεις (ΝΔ-ΚΙΝΑΛ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ) δεν πρόκειται να τα αφήσουμε στα αζήτητα.

– Για την ένταξη στα ΒΑΕ όλων των κλάδων στην υγεία.

– Για την αύξηση του ποσοστού του ΑΕΠ για τη δημόσια υγεία στο 7% (αναπτυγμένες χώρες) από 4,5% που είναι σήμερα. Για να δοθούν πόροι για την υγεία και τα κοινωνικά αγαθά όχι για αεροπλάνα και πυραύλους.

– Για τη συνεχή πάλη και αποκάλυψη των αυθαιρεσιών ορισμένων υπηρεσιών του νοσοκομείου. Που όχι μόνο δεν στηρίζουν τις δίκαιες διεκδικήσεις του σωματείου αλλά κάνουν το παν για να δείξουν καλή διαγωγή στον κάθε διοικητή και τον κάθε υπουργό (μη διστάζοντας να αλλάξουν κάθε κόμμα και χρώμα), εντείνοντας τον αυταρχισμό, το bulling, το «τρέξιμο», τις τιμωρίες και τις απειλές στους «κάτω». Για την ενίσχυση του αγώνα ενάντια στο φεουδαρχικό καθεστώς της διεύθυνσης νοσηλευτικής (μαζί με τη συντεχνία των ελίτ της ΕΝΕ). Με τις συνεχείς αυθαιρεσίες και παρεμβάσεις της χωρίς να δίνει πουθενά λογαριασμό, το επιλεκτικό μπλοκάρισμα (ή αντίθετα τη «διευκόλυνση») καθόλα νόμιμων μετατάξεων, τις τιμωρητικές μετακινήσεις προσωπικού, τις απευθείας στελεχώσεις ή/και καθαιρέσεις σε θέσεις ευθύνης χωρίς αντικειμενικά κριτήρια, την ανοιχτή παρέμβαση ακόμα και στα ψηφοδέλτια ή τη λειτουργία του σωματείου, έχει εγκαταστήσει μια ιδιόμορφη παραεξουσία εντός του δημόσιου νοσοκομείου. Δεν τη φοβόμαστε, δεν μας εκβιάζει, δεν μας πτοεί. Τα δικαιώματα μας δεν μπαίνουν στην καραντίνα της.

– Για τον συνεχή αγώνα ώσπου να σταματήσει η αθλιότητα των ράντζων στο ΑΤΤΙΚΟ, κι ας σιωπούν οι «ειδικοί».

– Γιατί για όλα τα παραπάνω δεν μασήσαμε τα λόγια μας σε σχέση με το ποιος ευθύνεται. Δεν αποδώσαμε τα προβλήματα στην ατομική ευθύνη, τους κακούς υπαλλήλους και τις διοικητικές ανεπάρκειες, όπως θέλει να μας πείσει η εξουσία. Είπαμε ξεκάθαρα ότι ευθύνεται η κυρίαρχη πολιτική, οι κυβερνήσεις και οι διοικήσεις που την εφαρμόζουν. Που δεν δίνει λεφτά για τη δημόσια υγεία αλλά για στρατιωτικούς εξοπλισμούς και «κίνητρα» στους επιχειρηματίες, αιματηρούς τόκους δημόσιου χρέους στους τραπεζίτες, στους άρχοντες των Βρυξελλών και του ΔΝΤ. Που διπλασιάζει το νοσήλιο για τις ιδιωτικές ΜΕΘ αλλά μειώνει τους πόρους για το ΕΣΥ.

– Γιατί δεν προσκυνήσαμε, ούτε παρακαλέσαμε τις κυβερνήσεις και τους υπουργούς. Είμαστε στην πύλη, τις κινητοποιήσεις και τις απεργίες, τις δίκαιες διαμαρτυρίες. Με κριτήριο τη στάση τους στα προβλήματα επιλέξαμε την τοποθέτηση μας απέναντι σε κάθε κυβέρνηση, όχι αντίστροφα, δηλ. να σιωπάμε ή να φωνάζουμε, να προσαρμόζουμε τις διεκδικήσεις και τους αγώνες, ανάλογα με ποια κυβέρνηση είναι απάνω.

– Γιατί προσπαθήσαμε να λύνουμε τα θέματα, τις ενέργειες, το πρόγραμμα δράσης, συλλογικά, μαζί με τους συναδέλφους, σε συνελεύσεις και ενημερώσεις. Όχι σε κλειστές ομάδες ή με διαδρομιστές μεταξύ υπουργείου, διοίκησης, διεύθυνσης ΝΥ. Τα σωματεία δεν δυναμώνουν με μηχανισμούς αλλά με την ανοιχτή, συλλογική, ριζοσπαστική δράση.

– Γιατί πρωτοστατήσαμε σε πρωτοβουλίες κοινής δράσης, για συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων νοσοκομείων, υπερβαίνοντας τον κυβερνητικό συνδικαλισμό των ηγεσιών ΠΟΕΔΗΝ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ. Παρότι δεν μας στήριξαν σε αυτό οι άλλες παρατάξεις.

– Γιατί δεν τα κάναμε όλα σωστά. Δεν είμαστε σε όλα ικανοποιημένοι. Θέλει κι άλλη προσπάθεια, συλλογική, δημιουργική. Από εδώ και πέρα η περίοδος θα είναι πιο δύσκολη. Εξελίσσεται μετωπική επίθεση στον κόσμο της δουλειάς, άρα και των υγειονομικών. Με συντονισμένη προσπάθεια για απόλυτο έλεγχο των συνδικάτων (ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, δυσκολία στις αποφάσεις για απεργία, νόμος για διαδηλώσεις, καταστολή, εκβιασμοί). Θέλουν σωματεία σφραγίδες, όργανα των διοικήσεων, παραρτήματα δικηγορικών γραφείων ή βουλευτικών, κομματικών οργάνων. Χωρίς εσωτερική ζωή, δεσμούς, δυναμισμό.

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕ ΟΥΤΕ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ

Για σωματείο ανεξάρτητο, αγωνιστικό, όχι της διοίκησης και κυβερνητικό.
Για αλλαγή συσχετισμών και στην ομοσπονδία.

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ – ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΓΑΛΕΡΑ