Αγωνιστική Συνεργασία ΠΑΣΕ-ΟΤΕ: Ζητούμε ό,τι δικαιωματικά μας ανήκει

Στα μέσα Μαΐου, ο ΟΤΕ ανακοίνωσε τα ενοποιημένα οικονομικά αποτελέσματα για το Α’ τρίμηνο του 2020, στα οποία σύμφωνα με δήλωση του διευθύνοντος συμβούλου, η επίδραση του COVID-19 περιορίστηκε μόνο στις λειτουργίες και στην οργάνωση του Ομίλου.

Ας δούμε όμως τι αποκόμισε ο Όμιλος και φυσικά οι μέτοχοι το Α’ τρίμηνο του 2020, σε σχέση με αντίστοιχο τρίμηνο του 2019:

● Μείωσαν 14% περίπου την ήδη αποδεκατισμένη μισθοδοσία! Συγκεκριμένα, η μισθοδοσία από 700 εκατομμύρια ευρώ πριν από δέκα χρόνια έχει κατρακυλήσει κοντά στα 200 εκατομμύρια ευρώ, στερώντας βασικότατους αναπτυξιακούς πόρους για την ελληνική οικονομία εις όφελος του γερμανικού δημοσίου.

● Αύξησαν τα μικτά κέρδη (προσαρμοσμένη κερδοφορία EBITDA) κατά 3,65% σε 347,1 εκατομμύρια ευρώ. Τα μικτά κέρδη διαφαίνεται ότι στο τέλος του έτους θα ανέλθουν σε περίπου 1 δισεκατομμύριο 400 εκατομμύρια (ενώ ήδη έχει αφαιρεθεί η μισθοδοσία). Για να μειώσουν επικοινωνιακά τα μικτά κέρδη χρησιμοποιούν για τρίτη συνεχόμενη χρήση (πρωτότυπα στο ελληνικό χρηματιστήριο κι όχι μόνο) το δείκτη «προσαρμοσμένο EBITDA μετά από μισθώσεις»! Με αυτό το δείκτη μειώνουν επικοινωνιακά τη μικτή κερδοφορία κατά 100 περίπου εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, για μισθώσεις που οι ίδιοι κάνουν (όχι βέβαια για παραγωγικούς λόγους, γιατί σε αυτή την περίπτωση θα είχαν αφαιρεθεί προηγουμένως).

● Αύξησαν τα ενοποιημένα έσοδα του Ομίλου OTE κατά 3,6%, ενώ ο δανεισμός του Ομίλου συνέχισε την πτωτική του πορεία και μειώθηκε περαιτέρω κατά 19%.

● Κι επειδή (ο βήχας και) τα κέρδη δεν κρύβονται, προτίθενται να διανέμουν μέρισμα 260 εκατομμύρια ευρώ και να αγοράσουν ιδίες μετοχές (προς «καταστροφή») 140 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή συνολικά 400 εκατομμύρια ευρώ!

Από την άλλη πλευρά οι εργαζόμενοι, παρόλο που συνέχισαν να συμβάλουν αδιάλειπτα στην εταιρία και να εξυπηρετούν με αυταπάρνηση τους πελάτες, «αποκόμισαν»:

● Ευχαριστήριες επιστολές.

● Ελλιπή μέτρα προστασίας, ειδικά για τους συναδέλφους της 1ης γραμμής, με παράλληλη μεγάλη καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων και στην αποστολή των κατάλληλων μέτρων ατομικής προστασίας.

● Στιγμιαία bonus με εξαιρέσεις.

● Υλοποίηση μικτού προγράμματος εργασίας, τόσο εξ αποστάσεως (τηλεργασία), όσο και με παρουσία στο γραφείο, το οποίο μέσα σε λίγες μέρες από 20-25% αυξήθηκε σε 50% με ισχύ από 1/6/2020.

● Μονομερής παράταση της ώρας προσέλευσης μέχρι τις 11:00 π.μ., χωρίς αυτό να προβλέπεται από τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

● Στοχευμένη και εν κρυπτώ «εθελούσια» με ίδια ή ακόμα και μικρότερα ποσά από τις προηγούμενες και μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας.

● Σε στοχευμένες υπηρεσίες έχουν αυξηθεί οι θάνατοι συναδέλφων, συμπτωματικά (;) κατά το χρονικό διάστημα που οι ιεραρχικά «ανώτεροι» τους ενημέρωναν ότι δεν ήταν πια χρήσιμοι για την εταιρία και τους πίεζαν έντονα για «εθελούσια» έξοδο.

Στο ρόλο των ομάδων πίεσης του HR έχει συνταχτεί, δυστυχώς, μερίδα στελεχών που μέσω αναληθών πληροφοριών σπέρνουν το φόβο, τον πανικό και τη διχόνοια στους εργαζόμενους. Τους δηλώνουμε πως είναι οι ίδιοι φυσικοί αυτουργοί για κάθε εργατικό δυστύχημα ή ατύχημα ή κρίση πανικού. Την ίδια ευθύνη έχουν και οι εντολείς τους, που είναι οι ηθικοί αυτουργοί όλων αυτών των συμβάντων, τα οποία συνεχίζουν κυνικά να τα αντιμετωπίζουν ως απλή στατιστική.

Επιτέλους, αυτός είναι ο στοιχειώδης σεβασμός στους αγώνες και στις θυσίες των εργαζομένων και των οικογενειών τους, από τη διοίκηση του Ομίλου ΟΤΕ/DT;

Από την άλλη πλευρά, η συντριπτική πλειοψηφία των σωματείων και της ΟΜΕ – δηλαδή οι ηγεσίες της ΠΑΣΚΕ/ΣΥΝ1 και της (Δ)ΑΚΕ ΟΤΕ & Cosmote – δεν λησμόνησαν να ευχαριστούν τη Διοίκηση για όλα τα παραπάνω, με εξαίρεση όταν έπρεπε να υπερασπιστούν κάποια μέλη τους που δεν πήραν bonus.

Όταν σύσσωμος ο κόσμος της εργασίας είναι στα κάγκελα και αντιλαμβάνεται ότι θα κληθεί να πληρώσει το τίμημα της νέας οικονομικής κρίσης από τις κυβερνητικές πολιτικές, τα συνδικαλιστικά όργανα του Ομίλου ΟΤΕ «περί άλλα τυρβάζουν». Συγκεκριμένα, αγωνιούν για το πως θα προλάβουν να κάνουν τις εκλογές, προτού οι εργαζόμενοι οδηγηθούν «στοιχισμένοι» σε θυγατρικές και αντιληφθούν ότι τα συνδικαλιστικά όργανα δεν έχουν αποτρέψει την εξόντωσή τους. Είναι οι ίδιοι συνδικαλιστές που υπερψήφισαν (27 από 35 μέλη, δηλαδή με 77%) τη πρώτη ΣΣΕ που δεν κάνει αναφορά στη διασφάλιση των θέσεων εργασίας.

Οι εργαζόμενοι έρχονται πια αντιμέτωποι με το φάσμα της απόλυσης που είναι απείρως πιο σημαντικό από τα καλοκαιρινά διακοπο-δωράκια. Γι’ αυτό οφείλουν να επιβάλλουν στους εκπροσώπους τους να στραφούν στη διεκδίκηση σταθερής και μόνιμης εργασίας με αξιοπρεπή μισθό και βιώσιμες συνθήκες.