Συμβασιούχοι ΓΝ Άρτας: Δεν είμαστε επαίτες. Απαιτούμε μόνιμη δουλειά γιατί την αξίζουμε

Την Πέμπτη 4 Ιούνη, σε πολλά νοσοκομεία της χώρας, πραγματοποιήθηκαν κινητοποιήσεις για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων και τη μετατροπή των συμβάσεών τους σε Αορίστου Χρόνου. Ο φακός του ART TV βρέθηκε στην κινητοποίηση των εργαζομένων στο ΓΝ Άρτας, όπου και κατέγραψε τη διαμαρτυρία και δηλώσεις, την οποίες μπορείτε να δείτε και να ακούσετε αναλυτικότερα στο βίντεο στο τέλος της ανάρτησης.

«Όλο το προσωπικό που δουλεύει με ελαστικές σχέσεις εργασίας στο νοσοκομείο το δικό μας είναι και μέλη του Συλλόγου Εργαζομένων. Μαζί τους δουλεύουμε καθημερινά, μαζί τους αγωνιζόμαστε, εδώ και πάρα πολλά χρόνια», υπογραμμίζει η γραμματέας του Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ Άρτας, Βάσω Αμπελογιάννη.

«Και σήμερα, βρισκόμαστε και παλεύουμε με τους εργαζόμενους στην καθαριότητα και τη σίτιση και ενάντια στους εργολάβους που θέλει να φέρει η κυβέρνηση, συμπαραστεκόμαστε στους 4.000 επικουρικούς της Υγείας, των οποίων η σύμβαση λήγει και απολύονται. Δεν είναι απλά δίκαιο το αίτημα τους για μόνιμη και σταθερή εργασία, για μετατροπή όλων των συμβάσεων σε Αορίστου Χρόνου. Είναι ένα αίτημα γύρω από το οποίο πρέπει να συσπειρωθούμε όλοι, διότι το μέλλον που μας ετοιμάζουν και μας περιμένει, με τις ιδιωτικοποιήσεις με τις ΣΔΙΤ στην Υγεία κτλ., είναι μελανό».

Ως Σύλλογος, ως εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα, συνεχίζει, «θεωρούμε ότι τους οφείλεται, σε όλους, είτε δουλεύουν στα νοσοκομεία, είτε στους δήμους κτλ., το λιγότερο η μετατροπή των συμβάσεών τους σε Αορίστου Χρόνου. Είναι οι εργαζόμενοι αυτοί που και στην πανδημία ήταν και είναι στην πρώτη γραμμή. Στα νοσοκομεία, έχουν εκπαιδευθεί με την πανδημία και δεν μπορεί η κυβέρνηση να διώχνει αυτό το προσωπικό και να παίρνει ανεκπαίδευτο, πολλώ δε μάλλον -όπως ισχυρίζονται- περιμένουμε ένα δεύτερο κύμα από το Σεπτέμβριο».

Οι εργαζόμενοι αυτοί, συμπληρώνει, αναφερόμενη στα νοσοκομεία, με τους συμβασιούχους και επικουρικούς, «παίζουν καθοριστικό και σοβαρό ρόλο στην καθημερινή λειτουργία των νοσοκομείων και έχει αναγνωριστεί από παντού πως καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Το ίδιο συμβαίνει και στο επικουρικό προσωπικό, που για πολλά χρόνια ανανεώνονται οι συμβάσεις τους με υπουργικές αποφάσεις, δηλαδή έχει αναγνωρίσει και το κράτος ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς».

«Και να τελειώνουμε με την ιστορία που μιλά για παραχώρηση υπηρεσιών του Δημοσίου σε ιδιώτες. Το απέδειξε στη συνείδηση του λαού και της κοινωνίας η περίοδος της πανδημίας, όπου όλοι είχαν στραφεί στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας και αυτό είναι που θα ξανασώσει την υγεία του λαού», καταλήγει.

«Διανύω τον τρίτο χρόνο αδιάκοπα εργασίας με συμβάσεις μέσω ειδικού προγράμματος του ΟΑΕΔ, είμαι στο μικροβιολογικό, εξυπηρετώ πάγιες και διαρκείς ανάγκες και απαιτούμε μονιμοποίηση τώρα. Αυτό το θεωρώ και είναι εργασιακή ομηρία», λέει ο Χρήστος Ζαχαρόπουλος, επικουρικός στο νοσοκομείο.

«Καλά τα χειροκροτήματα στα μπαλκόνια, στους δρόμους, αλλά εμείς θέλουμε πράξη: λέμε και απαιτούμε μόνιμη και σταθερή εργασία και έξω οι εργολάβοι από τα νοσοκομεία. Δεν είμαστε μπαλάκι κανενός, ούτε θέλουμε να είμαστε όμηροι. Και να μην ξεχνούν οι κυβερνώντες και οι πέριξ αυτών πως χωρίς την καθαριότητα δε λειτουργεί τίποτε. Δεν είμαστε οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα, στη σίτιση, στη φύλαξη ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Οι καθαριστές και οι καθαρίστριες είμαστε μπροστά παντού, στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στους δρόμους, στα σκουπίδια, είτε υπάρχει πανδημία, είτε όχι», λέει η καθαρίστρια Αγγελική Παπαπάνου.

«Είμαστε πάλι στους δρόμους. Πριν από τέσσερα χρόνια ξεκινήσαμε αυτόν τον αγώνα, να διώξουμε τους εργολάβους από τα νοσοκομεία, αλλά τελικά… πάλι μας είπαν πως θα φέρουν τους εργολάβους. Εμείς θα δώσουμε ξανά τη μάχη μας για να μην μπουν στο νοσοκομείο», σημειώνει μια άλλη εργαζόμενη στις βοηθητικές και υποστηρικτικές υπηρεσίες.

«Πριν ένα μήνα ήμασταν “ήρωες” και τώρα είμαστε επαίτες της δουλειάς μας. Και τώρα ξανά τα ίδια. Κάθε χρόνο αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα, δε θέλουμε τον εργολάβο. Για εμάς είναι εκμετάλλευση. Είμαστε απαραίτητοι και απαραίτητες, θέλουμε μια σταθερή δουλειά, γιατί την αξίζουμε», υπογραμμίζει η κυρία Βάνια, τραπεζοκόμος, συμβασιούχος 10 χρόνια στο νοσοκομείο.

«Ζητάμε να μην μπει ο εργολάβος στο νοσοκομείο. Ζητάμε μόνιμη δουλειά για όλους στην καθαριότητα, στη σίτιση, στη φύλαξη, θέσεις που είναι πολύ βασικές για ένα νοσοκομείο. Εμείς ως τραπεζοκόμες κάνουμε κι άλλες δουλειές στο νοσοκομείο, πέραν αυτής για την οποία έχουμε σύμβαση, όπως το βοηθό μάγειρα κτλ.», σημειώνει από την πλευρά της η Ελένη Μήλιου, από το τμήμα Εστίασης, που εργάζεται 12 χρόνια με συμβάσεις.

Για την ιστορία

Χιλιάδες εργαζόμενοι στις δομές του Εθνικού Συστήματος Υγείας, στην Πρωτοβάθμια, στα νοσοκομεία ακόμη και στην κεντρική διοίκηση του υπουργείου Υγείας, δουλεύουν με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, εδώ και χρόνια τώρα! Επικουρικό προσωπικό και επικουρικοί γιατροί, συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου στην καθαριότητα, την σίτιση και την φύλαξη, κοινωφελής εργασία, συμβασιούχοι που πληρώνονται από το ΕΣΠΑ στην Πρωτοβάθμια και στα ΤΟΜΥ, εργολαβικοί εργαζόμενοι και εργαζόμενοι με μπλοκάκι, καθημερινά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες!

Ταυτόχρονα όλες οι προσλήψεις (περίπου 4.000) του τελευταίου τριμήνου, αυτού της πανδημίας, που δεν μπορούν να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες της δημόσιας υγείας, αφορούσαν αποκλειστικά σε συμβασιούχους, για τους οποίους μάλιστα η κυβέρνηση της ΝΔ «φροντίζει» για την μισθοδοσία τους να φτιάξει έργα ΕΣΠΑ, για να μην «επιβαρύνει» ούτε ένα σεντ τον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ από την άλλη τους συμβασιούχους της καθαριότητας, της φύλαξης και της σίτισης τους στέλνει στους εργολάβους, χέρι χέρι με την προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που το νομοθετικό της πλαίσιο για το προσωπικό αυτό είχε όριο τις 31/12/2019.

Όπως αντιλαμβάνεται εύκολα κάποιος, αυτή η κατάσταση κάθε άλλο παρά «θωράκιση του δημόσιου συστήματος υγείας» είναι!