ΜΕΤΑ: Καλό ταξίδι, σύντροφε Ibrahim Gökçek. Αλληλεγγύη στο Grup Yorum

Λίγες ημέρες μετά την πολιτική του νίκη αλλά και τη διακοπή της απεργίας πείνας που κράτησε 323 ημέρες, αφού έγινε δεκτό το αίτημα από το καθεστώς Ερντογάν, για να πραγματοποιηθεί συναυλία της επαναστατικής μουσικής κολεκτίβας Grup Yorum, το μέλος τυς, ο Ιμπραήμ Γκιοκτσέκ (Ibrahim Gökçek), δεν άντεξε και κατέληξε στην Εντατική, αφού ο οργανισμός του ήταν καταπονημένος. «Η αντίστασή μας πέτυχε μια πολιτική νίκη. Όλος ο κόσμος άκουσε για την αντίστασή μας. Ελπίζουμε ότι η αίτηση για άδεια της πραγματοποίησης των συναυλιών μας (οι οποίες είχαν απαγορευτεί από την τουρκική κυβέρνηση), θα έχουν θετική κατάληξη», είχε δηλώσει τη Δευτέρα το συγκρότημα.

Ωστόσο, στο δρόμου του αγώνα για ελευθερία και αντίσταση στην Τουρκία του Ερντογάν, ένας αγώνας και μια αντίσταση διεκδικούν την άρση των απαγορεύσεων των συναυλιών του Grup Yorum, την απελευθέρωση των μελών του, την κατάργηση της επικήρυξης τους σε λίστες τρομοκρατών, την ομαλή λειτουργία του πολιτιστικού κέντρου Ιντίλ, στην Κωνσταντινούπολη, το να μπορούν να παίζονται ελεύθερα τα τραγούδια της ιστορίας των αγώνων των λαών της Τουρκίας, να μπορεί η μουσική και η τέχνη να υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα, ενάντια στην καπιταλιστική, φασιστική και ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, θυσίασαν τη ζωή τους άλλα δύο μέλη του συγκροτήματος:

Η Χελίν Μπολέκ (Helin Bolek), τραγουδίστρια του συγκροτήματος και σύντροφος του Γκιοτσέκ, πέθανε έπειτα από 288 ημέρες απεργία πείνας την οποία είχε ξεκινήσει με αίτημα να σταματήσουν οι διώξεις εναντίον του συγκροτήματος. Και έπειτα από 297 μέρες απεργία πείνας, και ο Μουσταφά Κοτσάκ (Mustafa Koçak), που βρισκόταν στις τουρκικές φυλακές από το 2017 και καταδικάστηκε πέρυσι σε ισόβια κάθειρξη με κατηγορίες που βασίζονταν σε ψευδείς «ομολογίες» και η σύλληψη του πραγματοποιήθηκε χωρίς την ύπαρξη κανενός απολύτως στοιχείου. Καταδικάστηκε σε ισόβια, γιατί δε δέχτηκε να προδώσει τους συντρόφους και τις συντρόφισσες του, γιατί δεν υπέκυψε στα βασανιστήρια και τους εκβιασμούς της ασφάλειας στα τουρκικά κολαστήρια.

Η μεγαλειώδης αντίσταση της επαναστατικής μουσικής κολεκτίβας Grup Yorum ξεκίνησε, ένα χρόνο πριν, στις 17 του Μάη. Έχει πραγματοποιήσει συναυλίες με 1 εκατομμύριο κόσμο στην Κωνσταντινούπολη και με 700 χιλιάδες κόσμο στην Σμύρνη. Γρήγορα ενόχλησε η μουσική και η στίχοι της, που μιλούν για τους εργάτες, τους κατατρεγμένους λαούς, τα βασανιστήρια, τις φυλακές, τις μεγάλες θυσίες και τις ηρωικές μάχες των μαρτύρων των ταξικών συγκρούσεων, τις ιμπεριαλιστικές σφαγές, τον πόλεμο και την ειρήνη, την ανεξαρτησία και την ελευθερία!

Ο αγώνας συνεχίζεται, ωστόσο, συνεχίζεται και σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου στις τουρκικές φυλακές βρίσκονται οι:

EBRU TİMTİK, δικηγόρος του λαού, 126 μέρες.

AYTAÇ ÜNSAL, δικηγόρος του λαού, 95 μέρες.

DİDEM AKMAN, αγωνίστρια του Λαϊκού Μετώπου Τουρκία, 79 μέρες.

ÖZGUR KARAKAYA, αγωνιστής του Λαϊκού Μετώπου Τουρκίας, 79 μέρες.

Το ΜΕΤΑ εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για τους θανάτους των συντρόφων αγωνιστών, που αποτελούν τη φωνή του λαού ενάντια στην αυταρχική και αντιδημοκρατική τουρκική κυβέρνηση. Στέκεται αλληλέγγυο στο Grup Yorum από την πρώτη στιγμή, ενώνει τη φωνή του με όλους όσοι απαιτούν να αφεθούν ελεύθερα τα μέλη του μουσικού συγκροτήματος, να σταματήσουν άμεσα ανακληθούν όλες οι ποινικές διώξεις που υπάρχουν εις βάρος των μελών του συγκροτήματος, να σταματήσουν οι έφοδοι των δυνάμεων καταστολής στο πολιτιστικό κέντρο IDIL και να καταργηθούν οι απαγορεύσεις των συναυλιών.

Ο φασισμός του AKP και της τουρκικής κυβέρνησης δεν μπορεί να σταματήσει ή να φιμώσει το Grup Yorum, ούτε με πιέσεις, ούτε με προσαγωγές, ούτε με συλλήψεις, ούτε με λίστες τρομοκρατίας. Επειδή το Grup Yorum είναι ο ίδιος ο λαός.

Ήταν μακρύς ο δρόμος ως εδώ, δύσκολος δρόμος!
Τώρα είναι δικός σου αυτός ο δρόμος…
τον κρατάς, όπως κρατάς το χέρι του συντρόφου σου πάνω σε τούτο το σημάδι
που άφησαν οι χειροπέδες!
Κανονικός σφυγμός, σίγουρο χέρι!
Κανονικός σφυγμός, σίγουρος δρόμος!»
Καπνισμένο Τσουκάλι, Γ. Ρίτσος