Ο Άγιος Φεβρουάριος

Από τον Ηλία Ιωαννίδη

Μια ιστορία θα σας πω
για γέλια και για κλάματα
για κράνη, ασπίδες και φωτιές
κι άλλα ωραία πράματα.

Ήρθε λοιπόν το ρόπαλο
ο νόμος και η τάξη,
όπου υπάρχει αντίσταση
ευθύς να την πατάξει.

Και βγήκε η διαταγή
να μπούνε στα καράβια
και στου Αιγαίου τα νησιά
να σπάζουνε κεφάλια.

Άλλοι για Χίο τράβηξαν, πήγαν
κι άλλοι για Μυτιλήνη
δυό μέρες μόνο άντεξαν
και όπου φύγει φύγει.

Όποιο κεφάλι έβρισκαν
το είχανε για στόχο.
Μα φαίνεται λογάριαζαν
χωρίς τον ξενοδόχο.

Στης Μυτιλήνης τα στενά
στης Χίου τα λημέρια
τους όρμηξαν «Τουρκόσποροι»
τους τσάκισαν τα χέρια.

Μα εκεί που ξεγελάστηκαν
ήταν μέσα στη Χίο
ίσως γιατί νομίσανε
πώς θα’ ταν δύο – δύο.

Κι από της Χίου τις πλαγιές
κι από τη Μυτιλήνη
το κλάμα τους ακούγονταν
μέχρι την Κατερίνη.

Στα πλοία ξαναμπήκανε
με την ουρά στα σκέλια
και συνοδεία είχανε
των νησιωτών τα γέλια.

Χρυσοχοϊδη διάβασε
λιγάκι ιστορία.
Αυτούς δεν τους ενόχλησε
ούτε η Τουρκοκρατία.

Και σεις Κυριάκο κι Αδωνι
παίξτε αλλού το τόπι
κι όχι σε μέρη που ήτανε
της εξορίας τόποι.

Το μήνυμα το πήραμε
πότε υπάρχει ελπίδα:
«Όταν το δίκιο κι ο θυμός
γίνονται καταιγίδα.»