Επιστολή Γ. Χαρίση στο aftodioikisi.gr για ανάρτησή της

Την παρακάτω επιστολή απέστειλε ο γραμματέας του ΜΕΤΑ, Γιώργος Χαρίσης, με αφορμή δημοσίευμα τoυ aftodioikisi.gr, με τίτλο «Στη ΔΑΣ-ΟΤΑ ο Βασίλης Γκιτάκος – Ποιοι λόγοι τον οδήγησαν σε αυτή την απόφαση», ανάρτηση στην οποία απαντά σε ανακοινώσεις του ΜΕΤΑ-ΟΤΑ και της ΣΥΝΑΝ.

Μεταξύ άλλων, ο γραμματέας του ΜΕΤΑ, αφού σημειώνει ότι θεωρεί «αντιδεοντολογικό να φιλοξενείτε μια δήλωση, χωρίς να πληροφορείτε τους αναγνώστες σας, σε ποιο θέμα αφορά και ποιες είναι οι απόψεις αυτών στους οποίους αναφέρεται ο Β. Γκιτάκος», αναφέρεται στην αποχώρηση του Β. Γκιτάκου και στη μεταπήδησή του εν μία νυκτί στη ΔΑΣ-ΟΤΑ, υπογραμμίζοντας:

«Αν αυτή η ατομική επιλογή μπορεί να ερμηνευτεί και να εξηγηθεί για τον ίδιο, μιας και υπάρχουν και οι ανθρώπινες αδυναμίες, δεν μπορεί όμως να δικαιολογηθεί για τη ΔΑΣ, που υποτίθεται έχει κάποιες αρχές. Εκτός και αν “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”. Να ξέρει όμως η ΔΑΣ ότι “όποιος κατουρά στη θάλασσα θα το βρει στ’ αλάτι”»!

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΧΑΡΙΣΗ

Κύριε Διευθυντά

Στην ιστοσελίδα σας, aftodioikisi.gr, δημοσιεύτηκε δήλωση του Β. Γκιτάκου με τίτλο: «Στη ΔΑΣ-ΟΤΑ ο Βασίλης Γκιτάκος – Ποιοι λόγοι τον οδήγησαν σε αυτή την απόφαση», με την οποία απαντά στις ανακοινώσεις των συνδικαλιστικών παρατάξεων της ΠΟΕ-ΟΤΑ, ΣΥΝΑΝ και ΜΕΤΑ-ΟΤΑ, τις οποίες δεν δημοσιεύσατε. Θεωρώ αντιδεοντολογικό να φιλοξενείτε μια δήλωση, χωρίς να πληροφορείτε τους αναγνώστες σας, σε ποιο θέμα αφορά και ποιες είναι οι απόψεις αυτών στους οποίους αναφέρεται ο Β. Γκιτάκος.

Όσον αφορά εμάς, το ΜΕΤΑ-ΟΤΑ, αλλά και του υπογράφοντος, που έχουμε μια πολυετή, συνεχή, ταξική και αγωνιστική παρουσία στα συνδικαλιστικά πράγματα των εργαζομένων στους ΟΤΑ και γενικότερα, μας διέκρινε πάντα η πολυφωνία και η ελευθερία της σκέψης, ο σεβασμός των απόψεων και η αλληλεγγύη προς τους συναδέλφους, τους συντρόφους και συναγωνιστές μας. Για όλα αυτά είμαστε περήφανοι και συνάδουν με τις αξίες και τα ιδανικά του εργατικού κινήματος που υπηρετούμε.

Αυτές οι αξίες φαίνεται ότι ξεθώριασαν για κάποιους τα τελευταία χρόνια, λόγο και της ηθικής κατάπτωσης που έφεραν οι μνημονιακές ανατροπές, η απεμπόληση των ελπίδων του λαού μας και η γενίκευση της φτώχειας και της εξαθλίωσης.

Στις σημερινές λοιπόν δύσκολες συνθήκες, η πίστη και η σταθερότητα στις απόψεις, η αναγνώριση των δυσκολιών της ταξικής πάλης και η ανιδιοτελής στάση των συντελεστών της, θέλουν την ύπαρξη και ενός θεωρητικού – ιδεολογικού υπόβαθρου και τη μελέτη της ιστορίας του εργατικού και επαναστατικού κινήματος της χώρας μας και διεθνώς, για να μπορούμε να αντέχουμε στις δυσκολίες και να τοποθετούμε τον εαυτό μας μ’ αυτά τα κριτήρια και όχι με ιδιοτελείς ή άλλους υπολογισμούς.

Αναφέρει λοιπόν στην δήλωση του ο Β. Γκιτάκος ότι πολλούς «…θα τους βόλευε η «απόσυρση» ή η «αποστράτευση» μου…» και μάλιστα τους ευχαριστεί λέγοντας ότι «…δεν θα πάρω». Η παραίτηση όμως από το ΓΣ της ΠΟΕ-ΟΤΑ, μια θέση που δεν του ανήκει, δεν είναι ούτε αποστράτευση ούτε απόσυρση. Μπορεί να ασχοληθεί με το σωματείο του και αν τον τιμήσουν οι συνάδελφοι, με τις νέες του τοποθετήσεις μπορούν να τον αναδείξουν στα δευτεροβάθμια, ακόμα και στα τριτοβάθμια όργανα του συνδικαλιστικού κινήματος. Εμείς θέλουμε τον κόσμο ενεργό στο δρόμο και όχι στο σπίτι του. Εξάλλου γι’ αυτό αγωνιζόμαστε.

Ο Β. Γκιτάκος δεν αναφέρει, όμως ότι λίγες μέρες πριν την επιστολή αποχώρησης δήλωνε ακριβώς το αντίθετο, ότι δηλ. κουράστηκε, απογοητεύτηκε και σκέφτεται να τα εγκαταλείψει και να πάει σπίτι του. Τι ήταν αυτό που άλλαξε και μάλιστα μέσα σε μια μέρα και από το σπίτι «κουρασμένος» και «απογοητευμένος», μεταπήδησε στη ΔΑΣ-ΟΤΑ/ΠΑΜΕ για «…να συμπορευτώ με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ και όπως εκφράζονται αυτές στον κλάδο μας την ΔΑΣ-ΟΤΑ…»; Φαίνεται ότι ξέχασε γρήγορα την κριτική που ασκούσε στη ΔΑΣ και στο ΠΑΜΕ για τη στάση τους στη μνημονιακή περίοδο, τις ξεχωριστές συγκεντρώσεις, τη στάση του συνδικάτου ΟΤΑ και ιδιαίτερα στο θέμα της ένταξης των συμβασιούχων στη δύναμη της ΠΟΕ-ΟΤΑ και στον μεγαλειώδη αγώνα των συμβασιούχων το καλοκαίρι του 2017;

Μήπως ήταν η συναίνεση της ΔΑΣ/ΠΑΜΕ να προσχωρήσει και να γίνει δεκτός, χωρίς την παραίτησή του από μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕ-ΟΤΑ, και χωρίς να παραδώσει την έδρα του στο ΜΕΤΑ, με το οποίο εκλέχτηκε.

Αν αυτή η ατομική επιλογή μπορεί να ερμηνευτεί και να εξηγηθεί για τον ίδιο, μιας και υπάρχουν και οι ανθρώπινες αδυναμίες, δεν μπορεί όμως να δικαιολογηθεί για τη ΔΑΣ, που υποτίθεται έχει κάποιες αρχές.

Εκτός και αν «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Να ξέρει όμως η ΔΑΣ ότι «όποιος κατουρά στη θάλασσα θα το βρει στ’ αλάτι»!

Βέβαια για την τελική μας τοποθέτηση θα περιμένουμε τη συνεδρίαση του ΓΣ της ΠΟΕ-ΟΤΑ στις 27/2/2020, αν δηλ. θα παραιτηθεί ο Β. Γκιτάκος ή με τη στάση του και τη συνενοχή της ΔΑΣ θα πάει η έδρα της ΕΕ, από το ΜΕΤΑ, στις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Όσον αφορά στα «ηθικοπλαστικά» και βαρύγδουπα που λέει ο Β. Γκιτάκος στη δήλωση στο aftodioikisi.gr, η οποία αναδημοσιεύεται και το 902.gr, ότι «…παραδίδοντας την έδρα (της Εκτελεστικής Επιτροπής) στο ΜΕΤΑ-ΟΤΑ στο οποίο και ανήκει, κάτι που θα υπερασπιστώ μέχρι τέλους και με κάθε τρόπο, στην όποια διαδικασία υφαρπαγής της έδρας επινοηθεί…», μάλλον νομίζει ότι απευθύνεται σε αφελείς: ξέρουμε ότι μια έδρα στην Ε.Ε αντανακλά τις απαραίτητες έδρες στο ΓΣ, κάτι που το ΜΕΤΑ-ΟΤΑ δεν θα έχει, αν ο Β. Γκιτάκος κρατήσει την έδρα στο ΓΣ.

Το ΜΕΤΑ-ΟΤΑ λοιπόν δεν ζητά χάρη από κανέναν, μιας και έχουμε μάθει στα δύσκολα, αλλά και να μην είμαστε γαντζωμένοι στις θέσεις, όπως δυστυχώς μερικοί.

Η στάση το καθένας μας κρίνεται πάντα. Όπως έλεγε και κάποιος παλιός αγωνιστής ότι πρέπει να μπορείς μέχρι το τέλος της ζωής σου να πορεύεσαι «Ορθοστατών και ορθοβαδίζων», γιατί «…το πρώτο σκαλοπάτι του κατήφορου είναι δύσκολο, τα επόμενα τα κατεβαίνεις κουτρουβαλώντας…»!