ΣΕΠΕ «Η Αθηνά»: Για το αντασφαλιστικό νομοσχέδιο Βρούτση και την απατηλή προπαγάνδα της κυβέρνησης

koinoniki-asfalisi-ksesikomos

Το σχέδιο νόμου για την «ασφαλιστική μεταρρύθμιση», που έδωσε στη δημοσιότητα η κυβέρνηση της ΝΔ αποτελεί μια νέα επίθεση σε βάρος της Κοινωνικής Ασφάλισης, αποτελεί συνέχεια και εμβάθυνση της αντιασφαλιστικής μνημονιακής πολιτικής όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, με «κορωνίδα» τον νόμο Κατρούγκαλου 4387/2016.

Διαχρονικά ψηφίστηκαν απ’ όλες τις κυβερνήσεις αρκετοί ασφαλιστικοί νόμοι. Όλες οι κυβερνήσεις έλεγαν ότι σώζουν τις συντάξεις και το Ασφαλιστικό Σύστημα κι η εκάστοτε αξιωματική αντιπολίτευση έλεγε ότι θα τους καταργήσει όταν γίνει κυβέρνηση… Αυτό γίνεται και σήμερα…

Αν και προεκλογικά η ΝΔ διακήρυττε σε όλους τους τόνους ότι θα καταργήσει τον νόμο Κατρούγκαλου, τώρα όχι μόνο δεν τον αλλάζει, αλλά έρχεται να τον θωρακίσει και να τον εφαρμόσει με πιο επιθετικό τρόπο, προσθέτοντας και νέες αντιασφαλιστικές διατάξεις.

Φυσικό και αναμενόμενο θα έλεγε κανεί, αφού η πολιτική της «δημοσιονομικής σταθερότητας», που αντιμετωπίζει την Κοινωνική Ασφάλιση ως «κόστος», συνδέεται με τις δεσμεύσεις για μείωση της συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης από το 17,3% του ΑΕΠ το 2016 στο 13,4% του ΑΕΠ τα επόμενα χρόνια, καθώς και για μείωση της κρατικής χρηματοδότησης στο 4,8% του ΑΕΠ, που από το 2025 θα καλύπτει μόνο το τμήμα της «εθνικής σύνταξης», δηλ. το πενιχρό επίδομα των 384 ευρώ μεικτά!!! Αυτή είναι η μεταμνημονιακή «κανονικότητα»…

Με το νομοσχέδιο που προωθεί η κυβέρνηση συνεχίζοντας τις ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση:

  • Ενσωματώνει όλες τις βασικές ρυθμίσεις όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.

  • Ενσωματώνει όλες τις μνημονιακές μειώσεις των συντάξεων κύριων και επικουρικών (ν. 3863/10-  4024/11 – 4051/12 – 4093/12), που μαζί με τις μειώσεις του ν. 4387/2016 μείωσαν τις συντάξεις από 20% έως 60%.

  • Συνεχίζει με τον διαχωρισμό της σύνταξης σε Εθνική και ανταποδοτική, που οδηγεί στην παροχή μιας βασικής σύνταξης φτώχειας από το κράτος και στην απόσυρση της εγγύησής του από την ανταποδοτική σύνταξη.

  • Το κράτος «εγγυάται»- προς το παρόν- μόνο τα 384 ευρώ της «εθνικής σύνταξης» (για τουλάχιστον 20 χρόνια ασφάλισης και εισφορών) από τη γενική φορολογία. Τα υπόλοιπα, που είναι πληρωμένα με τον ιδρώτα των εργαζομένων και τις κρατήσεις μιας ζωής, θα μπορούν να κόβονται, να «κουρεύονται» για τις τράπεζες, να παίζονται στη ρουλέτα του χρηματιστηρίου και να χάνονται σε μια στιγμή, για να αυξάνονται τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

  • Διατηρούνται τα πετσοκομμένα εξευτελιστικά ποσοστά αναπλήρωσης του ν. Κατρούγκαλου (ν. 4387/16) για όσους έχουν έως 30 χρόνια δουλειάς (9.000 ένσημα), για την συντριπτική δηλαδή πλειοψηφία των ασφαλισμένων. Διατηρείται η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των συντάξεων που οδήγησε σε ποσοστά αναπλήρωσης κάτω από το 40% του συντάξιμου μισθού, από 80% περίπου που ήταν την προηγούμενη δεκαετία και οδηγεί με ακρίβεια στη μετατροπή των συντάξεων σε φιλοδώρημα, ανοίγοντας ταυτόχρονα το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση της Ασφάλισης.

  • Διατηρούνται τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 για όλους, άντρες και γυναίκες (ή 62 με 40 χρόνια ασφάλισης!!!). Καμία εξαίρεση δεν υπάρχει για καμία κατηγορία εργαζομένων. Στο στόχο μπαίνουν ξανά τα ΒΑΕ (Βαρέα και Ανθυγιεινά)

  • Σπρώχνονται εκτός του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος μεγάλες κατηγορίες νέων εργαζομένων που δουλεύουν με τους όρους τις ευελιξίας των χαμηλών μισθών, εποχικότητας και κινητικότητας, χωρίς ΣΣΕ, ρίχνοντας από τώρα τις παραγωγικές ηλικίες στα νύχια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Ποιος εργαζόμενος θα έχει 30 και 40 χρόνια εργασίας;

  • Συνεχίζεται ο υπολογισμός του συντάξιμου μισθού να αφορά το σύνολο των αποδοχών όλου του εργάσιμου βίου και λογιστικά από το 2002 μέχρι την έξοδο από την εργασία, ενώ πριν κι από το νόμο Κατρούγκαλου ήταν η καλύτερη 5ετία της τελευταίας 10ετίας για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα και η τελευταία πενταετία για τους δημόσιους υπαλλήλους.

  • Παραμένει η κατάργηση της 13ης και της 14ης σύνταξης.

  • Συνεχίζεται η κατάργηση των κατώτερων ορίων της σύνταξης.

  • Διατηρείται η αφαίρεση της μιας «εθνικής» σύνταξης από τους διπλοασφαλισμένους.

  • Σε εκτέλεση των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας επιδιώκεται το «θάψιμο» των δικαστικών αξιώσεων δεκάδων χιλιάδων συνταξιούχων που είχαν προσφύγει για τις περικοπές από το 2013 έως σήμερα, που σύμφωνα με υπολογισμούς ξεπερνούν τα 26 δισ. ευρώ!

  • Το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών (ΕΤΕΑΕΠ) ενσωματώνεται στον ΕΦΚΑ κι ανοίγει έτσι ο δρόμος για την πλήρη κατάργησή του και την ολοκληρωτική λεηλασία των αποθεματικών του (7δις).

  • Εφαρμόζονται πλήρως οι μειώσεις στις επικουρικές που έφτασαν το 50%, καθώς και στο εφάπαξ, όπου αθροιστικά οι περικοπές ξεπέρασαν το 40% και η νοητή κεφαλαιοποίηση για τον υπολογισμό του συνολικού χρόνου ασφάλισης για τους ασφαλισμένους από 1-1-2014 και εντεύθεν. Καταργείται ο όποιος δημόσιος κοινωνικός χαρακτήρας της Ασφάλισης είχε απομείνει. Συνεχίζεται η εναρμόνιση του ασφαλιστικού συστήματος με την στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου, ώστε να απαλλαχτούν σταδιακά το κράτος και οι μεγαλοεργοδότες από το λεγόμενο κόστος στην Κοινωνική Ασφάλιση, να μειωθεί το λεγόμενο μη μισθολογικό κόστος και να προωθηθεί η δημιουργία των τριών πυλώνων και το κεφαλαιοποιητικό σύστημα ξεκινώντας από τις επικουρικές συντάξεις.

  • Διατηρεί τις απαράδεκτες ρυθμίσεις του ν. 4387/2016 για τις αναπηρικές συντάξεις, τις περικοπές στο οικογενειακό επίδομα.

  • «Απαγορεύει» τις αυξήσεις στις συντάξεις μέχρι και το 2023 και μετά οι όποιες αυξήσεις θα δίνονται δεν θα είναι πάνω από τον δείκτη τιμών καταναλωτή.

  • Διατηρείται η ρήτρα βιωσιμότητας των Ταμείων, καταδικάζοντας για τα επόμενα 50 χρόνια στη φτώχεια και την εξαθλίωση τους σημερινούς συνταξιούχους και τους σημερινούς εργαζόμενους – αυριανούς συνταξιούχους.

  • Διατηρείται η διαχρονική λεηλασία στα Ασφαλιστικά Ταμεία (80 δις) και καμία πρόβλεψη δεν υπάρχει για επιστροφή των κλεμμένων, που έχουν γίνει τζάμπα επενδυτικό χρήμα για τους τραπεζίτες, καράβια για τους εφοπλιστές κ.α. Μόνο με το PSI το κούρεμα των Ταμείων του Σαμαρά – Βενιζέλου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών κλάπηκαν 17,5 δις.

  • Βάζουν πιο αποφασιστικά στο παιχνίδι τον ιδιωτικό Πυλώνα της Ασφάλισης, δηλαδή τις Ιδιωτικές Ασφαλιστικές Εταιρείες, προωθώντας το περίφημο μοντέλο των 3 πυλώνων (Εθνική Σύνταξη, Επαγγελματικά Ταμεία, Ιδιωτική Ασφάλιση), χρόνιος πόθος του ΣΕΒ, του ΟΟΣΑ και της Ε.Ε.

Να ξεσκεπάσουμε την απατηλή προπαγάνδα

Δεν τσιμπάμε στα ψέματα και την κοροϊδία της κυβέρνησης που μιλάει για κάλυψη των απωλειών και για αυξήσεις στις συντάξεις. Οι λεγόμενες αυξήσεις αφορούν πολύ μικρή μερίδα συνταξιούχων από τις διορθώσεις στις επικουρικές και τον συντελεστή αναπλήρωσής, τους έχοντας πάνω από 30 χρόνια ασφάλισης.

Πώς είναι δυνατόν να δοθούν αυξήσεις σε όλους τους ασφαλισμένους και συνταξιούχους, όπως δήλωσε ο υπουργός κ. Βρούτσης, τη στιγμή που στον Κρατικό Προϋπολογισμό και τον Προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ για το 2020, το κονδύλι (σε σχέση με το 2019) για τις Κύριες συντάξεις είναι μειωμένο κατά 155 εκατομμύρια € και για τις Επικουρικές μειωμένο κατά 71 εκατομμύρια €;

Με τον νέο τρόπο υπολογισμού των συντάξεων το ψαλίδι θα πέσει βαρύ τόσο σε παλιούς όσο και σε νέους συνταξιούχους. Κανένας δεν πρέπει να παρασυρθεί από την επιστροφή ενός ελάχιστου μέρους σε μία μικρή κατηγορία συνταξιούχων, που είναι υποχρεωμένη η κυβέρνηση να δώσει με δικαστικές αποφάσεις. Στους παλιούς συνταξιούχους η «προσωπική διαφορά» διατηρείται. Η «προσωπική διαφορά» όμως δεν είναι σύνταξη. Σήμερα δίνεται – αύριο κόβεται. Το 2020 χιλιάδες μικροσυνταξιούχοι θα δουν μείωση του εισοδήματός του από την κατάργηση του ΕΚΑΣ και από την κατάργηση του φιλοδωρήματος-ψίχουλα που δινόταν κι ας μην μιλήσουμε για τις αυξήσεις στις τιμές σε είδη πρώτης ανάγκης, τιμολόγια ΔΕΗ κλπ.

Το Ασφαλιστικό δεν είναι μόνο η σύνταξη

Η Κοινωνική Ασφάλιση δεν είναι εµπόρευµα!

Απαίτησή μας, η δημόσια, καθολική, υποχρεωτική
Κοινωνική Ασφάλιση για όλους!

Η Κοινωνική Ασφάλιση, που είναι αποτέλεσμα χρόνων συλλογικής πάλης περιλαμβάνει πολλά επίδικα: το χρόνο εργασίας, τα ένσημα για το σύνολο του εργάσιμου χρόνου, τις ευέλικτες μορφές «απασχόλησης», την ένταξη επαγγελμάτων στα Βαρέα και Ανθυγιεινά, τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, την προστασία της μητρότητας και της όποιας επιλογής των γυναικών για το σώμα τους, δημόσιες και δωρεάν κοινωνικές δομές στήριξης για παιδιά, ηλικιωμένους, ευπαθείς ομάδες, τις διάφορες ανάγκες για άδειες, την Υγεία και την Πρόνοια, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τη δωρεάν κάλυψη ιατρικών εξετάσεων, την υγιεινή και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς, τα δικαιώματα και την προστασία των Ατόμων με Αναπηρία, τις προσλήψεις, τις παροχές για πολιτιστικές δραστηριότητες, τις διακοπές, τις συνθήκες εργασίας, διαλειμμάτων και ελεύθερου χρόνου των εργαζομένων, τη διαχρονική κι από όλες τις κυβερνήσεις κλοπή των αποθεματικών των ταμείων, τις εισφορές εργοδοτών, ασφαλισμένων, την «εγγύηση» των συντάξεων από το κράτος κλπ. Οι συντάξεις, τα ποσοστά αναπλήρωσης, η «τύχη» των επικουρικών, τα εφάπαξ, οι παροχές στους συνταξιούχους είναι ισότιμα ζητήματα με τα παραπάνω, αλλά όχι τα μοναδικά, ενώ συνδέονται όλα μεταξύ τους.

Οι βασικοί στόχοι της νέας επίθεσης στην κοινωνική ασφάλιση, είναι αφενός η πλήρης ιδιωτικοποίησή της και η μεταφορά της ευθύνης στους εργαζόμενους, ως άτομα, για την εξασφάλιση παροχών και πρόνοιας και αφετέρου, η σταδιακή εξαφάνιση του «μη μισθολογικού κόστους» από τις υποχρεώσεις των εργοδοτών. Δηλαδή, νέα δώρα στο κεφάλαιο (ελαφρύνσεις) και νέα μεταφορά πλούτου από τους εργαζόμενους (επιβαρύνσεις), στους εργοδότες. Το αποκαλούμενο «ασφαλιστικό», επομένως, αφορά όλες κι όλους τις εργαζόμενες –ους και η οργάνωση της πάλης για να ξανακατακτήσουμε δικαιώματα και παροχές για τα οποία πληρώνουμε χρόνια, είναι υπόθεση όλων των εργαζομένων, όλων των ηλικιών, όλων των σχέσεων εργασίας.

Οι εργαζόµενοι και οι εκπαιδευτικοί θα χρειαστεί να δώσουµε νέους αγώνες για τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώµατά µας. Δεκάδες χιλιάδες είναι άλλωστε οι εγκλωβισμένοι εκπαιδευτικοί, που θα παραμείνουν στην τάξη ακόμα και μέχρι τα «βαθιά γεράματα», ένεκα των αβάσταχτων περικοπών στις συντάξεις και της αύξησης των ορίων συνταξιοδότησης, πράγμα που ολοφάνερα πλήττει την την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης στα σχολεία όλης της χώρας και δίνει άλλοθι στις πολιτικές των μηδενικών διορισμών και της αδιοριστίας για τους νέους συναδέλφους. Είναι απολύτως φανερό πως η κυβέρνηση εκβιάζοντας στην πράξη με τα ευτελιστικά ποσοστά αναπλήρωσηςτους εργαζόμενους και τους εκπαιδευτικούς να φύγουν στα 40 χρόνια δουλειάς, βάζει ταφόπλακα στο εργασιακό μέλλον των νέων συναδέλφων! Αν υπολογιστεί επίσης ότι οι εκπαιδευτικοί εισέρχονται στην εργασία μετά τα τριανταπέντε και ότι η ελαστική εργασία τους υποχρεώνει σε οκτάμηνη δουλειά ανά έτος, η υπόθεση συμπλήρωσης των προϋποθέσεων για μια μιας αξιοπρεπούς σύνταξης γίνεται άπιαστο όνειρο

Το σχέδιο της κυβέρνησης για οριστική διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης δεν πρέπει να περάσει. Οι αντεργατικές πολιτικές δεν θα σταµατήσουν αν δεν αντισταθούµε. Ο κόσμος της εργασίας, ενωμένος πρέπει να δώσει την µάχη το επόµενο διάστηµα για να µην θωρακιστεί με νέο νόμο η μνημονιακή κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης, να μην ανοίξει ο δρόμος για την ιδιωτικοποίησή της, στα πλαίσια ενός συνολικού αγώνα ανατροπής από όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας. Μαζί µε τους συλλογικούς φορείς των ασφαλισµένων και των συνταξιούχων και με µαζικούς, οργανωµένους και αποφασιστικούς αγώνες µπορούµε να τα καταφέρουµε! Να βάλουµε φραγµό στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και την κοινωνική λεηλασία. Καλούμε όλα τα εκπαιδευτικά και εργατικά σωματεία, σε έναν απεργιακό και αγωνιστικό ξεσηκωμό μέχρι τη νίκη, που θα στοχεύσει στην ανατροπή και απόσυρση των νέων αντιασφαλιστικών σχεδίων.

Διεκδικούμε:

  • Απόσυρση του νομοσχεδίου Βρούτση. Άρση των σχεδίων ιδιωτικοποίησης της Κοινωνικής Ασφάλισης. Κατάργηση του Νόµου Κατρούγκαλου (Ν. 4387/16) και όλων των αντιασφαλιστικών νόµων. Όχι στη διάλυση της επικουρικής ασφάλισης, του μετοχικού ταμείου και τη μείωση του εφάπαξ.

  • Σύνταξη στο 30 χρόνια δουλειάς ή στα 55- ίση με τον τελευταίο μισθό. Θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος στα 25 χρόνια υπηρεσίας για όλους.

  • Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης, του 13ου και 14ου μισθού. Αποκατάσταση όλων των εισοδηματικών απωλειών σε μισθούς και συντάξεις και επαναφορά στα προ μνημονίων επίπεδα.

  • Να επιστραφούν στα ασφαλιστικά ταμεία όλα τα κλεμμένα αποθεματικά που υπεξαίρεσαν τράπεζες, κράτος, εργοδότες (70 δις έως 2010, δομημένα ομόλογα, PSΙ κ.λπ.). Έκτακτες δημόσιες επιχορηγήσεις για τα ταμεία.

  • Αποκλειστικά ∆ηµόσιο, Καθολικό και Αναδιανεµητικό Σύστηµα Κοινωνικής Ασφάλισης για όλους, που θα λειτουργεί µε κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες

  • Σύστημα υγείας, ασφάλισης και σύνταξης  αποκλειστικά Δημόσιο. Δωρεάν περίθαλψη από ένα αποκλειστικά δηµόσιο υγειονοµικό σύστηµα, σε κάθε πολίτη που διαµένει στη χώρα, Έλληνα ή µετανάστη, εργαζόµενο ή άνεργο. Άμεση χρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος υγείας από τον κρατικό προϋπολογισμό για κάλυψη όλων των αναγκών των δημόσιων δομών.

  • Να καθιερωθούν οι γνήσιες Συλλογικές και Κλαδικές Συμβάσεις Εργασίας εφ’ όλης της ύλης σε όλο το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.