ΜΕΤΑ Υγειονομικών: Να θεσπιστεί ελάχιστη αναλογία στην στελέχωση των τμημάτων στα νοσοκομεία

Αφορμή για να γραφτεί αυτό το κείμενο ήταν ένα βίντεο στο οποίο ένας Έλληνας νοσηλευτής, ο Αποστόλης που εργάζεται στην Ιρλανδία, αναφέρει ότι μια από τις βασικές αιτίες που επέλεξε να εργαστεί σε νοσοκομείο αυτής της χώρας ήταν ότι θα έχει στην ευθύνη του ένα θάλαμο με 6 ασθενείς με την βοήθεια –μάλιστα- ενός ακόμα συναδέλφου (βοηθού νοσηλευτή) ο οποίος έχει στην ευθύνη του δύο θαλάμους.

Ο Αποστόλης στο βίντεο αναφέρει ότι αντιμετωπίζει με χιούμορ τα παράπονα των νοσηλευτών του Νοσοκομείου στην Ιρλανδία για εντατικοποίησης της δουλειάς τους. Επίσης αναρωτιέται λέγοντας «τι να πούμε εμείς στην Ελλάδα παιδιά, ένας νοσηλευτής για 20 ή 30 (ασθενείς)».

  • ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ.

Προφανώς, η στελέχωση που έχουν τα νοσοκομεία της Ιρλανδίας είναι αποτέλεσμα διεκδικήσεων που έχουν επιβάλλει κάποιο ελάχιστο όριο στη στελέχωση των τμημάτων των Νοσοκομείων σε νοσηλευτικό προσωπικό αλλά και σε άλλες ειδικότητες, κάτω από το οποίο δεν μπορεί να ξεκινήσει τη λειτουργία του κάποιο τμήμα.

Όλα αυτά φαντάζουν εξωπραγματικά για τα νοσοκομεία της χώρας μας και οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία δεν φανταζόμαστε ότι μπορούν να εφαρμοστούν. Αυτό συμβαίνει γιατί τέτοιες διεκδικήσεις που σχετίζονται με το ελάχιστο όριο στελέχωσης των τμημάτων των νοσοκομείων δυστυχώς δεν τίθενται ούτε από τα πρωτοβάθμια σωματεία ούτε βεβαίως από την ΠΟΕΔΗΝ. Περιορίζονται γενικώς στο αίτημα της πρόσληψης προσωπικού και στην καλύτερη περίπτωση της κάλυψης όλων των οργανικών θέσεων.

Ας μην αναφερθούμε βεβαίως στα διάφορα επαγγελματικά επιμελητήρια τα οποία αντί να ασχολούνται με τις συνθήκες εργασίας των εργαζόμενων που υποτίθεται εκπροσωπούν, έχουν μετατραπεί σε «επιχειρήσεις» οργάνωσης ημερίδων, συνεδρίων και διευκόλυνσης για την κατάκτηση μεταπτυχιακών.

Όμως, εμπειρία που θέτει όριο του αριθμού των μαθητών ανά τάξη για την λειτουργία των σχολικών μονάδων έχουμε από το χώρο της Παιδείας.

Αναρωτιόμαστε γιατί ενώ στα σχολεία  έχει καθοριστεί ένας αριθμός των μαθητών ανά τάξη που αντιστοιχεί δηλαδή σε ένα εκπαιδευτικό αυτό δεν πρέπει να ισχύσει αντίστοιχα και για τα Νοσοκομεία;

Είναι μόνο θέμα των αντιδράσεων της κοινωνίας ή μήπως το εκπαιδευτικό κίνημα για πολλά χρόνια έχει διεκδικήσει και έχει επιβάλλει τέτοιες ασφαλιστικές δικλείδες;

Προφανώς συμβαίνουν και τα δύο για να μπορούμε να μιλάμε σήμερα, παρά τα προβλήματα που υπάρχουν και στο χώρο της Παιδείας, για αυτή την ασφαλιστική δικλείδα που είναι προς θετική κατεύθυνση.

Η διεκδίκηση λοιπόν του υγειονομικού κινήματος δεν μπορεί να περιορίζεται απλώς σε ένα γενικόλογο αίτημα για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Αυτό θα πρέπει να συνδεθεί  με την ανάγκη να προσδιοριστεί ένας ελάχιστος αριθμός εργαζομένων  σε όλες τις ειδικότητες στην στελέχωση των διάφορων τμημάτων των Νοσοκομείων που θα είναι απαραίτητος για την λειτουργία τους.

Μια αναλογία βεβαίως που δεν μπορεί να κινείται μέσα στα σημερινά χαμηλά επίπεδα που έχουν προσδιοριστεί από το ενιαίο πλαίσιο οργάνωσης των Νοσοκομείων το οποίο παρότι προβλέπει χαμηλούς δείκτες, σε καμία περίπτωση δεν τηρείται.

Αυτό θα διασφαλίζει όχι μόνο καλύτερες συνθήκες δουλειάς για τους εργαζόμενους αλλά καλύτερες και ασφαλείς συνθήκες περίθαλψης των νοσηλευόμενων.

Εμπειρία και παραδείγματα υπάρχουν από μια σειρά χώρες όπως το Βέλγιο αλλά και σε πολιτείες στην Αμερική και την Αυστραλία με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την περίπτωση της Καλιφόρνιας στις οποίες έχουν καθοριστεί τέτοιες αναλογίες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι όλες οι μελέτες δείχνουν ότι αυτό έχει συμβάλλει όχι μόνο στην βελτίωση των συνθηκών εργασίας αλλά και σε καλύτερες και πιο ασφαλείς συνθήκες περίθαλψης των ασθενών.

Το ΜΕΤΑ Υγειονομικών θεωρεί ώριμο το αίτημα να διεκδικηθεί  ο καθορισμός μιας ελάχιστης αναλογίας στην στελέχωση των τμημάτων των νοσοκομείων προκειμένου αυτά να λειτουργήσουν. Η αναλογία αυτή θα αφορά  όλες τις ειδικότητες και θα διασφαλίζει καλύτερες συνθήκες εργασίας αλλά και περίθαλψης των νοσηλευόμενων. Μια ρύθμιση που αν εφαρμοστεί θα οδηγήσει σε σημαντική αύξηση στην στελέχωση των τμημάτων σε προσωπικό, θα βελτιώσει τις εργασιακές συνθήκες και θα εξαφανίσει τις αυθαιρεσίες που σήμερα έχουν γίνει καθεστώς στα Νοσοκομεία.