Aνακοίνωση της Πρωτοβουλίας Ανεξάρτητων Εκπαιδευτικών για τους ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ

Από τα κούφια λόγια για διορισμούς της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ , το μόνο που έμεινε είναι το προσοντολόγιο, το οποίο έφερε τεράστιες ανατροπές στους πίνακες του ΕΒΠ στην ειδική αγωγή, με περιπτώσεις  συναδέλφων να πέφτουν  έως και χίλιες θέσεις. Παρακολουθώντας και τις δηλώσεις της τωρινής υπουργού κ.Κεραμέως, καταλαβαίνουμε ότι ούτε οι διορισμοί της ειδικής αγωγής δεν πρόκειται να γίνουν, αλλά ούτε και κανένας στην γενική,  γιατί απλά δεν είναι στον σχεδιασμό καμιάς μνημονικής κυβέρνησης και του ΟΟΣΑ που δίνει τις κατευθύνσεις.

Η ασάφεια είναι η κύρια τακτική για το μέλλον των αναπληρωτών. Παρουσιάζονται δημοσιεύματα που αναφέρονται στην επαναφορά της μοριοδότησης στα δυσπρόσιτα ή για νέες δίχρονες συμβάσεις και το μόνο που κάνουν, είναι εκτός του να λειτουργούν σαν λαγός, να επιβεβαιώνουν ότι η αναπλήρωση θα συνεχιστεί για πολλά χρόνια ακόμη.

Όσο υπάρχει ο νόμος του προσοντολογίου , ο χρόνος τρέχει υπέρ της κυβέρνησης που δοκιμάζει τις αντοχές μας, ποντάρει στην απογοήτευση και νομίζει ότι θα δεχτούμε την όποια λύση. Είναι αναίσχυντο και προκλητικό να μας εκβιάζουν να συγκεντρώσουμε ακαδημαϊκά προσόντα επί  πληρωμή και ταυτόχρονα να κουβεντιάζουν για νέα κριτήρια .

Πρέπει να κρατήσουμε την δύναμη της συλλογικότητας. Το μόνο όπλο που έχουμε είναι το συλλογικό αίτημα για μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών, όσο το διεκδικούμε και δεν παραμυθιαζόμαστε από την αυταπάτη ότι 2 μεταπτυχιακά + 2 σεμινάρια = διορισμός.

Δεν υπάρχει νόημα να συνεχίσουμε να προσποιούμαστε ότι όλα είναι κανονικά αφού μας προσέλαβαν και φέτος. Όταν είμαστε αναπληρωτές, κανονικό δεν ούτε η μητρότητα, ούτε είναι οι μετακομίσεις, ούτε οι 9 μισθοί, ούτε το να είσαι ασθενής .

Η ηγεσία της ΔΟΕ (ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ, ΕΡΑ, ΑΕΕΚΕ ) βρίσκεται ξεκάθαρα με την πλευρά του υπουργείου, η στάση της  υπέρ της  αξιολόγησης και η αφωνία της  στο θέμα  των  διορισμών και του προσοντολογίου, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη του ξεπουλήματός της. Είναι επομένως κρίσιμο, το τι συσχετισμοί θα επικρατήσουν στους πρωτοβάθμιους συλλόγους, ώστε να πρωτοστατήσουν στους αγώνες που χρειαζόμαστε.

Αυτή την περίοδο, είναι ανοιχτή η μάχη των φοιτητών και της  κυβέρνησης  για το πανεπιστημιακό άσυλο, αλλά και για τον  νόμο που εξισώνει  τα  πτυχία  των δίχρονων ιδιωτικών κολεγίων με τις πανεπιστημιακές σχολές, δηλαδή  καταργείται  το άρθρο 16.

Οι μαθητές είναι κι αυτοί στις  ίδιες κινητοποιήσεις γιατί  ζητούν  καθηγητές στα σχολεία και αντιδρούν  στην βάση του 10 για την εισαγωγή στα ΑΕΙ, που είναι απλά ένας τρόπος να εξασφαλιστεί πελατεία στα ιδιωτικά κολέγια.

Να συνεχίσουμε στον δρόμο του περσινού Γενάρη με επιτροπές αγώνα αναπληρωτών και απεργιακά ταμεία σε όλους τους συλλόγους .

Να βρεθούμε στο πλευρό των φοιτητών και των μαθητών στην λογική του πανεκπαιδευτικού μετώπου, αλλά και δίπλα σε όλα τα κομμάτια της ελαστικής εργασίας στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Θάρρος παίρνουμε από τους αγώνες του λαού της Χιλής και από  την νικηφόρα απεργία των εκπαιδευτικών του Σικάγο. 

Θάρρος παίρνουμε από τους αγώνες του λαού της Χιλής που βγαίνει στον δρόμο ενάντια στην φτώχεια, αψηφώντας την βάρβαρη αστυνομική βία και από την νικηφόρα απεργία των εκπαιδευτικών του Σικάγο, που μετά από 11 μέρες απεργίας, κατάφεραν μια αύξηση 16% στους μισθούς, 35 εκατομμύρια δολάρια από το ταμείο του κράτους ώστε να μειωθεί ο αριθμός των μαθητών ανά τάξη και την πρόσληψη υποστηρικτικού προσωπικού στα σχολεία (νοσοκόμες, κοινωνικοί λειτουργοί και βιβλιοθηκάριοι).

Πρέπει ΤΩΡΑ να ανοίξει η κουβέντα μέσα στα σχολεία, στις ομάδες των αναπληρωτών και προπάντων στις Γενικές Συνελεύσεις των συλλόγων, για μια κινητοποίηση που θα βάζει στόχο την κατάργηση του νομού  (ν.4589/2019) για το προσοντολόγιο και θα απαιτεί την μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών, με βάση το πτυχίο και την προϋπηρεσία.

Είναι ώρα για την οργάνωση ενός ανυποχώρητου αγώνα, όπου το κίνημα θα βάζει ως στόχο τους  μαζικούς  διορισμούς εδώ και τώρα, χωρίς να αφήνει περιθώρια υποχώρησης χωρίς νίκη.

Δεν θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα,
     επειδή  η κανονικότητα ήταν το πρόβλημα.      

Σύνθημα από τους τοίχους του Σαντιάγκο της Χιλής