Αντί-Λογος: Να μη γίνουμε συνένοχοι στο θάνατο των προσφύγων. Να μη γίνουμε Ν. Μηταράκης

Να γίνουμε το καταφύγιο των κατατρεγμένων του κόσμου!

Το απόγευμα της Κυριακής 29 Σεπτεμβρίου ξέσπασαν στη Μόρια δύο φωτιές, μία εκτός του hotspot που σβήστηκε γρήγορα και μία εντός του hotspot. Από τη φωτιά αυτή έχασε τη ζωή της η Φεριντέ από το Αφγανιστάν. Η Φεριντέ, κατά την κυβέρνηση, δεν είχε προσφυγικό προφίλ, ήταν οικονομική μετανάστρια. Η Φεριντέ κάηκε ζωντανή γιατί ήθελε να ξεφύγει από τους πολέμους στη χώρα της. Λίγες μόλις μέρες πριν, στις 24 Σεπτεμβρίου ένα παιδί μόλις 5 χρονών έχασε τη ζωή του, καθώς ένα φορτηγό πέρασε πάνω από το χαρτόκουτο μέσα στο οποίο έπαιζε.

Σε μέρη σαν την Μόρια, εφαρμόζεται στον απόλυτο βαθμό η πολιτική της εξαίρεσης. Της εξαίρεσης του πλέον απαξιωμένου τμήματος του πληθυσμού, από τα στοιχειώδη δικαιώματα σε υγεία, αξιοπρεπή στέγαση και σίτιση, από το ίδιο τελικά το δικαίωμα στη ζωή. Η σταδιακή εξόντωση των μεταναστών και προσφύγων, μέσω του εγκλεισμού υπό απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες, αποτελεί συνειδητή πολιτική επιλογή του ελληνικού κράτους και της ευρωπαϊκής ένωσης για τη διαχείριση του μεταναστευτικού.

Η κυβέρνηση, πιστή στο δόγμα «Τάξη, Ασφάλεια, Επενδύσεις και Ανάπτυξη», παίρνοντας τη σκυτάλη από το ΣΥΡΙΖΑ (που γιγάντωσε τη Μόρια και αποθέωσε τη συμφωνία της ντροπής με την Τουρκία), δηλώνει υπερήφανα την πολιτική του «πρέπει να τους κάνουμε το βίο αβίωτο». Τα ακροδεξιά προβεβλημένα στελέχη της επιδεικνύουν με δηλώσεις ρητορικής μίσους τον κανιβαλισμό τους.

Όταν η Ευρώπη γίνεται “φρούριο”, για να αποτρέψει χιλιάδες κυνηγημένους ανθρώπους που ξεσπιτώνονται εξαιτίας των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, των αυταρχικών πολιτικών κυβερνήσεων ή της φτώχειας που παράγει η καπιταλιστική ανάπτυξη και η συγκέντρωση του κοινωνικού πλούτου στα χέρια ελάχιστων…

Όταν η Ελλάδα γίνεται μια αποθήκη ανθρώπινων ψυχών, το δε Αιγαίο ένα υγρό νεκροταφείο για χιλιάδες συνανθρώπους μας τα τελευταία έξι χρόνια…

Όταν στοιβάζεις 13.000 ανθρώπους σε στρατόπεδα που αντιστοιχούν σε μόλις 3.000…

τότε δε δικαιούται η κυβέρνηση και η ΕΕ να μιλά για ατύχημα. Ο θάνατος είναι το μόνο σίγουρο!

Στο πλαίσιο αυτού του κρατικού ρατσισμού, ο Υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης Μηταράκης υπογράφει μέσα στο φρεσκοβαμμένο γαλάζιο (sic) γραφείο του, ότι τα ανήλικα παιδιά που γεννήθηκαν στην χώρα μας από παράτυπα διαμένοντες μετανάστες, δεν δικαιούνται ΑΜΚΑ, δεν δικαιούνται το θεμελιώδες δικαίωμα κάθε παιδιού, την πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας.

Ο κ. Μηταράκης εφαρμόζει πιστά τις ρατσιστικές πολιτικές της Κυβερνησής τους δηλαδή να «τηρήσει την ανθρωπιά με μέτρο». Στην ανθρωπιά του κ. Μηταράκη, δεν χωράνε ούτε οι αιτούντες διεθνούς προστασίας, παρά το γεγονός ότι έχουν δικαίωμα στην εργασία, την κοινωνική ασφάλιση και την υγεία, ούτε και τα παιδιά.

Στα μέτρα του κ. Μηταράκη οι κατατρεγμένοι είναι εισβολείς. Μόνο που αυτά τα μέτρα που θεσπίζει η Κυβέρνηση θα προκαλέσουν ακόμα περισσότερους θανάτους και θα μετατρέψουν αυτή τη χώρα σε Καιάδα. Γιατί όπως κυνικά μας λένε δεν μπορούμε να γίνουμε καταφύγιο των κατατρεγμένων, γι αυτό και πρέπει να τους στερήσουμε θεμελιώδη δικαιώματα.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Πέρα από την αλληλεγγύη μας απέναντι στους κατατρεγμένους, οφείλουμε να σταθούμε έμπρακτα απέναντι στον κρατικό ρατσισμό.

Οφείλουμε να αντισταθούμε στην βαρβαρότητα, στον κυνισμό και την πολιτική του θανάτου.

Οφείλουμε να μη γίνουμε Ν. Μηταράκης.

Να καταγγείλουμε ατομικά και συλλογικά, μέσα και από τα συνδικαλιστικά μας όργανα, αυτήν την πολιτική που υλοποιείται και από το Υπουργείο μας.

Γιατί γνωρίζουμε από πού βγαίνει ο καπνός του φουγάρου.

Γιατί κάτι πρέπει να πούμε στα παιδιά