6.7 C
Athens
Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου, 2023

Ο Κικίλιας θέλει περισσότερους ιδιώτες στην υγεία… για το καλό μας!

Από το Χρήστο Κόνιαρη, μέλος της Γραμματείας ΜΕΤΑ Υγειονομικών, του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων στο Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης και του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ

Πρόσφατα

Νέες συμπράξεις των Νοσοκομείων με ιδιώτες εξαγγέλλει ο υπ. Υγείας κ. Κικίλιας στην συνέντευξη που έδωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων με πρόσχημα την εξοικονόμηση πόρων και στόχο την δήθεν εξυπηρέτηση των πολιτών.

Δεν αρκείται όμως ο κ. Κικίλιας στους τομείς της υγείας και των Νοσοκομείων που σήμερα  λυμαίνονται οι ιδιωτικές εταιρίες θησαυρίζοντας από αυτούς. Βασική επιδίωξη φαίνεται να είναι η επέκταση αυτής της «συνεργασίας» και σε νέους τομείς που μπορούν να αυξήσουν την κερδοφορία του Κεφαλαίου περαιτέρω.

Ιδιαίτερο βάρος η κυβέρνηση φαίνεται ότι δίνει σε υπηρεσίες όπως ο εργαστηριακός τομέας που μπορεί να αποφέρει μεγάλα κέρδη για το κεφάλαιο, ιδιαίτερα σε υπηρεσίες που απαιτούν υψηλή τεχνολογία. Δεν αποκλείεται σε βάθος χρόνου ιδιώτες να αναλαμβάνουν ολόκληρα νοσοκομεία ή να λειτουργούν μέσα σε τμήματα νοσοκομείων όπως τα χειρουργεία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τομείς που σήμερα δραστηριοποιείται το κεφάλαιο μέσα στα Νοσοκομεία, όπως οι υποστηρικτικές υπηρεσίες η τεχνική στήριξη, οι οικονομικές υπηρεσίες, μένουν έξω από τα ενδιαφέροντα του. Πολύ περισσότερο ο εργαστηριακός τομέας  στον οποίο το ιδιωτικό κεφάλαιο με ένα έμμεσο τρόπο έχει πατήσει πόδι μέσω της τοποθέτησης δικού του εξοπλισμού που παραχωρεί μέσω χρησιδανείων με αντάλλαγμα την προμήθεια υλικών και αντιδραστηρίων από τον ιδιώτη που συμβάλλεται με το νοσοκομείο.

Ο κ. Κικίλιας για να διευκολύνει τις νέες ιδιωτικοποιήσεις ισχυρίζεται ότι:

  1. Σήμερα τέτοιες συμπράξεις με ιδιώτες λειτουργούν μέσα στο χώρο των νοσοκομείων και γενικότερα στο χώρο της υγείας
  2. Θα προκύψει μικρότερο οικονομικό κόστος μέσα από τις συμπράξεις των Νοσοκομείων με ιδιώτες.

Με βάση τα παραπάνω ο υπ. Υγείας καταλήγει στο συμπέρασμα ότι με αυτόν τον τρόπο οι πολίτες δεν θα ταλαιπωρούνται και θα απολαμβάνουν έγκαιρα τις υπηρεσίες υγείας που έχουν ανάγκη.

Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο πρώτος ισχυρισμό του υπ. Υγείας είναι βάσιμος αφού πράγματι όπως αναφέραμε παραπάνω οι ιδιώτες με διάφορους τρόπους έχουν «βάλει πόδι» μέσα στα Νοσοκομεία. Πολύ περισσότερο στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας όπου ο ιδιωτικός τομέας είναι κυρίαρχος και απομυζά το μεγαλύτερο μέρος από τα χρήματα του κλάδου υγείας (ΕΟΠΥΥ). Αυτό που αποφεύγει να πει ο υπ. υγείας είναι ότι η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών είναι απαράδεκτα χαμηλή ενώ οι παραβιάσεις της νομοθεσίας, ιδιαίτερα της εργατικής, καθώς και η καταπάτηση των συμβατικών υποχρεώσεων είναι συνεχής.

Αν λοιπόν ο πρώτος ισχυρισμός του υπ. υγείας δεν λαμβάνει υπόψη τους όρους κάτω από τους οποίους «λειτουργούν» αυτές οι συμβάσεις το δεύτερο επιχείρημα είναι παντελώς αίολο.

Είναι αποδεδειγμένο όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και όπου εφαρμόστηκαν τα ΣΔΙΤ, όπως στην περίπτωση της Μ. Βρετανίας ότι το κόστος ήταν όχι απλώς μεγαλύτερο αλλά σε αρκετές περιπτώσεις ήταν πολλαπλάσιο από το αν αυτές οι υπηρεσίες καλύπτονταν από μόνιμο προσωπικό.

Είναι προφανές ότι επιδίωξη της Κυβέρνησης δεν είναι η κάλυψη των αναγκών των πολιτών που θα μπορούσε να γίνει με αποτελεσματικό τρόπο και με λιγότερα χρήματα για τις αντίστοιχες υπηρεσίες που παρέχουν οι ιδιώτες. Αντίθετα, στόχος της είναι η μεγαλύτερη διείσδυση των ιδιωτικών επιχειρήσεων μέσα στο ΕΣΥ σε υπηρεσίες που παρέχουν τη δυνατότητα για μεγάλη κερδοφορία.

Ταυτόχρονα αυτή η επιλογή δίνει τη δυνατότητα στην κυβέρνηση στα πλαίσια των νεοφιλελεύθερων επιλογών που κυριαρχούν ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία, το κράτος να μειώσει την οικονομική του συμβολή για τις ανάγκες του δημόσιου συστήματος υγείας. Αυτό επιδιώκουν να επιτευχθεί  μέσω του περιορισμού των δημόσιων επενδύσεων για την αγορά νέου εξοπλισμού και της μισθολογικής δαπάνης. Παράλληλα θα αγοράζονται υπηρεσίες από τους ιδιώτες μέσα από τους πόρους που διαθέτει ο κλάδος υγείας (Βλ. ΕΟΠΥΥ) καθώς και με τις πληρωμές που θα γίνονται από τις τσέπες των πολιτών.

Αυτό οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε νοσοκομεία και μονάδες υγείας που θα επιδιώκουν να είναι αυτοχρηματοδοτούμενες, θα λειτουργούν ως επιχειρήσεις και δεν θα έχουν στόχο την εξυπηρέτηση των πολιτών αλλά την οικονομική τους επιβίωση.

Όμως ένα τέτοιο μοντέλο όπου ο ιδιωτικός τομέας θα παίζει καθοριστικό ρόλο είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσει σε εκτίναξη των δαπανών καθώς και σε μονάδες υγείας δύο ταχυτήτων. Αυτές που θα μπορούν να προσεγγίσουν οι λίγοι που έχουν οικονομική δυνατότητα και αυτές που θα παρέχουν τις ελάχιστες υπηρεσίες. Άλλωστε στην κατεύθυνση αυτή οδηγεί η εφαρμογή των DRGs που πιλοτικά εισήγαγε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα ξεκινά η υλοποίησή τους, με στόχο τον περιορισμό των παροχών και όχι την προστασία της υγείας των πολιτών.

Τέλος μια τέτοια εξέλιξη δίνει τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να ισχυριστεί  ότι πλέον δεν απαιτείται η πρόσληψη μόνιμου προσωπικού αφού οι ανάγκες θα καλύπτονται μέσω  των συμπράξεων με ιδιώτες. Ταυτόχρονα με το νομοθετικό πλαίσιο που ισχύει σήμερα δεν αποκλείεται η κάλυψη των αναγκών σε προσωπικό να επιχειρηθεί να αντιμετωπιστεί και μέσω συμβάσεων παροχής έργου με ιδιώτες όπως περιορισμένα γίνεται σήμερα κυρίως για την κάλυψη κενών σε ιατρικό προσωπικό.

Όλα αυτά διαμορφώνουν ένα δυσμενές περιβάλλον για το δημόσιο σύστημα υγείας χωρίς αυτή τη στιγμή να υπάρχει φως που να δίνει μια προοπτική άμεσα για την ανατροπή της κατάστασης. Πολύ περισσότερο όταν οι μνημονιακές δυνάμεις, παλιές και νέες, έχουν συνομολογήσει τον πυρήνα αυτών των πολιτικών.

Παρ’ όλα αυτά οι ταξικές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να ενημερώσουν τους εργαζόμενους και τους πολίτες για τις συνέπειες αυτών των πολιτικών και να επιχειρήσουν συντονισμένα να βάλουν τα πρώτα εμπόδια στην εφαρμογή αυτών των μέτρων. Είναι προφανές ότι ο αγώνας αυτός για να έχει κάποιες πιθανότητες επιτυχίας απαιτεί όχι μόνο την ενεργοποίηση των εργαζομένων στην υγεία αλλά ευρύτερων στρωμάτων και κοινωνικών δυνάμεων που θα πληγούν από αυτές τις πολιτικές. Ίσως αυτό σήμερα να φαντάζει δύσκολο όμως δυστυχώς σε αυτό το περιβάλλον είναι και ο μοναδικός δρόμος που έχουμε μπροστά μας.

Παρόμοια Άρθρα

Παρατάξεις