Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, στο πλαίσιο της πλήρους εναρμόνισης με τις μνημονιακές επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, προωθεί για ψήφιση στη Βουλή, το «Αναπτυξιακό» Νομοσχέδιο, με το οποίο, πέρα από άλλες ρυθμίσεις, συμπληρώνονται οι αντεργατικές παρεμβάσεις της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, καθώς γίνονται αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο 1264/1982 και στο νόμο 1876/1990, που αφορά στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας(ΣΣΕ).

Με το Νομοσχέδιο αυτό, προβλέπεται η δημιουργία ηλεκτρονικού μητρώου συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων, η ηλεκτρονική ψηφοφορία για τη λήψη απόφασης για απεργία, καθώς και η υπερίσχυση της επιχειρησιακής έναντι της κλαδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας, όταν ο εργοδότης επικαλείται οικονομικά προβλήματα της επιχείρησης. Στόχος είναι ο κυβερνητικός εργοδοτικός έλεγχος των σωματείων, η φαλκίδευση του απεργιακού δικαιώματος και η καταστρατήγηση των ΣΣΕ.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ., παίρνοντας τη σκυτάλη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία ψήφισε την αντιαπεργιακή διάταξη για το 50% + 1, ως προς την απαρτία των Γενικών Συνελεύσεων, συνεχίζει στον ίδιο δρόμο της απεργοκτόνας πολιτικής, που αποτελεί και έναν από τους αντεργατικούς πυλώνες της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Με την ρύθμιση που προωθεί, προβλέπεται η ηλεκτρονική ψηφοφορία για την απόφαση κήρυξης απεργίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο, επιχειρείται η κατάργηση των συλλογικών και ζωντανών συζητήσεων και ζυμώσεων που γίνονται μέσα στις Γενικές Συνελεύσεις των εργαζομένων, το κυρίαρχο Όργανο που τους αντιπροσωπεύει δηλαδή, και επιδιώκεται η λήψη της απόφασης για απεργία να γίνεται από μακριά, από τα γραφεία της εργοδοσίας ή της διοίκησης και των εγκάθετών της (με το δεδομένο της εργασιακής ζούγκλας, εργοδοτικής τρομοκρατίας και του αυταρχισμού των διοικήσεων), προκειμένου να ελέγχεται το αποτέλεσμα. Επιχειρούν, με αυτό τον τρόπο, να κόψουν τους δεσμούς μεταξύ των εργαζομένων, να ακυρώσουν το αναφαίρετο δικαίωμά τους να ενημερώνονται και να συζητούν συλλογικά, να συνδιαμορφώνουν τα αιτήματά τους και το σχέδιο δράσης τους, να οργανώνουν τις απεργιακές και τις άλλες κινητοποιήσεις τους.

Στο Νομοσχέδιο αυτό προβλέπεται, επίσης, η δημιουργία Γενικού Μητρώου Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων (ΓΕΜΗΣΟΕ) στο Υπουργείο Εργασίας, όπου θα τηρούνται όλα τα στοιχεία που αφορούν στα μέλη των οργανώσεων και των οργάνων διοίκησής τους. Ουσιαστικά, επιχειρείται ο εργοδοτικός – κυβερνητικός έλεγχος της λειτουργίας και δράσης των σωματείων.

Το πολυνομοσχέδιο, επιπροσθέτως, ορίζει ως ανώτατη αρχή τον Υπουργό Εργασίας, ώστε να καθορίζει με Υπουργικές Αποφάσεις το συνδικαλιστικό νόμο και τα καταστατικά των Σωματείων, να τα υπερβαίνει, καθώς θα ορίζει και τον τρόπο λήψης των αποφάσεών τους. Ο υπουργός Εργασίας με αποφάσεις του, καταστρατηγώντας ακόμα Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας και το Ν. 1264/82, θα μπορεί να παραβιάζει αυθαίρετα στα πλαίσια του δόγματος “αποφασίζουμε και διατάσσουμε” την αυτονομία και την αυτοτέλεια του συνδικαλιστικού κινήματος, με στόχο την παραπέρα βάρβαρη εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Με το νομοσχέδιο αυτό προωθείται, επίσης, η αντικατάσταση των αναγκαίων μόνιμων και σταθερών σχέσεων εργασίας στο Δημόσιο με τη μερική απασχόληση Ιδιωτικού Δικαίου που εισάγει η παρ. 18 του Άρθρου 55. Με τη διάταξη αυτή, για πρώτη φορά σε Δημόσιες υπηρεσίες, θα προσλαμβάνονται συμβασιούχοι για μερική απασχόληση μέχρι 6 μηνών που δεν θα υπερβαίνει τις 4 ώρες ημερησίως. Δηλαδή το συνεχώς μειούμενο προσωπικό των Δημοσίων Υπηρεσιών θα αντικαθίσταται σταδιακά -και λόγω της πολιτικής περιορισμού των προσλήψεων- με «ανακυκλούμενους» εργαζόμενους ορισμένου χρόνου και περιορισμένου ωραρίου.

Δίνεται, επίσης, η δυνατότητα για  προνομιακή αδειοδότηση, με χαλαρότερους όρους, όσων επιχειρήσεων βρίσκονται μέσα σε επιχειρηματικά πάρκα και η αδειοδότηση εξπρές, υπό τη δαμόκλειο σπάθη των πειθαρχικών ποινών ακόμα και της παύσης των αρμοδίων Δημοσίων Υπαλλήλων. Ιδιωτικοποιούνται οι ελεγκτικοί μηχανισμοί των επενδυτικών σχεδίων, ο ενιαίος ψηφιακός χάρτης και το εθνικό μητρώο υποδομών. Ανοίγει, ο δρόμος για τη συνολική αποστέρηση από το Δημόσιο της δυνατότητας να ελέγχει τις εργασιακές συνθήκες, τα φορολογικά και ασφαλιστικά έσοδα, την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων και την προστασία του περιβάλλοντος.

Προωθείται, επίσης, η δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, που αποτελεί απαίτηση των βιομηχάνων και των άλλων εργοδοτικών ενώσεων και στις οποίες «νόμιμα» θα καταστρατηγείται κάθε εργατικό δικαίωμα. Το νομοσχέδιο είναι ένας παράδεισος για τους επιχειρηματικούς ομίλους, καθώς ελαστικοποιεί τους απαραίτητους όρους για αυτούς, ώστε να προχωρήσει ανεμπόδιστα η επιχειρηματικότητα και η τόνωση του «επενδυτικού κλίματος».

Τέλος, η προώθηση του «αναπτυξιακού νομοσχεδίου» συμπίπτει με την ολοκλήρωση του έργου της «επιτροπής εμπειρογνωμόνων» για τη μελέτη και κατάθεση πορίσματος για την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης. Αυτό που σχεδιάζουν είναι η ιδιωτικοποίηση και της ανταποδοτικής σύναξης, μετά την ιδιωτικοποίηση και διάλυση της επικουρικής ασφάλισης, καθώς και η κατάργηση του Εφάπαξ, μετά τη δραματική μείωση του, που προώθησαν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις.

Σε ό,τι αφορά στο χώρο της Εκπαίδευσης, εκτός από τις προσπάθειες καταστρατήγησης των εργασιακών δικαιωμάτων των μόνιμων και κυρίως των συμβασιούχων-αναπληρωτών συναδέλφων μας, με τον μη διορισμό τους και την μη εξίσωση των εργασιακών τους δικαιωμάτων με αυτά των μονίμων, γίνεται ευθεία επίθεση και στα κεκτημένα συνδικαλιστικά μας δικαιώματα. Δηλώνουμε αποφασιστικά ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να παραμείνουμε θεατές στα παιχνίδια που παίζονται στις πλάτες μας! Οι μεταρρυθμιστικές επιλογές, που παρουσίασε ο ΟΟΣΑ στην πρόσφατη επισκόπηση της εκπαίδευσης στην Ελλάδα, περιλαμβάνουν τη δημιουργία ειδικού καθεστώτος απασχόλησης που προσφέρει σταθερή αλλά όχι μόνιμη απασχόληση, ή την επέκταση της εισαγωγικής περιόδου ένταξης και την προσθήκη περιόδου απασχόλησης με συμβόλαιο ορισμένου χρόνου πριν από τη λήψη της ιδιότητας του δημόσιου υπαλλήλου (ΟΟΣΑ, 2018). Είναι ξεκάθαρο ότι ΕΕ-ΟΟΣΑ-Κυβέρνηση έχουν στόχο να μονιμοποιήσουν την αναπλήρωση και την ελαστική επισφαλή εργασία. Η μόνη διέξοδος για εμάς ο συλλογικός αγώνας για μόρφωση και σταθερή δουλειά για όλους.

Το «Αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο» και η αξιολόγηση/αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας και στη συνέχεια των εκπαιδευτικών, είτε με τον ψηφισμένο νόμο του ΣΥΡΙΖΑ είτε με νέο νόμο που προωθεί η ΝΔ, θα βρει τους Εκπαιδευτικούς μπροστάρηδες στους αγώνες για το μπλοκάρισμά τους.

Η ΑΡΕΝ και η Πρωτοβουλία Ανεξάρτητων Εκπαιδευτικών καλούν τον κόσμο της Εκπαίδευσης στην 24ωρη Γενική Απεργία της Τρίτης 24/9/2019, στην οποία θα υπάρξει πορεία στην Βουλή και η προσυγκέντρωσή της θα γίνει στις 11πμ, Σταδίου και Πεσματζόγλου στο χώρο που καλούν τα ταξικά συνδικάτα.

Υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά μας δικαιώματα μέχρι τέλους!