Σχετικά με την αίτηση θεραπείας της «Ελληνικό Α.Ε.»

Αναρτούμε την τοποθέτησή της ευρείας Επιτροπής Υπεράσπισης του Ελληνικού στη συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, στις 21-8-2019. Θέμα της συνεδρίασης είναι η αίτηση θεραπείας που υπέβαλλε η «ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε» κατά της απόφασης του ΚΑΣ στις 23/4/2019, η οποία είχε θέμα «Έγκριση ή μη Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου Εφαρμογή του Σχεδίου Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης του Μητροπολιτικού Πόλου Ελληνικού Αγίου Κοσμά». Την Επιτροπή εκπροσώπησε στο ΚΑΣ η Ελένη Πορτάλιου, ομότιμος καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής Σχολής ΕΜΠ

latsis-elliniko

Η αίτηση θεραπείας που υποβλήθηκε από την «ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε» είναι όψιμη καθώς έχει ήδη εκδοθεί η ΚΥΑ που αφορά το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού (ΦΕΚ Β΄2792/4-7-2019) . Έπρεπε να έχει υποβληθεί πριν την έκδοση της ΚΥΑ και υπό αυτή την έννοια παρατύπως εισάγεται σήμερα προς συζήτηση στο ΚΑΣ η αίτηση θεραπείας.

Η επανεξέταση συνδέεται – κατά τη γνώμη μας λανθασμένα – με την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ ( 1305/2019) . Το ΣτΕ σαφώς δεν απέρριψε το προσβληθέν Π.Δ. έγκρισης του ΣΟΑ με το περιεχόμενο του οποίου εναρμονίζονται και οι όροι που έθεσε το ΚΑΣ και συνακόλουθα η Υπουργική Απόφαση που ενσωματώθηκε στην ΚΥΑ. Το λέμε αυτό, παρά το ότι είμαστε προσφεύγοντες κατά του Π.Δ., ευλόγως όπως απέδειξε η ισχυρή μειοψηφία των 9 Συμβούλων Επικρατείας.

Επί της ουσίας του θέματος της ανέγερσης ουρανοξυστών στην Αττική υπάρχει πλούσιο ιστορικό ριζικών αντιρρήσεων αναγνωρισμένων διεθνώς πολεοδόμων, όπως ο Κωνσταντίνος Δοξιάδης, αλλά και της μεταπολιτευτικής ηγεσίας του ΥΠΕΧΩΔΕ επί υπουργίας των Στέφανου Μάνου και Αντώνη Τρίτση.

Οι σημερινές μας αιτιάσεις δεν ανακαλούν αυτές τις αρχές, στις οποίες εμμένουμε. Στηρίζονται στα σημερινά δεδομένα , όπως προέκυψαν από την απόφαση του ΣτΕ, η οποία αναφέρεται σε γενικές αρχές και αφορά το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης του Μητροπολιτικού Πόλου Ελληνικού – Αγίου Κοσμά. Το ΣΟΑ περιέχει γενικές ρυθμίσεις εν αντιθέσει με την εφαρμογή του στην οποία αναφέρεται η αίτηση θεραπείας . H επίδραση των υψηλών κτιρίων στο άμεσο περιβάλλον των μνημείων, όπως ορίζει ο Αρχαιολογικός Νόμος 3028/2002, ελέγχεται στη συγκεκριμένη εφαρμογή του ΣΟΑ in situ, όπου και καθορίζονται πολύ συγκεκριμένα οι σχέσεις των μνημείων με τα προς ανέγερση κτίρια.

Τα μνημεία, οι αρχαιολογικοί χώροι και οι ιστορικοί τόποι δεν κατανοούνται και δεν εξετάζονται ανεξάρτητα από τον περιβάλλοντα χώρο τους . Γι αυτό η προστασία και η ανάδειξή τους προτάσσεται ως στόχος, μεταξύ άλλων, οποιουδήποτε επιπέδου χωροταξικού, αναπτυξιακού, περιβαλλοντικού και πολεοδομικού σχεδιασμού (αρ. 3 παρ. 2, ν. 3028/2002). Για τον ίδιο λόγο ο νόμος προϋποθέτει την κήρυξη και οριοθέτηση των αρχαιολογικών χώρων κατά το στάδιο της εκπόνησης των σχεδίων χωρικής ανάπτυξης, προκειμένου, όχι απλώς να ληφθεί υπ’ όψιν από τους μελετητές αλλά και να προωθηθεί ως στόχος του σχεδιασμού (αρ. 12 παρ. 2, ν. 3028/2002). Το ΥΠΠΟ επιτελεί τον παραπάνω ρόλο βασιζόμενο πάντα στην αρχαιολογική νομοθεσία και όχι σε γενικές διατάξεις περί προστασίας του περιβάλλοντος και προστασίας του φυσικού τοπίου.

Σύμφωνα με τα παραπάνω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση θεραπείας τόσο για τυπικούς όσο και κυρίως για ουσιαστικούς λόγους.