Κεφαλάς: Για την «ιεροδιδασκαλεία» πετρελαϊκής αφοσίωσης από τον πρόεδρο της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων

Ο Γιάννης Μπασιάς, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ)

Μια ακόμη συνέντευξη του προέδρου της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ) Γιάννη Μπασιά φιλοξενείται σε γνωστή ιστοσελίδα, υπό τον τίτλο «Πρωταρχικής Σημασίας για το Οικονομικό Ισοζύγιο η Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων», στο πλαίσιο της συστηματικής φιλο-εξορυκτικής επικοινωνιακής δραστηριότητας.

Ανάμεσα στα άλλα, ερωτάται ο πρόεδρος της ΕΔΕΥ, δίνοντας και τις σχετικές απαντήσεις:

1) Πόσο δικαιολογημένες είναι οι αντιδράσεις των διαφόρων ανησυχούντων περιβαλλοντολόγων; «Δυστυχώς για μερικά άτομα η ανησυχία έχει γίνει επάγγελμα ή απασχόληση. Πρέπει να γίνει σαφής διαχωρισμός μεταξύ επιστημόνων ειδικευμένων σε θέματα περιβάλλοντος, κοινωνικών και οικονομικών επιπτώσεων και σε επαγγελματίες αντιρρησίες. Στην πρώτη κατηγορία εντάσσονται οι αληθινοί περιβαλλοντολόγοι οι οποίοι δουλεύουν σε επίσημους οργανισμούς του κράτους όπως και στην ΕΔΕΥ και λαμβάνουν υπόψιν τα προβλήματα και την ενδεχόμενη αντιμετώπιση τους σε περίπτωση κινδύνου η περιστατικού έκτακτης ανάγκης», λέει

2) Ποιο κατά την άποψή σας είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που δρα ως τροχοπέδη στη διενέργεια και εξέλιξη ερευνών στη χώρα μας; «Η έλλειψη πίστης στο όραμα και η αυτοπεποίθηση γενικότερα είναι νομίζω η τροχοπέδη για την εξέλιξη των ερευνών», αναφέρει μεταξύ άλλων.

Στον Γ. Μπασιά, απάντησε μέσω της προσωπικής του ιστοσελίδας στο facebook, ο Τάσος Κεφαλάς, αγωνιστής και κινηματίας από την Πρωτοβουλία Αθήνας κατά των εξορύξεων υδρογονανθράκων:

1) Για τον Γ. Μπασιά της ΕΔΕΥ, δικαίωμα λόγου και αντίδρασης για την παραχώρηση του 1/3 της χώρας προς εξορύξεις υδρογονανθράκων δεν έχουν οι τοπικές κοινωνίες, αλλά μόνο οι «ειδικοί» περιβαλλοντολόγοι και μάλιστα οι «αληθινοί» περιβαλλοντολόγοι, οι οποίο κατ’ αυτόν είναι όσοι εργάζονται … στο κράτος και την ΕΔΕΥ.

2) Στα περί πίστης και αυτοπεποίθησης είναι προφανές ότι τα «σαΐνια» της ΕΔΕΥ έπεσαν έξω. Οι συμβάσεις παραχωρήσεων έπρεπε να περιλαμβάνουν ένα ακόμη στάδιο: αυτό της παρακολούθησης εντατικών μαθημάτων σε τίποτα, ταλιμπανικού τύπου, ιεροδιδασκαλεία πετρελαϊκής αφοσίωσης, αρχής γενομένης από τα δικά τους στελέχη.