Κάτοικος του Ντιτρόιτ απελάθηκε στο Ιράκ. Δεν είχε ζήσει ποτέ εκεί και πέθανε στο δρόμο πιθανότατα από έλλειψη ινσουλίνης

O Jimmy Aldaoud γεννήθηκε στην Ελλάδα από Ιρακινούς γονείς και όταν εκείνος ήταν 6 μηνών, η οικογένεια μετακόμισε στο Ντιτρόιτ των ΗΠΑ. 41 χρόνια μετά, ο χριστιανός Aldaoud, χωρίς να έχει ζήσει ούτε μία μέρα από τη ζωή του στο Ιράκ, χωρίς να μιλάει αραβικά, όντας διαβητικός και έχοντας προβλήματα ψυχικής υγείας, απελάθηκε από την κυβέρνηση Τραμπ πριν δύο μήνες στο Ιράκ, όπου βρέθηκε μόνος και τελικά πέθανε καθώς πιαθανολογείται ότι δεν είχε πρόσβαση σε ινσουλίνη.

«Δεν καταλαβαίνω τη γλώσσα. Κοιμάμαι στον δρόμο. Είμαι διαβητικός. Χρειάζομαι ινσουλίνη. Έκανα εμετό και ψάχνω στον δρόμο για να φάω κάτι. Δεν έχω τίποτα εδώ» φαίνεται να λέει ο Aldaoud σε ένα video στο Facebook. Αυτή τη βδομάδα, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Politico, ο άντρας πέθανε στη Βαγδάτη, όπως δήλωσε η οικογένειά του και η Αμερικανική Ένωση για τις Ατομικές Ελευθερίες (American Civil Liberties Union – ACLU). Πιστεύουν ότι αιτία θανάτου υπήρξε η ανεπαρκής πρόσβαση σε ινσουλίνη στην ξένη χώρα όπου βρέθηκε ο 41χρονος.

Οι κοντινοί του άνθρωποι λένε ότι δεν έπρεπε ποτέ να απελαθεί σε μια χώρα χωρίς καλό σύστημα υγείας και με πολιτική αναταραχή, ειδικά γιατί ο Aldaoud άνηκε στη Χαλδαϊκή Καθολική Κοινότητα, η οποία αντιμετωπίζει βία και διώξεις από το 2003 και την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ. Τότε στο Ιράκ ζούσαν πάνω από ένα εκατομμύριο πιστοί της Χαλδαϊκής Καθολικής Εκκλησίας, ενώ σήμερα δεν υπάρχουν παρά ελάχιστοι εξαιτίας των διώξεών τους από το Ισλαμικό Κράτος (ISIS).

«Αυτή είναι η απόλυτη αποτυχία όλης της μεταναστευτικής μας πολιτικής» είπε στην Washington Post ο Edward Bajoka, δικηγόρος με ειδίκευση στο μεταναστευτικό και φίλος της οικογένειας. «Κάπου μέσα σε όλη αυτή τη διαδικασία, έπρεπε να τον είχα προστατεύσει».

Ο θάνατός του θεωρείται αποτέλεσμα της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης Τραμπ, η οποία προχώρησε μόλις την Τετάρτη σε μια μαζική επιχείρηση-σκούπα, σύμφωνα με τον αμερικανικό Τύπο. Ενώ το μεγαλύτερο μέρος της αντιμεταναστευτικής ρητορικής έχει επικεντρωθεί σε μετανάστες χωρίς χαρτιά από το Μεξικό και την Κεντρική Αμερική, η υπόθεση του Aldaoud δείχνει τη δεινή κατάσταση εκατοντάδων Ιρακινών χριστιανών που θα μπορούσαν σύντομα να αντιμετωπίσουν μια αναγκαστική επιστροφή σε ένα επικίνδυνο για αυτούς μέρος ή σε ένα μέρος που δεν το γνωρίζουν καθόλου και δεν μιλούν τη γλώσσα του.

Σχόλιο στο Twitter του Δημοκρατικού Andy Levin: «Ο θάνατος του Τζίμυ ήταν τραγικός και μπορούσε να έχει αποφευχθεί. Κατέθεσα ένα νομοσχέδιο ώστε να αποτραπούν απελάσεις σαν του Τζίμυ αλλά μην γελιέστε – η κυβέρνηση Τραμπ [αν θέλει] μπορεί να σταματήσει αυτές τις βαρβαρότητες με μια υπογραφή».

Ο Aldaoud αντιμετώπιζε προβλήματα με τον νόμο εξαιτίας των προβλημάτων ψυχικής υγείας που είχε, είπε ο δικηγόρος και οικογενειακός του φίλος, Bajoka, με πιο σοβαρό περιστατικό όταν το 2012 παραβίασε ένα γκαράζ και έκλεψε ηλεκτρικά εργαλεία. Με δεδομένο ότι δεν είχε χαρτιά ως Αμερικανός πολίτης, οι καταδίκες αυτές ήταν που προκάλεσαν την απέλασή του, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ στα αμερικανικά Μέσα. Ο Bajoka που έχει αναλάβει υποθέσεις άλλων Ιρακινών προς απέλαση, λέει ότι πολλοί από τους πάνω από 1.400 Ιρακινούς που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της απέλασης, έχουν καταδικαστεί για μικροεγκλήματα – μια γυναίκα για παράδειγμα έχει καταδικαστεί γιατί πουλούσε τσιγάρα χωρίς άδεια.

Για δεκαετίες το Ιράκ αρνούνταν να δεχτεί ανθρώπους που απελαύνονταν από τις ΗΠΑ, αλλά αυτό άλλαξε τον Ιούνιο του 2017: το Ιράκ συμφώνησε να δέχεται πίσω όσους απελαύνονται με αντάλλαγμα να αρθεί η απαγόρευση εισόδου που είχε υποβληθεί εναντίον πολιτών από πολλά μουσουλμανικά κράτη.

Όταν πριν δυόμησι μήνες, έβαλαν τον Aldaoud με τη βία σε ένα αεροπλάνο και τον έστειλαν στο Ιράκ, δεν υπήρχε ενημέρωση προς την οικογένειά του ούτε του έδωσαν τα φάρμακα που χρειάζεται για να τα έχει μαζί του. Με τη βοήθεια μη κυβερνητικών οργανώσεων στο Ιράκ και της ACLU, η οικογένειά του κατάφερε να μεταφερθεί ο γιος τους στη Βαγδάτη και να βρει ένα μέρος να μείνει. Το να βρει όμως πρόσβαση στα φάρμακά του ήταν σχεδόν αδύνατον, μέχρι που η οικογένεια ενημερώθηκε ότι ένας γείτονας τον βρήκε νεκρό.

«Αυτές οι ιστορίες πρέπει να ακούγονται γιατί πρέπει να πιέσουμε για αλλαγές στη μεταναστευτική πολιτική, αλλαγές που βασίζονται στην κοινή λογική» ήταν τα λόγια του δικηγόρου Bajoka. «Πιστεύω ότι υπάρχουν πολύ λίγοι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα που, παρά την καταδικαστική απόφαση [που είχε ο Aldaoud], πιστεύουν ότι ο Jimmy έπρεπε να απελαθεί στο Ιράκ. Αλλά οι νόμοι και το σύστημά μας είναι αποτυχημένα και πρέπει να αλλάξουν».