Γιώργος Θαλάσσης: Τα «δικά τους παιδιά» δεν μπαίνουν φυλακή

Συνέντευξη στο «Σελιδοδείκτη» και τη Λίτσα Φρυδά

Ο Γιώργος Θαλάσσης διετέλεσε γυμνασιάρχης για πολλά χρόνια στη Σχολή Μωραΐτη μέχρι το 2015, όταν απολύθηκε εξαιτίας της συμμετοχής του στις δίκες του Νίκου Ρωμανού και Αλέξη Γρηγορόπουλου, στις οποίες παρέστη ως βασικός μάρτυρας ως δάσκαλος των δύο παιδιών.

1. Γράψατε πώς «από την αρχή φάνηκε πως είχαν σκοπό να βγάλουν έξω τον Κορκονέα με κάθε τρόπο». Φυσικά δικαιωθήκατε. Τι σας έκανε να το πιστεύετε αυτό και ποιοί ήταν οι λόγοι τους κατά τη γνώμη σας;

Από πέρσι τόνιζα στα γραπτά μου και σε συνεντεύξεις που είχα δώσει ότι ο Κορκονέας μέσα σε λίγους μήνες θα ήταν ελεύθερος. Αυτό ήταν εμφανές από την εχθρική διάθεση του εισαγγελέα προς την πολιτική αγωγή και τους μάρτυρες κατηγορίας. Την ίδια μεροληπτική στάση υιοθέτησε και η πρόεδρος του δικαστηρίου, η οποία δεν έκανε δεκτά τα αιτήματα της πολιτικής αγωγής, ενώ έκανε πάντα δεκτά τα αιτήματα της υπεράσπισης και συνεργάστηκε μαζί της έως την τελευταία σκανδαλώδη αναβολή της απόφασης για τις 29 Ιουλίου, 40 ημέρες αργότερα από την προκαθορισμένη ημερομηνία.

2. Το σκεπτικό της απόφασης ισοδυναμεί με αθώωση; Πώς τη σχολιάζετε σε σχέση και με την καταδίκη της καθαρίστριας για το «πλαστό» απολυτήριο δημοτικού;

Πάγια είναι η τακτική των δικαστών να δίνουν μεγάλες ποινές στην εργατική τάξη και στους άνεργους. Είναι εμφανές πόσο μεροληπτικά απονέμεται η «δικαιοσύνη» στην Ελλάδα. Όλοι ξέρουμε πως οι μεγάλοι καταχραστές δημόσιου χρήματος βρίσκονται εκτός φυλακής. Τα  «δικά τους παιδιά» δεν μπαίνουν φυλακή. Και οι αστυνομικοί είναι κατεξοχήν τα δικά τους παιδιά. Ο Κορκονέας ίσως είναι ο μόνος αστυνομικός που μπήκε φυλακή και το εφετείο Λαμίας έσπευσε να διορθώσει αυτό το «λάθος». Ο κατάλογος είναι πολύ μεγάλος. Τα θύματα δεν είναι μόνο ο Καλτεζάς, ο Γρηγορόπουλος και ο Σακελίων. Πάρτε για παράδειγμα τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου. Κοντεύει χρόνος από τη δολοφονία του και οι ανακριτικές αρχές δεν έχουν ακόμη απαγγείλει κατηγορία, ούτε έχει γίνει καμιά σύλληψη.

3. Είπατε ότι ο Αλέξανδρος «δεν είχε πολιτική άποψη, παρά το ότι είναι επιθυμητό παιδαγωγικά να έχουν τα παιδιά πολιτική άποψη». Θεωρείτε καθήκον και υποχρέωση του σχολείου και του/της κάθε εκπαιδευτικού να επιδιώκει κάτι τέτοιο για τους μαθητές του/της;

Ακριβώς. Θεωρώ ότι το σχολείο και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να καλλιεργούν στα παιδιά πολιτική συνείδηση. Όχι κομματική, πολιτική. Η ενασχόληση με κοινωνικά θέματα, με θέματα ισότητας και αποδοχής της διαφορετικότητας, με θέματα κοινωνικής αδικίας και ευθύνης προς το περιβάλλον εξελίσσει τα παιδιά σε προσωπικότητες με πολιτική υπευθυνότητα.

4. Τι σας έκανε να υπερασπιστείτε με τόση επιμονή και συνέπεια, τόσο την μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, όσο και τον Νίκο Ρωμανό; Ασφαλώς δεν ήταν μόνο συναισθηματικοί οι λόγοι.

Βεβαίως ήταν και συναισθηματικοί λόγοι, μαθητές μου ήταν. Αλλά για μένα ήταν πρωτίστως θέμα καθήκοντος και υποχρέωσης απέναντι στις επαναλαμβανόμενες δολοφονίες των δύο παιδιών. Γιατί και ο Ρωμανός δολοφονήθηκε πολλές φορές, αλλά ευτυχώς είχε το κουράγιο να ξαναστέκεται κάθε φορά στα πόδια του. Δεν αναφέρομαι βέβαια μόνο στη σωματική δολοφονία, αλλά και στη δολοφονία προσωπικοτήτων. Αναρίθμητα απαράδεκτα ψεύδη έχουν λεχθεί και γραφεί για τα δύο παιδιά και τις οικογένειές τους εντός και εκτός της αίθουσας του δικαστηρίου. Να σκεφτείτε ότι ο εισαγγελέας του εφετείου Λαμίας μού απεύθυνε τον λόγο, όταν κατέθετα ως μάρτυρας, μία μόνο φορά για να κατηγορήσει τον δεκαπεντάχρονο τότε Ρωμανό. Λες και εκείνος ήξερε τον Ρωμανό και όχι εγώ, που τον είχα στο σχολείο. Κινήθηκα λοιπόν από αίσθημα ευθύνης που διόγκωνε συνεχώς η αγανάκτηση, η οποία βεβαίως παραμένει και θα παραμένει διογκωμένη μετά την αποφυλάκιση του Κορκονέα και την αθώωση του Σαραλιώτη.

5. Ποια είναι η γνώμη σας για τις αλλαγές στην εκπαίδευση που προετοίμασε η προηγούμενη κυβέρνηση και θα προχωρήσει με βήμα γοργό η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας; Δημιουργούν προϋποθέσεις για μια παιδεία που να έχει στο κέντρο της τον άνθρωπο και το φυσικό του περιβάλλον ή έχουν άλλες στοχεύσεις;

Αυτού του τύπου οι αλλαγές ελάχιστα με απασχολούν, γιατί δεν επιφέρουν ιδεολογική διαφοροποίηση. Η μόνη ουσιαστική αλλαγή επιχειρήθηκε από τον Φίλη στο μάθημα των Θρησκευτικών. Τέτοιες ουσιαστικές αλλαγές όμως δεν πρόκειται να γίνουν. Για να έχουμε πραγματική αλλαγή πρέπει να ξαναορίσουμε ποιος είναι ο σκοπός της παιδείας. Κι αν ο νέος σκοπός δεν αποκλείσει την ανάμειξη της εκκλησίας στα θέματα παιδείας και αν το περιεχόμενο της παιδείας δεν πάψει να είναι εθνοχριστιανικό, δεν μπορούμε να μιλάμε για πραγματική αλλαγή. Και για αυτό η κυβέρνηση δεν θα κάνει αλλαγές, απλή ανακύκλωση θα κάνει.

6. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει εξαγγείλει πως θα «καθαρίσει» το κέντρο από την «ανομία». Ήδη έχουμε τα πρώτα δείγματα της εμπέδωσης ενός αστυνομοκρατούμενου κράτους,  με την ανάπτυξη πάνοπλων αστυνομικών στο κέντρο της Αθήνας, όπως χαρακτηριστικά γράφετε κι εσείς στην επιστολή σας προς τα παιδιά.Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει, επίσης, εξαγγείλει την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, υποστηρίζοντας πως τα ΑΕΙ αποτελούν «εστίες παραβατικότητας». Θεωρείτε πως αυτά τα δύο συνδέονται μεταξύ τους; Πώς τα σχολιάζετε;

Πολύ μεγάλο θέμα αυτό και βέβαια όλα συνδέονται. Σε ποια προστασία των πολιτών συμβάλλουν οι αστυνομικοί με τα πολυβόλα, τη στιγμή που απαγορεύεται από τον κανονισμό της αστυνομίας η χρήση όπλου μέσα στο πλήθος; Μήπως θα καταργηθεί το σχετικό άρθρο του κανονισμού, οπότε να μη μιλάμε για ασφάλεια των πολιτών, αλλά για μια διαρκή απειλή, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πολλά θύματα; Αλλά και η πρόσληψη των 1500 ανεκπαίδευτων ειδικών φρουρών, οι οποίοι μετά από δίμηνη στοιχειώδη εκπαίδευση θα κυκλοφορούν οπλισμένοι ανάμεσά μας καθώς και η ανασύσταση των ΔΕΛΤΑ και η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου συντείνουν σε ένα πράγμα, στην οργάνωση ενός αστυνομικού κράτους σε πρώτο επίπεδο. Υπάρχει και ένα δεύτερο σημειολογικό επίπεδο και σε αυτό συμβάλλει και η αποφυλάκιση του Κορκονέα. Πώς αντιλαμβάνονται οι αστυνομικές δυνάμεις όλες αυτές τις ενέργειες; Μήπως ότι πρέπει να γίνουν πιο υπεύθυνοι στη διαχείριση της προστασίας των πολιτών; Όχι βέβαια. Το μήνυμα που λαμβάνουν είναι ότι όλα αυτά γίνονται για την προστασία των ίδιων των αστυνομικών, ότι μπορούν να δρουν αυθαίρετα και εκ του ασφαλούς, χωρίς συνέπειες. Η δήθεν προστασία των πανεπιστημίων από την παρανομία έχει ως στόχο τους ίδιους τους φοιτητές, για να μπορούν οι πανεπιστημιακές αρχές να κάνουν ανενόχλητες επίτιμους διδάκτορες τους Άνθιμους.  Ποιος όμως θα προστατεύσει τους φοιτητές από τις αυθαιρεσίες των αστυνομικών και των πρυτανικών αρχών; Θα μου πείτε βέβαια οι φοιτητές δεν έχουν ανάγκη προστασίας, έχουν μεγάλη πείρα στο να αυτοπροστατεύονται.

7. Ο συνεργός του Κορκονέα, ο Σαραλιώτης, αθωώθηκε εντελώς. Εντυπωσιακή ήταν, εξάλλου, η ταχύτητα των υπηρεσιών για την αποφυλάκιση του Κορκονέα. Πιστεύετε ότι επιχειρείται να σταλεί κάποιο μήνυμα προς την ελληνική κοινωνία από τις αρχές του κράτους;

Βεβαίως και δίνεται μήνυμα προς όλους. Όπως είπα και πριν, το μήνυμα είναι ένα. Αυτοδιοικητικές, διοικητικές και δικαστικές αρχές καθώς και όλοι εμείς πρέπει να αντιληφθούμε ότι όλοι οι πολίτες δεν είναι ίσοι. Οι αστυνομικοί είναι υπεράνω του νόμου και θα μας αντιμετωπίζουν εμάς ως κατώτερους πολίτες.