Πειραιάς: Ο ιστορικός Ταινιόδρομος Κράκαρη, που κατέρρευσε από τον πρόσφατο σεισμό

Στον πρόσφατο σεισμό της Αθήνας, κατέρρευσε ο Ταινιόδρομος Κράκαρη που βρίσκεται στην Πύλη Ε1 του λιμανιού του Πειραιά (σ.σ.: έχει μήκος 100 μέτρα και βρίσκεται στην περιοχή των παλαιών Λιπασμάτων). Είναι αξιοσημείωτο πως τα προηγούμενα χρόνια δόθηκε μάχη για να μην κατεδαφιστεί, αλλά τελικώς έπεσε «θύμα» του Εγκέλαδου.

Ο Ταινιόδρομος είναι επάνω στον λιμενοβραχίονα Κράκαρη (εξού και το όνομα) και ανήκε στη σειρά των μεγάλων έργων που άλλαξαν την εικόνα του λιμανιού του Πειραιά στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Μαζί με τον λιμενοβραχίονα Θεμιστοκλέους, ολοκληρώθηκε το 1907. Αποτέλεσε τμήμα του ευρύτερου βιομηχανικού συμπλέγματος των «Λιπασμάτων» στην Δραπετσώνα, καθώς συνέδεε τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις με το λιμάνι.

Όψη εργοστασίου από μώλο Κράκαρη τη δεκαετία του 1930 ΕΜΠ: Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος, 2001, Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων (1909-1993). Παρελθόν και μέλλον ενός ιστορικού βιομηχανικού συγκροτήματος, ΕΜΠ, Αθήνα, σελ. 48

Ο Ταινιόδρομος Κράκαρη και ο λιμενοβραχίονας θα χαρακτηριστούν τελικά μνημείο μόλις το Νοέμβριο του 2017. Η σχετική υπουργική απόφαση θα αναφέρει ότι η κήρυξη γίνεται «διότι αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο των ήδη χαρακτηρισμένων από το ΥΠΠΟΑ κτηρίων των βιομηχανικών εγκαταστάσεων του πρώην εργοστασίου της Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Χημικών Προϊόντων (Λιπάσματα Δραπετσώνας) και τοπόσημο στην είσοδο του Προλιμένα Πειραιώς. Επίσης διαθέτουν τα ιδιαίτερα εκείνα αξιόλογα χαρακτηριστικά από αρχιτεκτονική, κοινωνική και ιστορική άποψη». Όμως, η κήρυξη δεν ακολουθήθηκε από τις ανάλογες ενέργειες για τη συντήρηση και την αξιοποίηση.

Περίπατος στο μώλο Κράκαρη αρχές του 20ου αιώνα. Μήλτσος Αντώνης, 2002, Σελίδες Ιστορίας. Στα 50 χρόνια του Δήμο Δραπετσώνας, Αθήνα, Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος – Ένωση Δημοτών Δραπετσώνας – Θυμοίτης, Τεύχος 675, σελ. 5

Για την ιστορία και την συμβολή του ταινιόδρομου ο πρόεδρος της Φιλολογικής Στέγης Πειραιά Στέφανος Μίλεσης έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:

Ο ταινιόδρομος που μετέφερε τα λιπάσματα από τα εργοστάσια στην προβλήτα αποτελούσε κι αυτός απομεινάρι μιας άλλης εποχής που η Εταιρεία Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων, παρήγαγε δεκάδες διαφορετικά χημικά προϊόντα (υπερφωσφορικά και σύνθετα), θειικού, υδροχλωρικού και νιτρικού οξέως, θειικό χαλκό, θειικό σίδηρο, αντιπερονοσπορίνη και όξινο τρυγικό κάλλιο.

Η τεράστια έκταση πάνω στην οποία απλώθηκαν οι εγκαταστάσεις καταδεικνύει και τις επεκτατικές διαθέσεις σε πολλούς άλλους τομείς αλλά και την φιλοδοξία του ιδρυτή της Κανελλόπουλου.

Το 1936 ο «πληθυσμός» της εργατικής αυτής πολιτείας είχε φτάσει να αριθμεί τα 4.000 εργαζόμενους χωρίς στον αριθμό αυτό να υπολογισθούν οι οικογένειες των διαμενόντων στον «Οικισμό».

Ο ΟΛΠ, οφείλει να φροντίσει για την συνολική επισκευή του και την αποκατάσταση του κατεστραμμένου τμήματος. Η ενδεχόμενη μελλοντική κατάρρευσή τους, θα αποτελέσει πολύ σημαντική απώλεια για την αρχιτεκτονική κληρονομιά και για την μνήμη της βιομηχανικής κι εργατικής ιστορίας του τόπου μας.