Ημερίδα ΤΕΕ για εξορύξεις υδρογονανθράκων: τα εταιρικά παραμύθια και η «δράκα ανθρώπων»

Σχόλιο της Πρωτοβουλίας Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων

Στην ιστοσελίδα του ΤΕΕ αναρτήθηκε αναλυτικό ρεπορτάζ, με βασικό περιεχόμενο τις ομιλίες στην ημερίδα για τις εξορύξεις υδρογονανθράκων, που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 18/6. Είναι πολλά αυτά που πρέπει να σχολιαστούν και σίγουρα αυτό θα γίνει στο άμεσο μέλλον. Για την ώρα, η Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων κάνει το παρακάτω σχόλιο:

Στην ημερίδα του ΤΕΕ, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του ΤΕΕ,, ο Γ. Γρηγορίου, δ. σύμβουλος της ΕΛΠΕ Upstream, αποκάλεσε το κίνημα μια «δράκα ανθρώπων» και δήλωσε πως αυτοί που έχουν τοποθετηθεί ενάντια στις εξορύξεις «λένε ψέματα».

Σύμφωνα με ό,τι έχει αναρτηθεί στο ΤΕΕ, ο Γ. Γρηγορίου «καυτηρίασε τη στάση “μίας δράκας ανθρώπων”, οι οποίοι έχουν σταματήσει τις ερευνητικές εργασίες στην ¨Ήπειρο, ενώ αναφέρθηκε και σε οικολογικές οργανώσεις που αρνούνται το διάλογο και εκδίδουν ανακοινώσεις, στις οποίες “λένε ψέματα”».

Στην ίδια ημερίδα διαβάζουμε πως: «ο Πρόεδρος της ΕΔΕΥ εξήγησε ότι στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή γίνεται ερευνητική εργασία, όχι εργασία εξόρυξης, εκτός από τον Πρίνο, που είναι στην περιοχή τη Καβάλας, ο οποίος παράγει 1% των αναγκών της χώρας καθημερινά. Αυτό σημαίνει ότι εάν θέλουμε πραγματικά να λέμε ότι θα μπούμε στην περίοδο και στην περιοχή των χωρών, οι οποίες έχουνε παραγωγή, θα πρέπει να ανακαλύψουμε κοιτάσματα τα οποία σε επίπεδο εκμεταλλευσιμότητας είναι 500 εκατομμύρια βαρέλια ή 3 τρις κυβικά πόδια και όχι λιγότερο.»

Μια τέτοια δημόσια δήλωση δημιουργεί μια εικόνα, σύμφωνα με την οποία «στον Πρίνο παράγεται το 1% των αναγκών της χώρας καθημερινά», οπότε αν βρεθούν νέα εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα το ποσοστό αυτό θα αυξηθεί.

Πόση αλήθεια όμως εμπεριέχει μια τέτοια δήλωση; Στην πραγματικότητα, στον Πρίνο παράγεται το 0% των αναγκών, καθώς η Energean έχει υπογράψει με την BP συμφωνία, η οποία ορίζει πως το σύνολο της παραγωγής του Πρίνου (από το 2013, ως το 2025) θα πωλείται-εξάγεται στην BP και στη συνέχεια στις διεθνείς αγορές (εδώ).

Το ίδιο θα ισχύει και για οποιαδήποτε άλλη εξορυκτική δραστηριότητα: ότι εξορύσσεται και παράγεται από τις εταιρείες, θα διατίθεται στην αγορά και -σε καμία περίπτωση- και όχι για να καλύψει τις ανάγκες της μεγάλης πλειοψηφίας. Οι οποίες ανάγκες, άλλωστε, είναι ευθέως αντιπαραθετικές με τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές, οικονομικές επιπτώσεις των εξορύξεων, τις οποίες όλοι εμείς θα κληθούμε να «πληρώσουμε».