Πρωτοβουλία Εκπαιδευτικών ΠΕ: Ανακοίνωση για τις Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων μπροστά στην 88η ΓΣ της ΔΟΕ

«Με τον καιρό να 'ναι κόντρα είναι τιμή να πετάς...»

Στη σχολική χρονιά που τελειώνει άφησαν τα σημάδια τους οι βαθιές τομές της αναδιάρθρωσης που συντελείται από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στο χώρο της εκπαίδευσης.

Μετά το ΠΔ 79 και την παγίωση των περικοπών σε όλη την κλίμακα του δημόσιου σχολείου, ο νόμος για τις νέες δομές που επαναφέρει την αξιολόγηση, το νέο Λύκειο αλλά και η νομοθέτηση του προσοντολόγιου για τις προσλήψεις των εκπαιδευτικών αλλάζουν άρδην το τοπίο στη Δημόσια εκπαίδευση, τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών και την πρόσβαση των παιδιών της κοινωνικής πλειοψηφίας στο μορφωτικό αγαθό. Πλήθος άλλων ρυθμίσεων αυτού του κύματος, από τις ομάδες εκπαιδευτικής υποστήριξης που συρρικνώνουν την ειδική αγωγή έως τη συγχώνευση παιδαγωγικών τμημάτων με τα ΤΕΙ που σηματοδοτεί την άρση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχίων, αναδεικνύουν το εύρος, την ποιότητα και τη σημασία των αλλαγών που υλοποιεί η Κυβέρνηση με την εποπτεία του ΟΟΣΑ. Εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα στο βασικό περιεχόμενο των αλλαγών και τη συμφωνία της μνημονιακής αντιπολίτευσης, της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ, αφού το νεοφιλελεύθερο δόγμα «αυτονομία-αποκέντρωση-αξιολόγηση» των βασικών απαιτήσεων δηλαδή της ΕΕ και δυνάμεων της αγοράς για μείωση των κρατικών δαπανών, συρρίκνωση των δομών και μείωση του εκπαιδευτικού προσωπικού στο Δημόσιο σχολείο, κυριαρχεί σε όλες τις αλλαγές που συντελούνται!

Ο νόμος 4589/2019 για το προσοντολόγιο ανατρέπει το χάρτη των εργασιακών στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης και επιβάλλει την ελαστικότητα, την κινητικότητα, τις απολύσεις, την αξιολόγηση. Δίνει τη χαριστική βολή στα επαγγελματικά δικαιώματα των βασικών πτυχίων και μετατρέπει σε επιχειρηματική δραστηριότητα αγοράς «προσόντων» και «πιστοποιήσεων» το χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης, ευτελίζοντας τις προπτυχιακές σπουδές. Μεγάλα θύματα αυτής της πολιτικής είναι οι 32.οοο αναπληρωτές, που τους στέλνει στην ανεργία, απαξιώνοντας προϋπηρεσίες που μαζεύτηκαν για χρόνια και με σκληρούς προσωπικούς όρους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας. Την ίδια ώρα καλλιεργεί τον κανιβαλισμό και την πολυδιάσπαση στο χώρο των εκπαιδευτικών, προχωρά σε προσωπικού χαρακτήρα προσλήψεις προσφυγόντων στη δικαιοσύνη και με πολιτικό αμοραλισμό σφραγίζει τις απολύσεις χιλιάδων αναπληρωτών «τάζοντας» πολύ λιγότερες θέσεις των όσων απολυθούν σε πάνω από 150 χιλιάδες ανθρώπους! Ο τραγέλαφος με τις προκηρύξεις και την κατάρτιση των πινάκων που δεν ξέρει κανείς τι θα ισχύσει τελικά την επόμενη χρονιά, δεν είναι προϊόν δυσλειτουργίας ούτε ζήτημα ημερομηνιών, αλλά είναι ένα χοντρό παιχνίδι στην πλάτη των αναπληρωτών και των ανέργων εκπαιδευτικών και εμπόριο ελπίδας σε όσο δυνατόν περισσότερους πριν τις κάλπες.

Ο νόμος 4547/18 για τις νέες υποστηρικτικές δομές που ψηφίστηκε πέρσι, νόμος επαναφοράς της αξιολόγησης και γραφειοκρατικού ελέγχου της εκπαίδευσης, ολοκληρώθηκε φέτος με την επιλογή των Συντονιστών εκπαιδευτικού έργου και την Υπουργική Απόφαση για τα κριτήρια και τους δείκτες της αποτίμησης και προγραμματισμού του εκπαιδευτικού έργου, δηλαδή της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας. Τώρα πια όλα είναι στο τραπέζι: Ο προγραμματισμός και η αποτίμηση-αυτοαξιολόγηση σχ.μονάδων από γονείς-Δήμο-Συντονιστές, η αξιολόγηση Διευθυντών Υποδιευθυντών και Προϊσταμένων Νηπιαγωγείων με ανώνυμα ερωτηματολόγια από το σύλλογο διδασκόντων, η επιβολή κουλτούρας αξιολόγησης για την προώθηση της ατομικής αξιολόγησης όλων των εκπαιδευτικών και η ενίσχυση του ρόλου της Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε. για την εξωτερική αξιολόγηση του συνόλου του εκπαιδευτικού συστήματος.

Μέρος του ίδιου επιθετικού σχεδίου είναι η μετακύλυση σε όλους τους εκπαιδευτικούς, μέσω τριμελών ομάδων υποστήριξης σε κάθε σχολική μονάδα, της υποχρέωσης του κράτους να συγκροτεί και να στελεχώνει δομές ειδικής αγωγής, να υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα προσβάσιμα σε κάθε παιδί και να παρέχει δυνατότητα πρόσβασης σε δομές διεπιστημονικής διάγνωσης. Στην ουσία, εγκαταλείπονται τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, συρρικνώνονται οι δομές ειδικής αγωγής, παράλληλης στήριξης και οι θέσεις εργασίας στην ΕΑΕ.

Στην προσχολική αγωγή αποδείχτηκε ανακόλουθη η ρητορική της Κυβέρνησης για το δίχρονο νηπιαγωγείο, όταν την ίδια ώρα κατέστησε τους δημάρχους που κάνουν μπίζνες με τα vouchers σε καθοριστικούς παράγοντες της πολιτικής της, καθώς συντηρείται και την επόμενη χρονιά σε μεγάλο μέρος της χώρας και στα αστικά κέντρα το παράλληλο δίκτυο νηπιαγωγείων και παιδικών σταθμών, παραχωρείται η εφαρμογή εκπαιδευτικών διαδικασιών σε δομές και φορείς που δεν ανήκουν στο δημόσιο σχολείο, με τρανό παράδειγμα τα 35.000 παιδιά που έμειναν φέτος εκτός παιδικών σταθμών, την ίδια στιγμή που χιλιάδες προνήπια στερήθηκαν το δημόσιο νηπιαγωγείο. Η πολιτική αυτή που δεν πρόβλεψε στον προϋπολογισμό ούτε μισό κονδύλι για για διορισμούς και υποδομές στα νηπιαγωγεία, αφενός ενθάρρυνε το λόμπι των δημάρχων και την ΚΕΔΕ να απαιτούν αλλαγή του νόμου για την υποχρεωτική εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής αγωγής κι αφετέρου έδωσε βήμα ξανά στις φωνές της συνολικής αμφισβήτησης τόσο του δημόσιου όσο και του εκπαιδευτικού χαρακτήρα του νηπιαγωγείου! Τα τελευταία απαράδεκτα σχέδια για επί μακρόν στέγαση νηπίων, προνηπίων και νηπιαγωγών σε κοντέινερς στις αυλές των Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων δείχνουν την ανακολουθία των κυβερνητικών επιλογών.

Κι ενώ η Κυβέρνηση διατείνεται πως η μεταμνημονιακή περίοδος ξεκίνησε, συνεχίζονται για ένατη χρονιά η λεηλασία στους μισθούς και τις συντάξεις, τη δημόσια περιουσία και τη λαϊκή κατοικία, η ανεργία, η φοροεπιδρομή κι η κατεδάφιση των κοινωνικών αγαθών. Τίποτα από αυτά δεν μπορεί να συσκοτιστεί από τα κούφια προεκλογικά πυροτεχνήματα, όταν καμιά αύξηση στο μισθό δεν εξαγγέλλεται με πολιτικό χαρακτήρα οι διεκδικήσεις αναθέτονται στα δικηγορικά γραφεία που θησαυρίζουν με συνευθύνη της Κυβέρνησης και των ΑΔΕΔΥ-ΔΟΕ, ένα σκηνικό που επιχειρεί μπροστά στις ευρωπαϊκές και εθνικές εκλογές να επανανομιμοποιήσει τη διαρκή λιτότητα και να κάμψει τους κοινωνικούς αγώνες για χάρη του νεοφιλελεύθερου μονόδρομου με τα ματωμένα πλεονάσματα ως το 2060.

Να μιλήσουμε καθαρά:

Η σημερινή πλειοψηφία της ΔΟΕ (ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥ-ΕΡΑ-ΑΕΚΚΕ) είναι ο δούρειος ίππος των αντιδραστικών αλλαγών για τον κλάδο!

Οι άλλες δυνάμεις (αν και αγωνιστικές), περιχαρακωμένες και αυτοαναφορικές, θα αποτελούν μέρος του προβλήματος!

Απέναντι στην πραγματικότητα που διαμορφώνεται, το πολιτικό προσωπικό, σωμφωνώντας στα βασικά προτάγματα της ασκούμενης πολιτικής, αναζητά τους όρους μιας «κοινωνικής ειρήνης», μιας μοιρολατρικής αποδοχής του μονόδρομου που διατρέχουμε μέσω της συνεργασίας του με τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Δεν είναι πλέον απορίας άξιο που αμφότεροι οι συνδικαλιστικοί βραχίονες κυβέρνησης και μνημονιακής αντιπολίτευσης στη ΔΟΕ, δηλαδή η ΔΑΚΕ, η ΔΗΣΥ, η ΕΡΑ και η ΑΕΕΚΕ έχουν συμπήξει κοινό μέτωπο αποδοχής όλων των αντιδραστικών αλλαγών, ένα μέτωπο ανοιχτής υποστήριξης των κυβερνητικών μεταρρυθμίσεων με αποκορύφωμα την αποδοχή του προσοντολόγιου και της αξιολόγησης. Αρνήθηκαν να οργανώσουν τον παραμικρό αγώνα αντίστασης στο εκπαιδευτικό μνημόνιο ακόμα και τότε που με μια τροπολογία, καταργούνταν το δικαίωμα στην απεργία, θεσμοθετούνταν το 30ωρο και οι νέες συγχωνεύσεις.

Σήμερα αποδέχονται πλήρως τη νεοφιλελεύθερη λογική των προσόντων, μιλώντας γενικά και αόριστα για ανάγκη προσμέτρησης και της προϋπηρεσίας, αρνήθηκαν να στηρίξουν απεργιακά τον αγώνα για τους αναπληρωτές που κινητοποιούνταν σχετικά από το Μάρτη του 2018, αντίθετα τον υπονόμευσαν ανοιχτά, έκαναν τα πάντα για να αφήσουν τους αναπληρωτές μόνους, διαιρεμένους και σπαρασσόμενους χωρίς σύνδεση με τον κλάδο και ένα συνολικό σχέδιο αντίστασης. Το Γενάρη κήρυξαν απεργίες την τελευταία πάντα στιγμή κάτω από την τεράστια πίεση των μαχόμενων εκπαιδευτικών, ενώ αρνούνται σήμερα να μιλήσουν για κατάργηση του νόμου-έκτρωμα που ψηφίστηκε και απολύει χιλιάδες αναπληρωτές!

Όμως, παρά την αναγκαιότητα ενός σχεδίου πραγματικών αγώνων σύγκρουσης με τη γραμμή της αδιοριστίας και του προσοντολόγίου, ακόμα και αγωνιστικές δυνάμεις στον κλάδο, όπως το ΠΑΜΕ και οι Παρεμβάσεις, υποτίμησαν από πέρσι μια τέτοια προοπτική. Επέλεξαν συμβολικές κινήσεις και όχι κλιμάκωση των αγώνων (που άνοιξαν οι ίδιοι οι αναπληρωτές τον Μάρτη του 2018) και έκλεισαν την αυλαία πριν το Πάσχα του 2018, περιμένοντας έκτοτε την ανακοίνωση του νομοσχεδίου από το Υπουργείο. Μετά τις μαχητικές κινητοποιήσεις του φετινού Γενάρη, επιδόθηκαν σε ακτιβίστικους χειρισμούς παραταξιακής αυταρέσκειας, αγνόησαν τις φωνές των αναπληρωτών που αναζητούσαν νικηφόρα διέξοδο, στάση που συνέτεινε στην εκτόνωση του κλίματος.

Σήμερα, που η ΔΟΕ στην ΗΔ της 88ης ΓΣ λέει απροκάλυπτα «ναι» στην επέλαση της αξιολόγησης και των αξιολογητών από το Σεπτέμβρη κι αρνείται κάθε συζήτηση για κήρυξη απεργίας-αποχής, αποτελεί αυτοχειρία του κινήματος να μη συγκροτήσει στον αντίποδα του υποταγμένου συνδικαλισμού, ένα ενωτικό μέτωπο αντίστασης των δυνάμεων του αγώνα απέναντι στη λιτότητα και την αντιεκπαιδευτική αναδιάρθρωση, ένα μέτωπο που θα να υπερασπιστεί τη ζωή και τη δουλειά αναπληρωτών και μονίμων εκπαιδευτικών αλλά και τα μορφωτικά δικαιώματα κάθε παιδιού στο Δημόσιο σχολείο! Η αυτοαναφορικότητα και η περιχαράκωση των αγωνιστικών δυνάμεων όπως και οι συμβολικές ενέργειες, αντί της πραγματικής δράσης με νικηφόρα προοπτική, είναι σήμερα μέρος του προβλήματος και απογοητεύει τους μαχόμενους εκπαιδευτικούς.

Η Πρωτοβουλία, η δράση των πρωτοβάθμιων σωματείων και ο άλλος μονόδρομος: μέτωπο ενότητας, αγώνα και ανατροπής !

Με τον καιρό να είναι κόντρα οι εκπαιδευτικοί της βάσης όμως, όλοι και όλες που υπερασπιζόμαστε το δημόσιο σχολείο, δεν εφησυχάσαμε. Το αποδείξαμε με τις κινητοποιήσεις του Ιανουαρίου, με την πρωτοπόρα δράση των πρωτοβάθμιων συλλόγων, οι οποίοι μαζί με τις συλλογικότητες των αναπληρωτών ήταν η ατμομηχανή των αγώνων, με την σημαντική πολιτική διάσταση της ενεργοποίησης των απεργιακών ταμείων, με το μπλοκάρισμα των σεμιναρίων για την αξιολόγηση, με τις αποφάσεις δεκάδων πρωτοβάθμιων σωματείων για κήρυξη απεργίας-αποχής στην αξιολόγηση, την αποχή από τη συγκρότηση των τριμελών επιτροπών εκπαιδευτικής υποστήριξης. (Είναι απορίας άξιο που σήμερα μικροκομματικές λογικές δεν επιτρέπουν στα σωματεία με κοινές αποφάσεις ενάντια στην αξιολόγηση να υπογράψουν μια κοινή διακήρυξη, για να εμπνεύσει τον αγώνα ενάντια στον εργασιακό εφιάλτη!)

Η Πρωτοβουλία, που βρέθηκε με όλες τις δυνάμεις της στην καρδιά αυτών των αγώνων, στους πρωτοβάθμιους εκπαιδευτικούς συλλόγους, στις απεργίες, στις κινητοποιήσεις, στην κατάληψη της πρυτανείας και το συντονιστικό των αναπληρωτών, δε θεωρεί πως υπάρχει άλλος στόχος, άλλη επιδίωξη, άλλη αξιοποίηση των αγώνων εκτός από τη συνέχισή τους μέχρι τη νίκη. Μια νίκη που περνάει από το μπλοκάρισμα των νομοθετημάτων της αναδιάρθρωσης και τον αγώνα για την κατάργησή τους. Οι δυνάμεις του αγώνα πρέπει να αποβάλουν κάθε πειρασμό για συμβολική «συνέχιση» ή εκλογική κεφαλαιοποίηση των κινητοποιήσεων της προηγούμενης περιόδου και να αφοσιωθούν αποκλειστικά στην κλιμάκωση και τη νικηφόρα προοπτική τους. Για να νικήσουμε όμως, χρειάζεται ουσιαστικός αγώνας και κοινό μέτωπο όλης της εκπαίδευσης.

Καλούμε τους πρωτοβάθμιους συλλόγους και τις ΓΣ που γίνονται μπροστά στην 88η ΓΣ της ΔΟΕ σε σχεδιασμό κινητοποιήσεων και τη συγκρότηση ενός μπλοκ μέσα στο συνέδριο της ΔΟΕ για την προετοιμασία ενός νικηφόρου απεργιακού αγώνα μέχρι την κατάργηση και μη εφαρμογή του νόμου-έκτρωμα που ψηφίστηκε το Γενάρη όπως και των άλλων πτυχών της αναδιάρθρωσης: της αξιολόγησης, των περικοπών στην Ειδική Αγωγή, το κρίσιμο ζήτημα της δίχρονης προσχολικής αγωγής αλλά και της συνεχιζόμενης λιτότητας και της εισοδηματικής λεηλασίας. Με βάση και τα παραπάνω είναι αξιακό θέμα για τις δυνάμεις του αγώνα στο συνέδριο της ΔΟΕ να απαντήσουν από κοινού στο ερώτημα: Όποιες κι αν είναι οι πολιτικές εξελίξεις το φθινόπωρο, θα ανοίξουμε το Σεπτέμβρη τα σχολεία με χιλιάδες απολύσεις αναπληρωτών;

Ως Πρωτοβουλία Ανεξάρτητων Εκπαιδευτικών ΠΕ, με γνωστή ταυτότητα και δράση στο χώρο του ανεξάρτητου ταξικού συνδικαλισμού, θεωρούμε πως το μεγάλο στοίχημα της περιόδου είναι ένα πλατύ μέτωπο αγώνα. Μέτωπο που θα συνενώσει τους πάντες: μόνιμους, αναπληρωτές, δασκάλους, νηπιαγωγούς, καθηγητές και γονείς. Μέτωπο αντιμνημονιακό κι αντικυβερνητικό. Που θα συνενώσει όλες τις δυνάμεις του αγώνα και τα πολιτικοσυνδικαλιστικά τους ρεύματα σε ένα μεγάλο μπλοκ ανατροπής. Που θα γεμίσει τις αίθουσες των Συνελεύσεων και θα αφαιρέσει τη διαχείριση των αγώνων από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, αναδεικνύοντας ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα για το συντονισμό τους. Που θα δώσει το λόγο στους μάχιμους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι ασφυκτιούν και απογοητεύονται από τις παραταξιακές στρατηγικές, τις κομματικές περιχαρακώσεις, την πεπατημένη και υπονομευτική «δράση» της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, αγωνιούν για την ανάταση του κινήματος και βλέπουν την ελπίδα στο μέτωπο των πραγματικών αγώνων και της ανατροπής. Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, σας καλούμε να ενισχύσετε και να στηρίξετε στις Συνελεύσεις και στο συνέδριο της ΔΟΕ, αλλά και σε όλες τις συλλογικές διαδικασίες τη μαχητική φωνή, τη στάση, τη δράση και τις αγωνιστικές της θέσεις της Πρωτοβουλίας.


Μάιος-Ιούνιος 2018