Κοινή ανακοίνωση Πρωτοβουλίας Εκπαιδευτικών ΠΕ, ΑΡΕΝ για προσοντολόγιο & αναπληρωτές

Πέρα από κάθε αμφιβολία, με το σχέδιο για τις προσλήψεις εκπαιδευτικών που ανακοινώθηκε στις 20 Δεκέμβρη, η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας αναλαμβάνουν την «ιδιοκτησία» ενός σφοδρού κύματος νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης που επιχειρεί να ανατρέψει ριζικά το χάρτη των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης, επιβάλλοντας την ελαστικότητα, την κινητικότητα, τις απολύσεις, την αξιολόγηση.

Tα μεγάλα θύματα αυτής της σχεδίασης είναι οι 32.000 αναπληρωτές που υπηρετούν στα σχολεία καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες, τους οποίους στέλνει στην ανεργία, απαξιώνοντας την προϋπηρεσία τους, που μαζεύτηκε για χρόνια  και με σκληρούς προσωπικούς όρους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας.

Είκοσι περίπου χρόνια μετά το νόμο του Αρσένη και δέκα χρόνια μετά το νόμο Διαμαντοπούλου, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δίνει τη χαριστική βολή στα επαγγελματικά δικαιώματα του βασικού πτυχίου, αποτιμώντας τα ως απειροελάχιστο κλάσμα στο προσοντολόγιο που εισάγει, υιοθετώντας όλο το νεοφιλελεύθερο δόγμα του «δεν μπορείς να δουλεύεις για χρόνια στην ίδια δουλειά», του ανταγωνισμού και της ατομικής ευθύνης για το δικαίωμα στην εργασία. Μετατρέπει συνακόλουθα σε επιχειρηματική δραστηριότητα αγοράς «προσόντων» και «πιστοποιήσεων» το χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης, ευτελίζοντας τις προπτυχιακές σπουδές.

Την ίδια στιγμή, όσο κι αν προσπαθεί η Κυβέρνηση να πείσει για το αντίθετο, το νομοσχέδιο για τον τρόπο πρόσληψης είναι αποσυνδεδεμένο από κάθε δέσμευση για θέσεις εργασίας στην εκπαίδευση, είτε μονίμων είτε αναπληρωτών, γιατί αφενός όσες έχουν ανακοινωθεί υπερβαίνουν τον ορίζοντα της θητείας της, αφετέρου είναι φανερό πως κι αυτές αποτελούν το πρόσχημα για την προνομοθέτηση του προσοντολογίου της αξιολόγησης και των απολύσεων που περιγράφει ο ΟΟΣΑ, στο οποίο συμφωνεί κι όλη η μνημονιακή αντιπολίτευση.

Η κυνική ομολογία του κ. Γαβρόγλου πως με το σχέδιο αυτό «όλοι οι υποψήφιοι μπορούν να βλέπουν τον εαυτό τους στα κριτήρια πρόσληψης» δείχνει τον πολιτικό αμοραλισμό μιας κυβέρνησης που σφραγίζοντας τις απολύσεις χιλιάδων αναπληρωτών, «τάζει» πολύ λιγότερες θέσεις των όσων απολυθούν σε πάνω από 100 χιλιάδες ανθρώπους! Ακόμα και για όποιον/α όμως κατακτήσει το έπαθλο σε μια τέτοια αρένα, ο στίβος μάχης των προσόντων θα ανανεώνεται κάθε δυο χρόνια, ώστε να επιβληθεί το δόγμα «δια βίου εκπαίδευσης» και «κατάρτισης».

Το σχέδιο αυτό εισάγει στην εκπαίδευση την αξιολόγηση. Σε ό,τι αφορά τους όρους της, είναι μια αξιολόγηση χειρότερη ακόμα και από το ΠΔ 152 της κυβέρνησης Σαμαρά, απολύει, κατηγοριοποιεί και ανατρέπει το ενιαίο πλαίσιο εργασιακών δικαιωμάτων στη δημόσια εκπαίδευση. Η αντιδραστική τομή είναι μεγάλη και αφορά κάθε εκπαιδευτικό τώρα -όχι στο μέλλον.

Το νομοσχέδιο αποτελεί λαιμητόμο για χιλιάδες αναπληρωτές και τορπίλη στα εργασιακά δικαιώματα στη Δημόσια Εκπαίδευση. Αν περάσει, τίποτα δε θα είναι ίδιο για τις ζωές των αναπληρωτών και όλων των  εκπαιδευτικών. Η απαίτηση να αποσυρθεί εδώ και τώρα πρέπει να καταστεί ο μόνος στόχος ενός ανυποχώρητου αγώνα μέχρι τη νίκη! Καμιά υπηρεσία δεν προσφέρουν ομαδοποιήσεις εκπαιδευτικών κατά προσόν ή κατά κριτήριο ούτε προτάσεις για μικροαλλαγές και «βελτιώσεις» ενός σχεδίου που δεν προσφέρει δουλειά, αλλά απολύσεις, ανεργία και διαρκή επισφάλεια.

Τίποτα, πέραν της μονιμοποίησης τώρα όλων των αναπληρωτών που έχουν υπογράψει έστω και μια σύμβαση εργασίας στην εκπαίδευση – αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία, δεν μπορεί να αποτελέσει τη σημαία μάχης του κινήματος απέναντι στο έκτρωμα που ανακοινώθηκε, μια μάχη που είναι συνδεδεμένη με την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και τους μαζικούς διορισμούς για την  κάλυψη των κενών και όλων των πραγματικών αναγκών που είναι πολύ περισσότερες από τον αριθμό των αναπληρωτών που υπηρετούν στα σχολεία σήμερα.

Όσοι αρνούνται την υπεράσπιση της προϋπηρεσίας και του πτυχίου ως αποκλειστικών κριτηρίων διορισμού, δικαιολογούν τα προσοντολόγια και επιτρέπουν το ξεδίπλωμα της επιχειρηματολογίας του Υπουργείου, ενόσω ενθαρρύνουν τις συντεχνιακές λογικές και τον αλληλοσπαραγμό μέσα στον κλάδο.

 Όσοι θεωρούν ότι «κατά καθήκον» με διευκολυντικές στάσεις εργασίας ή με συμβολικές απεργίες κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου εκπληρώνουν την αποστολή τους απέναντι στην αντιδραστική τομή και επίθεση που δέχεται ο κλάδος, ας είναι βέβαιοι πως όλοι αντιλαμβάνονται μια τέτοια στάση ως πριμοδότηση της νεοφιλελεύθερης ατζέντας και της σημερινής και κάθε επόμενης κυβέρνησης.

Το εκπαιδευτικό κίνημα όμως δεν πρόκειται να σηκώσει λευκή σημαία! Με παρακαταθήκη τους ιστορικούς και σκληρούς μας αγώνες, απέναντι στις αναδιαρθρώσεις, αυτούς τους αγώνες που κρατούν ακόμα όρθιο το δημόσιο σχολείο και ζωντανά τα εργασιακά μας δικαιώματα, ας βρεθούμε όλοι στον αγώνα, στον ανυποχώρητο αγώνα, για να μην περάσει το προσοντολόγιο των απολύσεων, του αλληλοσπαραγμού, της αξιολόγησης. Ενωμένοι και αποφασισμένοι! Μόνιμοι και αναπληρωτές, αδιόριστοι και φοιτητές.

  • Καλούμε όλους τους συναδέλφους και όλους τους συλλόγους εκπαιδευτικών, από τις 7 Γενάρη να μετατρέψουν τα σχολεία σε κέντρα αγώνα. Με πολύμορφες κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα, ενημερώσεις, καταλήψεις, απεργιακή δράση από την πρώτη μέρα που ανοίγουν τα σχολεία. Με επιτροπές αγώνα σε κάθε σύλλογο, συντονισμό των αναπληρωτών και των πρωτοβάθμιων συλλόγων για ένα σχέδιο μάχης με ορίζοντα τη νίκη, που δεν φρόντισαν να εξοπλίσουν τον κλάδο οι Ομοσπονδίες. Στα πλαίσια αυτά, να συμμετέχουμε και στην εξαγγελθείσα κινητοποίηση της Δευτέρας 7/1, 12μμ, στο Υπουργείο Παιδείας.

  • Καλούμε όλους τους συναδέλφους στις Γενικές Συνελεύσεις των ΣΕΠΕ και των ΕΛΜΕ (από 8 έως 11 Γενάρη), για να οργανώσουμε και να σχεδιάσουμε τον αγώνα, τη συνέχιση και την προοπτική του. Καλούμε όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να πάρουν μαζικά μέρος στην προκηρυχθείσα απεργία και στη διαδήλωση της Παρασκευής 11 Γενάρη 1μμ στα Προπύλαια, ώστε να την εντάξουμε σε αγωνιστικό σχέδιο για τη συνέχιση και την κλιμάκωση των κινητοποιήσεών μας

  • Απαιτούμε από την Ομοσπονδίες να στείλουν εισήγηση στις Γενικές Συνελεύσεις για λουκέτο στα σχολεία με απεργία διαρκείας από 14 Γενάρη, μέχρι την απόσυρση του νομοσχεδίου.

  • Απαιτούμε από τις Ομοσπονδίες να συγκαλέσουν το Σάββατο 12 Γενάρη ολομέλεια προέδρων των συλλόγων της χώρας για τη συνέχιση και την κλιμάκωση του αγώνα, ενώ με τέτοιο περιεχόμενο να συγκληθεί και νέα συνέλευση αναπληρωτών, συλλόγων και σωματείων.