Αγωνιστική Συνεργασία ΠΕΤ-ΟΤΕ: Ένα βήμα έγινε, πολλές καινούργιες προκλήσεις έρχονται!

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι… Υπογράφηκε στις 19/11/2018 όπως κάθε χρόνο η νέα συμφωνία για τα ποσοστά ασφαλείας που υποχρεούται βάση νόμου να παρέχει η συνδικαλιστική οργάνωση όταν κηρύσσει απεργία και τα οποία θα ισχύσουν για το 2019. Πέρασε λοιπόν ένας χρόνος από τότε που πρώτοι ασκήσαμε πίεση, με την ανάδειξη του θέματος του παραρτήματος Α της προηγούμενης συμφωνίας πού μετέτρεπε τα ποσοστά ασφαλείας σε ιδιότυπο απεργοσπαστικό μηχανισμό.

Πιέσαμε λοιπόν στα όργανα του συνδικάτου (Δ.Σ.), στις τοπικές συνελεύσεις όπου μετά προστέθηκαν και άλλοι συνοδοιπόροι στο θέμα αυτό, με την ανακοίνωση μας αλλά και με κάθε ευκαιρία, με σκοπό την απάλειψή του. Στην νέα λοιπόν σύμβαση το περιβόητο παράρτημα που με τόση θέρμη είχε υπερασπιστεί και επαναδιατυπώσει επί τα χείρω η τότε ηγεσία της ΠΕΤ-ΟΤΕ έχει εξ ολοκλήρου αφαιρεθεί.

Τώρα που έγινε πράξη αυτό που λέγαμε ως αυτονόητο δεν πανηγυρίζουμε, γιατί δεν έγινε ένα άλλο επίσης αυτονόητο, δηλαδή να μειωθεί ο αριθμός των εργαζόμενων ως ποσοστό ασφαλείας καθώς έχει μειωθεί το προσωπικό του ΟΤΕ.

Προτείνουμε ακόμα να θεσμοθετηθεί η χρήση του απεργιακού ταμείου του Σωματείου μας, έτσι ώστε να ενδυναμωθεί η συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις, που όλα τα σημεία των καιρών δείχνουν ότι θα είναι μπροστά μας.

Τα σημεία των καιρών άλλωστε δείχνουν ότι η ανάγκη αυτή θα είναι ιδιαίτερα αυξημένη γιατί η διοίκηση:

  • Αυξάνει ολοένα και περισσότερο την αναλγησία της σε σειρά ανοιχτών αλλά και νέων ζητημάτων σε πλήρη αντίθεση με το “flexibility”, “agility” και “ liquidity” (!) που ζητά από τους εργαζόμενους.

  • Αρνείται ουσιαστικές και διαφανείς προσλήψεις.

  • Επιτείνει την πίεση για πιάσιμο άπιαστων στόχων.

  • Αδιαφορεί για τις κάκιστες συνθήκες εργασίας που επικρατούν σε χώρους που εργάζονται εκατοντάδες συνάδελφοι.

  • Συρρικνώνει το κάθε μορφής έργο που επιτελείται από συναδέλφους εντός Ομίλου και το παραχωρεί σε ημέτερους και μη εργολάβους.

  • Αγνοεί την επικίνδυνη πλέον αύξηση του χρόνου απόκρισης στα αιτήματα και στις βλάβες των πελατών.

Που θα σταματήσει λοιπόν αυτή η εργασιακή κατηφόρα; η οποία σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη ιλιγγιώδη ανηφόρα των κερδών είναι εκτός από σχήμα οξύμωρο και τρομερά αγχωτικό; Ειδικά για την πρώτη γραμμή, όπου οι εργαζόμενοι το βιώνουν πλέον καθημερινά με την πίεση και τις απειλές των προϊσταμένων τους, αλλά και τις προσβολές πλέον όλο και περισσότερων πελατών.

Το μέλλον που διαφαίνεται να έχει σχεδιαστεί για εμάς δεν είναι αναπόφευκτο αν όλοι μας αναστοχαστούμε την δύναμη μας, την οποία χρόνια και χρόνια τώρα αδρανοποιούν οι συνδικαλιστικές ηγετικές ελίτ στο όνομα της «ευθύνης» όπου κρύβουν τις αδυναμίες και τις εξαρτήσεις τους. Δεν είναι ποτέ αργά να ξαναβρούμε την δύναμη μας η οποία θα ανατρέψει ό,τι δυσοίωνο αυτή την στιγμή φαίνεται να υπάρχει στον ορίζοντα. Η ανάθεση και η φυγή δεν είναι λύση. Η συνειδητοποίηση και η μαζική συμμετοχή μπορούν και πρέπει να είναι η απάντηση μας.

ενημερωθείτε, αναστοχαστείτε, αμφισβητείστε