Generation 400: Κάθε χέρι που σηκώνεται στη γενιά μας θα κόβεται από τη ρίζα

Πριν από 3 ημέρες στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης ένας εργοδότης αποπειράθηκε να δολοφονήσει ένα διανομέα με σιδερογροθιά.

Ο διανομέας είχε εργαστεί για 1,5 μήνα (ανασφάλιστος προφανώς !) μέχρι που η αξιοπρέπεια τον οδήγησε σε παραίτηση, καθώς ο εργοδότης τον έλουσε στις βρισιές και τον απειλούσε, όταν λόγο ασθένειας ενημέρωσε ότι δεν θα μπορεί να εργαστεί.

Είναι προφανές ότι η επίθεση αυτή, δεν αφορά ούτε προσωπική βεντέτα, ούτε μεμονωμένο περιστατικό.

Τα περιστατικά της εργοδοτικής αυθαιρεσίας σε ένα περιβάλλον απόλυτης ασυδοσίας, είναι φυσικό και επόμενο να καταλήξουν μέχρι τη σωματική βία καθώς η εργασία τείνει όλο και περισσότερο να μοιάσει στη σκλαβιά.

Αυτή η μαφιόζικη επίθεση στη Θεσσαλονίκη, δεν έγινε απλά από κάποιο «βαρύμαγκα» εργοδότη που είχε προηγούμενα με έναν πρώην υπάλληλο του, ίδιες πρακτικές έχουν εφαρμοστεί αμέτρητες φορές ειδικά τη περίοδο του μνημονίου.

Πόσες φορές διεκδικήθηκαν δεδουλευμένα και δικαιώματα που βρήκαν απέναντι τους σκηνικά που θα ζήλευε και ο Εσκομπάρ, μπράβους, ξυλοδαρμούς, επιθέσεις, απειλές κ.α.

Τέτοιες πρακτικές δεν αφορούν αποκλειστικά «μικρά – αφεντικά με λογική υποκόσμου», μόλις ένα χρόνο πριν θυμόμαστε την αλυσίδα «Market In», να στρατολογεί μπράβους για να σπάσουν την απεργία των εργαζομένων της στα Γιάννενα.

Όλα τα αυτά έχουν πραγματοποιηθεί με ευθύνη και ανοχή της κυβέρνησης.

Ποτέ τιμωρήθηκε παραδειγματικά κάποιος για τις παραπάνω πρακτικές;

Πότε νομοθετήθηκε πλαίσιο προστασίας των ιδιωτικών υπαλλήλων από τέτοιες επιθέσεις;

Αυτός ο εργασιακός μεσαίωνας όπου η κυβέρνηση εφαρμόζει κατά γράμμα, έχει κάνει την εργοδοσία να ξεσαλώνει τόσο πολύ, όπου τις ίδιες μαφιόζικες πρακτικές ακολουθούν και όταν τα συνεργία της επιθεώρησης εργασίας ή του ΙΚΑ πραγματοποιούν ελέγχους.

Η οργή σαν λέξη δεν αρκεί να περιγράψει τα συναισθήματα μας, τη κατάσταση των συναδέλφων και τη περιπέτεια των ανθρώπων του.

Στην χώρα που μετράει δεκάδες νεκρούς διανομείς σε εργατικά ατυχήματα για 3 ευρώ την ώρα, που το Εργατικό Δίκαιο είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο, που βιώνουμε το περιβάλλον εργασιακής ζούγκλας μετρώντας καθημερινά θύματα, αυτοκτονίες, ατυχήματα μέχρι και εργαζόμενους στα νοσοκομεία από ξυλοδαρμούς, η κυβερνητική θριαμβολογία για τα φτιαχτά νούμερα της απασχόλησης είναι προεκλογικό ανέκδοτο στις δικές μας πλάτες.

Αφεντικά που νομίζουν ότι με ένα μισθό-χαρτζιλίκι στα μαύρα, χωρίς ασφάλιση, χωρίς δικαιώματα έχουν δικαίωμα πάνω στο σώμα μας και τη ζωή μας, θα το βρουν μπροστά τους!

ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ – ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

Θα σταματήσουμε να επιβιώνουμε, θα αρχίσουμε να ζούμε

Υ.Γ. Στην Φωτογραφία ο Τάσος μετά την επίθεση.