Εκλογική Διακήρυξη ΜΕΤΑ για το 33ο Συνέδριο ΕΚΘ

Που θα πραγματοποιηθεί, από 8-9 Νοέμβρη 2018

Συναδέρφισσες και Συνάδερφοι… Οι εκλογές για την διοίκηση, τα όργανα του ΕΚΘ και τους αντιπροσώπους στην ΓΣΕΕ γίνονται στην κρισιμότερη ίσως μεταβατική περίοδο των τελευταίων χρόνων. Με φόντο τις εθνικές εκλογές,το αφήγημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για «καθαρή έξοδο από τα μνημόνια», με υποσχέσεις για παροχές και ελαφρύνσεις στο άγνωστο μέλλον, μόνο με παραμύθι μοιάζει για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, όταν έχει ψηφίσει και με τα δύο χέρια αιματηρά πλεονάσματα μέχρι το 2060, πράγμα που σημαίνει ες αεί λιτότητα και μνημόνια.

Για μας, έξοδος από τα μνημόνια σημαίνει κατάργηση όλου του μνημονιακού θεσμικού πλαισίου (714 μνημονιακοί νόμοι, 60.000 μνημονιακές διατάξεις και 300.000 υπουργικές αποφάσεις) και άμεση επαναφορά, μέσα στο 2018, του κατώτατου μισθού στα 751€ για όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα ηλικίας.

Οι κινήσεις της κυβέρνησης, σε εργατικό, ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό επίπεδο, έρχονται να δικαιώσουν τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις, που ξεκίνησαν την ισοπέδωση των δικαιωμάτων μας, και μάλιστα σιγοντάρονται από τον εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό, παλιό και νέο, που είτε «αφωνεί», είτε «τορπιλίζει» τις εργατικές διεκδικήσεις, ενώ παράλληλα εντάσσεται στη λεγόμενη «Κοινωνική Συμμαχία», που ουσιαστικά υιοθετεί τα αιτήματα της εργοδοσίας.

Οι εργαζόμενοι, όμως, ξέρουμε από πρώτο χέρι την πραγματικότητα, που τη νιώθουμε στο πετσί μας: η ανεργία σαρώνει τη χώρα, ο κόσμος της εργασίας παλεύει να επιβιώσει με άθλιους μισθούς (όταν πληρώνεται), περιμένοντας τα ψίχουλα του όποιου «κοινωνικού μερίσματος», και βρίσκεται αντιμέτωπος με τη φοροληστεία, την ώρα που μένει στο απυρόβλητο το μεγάλο κεφάλαιο.

Τα περί αναβολή της περικοπής των συντάξεων, αλλά και εκείνα για την επιστροφή των Δώρων σε εργαζομένους και συνταξιούχους δεν είναι τίποτε άλλο παρά προεκλογικά παιχνίδια, που σκοπό έχουν -μαζί με το τεχνητό δίλημμα της επαναφοράς στην κυβέρνηση της ΝΔ- την ψηφοθηρία, ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιβιώνει ως η μακροβιότερη μνημονιακή, υλοποιώντας τα περισσότερα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα!

Εξαπατούν, όμως, και τους εργαζομένους και τους άνεργους: εφαρμόζουν τον μνημονιακό νόμο Βρούτση για τη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού, ενώ αρνούνται την επαναφορά του στα 751€ και στην από δω και πέρα διαμόρφωσή του μέσα από ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και την υπογραφή ΕΓΣΣΕ μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων. «Επαναφέρουν» τις ΣΣΕ, αφού πρώτα έχουν καταργηθεί τα δικαιώματα που είχαν αποτυπωθεί σ’ αυτές μέσα από τους πολύχρονους εργατικούς και ταξικούς αγώνες, ενώ ένα βασικό τους στοιχείο η επεκτασιμότητα και η υποχρεωτικότητα της εφαρμογής τους βρίσκονται στα χέρια των εργοδοτών.

Η ανεργία χρησιμοποιείται για την πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, τη γενίκευση της μερικής απασχόλησης και των κοινωνικών προγραμμάτων του ΟΑΕΔ,ενώ είναι ξεκάθαρο πως η «δίκαιη ανάπτυξη» της κυβέρνησης αφορά και μόνον στην κερδοφορία του κεφαλαίου και τα κέρδη του δε φτάνουν ποτέ στην εργατική τάξη που στενάζει, που βλέπει μισθούς και δικαιώματα να παραμένουν καθηλωμένα, να υφαρπάζεται η λαϊκή κατοικία και περιουσία, να «ανθεί» η Ακροδεξιά, εκμεταλλευόμενη την αγανάκτηση του λαού!

Απέναντι σ’ αυτήν την κατάσταση και τη συνέχιση της φοροληστείας του λαού μας, τις ιδιωτικοποιήσεις και την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι,οι νέες και οι νέοι, δεν πρέπει να μένουμε με σταυρωμένα χέρια παρατηρητές. Οι κινητοποιήσεις και οι αγώνες που δίνονται στους χώρους δουλειάς για τη βελτίωση των όρων αμοιβής και εργασίας πρέπει να γενικευτούν για να μπορέσουν να φέρουν αποτελέσματα.

Δυστυχώς, η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος κάθε ημέρα που περνά ξεδιπλώνει ακόμη περισσότερο το προδοτικό της πρόσωπο απέναντι στην Εργατική Τάξη. Στο πλαίσιο αυτό, της συνειδητής απραξίας και τη σύμπραξη με αμφίβολες «Κοινωνικές Συμμαχίες», εντάσσεται διαχρονικά και η ηγεσία του ΕΚΘ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ), που κινείται κι αυτή στις ευρωπαϊκές γραμμές της υποτίμησης της εργασίας, και των ντόπιων υποστηρικτών τους: κυβερνήσεων και εργοδοτών.

Για εμάς, η συνεργασία προοδευτικών αγωνιστικών δυνάμεων για το συμφέρον της Εργατικής Τάξης είναι στις αρχές μας, χωρίς αποκλεισμούς «επί της αρχής».

ΚΑΛΟΥΜΕ κάθε εργαζόμενη και εργαζόμενο, κρίνοντας και από την στάση της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ για την επερχόμενη απεργία -και την ουσιαστική υπονόμευση της- να στηρίξει τον ασυμβίβαστο αγώνα μας (προσδιορίζουμε ότι το ΜΕΤΑ δεν εκπροσωπείται στην διοίκηση της ΓΣΕΕ).

Συνεχίζοντας στην πρώτη γραμμή του αγώνα, το ΜΕΤΑ διεκδικεί:

  1. Αύξηση του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ και κατάργηση του υποκατάστατου μισθού. Εφαρμογή του 35ωρου και μέτρων υπέρ των άνεργων, κι όχι υπέρ της εργοδοσίας.

  2. Καμιά περικοπή στις συντάξεις. Σταδιακή αποκατάσταση όλων των συντάξεων. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών – συνταξιοδοτικών νόμων, που ανάμεσα στα άλλα προβλέπουν και τη συνεχή μείωση της κρατικής συνταξιοδοτικής δαπάνης.

  3. Άμεση επαναφορά του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ και κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, αλλά και κάθε φοροληστρικού μέτρου.

  4. Κατάργηση της ελαστικής, ενοικιαζόμενης και εκ περιτροπής εργασία. Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, μετατροπή όλων των συμβάσεων ορισμένου σε αορίστου χρόνου, για εργασίες που εξυπηρετούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα.

  5. Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων οργανισμών, κοινωνικών υπηρεσιών και στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών της Παιδείας, της Υγείας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Πρόνοιας, του Ρεύματος, του Νερού και των Μεταφορών. Επανάκτηση από το δημόσιο, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας που έχουν ιδιωτικοποιηθεί και των τραπεζών.

  6. Όχι στους πλειστηριασμούς και την υφαρπαγή της εργατικής κατοικίας και της λαϊκής περιουσίας. Κανένα σπίτι στα χέρια κράτους – τραπεζίτη.

  7. Κατάργηση των μνημονίων και της επιτροπείας που έχουν επιβληθεί στη χώρα μας από το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις, την ΕΕ και το ΔΝΤ.

  8. Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες (Υγεία, Παιδεία, ασφάλιση, κοινωνική προστασία, περιβάλλον κ.λπ.) και όχι για πολεμικούς εξοπλισμούς.

  9. Διαγραφή του χρέους.

  10. Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες – Ίσα δικαιώματα σε ντόπιους και ξένους εργάτες.

ΕΛΑ μαζί μας

ΣΤΗΡΙΞΕ το ΜΕΤΑ

ΚΑΝΕ την υπέρβαση!