«Θέσεις ευθύνης» ή το μακρύ χέρι των διοικήσεων και της κυβέρνησης;

nosokomeio-mple
Φωτογραφία αρχείου

Τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν τα φαινόμενα όπου εργαζόμενοι που κατέχουν θέσεις ευθύνης αντί να περιορίζονται στα υπηρεσιακά τους καθήκοντα λειτουργούν ως τα μακριά χέρια της κυβερνητικής εξουσίας στην προσπάθειά της να περάσει τα αντεργατικά μέτρα και πολιτικές.

Συχνά γίνονται το όχημα για την παραβίαση του εργατικού δικαίου μέσα στα νοσοκομεία αποδεχόμενοι να βάλουν την υπογραφή τους σε προγράμματα εργασίας καταφανώς παράνομα, πιέζουν το προσωπικό να λειτουργήσει κάτω από απαράδεκτες εργασιακές συνθήκες, περικόπτουν θεσμοθετημένα δικαιώματα όπως τα ρεπό και οι άδειες του προσωπικού.

Σε αρκετές περιπτώσεις χρησιμοποιούν το “προνόμιο” που έχουν να συντάσσουν τα προγράμματα ή τη δυνατότητα για μετακινήσεις εργαζομένων σε άλλα τμήματα προκειμένου να επιβάλλουν τη θέληση των διοικούντων.

Μιλάμε για πρακτικές κρυφού εκφοβισμού που σε αρκετές περιπτώσεις φτάνουν ακόμα και στο σημείο της ανοικτής τρομοκράτησης εργαζομένων που έχουν στην ευθύνη τους.

Όλα αυτά συμβαίνουν στα πλαίσια μια πολιτικής που έχουν επιλέξει όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις για τη διαμόρφωση ενός κλειστού μηχανισμού επιτελικών στελεχών που θα είναι αποκομμένος από τους υπόλοιπους εργαζόμενους και θα λειτουργεί ως το μακρύ χέρι της εξουσίας για να υλοποιηθούν τα αντεργατικά μέτρα που έχουν συνομολογήσει με την τρόικα.

Μάλιστα για να το πετύχει αυτό η κυβέρνηση αύξησε θεαματικά το επίδομα προϊσταμένων και σε συνδυασμό με τη δυνατότητα για απευθείας αναθέσεις κατάφερε σε αρκετές περιπτώσεις η φιλοδοξία για την κατάληψη ή τη διατήρηση της θέσης να δημιουργεί ένα σώμα “προθύμων” που είναι έτοιμοι να κάνουν ότι τους ζητηθεί.

Βεβαίως δεν λείπουν και οι περιπτώσεις στελεχών που αξιοποιούν τις θέσεις τους προκειμένου να διευκολύνουν ημετέρους “βυσματώνοντας” άλλους εργαζόμενους που δεν είναι “πρόθυμοι” ΄ή “υπάκουοι” στα κελεύσματά τους.

Τελευταίο παράδειγμα η στάση επιτελικών στελεχών στο ζήτημα της αξιολόγησης όπου εργαζόμενοι πιέζονται αφόρητα να συμμετέχουν σε αυτή παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι ταυτίζονται με τη θέση των συνδικάτων για απεργία – αποχή.

Το ΜΕΤΑ Υγειονομικών θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι και τα Σωματεία δεν μπορεί να «υποκλίνονται» σε αυτές τις συμπεριφορές. Απαιτείται συστηματική παρέμβαση και έλεγχος στα τμήματα και τους χώρους δουλειάς για την απόκρουση αυτών των συμπεριφορών. Αν μάλιστα αυτά τα φαινόμενα συνεχίζονται πρέπει να προσχωρούν στη δημοσιοποίηση ή την καταγγελία τους απαιτώντας ταυτόχρονα από τις διοικήσεις να βάλλουν φρένο σε αυτές τις συμπεριφορές.