Αντί-Λογος: Η «αξιολόγηση» είναι το θέμα;

Όπως ήταν αναμενόμενο, η Κυβέρνηση χρησιμοποιεί το τοξικό όπλο της “αξιολόγησης” κατά του “άμαχου πληθυσμού” στο Δημόσιο. Επιχειρεί να τσακίσει κάθε έννοια αλληλεγγύης, συλλογικής δράσης και κοινού συμφέροντος εντός της Δημοσιουπαλληλίας. αφενός προμοτάροντας μια δήθεν αξιοκρατική και ανώδυνη ατομική αξιολόγηση (σε αντίθεση …λέει με την επικίνδυνη του Μητσοτάκη) και αφετέρου ποινικοποιώντας το δικαίωμα στην απεργία με την διαβόητη τροπολογία Γεροβασίλη.

Η προτεινόμενη «αξιολόγηση» εκκινεί και τελειώνει στον δημόσιο υπάλληλο. Αξιοποιώντας τις κυρίαρχες κοινωνικές αντιλήψεις για τη δημοσιουπαλληλία, η κυβέρνηση υπόσχεται ότι θα βάλει τάξη στο Δημόσιο μέσω του ελέγχου και της συνεχούς επιτήρησης του ανθρώπινου δυναμικού της. Για να βελτιώσει την ποιότητα των Δημόσιων Υπηρεσιών, χρησιμοποιεί όλα τα νεοφιλελεύθερα κλισέ (επιτελικό μικρό Δημόσιο-ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών, προνομιούχοι Δημόσιοι Υπάλληλοι έναντι των εργαζομένων στον ιδιωτικό Τομέα, αποδοτικότητα, στοχοθεσία, ατομική αξιολόγηση, ανταγωνισμός κτλ).

Και καμώνεται πως δεν βλέπει τις τραγικές ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό (ειδικά σε τομείς αιχμής όπως η παιδεία, η υγεία, οι ελεγκτικές υπηρεσίες π.χ. ΣΕΠΕ), σε υλικοτεχνική υποδομή, σε θεσμικά εργαλεία (π.χ. κωδικοποίηση εργατικής νομοθεσίας) κ.α.

Πως δεν βλέπει πως το ρουσφέτι και η ευνοιοκρατία βασιλεύουν και απλώς περιβάλλονται το κύρος των κρίσεων, στις οποίες η συνέντευξη παίζει το βασικό ρόλο του διαχωρισμού των …ημετέρων από τους υμετέρους.

Η ατομική «αξιολόγηση» ωθεί σε ανώφελο και αντιπαραγωγικό ανταγωνισμό, διασπά την συλλογικότητα και αποπροσανατολίζει από τα καίρια θέματα που θα πρέπει να απασχολούν τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, αλλά και το κοινωνικό σύνολο. Παρακάμπτει το βασικό ερώτημα που είναι υπέρ ποιας τάξης θα πρέπει να λειτουργεί η Δημόσια Διοίκηση και εστιάζει στο ποιος είναι ο κατάλληλος για να υπηρετήσει πιστά και να επιβιώσει με βάση τους όρους ενός άκρως προβληματικού και εμφανιζόμενου ως δεδομένου συστήματος.

Για αυτούς τους λόγους, ως Αντί-Λογος συνεχίζουμε αταλάντευτα και ασυμβίβαστα να συμμετέχουμε στο απεργιακό μέτρο της αποχής-απεργίας από την αξιολόγηση και καλούμε τους συναδέλφους να πράξουν το ίδιο.

Ζητάμε από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες του χώρου να πάρουν ξεκάθαρη και αποφασιστική θέση υπέρ της αποχής και να οργανώσουν με σκοπό την επιτυχία και όχι για την τιμή των όπλων, τον αγώνα εναντίον της “αξιολόγησης”, σε ένα Υπουργείο, το οποίο σε ποσοστά άνω του 70% απείχε από την “αξιολόγηση” κατά την προηγούμενη χρονιά.

Καλούμε τις συνδικαλιστικές ηγεσίες να οργανώσουν άμεσα Συνελεύσεις, ώστε να δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθούν οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες. Ο ρόλος των συλλογικών οργάνων δεν είναι η αυτονόητη διαπίστωση ότι…ο καθένας αποφασίζει ατομικά.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Στο σημερινό ζοφερό κλίμα, θέλουμε από την πλευρά μας να τονίσουμε ότι αξίζουν συγχαρητήρια και θα πρέπει να υπάρξει πλήρης και συνεχής στήριξη στους πολλούς “μικρούς” ήρωες που συνεχίζουν παρά τις απογοητεύσεις, επιμένοντας να μην παραδίδουν τα όπλα.

Είναι προφανές, ότι το αποτέλεσμα (ακύρωση της απεργοσπαστικής τροπολογίας και της ατομικής αξιολόγησης) θα κριθεί από την μαζικότητα, την συμμετοχή στην απεργία και όχι από τα αστικά Δικαστήρια, τα οποία άλλωστε έχουν κρίνει όλα τα Μνημόνια ως συνταγματικά.

Με αυτή την έννοια, ο καθένας μας, με την στάση του, και την ατομική του απόφαση, θα καθορίσει τον συλλογικό αγώνα.

Συνεχίζουμε! Μέχρι την νίκη!