Βάρβαρη εκμετάλλευση και εργασιακή ομηρία 9.500 καθαριστριών των σχολικών κτηρίων

Φωτογραφία αρχείου

Είναι γνωστό πως οι μνημονιακές κυβερνήσεις (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ) έχουν επιτεθεί με σφοδρότητα ενάντια στα εργασιακά δικαιώματα, όπως αυτό της μόνιμης και σταθερής δουλειάς, αλλά και στις εργασιακές κατακτήσεις, όπως αυτό του δικαιώματος στην εργασία. Στους χώρους εργασίας, επικρατούν συνθήκες εργασιακής γαλέρας, με μεγαλύτερο θύμα, τους εργαζόμενους συμβασιούχους, εργολαβικούς, νοικιαζόμενους κ.λπ., σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Προσφάτως, στο δημόσιο τομέα, η κυβέρνηση και ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης έστειλαν στον καιάδα της ανεργίας, περίπου 10.000 συμβασιούχους των δήμων, οι οποίοι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες (σ.σ.: οι απολυμένοι εργαζόμενοι των ΟΤΑ έχουν κατασκηνώσει εδώ και ημέρες έξω από το ΥΠΕΣ και έχουν ξεκινήσει έναν αγώνα για την επιστροφή τους στην εργασία και τη μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου).

Μια άλλη περίπτωση βάρβαρης εκμετάλλευσης είναι και οι περίπου 9.500 σχολικοί καθαριστές και καθαρίστριες, που υπάγονται στον ιδιωτικό τομέα (σ.σ.: συνδικαλιστικά ανήκουν στην ΟΙΥΕ και στη ΓΣΕΕ). Η συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων εργάζεται πάνω από 10 χρόνια, καλύπτοντας πάγιες και μόνιμες ανάγκες στην καθαριότητα, στη δημόσια εκπαίδευση. Σε λίγο, λήγει η σχολική χρονιά, κι ακόμη δεν έχουν ανανεωθεί οι συμβάσεις τους, ούτε πήραν κάποια δέσμευση γι αυτό από τα αρμόδια Υπουργεία. Όσοι για τη μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου, ένα πάγιο αίτημά τους, ούτε λόγος από την κυβέρνηση, η οποία δεν τους καταβάλλει ούτε το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας και δεν τους εντάσσει στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, σε ό,τι αφορά τα ένσημά τους.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση πανηγυρίζει, ψευδώς, για το διώξιμο των εργολάβων από τα δημόσια νοσοκομεία και τη «νίκη» της έναντι των ελαστικών σχέσεων εργασίας, ενώ ο πρόεδρος της ΝΔ, ούτε λίγο ούτε πολύ, προτείνει διατήρηση και επέκταση των εργολαβιών. Και η κατάσταση δεν είναι διαφορετική και σε άλλους τομείς: μην ξεχνάμε πως οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και η εργασιακή ανασφάλεια είναι status quo στον ιδιωτικό τομέα, όπως επίσης και σε άλλους τομείς του δημόσιου τομέα, όπως, για παράδειγμα, είναι αυτός της εκπαίδευσης.

Το ΜΕΤΑ, πέραν των απολυμένων συμβασιούχων των ΟΤΑ που έχουν κατασκηνώσει έξω από το ΥΠΕΣ, στηρίζει και τους σχολικούς καθαριστές και καθαρίστριες, αλλά και κάθε ελαστικά εργαζόμενο που αγωνίζεται για το δικαίωμά του στη μόνιμη και σταθερή δουλειά, με πλήρη δικαιώματα. Απαιτεί τη μετατροπή όλων των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, απαιτεί μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Τους καλεί, δε, να ενώσουν τις δυνάμεις τους με τους ελαστικά εργαζομένους από όλο το φάσμα του κόσμου της δουλειάς, αλλά και να συντονιστούν μέσω του Κέντρου Αγώνα των εργαζομένων στο ΥΠΕΣ, προκειμένου να δώσουν κοινούς και ενωτικούς αγώνες και για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών, της λιτότητας, για την ανάκτηση των εργασιακών σχέσεων, των μισθών και της καθολικής κοινωνικής ασφάλισης, την κατάργηση των γραφείων ενοικιάσεως εργαζομένων, των διαγραφή των χρεών των λαϊκών στρωμάτων, το σταμάτημα των πλειστηριασμών της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, τη διαγραφή του δημόσιου χρέους, με όπλο την παύση πληρωμών.


Διαβάστε | Κέντρο Αγώνα απολυμένων ΟΤΑ: Θέλουμε δουλειά κι όχι ανεργία