Στον αέρα η δημόσια δωρεάν δημιουργική απασχόληση των παιδιών/ατόμων με αναπηρίες της χώρας τη νέα σχολική χρονιά

Από τη Βούλα Γράψα, εκπαιδεύτρια Πληροφορικής σε δημοτικό ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, μέλος του ΠΑΣΕΚΔΑΠ

Τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών και Ατόμων με Αναπηρία των Δήμων δομήθηκαν από την δεκαετία του 1980 με τέτοιο τρόπο, ώστε να εξασφαλίζουν στους γονείς τον αναγκαίο ασφαλή και προστατευμένο χώρο απασχόλησης των παιδιών τους, ενώ παράλληλα προσφέρουν στα παιδιά/εφήβους/νέους ηλικίας από 5 έως 25 ετών μια ποικιλία δημιουργικών δραστηριοτήτων με την καθημερινή οργανωμένη λειτουργία τους.

Κύριος στόχος του θεσμού είναι η δημιουργική απασχόληση των παιδιών/εφήβων/νέων ΑΜΕΑ (αναπηρία 35% κα άνω) είτε σε πρωινή απασχόληση, είτε σε απογευματινή απασχόληση – για τα παιδιά που φοιτούν σε ειδικά σχολεία ή σχολεία γενικού πληθυσμού (τμήμα ένταξης ή παράλληλη στήριξη ή συνοδεία ΕΒΠ) – μετά τη λήξη του σχολικού ωραρίου. Επίσης, η ψυχοκοινωνικά πολύτιμη αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου τους, με ατομικές ή ομαδικές δραστηριότητες, ψυχαγωγικά και καλλιτεχνικά παιχνίδια, συμμετοχή σε Πανελλήνιους αθλητικούς αγώνες και διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις όπως τα Special Olympics, καθώς και η εξυπηρέτηση των γονέων με μετακίνησή τους με σχολικό λεωφορείο, από και προς το σπίτι ή τα σχολεία τους. Τέλος, σκοπός των Δομών αποτελεί και η κοινωνική ένταξη των επωφελούμενων, η υποστήριξη της οικογένειας, η βελτίωση της ποιότητας ζωής των παιδιών και των οικογενειών τους και η ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας.

Τα ΚΔΑΠ-ΜΕΑ αγκαλιάστηκαν από την κοινωνία, βρήκαν άμεση ανταπόκριση, καταδεικνύοντας ταυτόχρονα τη μέχρι σήμερα απουσία δομών στήριξης της οικογένειας των ατόμων με αναπηρίες, κυρίως στην επαρχία. Είναι πολύ σημαντικό και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πέρα από τα ειδικά σχολεία, τα ΚΔΑΠ-ΜΕΑ αποτελούν πανελλαδικά τις μόνες Δομές παιδαγωγικού χαρακτήρα που φιλοξενούν παιδιά/άτομα με Αναπηρίες εξυπηρετώντας χιλιάδες οικογένειες εντελώς δωρεάν. Πιο συγκεκριμένα, οι Δομές μας εξυπηρετούν περιπτώσεις όπως: Σύνδρομο Down, νοητική υστέρηση όλων των βαθμίδων, εγκεφαλική παράλυση, ημιπληγία, αυτισμό, ψυχιατρικές παθήσεις με ποσοστό αναπηρίας, κινητική αναπηρία και διαφόρων ειδών σύνδρομα με ποσοστό αναπηρίας 35% και άνω.

Τα ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, πέρα από την εξυπηρέτηση χιλιάδων οικογενειών, έφεραν στις τοπικές κοινωνίες πάνω από 605 θέσεις εργασίας, ζωτικής σημασίας για εκατοντάδες πτυχιούχους επιστήμονες, κοινωνικούς λειτουργούς ή ψυχολόγους, παιδαγωγούς και θεραπευτές, όπως των Καθηγητών Φυσικής Αγωγής, Εκπαιδευτές Εικαστικών, Εκπαιδευτές Πληροφορικής, Φυσιοθεραπευτές, Εργοθεραπευτές, Κοινωνικοί Φροντιστές κλπ. Αυτοί οι συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί, μαζί τον οδηγό και με το βοηθητικό προσωπικό, στελέχωσαν τα ΚΔΑΠ-ΜΕΑ των Δήμων προσφέροντας επί σειρά ετών τις υπηρεσίες τους, με συνεχείς ανανεώσεις συμβάσεων, αποκτώντας τεράστια εμπειρία στον νέο, παγκοσμίως ραγδαία αναπτυσσόμενο, τομέα της δημιουργικής απασχόλησης παιδιών και ατόμων με Αναπηρίες. Παρόλα αυτά, οι εργαζόμενοι αν και εργάζονται αδιάκοπα οκτώ, δέκα ακόμα και δεκαπέντε συνεχή χρόνια, προσφέρουν τις υπηρεσίες τους κάτω από το ακραία επισφαλές εργασιακό καθεστώς των συμβάσεων εργασίας, οι ανανεώσεις των οποίων βρίσκονται συχνά «στον αέρα», γεμίζοντάς αυτούς και τις οικογένειές τους άγχος, ανασφάλεια και αβεβαιότητα.

Οι εργαζόμενοι στα ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, βέβαια, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό ώστε να μην επηρεάζεται στο παραμικρό το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών στα παιδιά, παρά τις ασταθείς εργασιακές σχέσεις. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως δεν πρέπει το συντομότερο δυνατόν να δοθεί μία μόνιμη λύση, η οποία θα αποκαθιστά την πραγματική εργασιακή σχέση των στελεχών των Δομών. Σήμερα, δυστυχώς μόνο σε περίπου 50 Δήμους σε όλη την Ελλάδα, λειτουργούν 79 δημοτικά ΚΔΑΠ-ΜΕΑ τα οποία εξυπηρετούν εντελώς δωρεάν πάνω από 2.000 παιδιά/εφήβους/νέους με Αναπηρίες, αλλά και μεγαλύτερα άτομα καθώς δεν υπάρχουν άλλες δομές για ΑμεΑ (έως και 50 ετών).

Τα ΚΔΑΠ-ΜΕΑ διατρέχουν κάθε χρόνο τον ίδιο κίνδυνο. Τον κίνδυνο είτε να μειωθεί η χρηματοδότησή τους την επόμενη σχολική περίοδο (2018-2019) είτε ακόμα και να απενταχθούν από την χρηματοδότηση (Δράση «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής») που δίνεται σήμερα σε παιδικούς σταθμούς, ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ-ΜΕΑ. Και τα δύο σενάρια αποτελούν αιτία κατάρρευσης του θεσμού καθώς οι Δήμοι θα αδυνατούν να καλύψουν τα λειτουργικά έξοδα των Δομών και θα αναγκαστούν να διακόψουν τη λειτουργία τους, αφήνοντας δεκάδες χιλιάδες παιδιά και άτομα με Αναπηρίες χωρίς δημιουργική απασχόληση, χιλιάδες οικογένειες χωρίς δωρεάν κοινωνικές παροχές και εκατοντάδες εργαζόμενους χωρίς εργασία.

Έχοντας διανύσει πάνω από δύο δεκαετίες κοινωνικής, πολιτιστικής και παιδαγωγικής προσφοράς, ήρθε η ώρα η Πολιτεία να δώσει μία μόνιμη λύση τόσο για την επαρκή και σταθερή χρηματοδότηση των δημοτικών ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, όσο και για τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας των στελεχών τους με μόνιμες θέσεις εργασίας. Μόνο έτσι θα αρθεί η διαρκής αγωνία που διακατέχει κάθε χρόνο γονείς, δημοτικές αρχές και εργαζόμενους των Δομών και θα λάβουν οι κοινωνικές αυτές υπηρεσίες την ακλόνητη θέση που αρμόζει να έχει κάθε κοινωνική υπηρεσία προς τις πλέον ευάλωτες κατηγορίες πολιτών, όπως είναι στην προκειμένη τα Άτομα με Αναπηρία.

Ο καθρέφτης άλλωστε μιας κοινωνίας, αλλά και του Κράτους, είναι ο σεβασμός και η φροντίδα που επιδεικνύει για ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, όπως αυτή των ατόμων με Αναπηρίες.