Το ΜΕΤΑ για το θάνατο του συναδέλφου ντελιβερά στο Σχηματάρι

Φωτογραφία αρχείου

Άλλος ένας νέος άνθρωπος νεκρός στο βωμό του κέρδους. Ακόμα ένα θανατηφόρο ατύχημα ντελιβερά, στο Σχηματάρι αυτή τη φορά, ήρθε να προστεθεί στη μακρά λίστα των τελευταίων ετών και ειδικά του τελευταίου διαστήματος. Δεν πρόκειται για σύμπτωση. Τα μεγάλα ποσοστά της ανεργίας διευκολύνουν τους εργοδότες να ασκούν μεγαλύτερες πιέσεις στους εργαζομένους, να δουλεύουν πιο εντατικά, χωρίς επαρκή ξεκούραση και μέτρα προστασίας.

Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί έχουν αποδιαρθρωθεί πλήρως (προσφάτως και με τις ευλογίες της μνημονιακής πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ μεθοδεύεται και το κλείσιμο του ΕΛΙΝΥΑΕ, με την παράλληλη απόλυση εργαζομένων), ενώ οι εργαζόμενοι εξαναγκάζονται να αποδέχονται απαράδεκτες ως και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας για να μη χάσουν ένα μεροκάματο, και στην περίπτωση των ντελιβεράδων, μεροκάματο των 3 ευρώ/ώρα.

Έτσι τα περιθώρια κέρδους μεγεθύνονται στις πλάτες των εργαζομένων για τους εργοδότες που «επιβίωσαν από την κρίση» και θέλουν να εισέλθουν με διαλυμένα τα εργατικά δικαιώματα αλλά και τις στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας στη νέα εποχή. Ειδικά δε στις μεταφορές και τη διανομή, τα κέρδη δεν μεγεθύνονται απλώς πάνω στις πλάτες, αλλά κυριολεκτικά στις ζωές νέων – συνήθως – ανθρώπων.

Δεν πρόκειται για περιστατικά «απρόσεχτης οδήγησης». Πρόκειται για «παράπλευρες απώλειες» της κερδοφορίας των εργοδοτών και του κεφαλαίου, που προσπαθούν να μας πείσουν ότι «αυτά γίνονται» και πως «οι εργαζόμενοι πρέπει να είναι υπεύθυνοι και πρέπει να προσέχουν».

Η πίεση να προλάβουν τις παραδόσεις σε ασφυκτικά χρονικά πλαίσια, οι ποινές ή και οι απειλές απόλυσης που υπάρχουν σε περιπτώσεις καθυστερήσεων ή παραπόνων, τα εξαντλητικά ωράρια – ειδικά για δικυκλιστές – και η ανάγκη να μη χαθούν οι πενιχρές αμοιβές που δίνονται, δημιουργούν το μείγμα του θανάτου.

Δεν πρόκειται να συνηθίσουμε στο θάνατο για τα κέρδη της εργοδοσίας. Καλούμε τους εργαζομένους να οργανωθούν στα σωματεία τους και να διεκδικούν όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας και ανθρώπινους ρυθμούς δουλειάς. Να οργανωθούν στους χώρους δουλειάς, να μιλήσουν για τα κοινά τους προβλήματα και συλλογικά να διεκδικήσουν δυναμικά καλύτερες εργασιακές συνθήκες και να βάλουν φρένο στην εκμετάλλευση.

Να συντονιστούν με άλλα «συγγενή» Σωματεία και να θέσουν ζητήματα που αφορούν στην ασφάλειά τους εν ώρα εργασίας με κράνος, όχημα και λοιπό εξοπλισμό που οφείλει να δίνει ο εργοδότης, να τους παρέχεται ασφάλιση (ένσημα) που να ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα ώστε να μπορούν να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, να δουλεύουν με φυσιολογικούς ρυθμούς χωρίς συνεχές άγχος και εντατικοποίηση και να πληρώνονται καλά και στην ώρα τους για να μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς.

Τέλος, να συντονιστούν με τους υπόλοιπους εργαζομένους και τα Σωματεία, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με σκοπό τη συγκρότηση ενός εργατικού και κοινωνικού μετώπου, που στόχο θα έχει την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και αυτών που τις υπηρετούν και τις εφαρμόζουν και για την επαναφορά και διεύρυνση των εργατικών, κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων.