12.5 C
Athens
Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου, 2024

Απεργία για το Δώρο Χριστουγέννων

Από τον ταξικό «αποστάτη»

Πρόσφατα

Σαν σήμερα, στις 22 Δεκεμβρίου 1927, πριν από 90 χρόνια δηλαδή, πραγματοποιείται γενική απεργία των δημόσιων υπαλλήλων στη χώρα μας, με αίτημα την καταβολή ενός ολόκληρου μισθού για τις γιορτές των Χριστουγέννων, το Δώρο Χριστουγέννων, δηλαδή, που το… πήρε το ποτάμι των μνημονίων το 2012.

Από την εποχή της Επανάστασης…

Ωστόσο, το αίτημα για καταβολή Δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα είναι… βαθιές και φτάνουν μέχρι τα χρόνια του 1821. Πρώτοι που διεκδίκησαν Δώρο (και μάλιστα Δώρο Πάσχα) ήταν οι τυπογράφοι του Εθνικού Τυπογραφείου, το οποίο βρισκόταν στην Κόρινθο καθώς εκεί είχε εγκατασταθεί η Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας.

Ήταν Απρίλης του 1822, λίγες ημέρες πριν από το Πάσχα, όταν ο Κωνσταντίνος Τόμπρας, εκ μέρους των πρώτων τυπογράφων, έστειλε αίτηση προς το υπουργείο Οικονομικών, η οποία σώζεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (Μινιστέριο Οικονομικών, Φ.4, Εγγραφο 119).

Έγραφε τα εξής: «Προς το Μινιστέριον της Οικονομίας. Επειδή και κατ’ αυτάς έφθασαν αι του Πάσχα εορτάσιμοι ημέραι και θέλομεν ν’ αγοράσωμεν άλλος παπούτσια, άλλος τζουράπια και άλλος άλλο τι, διά τούτο παρακαλούμεν το Μινιστέριον να μας δώση ολίγα γρόσια διά ν’ απεράσωμεν ταύτας τας εορτασίμους ημέρας, αναπληρούντες τας χρείας μας. 1822 Απριλίου α’. Κωνσταντίνος Τόμπρας».

Από άλλο έγγραφο, στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (Μινιστέριο Οικονομικών, Φ.4, Εγγραφο 138), με αποστολέα το Μινιστέριο των Εσωτερικών και παραλήπτη το Μινιστέριο των Οικονομικών, φαίνεται ότι δίνονται κάποιες παροχές σε είδος στους τυπογράφους. (Οι τυπογράφοι θα κάνουν, τον Μάρτιο του 1826, την πρώτη απεργία στο ελληνικό κράτος).

Στα τέλη του 19ου αιώνα και τα πρώτα χρόνια του 20ού, ύστερα από την εμφάνιση του οργανωμένου εργατικού κινήματος, η διεκδίκηση Δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων μπαίνει στα αιτήματα των εργαζομένων, κυρίως στις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, όπως ηλεκτρικού ρεύματος, σιδηρόδρομοι κ.ά., που ήταν τότε ιδιωτικές.

Στον ιδιωτικό τομέα, διάφοροι ιδιοκτήτες μεγάλων επιχειρήσεων επικαλούνταν την καταβολή του μαζί με άλλα επιδόματα (π.χ. γάμου), ενώ σε άλλες επιχειρήσεις δίνονταν παροχές σε είδος, όπως π.χ. αλεύρι στους εργάτες ατμόμυλων. Όλα αυτά, όμως, αποτελούσαν «φιλανθρωπική» παροχή της εργοδοσίας.

Πάντως, φαίνεται ότι το 1924, σε μια περίοδο που αρχίζει να κατοχυρώνεται νομοθετικά το 8ωρο, τα Δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα θεωρούνται σχεδόν «κεκτημένο», το οποίο όπως προαναφέρθηκε το πήρε το μνημονιακό ποτάμι.

Τελικά, έπειτα από πολλούς εργατικούς και δυναμικούς αγώνες, με τον Αναγκαστικό Νόμο 1777/1951 (ΦΕΚ 118Α/1951), θεσμοθετείται η καταβολή των Δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και δικαιώνονται οι εργατοϋπαλληλικοί αγώνες δεκαετιών, αγώνες που δε σεβάστηκε καμία μνημονιακή κυβέρνηση, όπως η σημερινή των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που «ξεπλένει» τη μετάλλαξή της και το «κοινωνικό προσωπείο» της μοιράζοντας «μερίσματα» από τα αιματηρά πρωτογενή πλεονάσματα και «επιδόματα κοροϊδίας», όπως αυτό το πρόσφατο για τους άνεργους.

Παρόμοια Άρθρα

Παρατάξεις