Πρόταση ψηφίσματος του ΜΕΤΑ στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη της ΑΔΕΔΥ

Θεσσαλονίκη, 13-14 Οκτώβρη 2017

Χαιρετίζουμε τη μεγάλη συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων εργαζόμενων στο Δημόσιο στην απεργία-αποχή από τις διαδικασίες «αξιολόγησης» που έχει κηρύξει η ΑΔΕΔΥ και οι Ομοσπονδίες του Δημοσίου, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να πέσει στο κενό ο εκβιασμός της κυβέρνησης. Η υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης και η κυβέρνηση, προωθώντας την αντισυνταγματική τροπολογία, και με την ψήφο της Νέας Δημοκρατίας, επιχείρησε να κάμψει το φρόνημα των δημόσιων υπαλλήλων και να σπάσει την απεργία-αποχή από τις διαδικασίες της «αξιολόγησης».

Η απάντηση από τη μεριά των εργαζόμενων στο Δημόσιο ήταν αποστομωτική. Η απεργία συνεχίζεται με ποσοστά συμμετοχής της τάξης του 80%. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί σημαντική νίκη του συνδικαλιστικού κινήματος γιατί ακυρώσαμε στην πράξη ένα μνημονιακό προαπαιτούμενο μεταξύ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και των δανειστών.

Αυτό για το οποίο επείγεται η Κυβέρνηση, πέραν των μακροπρόθεσμων στοχεύσεων για συρρίκνωση του Δημοσίου και τη δημιουργία ενός επιτελικού κράτους, είναι να εμφανίσει στους «θεσμούς» ότι υλοποίησε την «αξιολόγηση» του προσωπικού στο Δημόσιο, ενόψει της δικιάς της αξιολόγησης απ’ αυτούς. Ο πανικός της μπροστά στην αποφασιστική στάση του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος την οδήγησε σε ανοιχτές απειλές και προσπάθεια τρομοκράτησης.

H συμμετοχή των συναδέλφων στην απεργία-αποχή σε ποσοστό που υπερβαίνει το 80%, έχει ήδη απονομιμοποιήσει πλήρως κάθε διαδικασία «αξιολόγησης» και έχει ενταφιάσει το νόμο Βερναρδάκη, όπως και αυτόν του Κ. Μητσοτάκη.

Συνεχίζουμε πιο αποφασιστικά τη μάχη το επόμενο διάστημα μέχρι και τη λήξη των προθεσμιών που έθεσε η υπουργός για την κατάθεση «αξιολογήσεων» και από τους αξιολογητές Β΄ (23 Οκτώβρη). Αξιοποιούμε όλες τις μορφές αγωνιστικής παρέμβασης (Γενικές Συνελεύσεις, συσκέψεις με διευθυντές, καταλήψεις, αποκλεισμούς, ενημέρωση των πολιτών), προκειμένου να υπερασπίσουμε την απεργία-αποχή. Η ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση του απεργιακού αγωνιστικού ρεύματος και η νίκη του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος στο ζήτημα της «αξιολόγησης» θα επιτρέψει να σχεδιαστεί από καλύτερες θέσεις η αντεπίθεση για την αποτροπή των προαπαιτούμενων μέτρων για την τρίτη αξιολόγηση και την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης, Ευρωπαϊκής Ένωσης και κεφαλαίου.

Η ολοκληρωτική ακύρωση της «αξιολόγησης», μέσα από τη συλλογική μας δράση, μπορεί να αποτελέσει τη θρυαλλίδα για ένα νέο ξέσπασμα αγώνων με στόχο τη δυναμική διεκδίκηση μαζικών διορισμών και αυξήσεων προϋπολογισμών σε όλο το Δημόσιο για την κάλυψη των πραγματικών αναγκών, τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων, την κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων με αυξήσεις στις συντάξεις, την αποτροπή της εκπαιδευτικής αντιδραστικής μεταρρύθμισης καθ’ υπόδειξη του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της αντιδραστικής μεταρρύθμισης στην Υγεία και ευρύτερα στο Δημόσιο, το μπλοκάρισμα του νέου συνδικαλιστικού νόμου και της φαλκίδευσης των συνδικαλιστικών ελευθεριών και του δικαιώματος στην απεργία, τη συνολική αμφισβήτηση και ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών.

Η συνεχιζόμενη λεηλασία των εισοδημάτων μας και από το 3ο μνημόνιο, που η ίδια η κυβέρνηση υπέγραψε, αλλά και από τα προηγούμενα μνημόνια, ο νέος κοινωνικός καιάδας που συμφώνησε με την τρόικα και προωθεί για τα επόμενα χρόνια (νέα μείωση 30% των κύριων, επικουρικών συντάξεων και του αφορολόγητου, οριστικό τέλος του ΕΚΑΣ, σφαγιασμό προνοιακών επιδομάτων των ΑμεΑ, περαιτέρω διάλυση των εργασιακών σχέσεων, ουσιαστική κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας, οριστικό ξεπούλημα της χώρας με νέες ιδιωτικοποιήσεις 5,5 δισ.), συσσωρεύουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Το επόμενο κρίσιμο διάστημα επιβάλλεται όλες οι κλαδικές και επιμέρους κινητοποιήσεις να κορυφώνονται σε πανεργατικές κινητοποιήσεις και δράσεις και να συντονίζονται και με τα άλλα πληττόμενα απ’ τα μνημόνια στρώματα, των μικρομεσαίων ελεύθερων επαγγελματιών, εμπόρων και επιστημόνων, των αγροτών και της νεολαίας σε μια προσπάθεια συγκρότησης ενός ευρύτερου μετώπου για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών.

Στο πλαίσιο αυτό, με αφορμή και την τρίτη αξιολόγηση και τα μέτρα που θα συνοδεύεται, προτείνουμε στα Συνδικάτα των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα να προχωρήσουμε σε Γενική Πανεργατική Απεργία και με τη συμμετοχή των ελεύθερων επαγγελματιών, των επιστημόνων και των αυτοαπασχολουμένων, το πρώτο 10ήμερο του Νοέμβρη.

Διεκδικούμε:

Την απόσυρση των προαπαιτούμενων της τρίτης αξιολόγησής.

Την κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων που έχουν ψηφιστεί από το 2010 μέχρι σήμερα.

Αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Την προσμέτρηση της μισθολογικής εξέλιξης των ετών 2016-2017, που παρέμεινε παγωμένη και τη διεκδίκηση αυξήσεων στις αποδοχές για το 2018 για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, καθώς και την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού για όλους τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους στους οποίους έχει καταργηθεί.

Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για την κάλυψη αναγκών και επαρκή χρηματοδότηση σε Υγεία, Παιδεία, Τοπική Αυτοδιοίκηση, Ασφαλιστικά Ταμεία και σε όλες τις Κοινωνικές Υπηρεσίες με κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας.

Να σταματήσει η καταλήστευση του εισοδήματός μας από τη φορολογική επιδρομή και τη μείωση του αφορολόγητου. Επαναφορά του αφορολόγητου στις 12.000 ευρώ.

Την οριστική κατάργηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και την πλήρη προστασία της πρώτης κατοικίας και της λαϊκής περιουσίας.

Το σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων και της εκποίησης του δημόσιου πλούτου και την επαναφορά στο Δημόσιο των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, των αεροδρομίων, των λιμανιών και όλων των υποδομών της χώρας.

Ειδικά για τις εφαρμοζόμενες πολιτικές στο Δημόσιο κι απέναντι στην εκχυδαϊσμένη κυβερνητική προπαγάνδα για το συνδικαλιστικό κίνημα, προτείνουμε και θα παλέψουμε για:

Την κατάργηση της εκβιαστικής, αντισυνταγματικής και απεργοσπαστικής τροπολογίας, υπερασπίζοντας τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και τα δικαιώματα των εργαζομένων στο Δημόσιο, καθώς και του συνολικού πλαισίου «αξιολόγησης» και συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα.

Τη σύνταξη Νέων Οργανογραμμάτων και Οργανισμών Εσωτερικής Υπηρεσίας, με τη συμμετοχή των εργαζομένων, που θα ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και όχι στην αναπαραγωγή της γραφειοκρατίας. Το πρωταρχικό πρόβλημα αυτή τη στιγμή όλων των δημοσίων υπηρεσιών είναι η στελέχωσή τους με τακτικό προσωπικό και χρηματοδότηση των προϋπολογισμών τους. Όμως κάτι τέτοιοι είναι απαγορευτικό, αφού οι μνημονιακές πολιτικές επιβάλλουν περικοπή δαπανών, απαγόρευση προσλήψεων και εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες.

Την ψήφιση και άμεση εφαρμογή νέου θεσμικού πλαισίου για την επιλογή προϊσταμένων και διευθυντών με αντικειμενικότητα και διαφάνεια, για να αφαιρεθεί η δυνατότητα της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας να τοποθετεί στελέχη διοίκησης, χωρίς διαδικασίες κρίσης από Υπηρεσιακά Συμβούλια.

Τον προσδιορισμό των αρμοδιοτήτων κάθε υπηρεσιακής μονάδας σ’ όλη την κλίμακα της δημόσιας διοίκησης και των καθηκόντων των δημοσίων υπαλλήλων, καθώς και της αναμόρφωσης των ΟΕΥ, με τη συμμετοχή των εργαζομένων, με στόχο τη βελτίωση της λειτουργία τους, για την εξυπηρέτηση των πολιτών και όχι για την αναπαραγωγή της γραφειοκρατίας.

Την κατάργηση όλων των θέσεων γενικών και ειδικών γραμματέων στα Υπουργεία, τους ΟΤΑ, τα Νοσοκομεία και τα ΝΠΔΔ, και η ανάδειξη στελεχών από την υπηρεσιακή ιεραρχία, που και καλύτεροι γνώστες των προβλημάτων είναι και που σε συνδυασμό με την κατάργηση των χιλιάδων Διοικητικών Συμβουλίων των διάφορων οργανισμών, που καμιά ουσιαστική υπηρεσία στη λειτουργία του Δημοσίου δεν προσφέρουν, θα συμβάλλουν στην αποκοπή του λώρου των κομματικών-πολιτικών παρεμβάσεων στη λειτουργία της Δημόσιας διοίκησης και θα εξοικονομήσει το κράτος από περιττές δαπάνες.

Η άμεση διεκδίκηση των παραπάνω δεν είναι εξωπραγματική. Φαντάζει έτσι μόνο για όλους όσοι κινούνται στο πλαίσιο των μνημονιακών και νεοφιλελεύθερων πολιτικών, ενώ είναι πολύ ρεαλιστική στο πλαίσιο μιας πολιτικής που θα στηρίζεται στο λαό και στους εργαζόμενους, θα προτάσσει τα συμφέροντά τους και όχι την εξυπηρέτηση των δανειστών, θα επιλέγει τη σωτηρία του λαού και την αξιοπρέπεια της χώρας και όχι τη διάσωση του ευρώ, της ευρωζώνης και των χρεοκοπημένων ιδιωτικών επιχειρήσεων και τραπεζών.

Σε αυτό το πλαίσιο, το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να εντείνει την πάλη και να πολιτικοποιήσει τον αγώνα για την ανατροπή της νεοφιλελευθερης αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης, της ΕΕ του ΔΝΤ και του κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου, και να διεκδικήσει την διαγραφή του χρέους, την εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση των τραπεζών και των μέσων παραγωγής, την έξοδο από την ευρωζώνη και την αποδέσμευση της χώρας από όλους τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς (ΕΕ και ΝΑΤΟ κ.λπ.).