Όταν δημιουργείς «πλέγμα» διεκδικήσεων και αντίστασης, απολύεσαι…

Από τον ταξικό «αποστάτη»

Η εντεινόμενη εργασιακή βαρβαρότητα που είναι καθεστώς στα τηλεφωνικά κέντρα επαναλαμβάνεται το τελευταίο διάστημα με απολύσεις εργαζομένων σε διάφορες εταιρείες του χώρου. Το αρμόδιο υπουργείο Εργασίας και το ΣΕΠΕ δεν μπορούν να ασχοληθούν με… αυτές τις λεπτομέρεις, καθώς -όπως είναι γνωστό- μάχεται κατά της μαύρης και ανασφάλιστης… κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα εργασιακού κάτεργου είναι η «Plegmanet», η οποία έχει αναλάβει τις τηλεφωνικές πωλήσεις της «Wind». Η εταιρεία το τελευταίο διάστημα έχει απολύσει δεκάδες εργαζόμενους με πρόσχημα την αποδοτικότητα τους στις πωλήσεις.

Στηριζόμενη στη βαρβαρότητα των μνημονίων αλλά και στην ανυπαρξία σωματείου, η εταιρεία έχει επιβάλλει στους εργαζόμενους της έναν εργασιακό μεσαίωνα με μισθούς πείνας, μερική απασχόληση, υπερωρίες και ψυχολογική πίεση (που μπορεί να φτάσει μέχρι και στο σημείο παραίτησης) για να πουλάει ο εργαζόμενος περισσότερο. Εκμεταλλευόμενη την ανεργία και την οικονομική ανάγκη των εργαζόμενων για να ζήσουν, τους χρησιμοποιεί σαν αναλώσιμους, βάζοντας τους στόχους απόδοσης άπιαστους, για να μπορεί να βγάλει όσο πιο πολύ κέρδος γίνεται από την εργασία τους. Όταν η εταιρεία κρίνει ότι ο εργαζόμενος δεν είναι «αποδοτικός» ή της κοστίζει ακριβά (θεμελιώνει δικαίωμα αποζημίωσης κ.τλ.) τον απολύει, και πάει στον επόμενο.

Ωστόσο, υπάρχει και μια άλλη περίπτωση που τον απολύει: όταν απεργεί και διεκδικεί καλύτερους όρους εργασίας, μόνιμη και σταθερή δουλειά, όταν μάχεται κατά των μνημονίων και όσοι τα υποστηρίζουν. Στο πλαίσιο αυτό, δεν είναι λίγες μάλιστα και οι φορές που η εταιρεία απέλυσε εργαζόμενους για εκδικητικούς λόγους.

Ο ταξικός «αποστάτης» αναδημοσιεύει μέρος από τη σχετική καταγγελία του Radical It: «Χαρακτηριστική περίπτωση η απόλυση του Ν.Ν. Ο συνάδελφος, που δούλευε εξίμιση μήνες στην εταιρεία, μετά τη λήξη της βάρδιάς του στις 5/9, καλέστηκε στο γραφείο από τον προϊστάμενο ο οποίος του ανακοίνωσε την απόλυσή του. Πρόφαση, όπως και σε άλλες περιπτώσεις, ήταν η αποδοτικότητά του στις πωλήσεις. Ωστόσο, δεν είχε προϋπάρξει η παραμικρή προειδοποίηση ή παρατήρηση. Όμως, η πραγματική αιτία της απόλυσης είναι ότι ο συνάδελφος Ν.Ν., μαζί με άλλους δύο συναδέλφους του, είχε απεργήσει στην πανεργατική απεργία στις 17 Μάη δημιουργώντας “κακό προηγούμενο” στην επιχείρηση. Μάλιστα ήταν ο τελευταίος από τους τρεις εργαζόμενους που απολύθηκε μιας και η εργοδοσία είχε ήδη “φροντίσει” να απολύσει και τους άλλους δύο: η μία συναδέλφισσα απολύθηκε δύο μέρες μετά την απεργία(!) και ο δεύτερος συνάδελφος είκοσι μέρες μετά (δύο μέρες πριν κλείσει χρόνο, ώστε να μην πάρει αποζημίωση)»!

Η «Plegmanet» με τις συγκεκριμένες απολύσεις θέλει να τιμωρήσει τους εργαζομένους που τολμούν να υψήσουν φωνή. Θέλει να τρομοκρατήσει τους υπόλοιπους εργαζομένους. Τους θέλει υποταγμένους, μουγκούς, να δουλεύουν με άθλιες συνθήκες εργασίας υπό την πίεση και τον φόβο της απόλυσης.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία, η αυθαίρετη εργοδοσία της «Plegmanet» αλλά και κάθε παρόμοια εργοδοσία πρέπει να βρουν απέναντί τους αγωνιστική απάντηση. Οι εργαζόμενοι έχουν κάθε λόγο να παλέψουν για τα δικαιώματα τους, ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα που θέλει να τους επιβάλει η κάθε εργοδοσία. Για αυτό, χρειάζεται να οργανώσουν την πάλη τους, να αντισταθούν, να αναμετρηθούν και να συγκρουστούν.