Μετά τη μαζική κινητοποίηση, τι; Η πρόταση της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΤΕ για το ΛΕΠΕΤΕ

Ανάγκη για συνεκτικό και κλιμακούμενο σχέδιο αγώνα

Η επιτυχημένη, σε όρους συμμετοχής, απεργία της Πέμπτης 21/9, απέδειξε τη βούληση της οργανωμένης βάσης του ΣΥΕΤΕ να παλέψει για τα δικαιώματά μας, και συγκεκριμένα για το ασφαλιστικό μας καθεστώς, είτε αυτό αφορά την επικούρηση, είτε κυρίως τη βιωσιμότητα του ΤΥΠΕΤ. Όντως παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση των απεργών, που άγγιξε το 42%, ενώ η συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση ξεπέρασε τα 2000 άτομα. Και αυτό παρά το γεγονός ότι υπήρχε μειωμένη συμμετοχή εν ενεργεία συναδέλφων, κάτι που αποτελεί μια ένδειξη της κουλτούρας “ανάθεσης”, που συνειδητά καλλιεργήθηκε την τελευταία 20ετία, και οδήγησε σε αποσυσπείρωση της βάσης, σε φαινόμενα γραφειοκρατίας, και σε απομαζικοποίηση των συλλογικών δράσεων.

Και τώρα, τι;

Το ερώτημα που τίθεται πλέον, μετά και την αναβολή του δικαστηρίου, είναι πώς και με ποιους όρους συνεχίζεται ο αγώνας μας για το ΛΕΠΕΤΕ. Στη συνεδρίαση του ΔΣ ΣΥΕΤΕ στις 22/9 συζητήθηκε εκτενώς, αλλά συνάμα μονομερώς, η τακτική των νομικών μέτρων. Για τις απαιτούμενες συνδικαλιστικές δράσεις από εδώ και στο εξής, δεν υπήρξε συγκεκριμένη πρόταση από την πλειοψηφία, πλην ενός ευχολογίου περί “συνέχισης του αγώνα”. Ενώ όταν θέσαμε ζήτημα για τη μέχρι τώρα απουσία συγκεκριμένης θέσης από πλευράς ΣΥΕΤΕ, για το “τι ακριβώς διεκδικούμε”, στην αίθουσα επικράτησε εκκωφαντική σιωπή…

Μέσω διαρροών, αλλά και επίσημης επιστολής πλέον, η Διοίκηση έχει εκφράσει τη σκέψη της να φτιαχτεί ένας φορέας “συμπληρωματικής ασφάλισης” τύπου επαγγελματικού ταμείου, μέσω του οποίου να αντισταθμιστεί μέρος των απωλειών που θα έχουν οι συνταξιούχοι, λόγω της ένταξής τους για επικουρική σύνταξη στο ΕΤΕΑΕΠ, όπως επιδιώκει η τράπεζα. Τι απαντά η πλειοψηφία του ΣΥΕΤΕ σε αυτό το σενάριο; Ρωτάμε, διότι η σιωπή υποδηλώνει μια, “επί της αρχής” έστω, συναίνεση στην παραπάνω κατεύθυνση.

Ως “Πρωτοβουλία” θεωρούμε, ότι μια διέξοδος τύπου “επαγγελματικού ταμείου” δεν αποτελεί λύση, παρά μόνο πρόσκαιρη διαχείριση συνεπειών. Κι αυτό επειδή το επαγγελματικό ταμείο δεν αποτελεί κοινωνική ασφάλιση, δεν παρέχει κανενός είδους εγγύηση για το ύψος της παροχής, και είναι έρμαιο των όποιων αποφάσεων της εργοδοσίας σε μελλοντικό χρόνο για περαιτέρω περιορισμό της παροχής του. Τα λέμε από τώρα, ώστε να μην παρουσιαστούν τέτοιες λύσεις αργότερα ως “σωτηρία”.

Το συνολικό σχέδιο – πρόταση που κατέθεσε η “Πρωτοβουλία”

Στη συνεδρίαση της 22/9 του ΔΣ ΣΥΕΤΕ, η «Πρωτοβουλία» κατέθεσε ένα συνολικό σχέδιο 5 σημείων για τη συνέχιση του αγώνα για το ΛΕΠΕΤΕ, καθώς και μια συγκεκριμένη πρόταση για τη διεκδίκηση που οφείλει να θέσει ο ΣΥΕΤΕ, ως μια βιώσιμη λύση του ζητήματος.

  1. Ο ΣΥΕΤΕ να καταστρώσει άμεσα ολοκληρωμένο σχέδιο συνδικαλιστικής κλιμάκωσης του αγώνα. Με απεργιακές κινητοποιήσεις (χωρίς προσωπικό ασφαλείας) και συγκεντρώσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις, καθώς και άλλες μορφές δράσεων που θα απαιτηθούν, η υπόθεση του ΛΕΠΕΤΕ, που σε τελική ανάλυση είναι και υπόθεση ΤΥΠΕΤ, θα πρέπει να γίνει υπόθεση των εργαζόμενων στην ΕΤΕ.

  2. Για να συμβεί αυτό απαιτείται μια συνδικαλιστική “πανστρατιά”, ώστε να ενημερωθούν όλοι οι συνάδελφοι. Πρέπει να διοργανωθούν συνελεύσεις σε όλους του μεγάλους χώρους της τράπεζας, καθώς και περιφερειακές συνελεύσεις σε όλη τη χώρα. Στην κατεύθυνση αυτή, είναι σημαντικό να ενεργοποιηθεί και ο «Λογαριασμός Αλληλεγγύης» (απεργιακό ταμείο).

  3. Ο αγώνας αυτός θα πρέπει να συνεχιστεί με όρους ενιαίου μετώπου όλων των εργαζομένων στην ΕΤΕ, των συνταξιούχων της ΕΤΕ καθώς και των εργαζομένων στο ΤΥΠΕΤ.

  4. Παράλληλα με το σχέδιο συνδικαλιστικών δράσεων, που αποτελεί και το κύριο όπλο μας, θα πρέπει να συνεχιστούν οι νομικές ενέργειες, όπως αποφασίστηκαν στο τελευταίο ΔΣ ΣΥΕΤΕ, με κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων και νέου δικόγραφου.

  5. Ο ΣΥΕΤΕ πρέπει άμεσα να καταλήξει σε συγκεκριμένη πρόταση, να επιμείνει στη θέση περί «λογαριασμού εγγυημένων παροχών», και να απορρίψει τα σενάρια για επαγγελματικό ταμείο, πέρα από την αυτονόητη αντίθεση του στο τελεσίγραφο και την κυοφορούμενη επίθεση της εργοδοσίας. Να απορρίψει, επιτέλους, την προσαρμογή του στις επιταγές των Μνημονίων και του πλάνου αναδιάρθρωσης της τράπεζας. Διότι όσο περιορίζει τις διεκδικήσεις μας μέσα στο πλαίσιο αυτό, τόσο από την άλλη πλευρά θα συνεχίζονται οι επιθέσεις σε βάρος μας, με δικαιολογία τη “βιωσιμότητα της τράπεζας”, τον “κίνδυνο από το νέο AQR” ή την “επίσπευση του stress test”.

Πιστοί στην αντίληψη, ότι είναι δύσκολο να δικαιωθεί ο οποιοσδήποτε αγώνας, αν δεν υπάρχουν συγκεκριμένες διεκδικήσεις, προχωρήσαμε και στην κατάθεση θέσης για το μέλλον του ΛΕΠΕΤΕ:

  1. Ο ΛΕΠΕΤΕ δεν πρόκειται να γίνει βιώσιμος, όσο παραμένει ένας «κλειστός» λογαριασμός. Μοναδική λύση για τη σωτηρία του είναι να ασφαλιστούν σε αυτόν όλοι οι εργαζόμενοι στην ΕΤΕ, με επιστροφή όσων από 1/1/2005 και μετά ασφαλίζονται για επικουρική σύνταξη στο ΕΤΕΑΕΠ. Η θέση αυτή δείχνει και την πολιτική διάσταση του θέματος, στο οποίο η κυβέρνηση επιμένει να μένει αμέτοχη.

  2. Η διοίκηση της ΕΤΕ (και όχι μόνο…) υποστηρίζει, ότι ακόμη κι αν συμβεί αυτό, ο λογαριασμός δεν παύει να είναι ελλειμματικός. Απαντάμε, ότι ζητήματα κοινωνικής ασφάλισης δεν αντιμετωπίζονται μπακαλίστικα. Η ισορροπία ενός ασφαλιστικού ταμείου, και του ΛΕΠΕΤΕ στο προκείμενο, διαπιστώνεται σε αναλογιστική βάση. Με τις νέες εισφορές που θα εισπράττει κάθε χρόνο και σε βάθος χρόνου, ο ΛΕΠΕΤΕ θα ισορροπήσει τελικά, παράγοντας ολοένα και μικρότερο έλλειμμα ετησίως. Εκτός κι αν ισχύει για κάποιους, ότι αν η πραγματικότητα διαφωνεί με τις επιδιώξεις τους, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα…

  3. Τον παραπάνω ισχυρισμό πρέπει να υποστηρίξει και έμπρακτα ο ΣΥΕΤΕ, ενεργοποιώντας την ήδη ληφθείσα απόφαση για σύσταση επιτροπής εμπειρογνωμόνων για το ΛΕΠΕΤΕ. Μόνο, που μια τέτοια επιτροπή δεν θα πρέπει να λειτουργήσει τεχνοκρατικά, στο πλαίσιο της αγοράς, των μνημονίων και του πλάνου αναδιάρθρωσης της τράπεζας. Απεναντίας, θα πρέπει να έχει καθαρή εντολή από το ΣΥΕΤΕ να διενεργήσει αναλογιστική μελέτη (τα στοιχεία υπάρχουν), αναζητώντας το χρονικό σημείο ισορροπίας και βιωσιμότητας του ΛΕΠΕΤΕ.