Σε κίνδυνο το δημόσιο νερό, η δημόσια υγεία, το περιβάλλον και τα εργατικά συμφέροντα

Από τον Κώστα Λυμπέρη, μέλος ΔΣ Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού και Γραμματείας ΣΕΚΕΣ για Δημόσια ΕΥΔΑΠ,

Η διοίκηση της ΕΥΔΑΠ φεύγει για τις καλοκαιρινές της διακοπές, αφού προηγουμένως πήρε ορισμένες σημαντικές «αριστερές» αποφάσεις. Ελπίζει προφανώς, ότι ο Αύγουστος και «τα μπάνια του λαού» θα της προσφέρουν τον απαραίτητο χρόνο προστασίας, αφομοίωσης και αποδοχής των νέων αντεργατικών αλλά και αντικοινωνικών και αντιπεριβαλλοντικών επιλογών της.

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Το ΔΣ της ΕΥΔΑΠ προχώρησε ταχύτατα στην προκήρυξη των 57 θέσεων καθαριστών/τριών μερικής απασχόλησης με ατομική σύμβαση εργασίας.

Εδώ δεν υπήρξε καμία καθυστέρηση ή γραφειοκρατικό εμπόδιο, όπως στις 300 μόνιμες προσλήψεις που ακόμα αναζητούνται. Ή όπως με τους 8μηνίτες που ενώ τυπικά έχει λήξει η διαδικασία πρόσληψης, εδώ και σχεδόν 2 μήνες, οι ίδιοι δεν προσλαμβάνονται.

Το εργατικό κίνημα έχει δώσει μάχη για την κατοχύρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων (και δευτερευόντως για τους όρους των συμβάσεων) γιατί ακριβώς αντιλαμβάνονταν ότι σε ατομική διαπραγμάτευση με τον εργοδότη δεν υπάρχει καμία τύχη για τον κάθε μεμονωμένο εργαζόμενο. Χωρίς τη συλλογική δύναμη ο κάθε εργαζόμενος είναι απόλυτα έρμαιο της διάθεσης του εργοδότη. Είναι σα να καλεί ο λύκος το αρνί σε συζήτηση για το τι θα φάνε το μεσημέρι.

Δυστυχώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και η διοίκηση της ΕΥΔΑΠ, εφαρμόζοντας και επεκτείνοντας το «μοντέλο Πολάκη», μας πάνε κυριολεκτικά 2 αιώνες πίσω στο συγκεκριμένο θέμα προσφέροντας τους εργαζόμενους ανίσχυρη βορά στους εργοδότες. Και δε διανοούμαι να ακούσω το «φοβερό» ΣΥΡΙΖΑϊκό επιχείρημα ότι «πρέπει να παλέψουν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι για να αποκτήσουν συλλογική σύμβαση». Δηλαδή οι εργαζόμενοι θα ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ, να αποφασίζει αυτός να τους χειροτερεύει τους εργασιακούς όρους, για να παλεύουν οι ίδιοι μετά να επανέλθουν στην προηγούμενη κατάσταση, αρκεί οι ΣΥΡΙΖΑίοι να κάθονται στις καρέκλες της εξουσίας!

Πρέπει συνδικάτα και εργαζόμενοι να σταματήσουμε τώρα ένα τέτοιο πισωγύρισμα, καθώς αν καθιερωθεί, σε σύντομο χρονικό διάστημα μια τέτοια προοπτική θα αφορά, άμεσα ή έμμεσα όλους τους εργαζόμενους.

Γίνεται πλέον προφανές γιατί καθυστερούν οι μόνιμες προσλήψεις, γιατί δεν προσλαμβάνονται οι 8μηνίτες, γιατί θέλουν την απόλυση των 23 υδρονομέων. Γιατί έχουν αποφασίσει και προωθούν τις χειρότερες εδώ και αιώνες αντεργατικές επιλογές για τις εργασιακές σχέσεις.

  • Ελπίζω πως ο πρόεδρος της ΟΜΕ συν. Σινιώρης δε θα συνυπογράψει, μια από τις πιο αντεργατικές επιλογές των τελευταίων αιώνων, με τη συμμετοχή του στην επιτροπή επιλογής των 57 (ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΣ ΕΥΔΑΠ 19274/26-07-2017), συντασσόμενος με τη στάση των Αγγελάκη-Μουτάφη που υπερψήφισαν στο ΔΣ της ΕΥΔΑΠ τη συγκεκριμένη απόφαση (19221/24-05-2017). 

ΚΕΛ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ

Η πλήρης ιδιωτικοποίηση του ΚΕΛ Μεταμόρφωσης συνιστά έγκλημα όχι μόνο πολιτικό αλλά και εργασιακό και κοινωνικό και περιβαλλοντικό και οικονομικό.

1. Υπήρξε μεθόδευση στο ζήτημα των εργαζόμενων του ΚΕΛΜ ώστε να αιτιολογηθεί η δήθεν αδυναμία στελέχωσης από προσωπικό ΕΥΔΑΠ. Μεταθέσεις από το ΚΕΛΜ, καθυστέρηση 8μηνιτών, άρνηση μεταθέσεων προς το ΚΕΛΜ. Ακόμα και μη χρήση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, των αντεργατικών εργαλείων των ατομικών συμβάσεων και των ενοικιαζόμενων εργαζόμενων, που κατά κόρο χρησιμοποιεί η τωρινή διοίκηση για τη διάρρηξη των σταθερών εργασιακών σχέσεων. Γιατί άραγε; Ποια δέσμευση ή συμφέρον είναι τόσο μεγάλο που ο CEO αποφασίζει την χωρίς άλλο παραχώρηση του ΚΕΛ σε εργολάβο; Πώς μπορεί πειστικά να εξηγηθεί η επιμονή στην πλήρη ιδιωτικοποίηση του ΚΕΛ Μεταμόρφωσης;

Και ενώ βάση της προκήρυξης της εργολαβίας απαιτούνται 23-25 άτομα για τη λειτουργία και συντήρηση του ΚΕΛ Μεταμόρφωσης από τον εργολάβο, διαρρέεται ότι απαιτούνται 28-30-38-40 άτομα για να λειτουργήσει το ΚΕΛ από την ΕΥΔΑΠ. Γιατί υπάρχει, αν υπάρχει διαφορά πλήθους; Και γιατί δεν υπάρχει επίσημη ενημέρωση της ΟΜΕ ΕΥΔΑΠ για το θέμα του πλήθους του αναγκαίου προσωπικού;

Βάση του προσαρτήματος 6 «ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΝΑΔΟΧΟΥ», του Παραρτήματος 1 (Σ.Υ.-Τ.Π.), της Διακήρυξης Δ5403 (α/α ΕΣΗΔΗΣ 39470) για την παραχώρηση της Λειτουργίας και Συντήρησης του ΚΕΛΜ, το προσωπικό που προκύπτει κατ’ ελάχιστο για τη στελέχωση των αναφερόμενων βαρδιών είναι 1 Διευθυντής έργου, 5 Μηχανικοί, 5 ηλεκτροτεχνίτες, 5 μηχανοτεχνίτες και 8 εργάτες. Σύνολο 24 άτομα.

Και μην ξεχνάμε ότι μέχρι αυτή τη στιγμή το ΚΕΛ λειτουργεί με προσωπικό ΕΥΔΑΠ. Τι αλλάζει τώρα που τεκμηριώνει την ανάγκη πλήρους ιδιωτικοποίησης; 

2. Στις σελίδες 2-3 του προσαρτήματος 1 «ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ Κ.Ε.Λ. ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ», του Παραρτήματος 1 (Σ.Υ.-Τ.Π.), της Διακήρυξης Δ5403 (α/α ΕΣΗΔΗΣ 39470) για την παραχώρηση της Λειτουργίας και Συντήρησης του ΚΕΛΜ στο κεφάλαιο «ΧΩΡΟΣ ΕΚΚΕΝΩΣΗΣ ΒΥΤΙΟΦΟΡΩΝ» αναφέρεται: «Βοθρολύματα που περιέχουν υψηλό οργανικό φορτίο δεν γίνονται δεκτά στην εγκατάσταση για επεξεργασία και διατίθενται κατόπιν υποδείξεως του προσωπικού λειτουργίας του ΚΕΛΜ σε Φρεάτιο Βιομηχανικών Αποβλήτων. Έτσι τα ισχυρά βοθρολύματα παρακάμπτουν την εγκατάσταση επεξεργασίας και καταλήγουν απ’ ευθείας στο δίκτυο αποχέτευσης».

Απορίες επί του παραπάνω χωρίου:

  • Γιατί δεν αναφέρεται ο όγκος των βοθρολυμάτων, (όπως και ο όγκος των ισχυρών βοθρολυμάτων και των βιομηχανικών λυμάτων) που δέχεται το ΚΕΛ Μεταμόρφωσης και η διαχρονική εξέλιξη του;
  • Εάν τα ισχυρά βοθρολύματα είναι δυνατόν να διατίθενται «απ’ ευθείας στο δίκτυο αποχέτευσης», τα “αδύναμα” βοθρολύματα γιατί δεν είναι δυνατόν να διοχετευτούν και αυτά στο δίκτυο αποχέτευσης;
  • Τα Βιομηχανικά Απόβλητα διοχετεύονται και αυτά, όπως προκύπτει από το παραπάνω χωρίο, μέσω του «Φρεατίου Βιομηχανικών Αποβλήτων», επίσης απευθείας στο δίκτυο αποχέτευσης; Χωρίς κατάλληλη, ειδική επεξεργασία;
  • Το ΚΕΛ Ψυττάλειας το οποίο προφανώς δέχεται αυτά τα φορτία (ισχυρά βοθρολύματα και βιομηχανικά απόβλητα), μέσω του δικτύου αποχέτευσης, έχει κατάλληλη υποδομή και αδειοδότηση υποδοχής και επεξεργασίας τέτοιων λυμάτων; Και δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα στην επεξεργασία τους ή στην επεξεργασία των υπολοίπων λυμάτων;
  • Και αν όλα αυτά καταλήγουν στο ΚΕΛ Ψυττάλειας προς επεξεργασία, το ΚΕΛ Μεταμόρφωσης λειτουργεί τελικά μόνο για τα περίπου 10.000+ κ.μ. «ήπια» βοθρολύματα, τα οποία θα μπορούσε να επεξεργαστεί και το ΚΕΛ Ψυττάλειας (αποτελούν μόλις το 1,5% περίπου της τρέχουσας ημερήσιας επεξεργασίας του και λιγότερο από 0,8% της δυνατότητας του) εφόσον τελικά τα επεξεργασμένα λύματα καταλήγουν στον ίδιο τελικό φυσικό αποδέκτη (Σαρωνικός); Δηλαδή συντηρείται από την ΕΥΔΑΠ ένα εργοστάσιο ΚΕΛ με μια λειτουργία τελικά αχρείαστη, τουλάχιστον στη συγκεκριμένη μορφή, για ποιο λόγο; Μήπως για ρουσφετολογικούς λόγους και για να δικαιολογούνται εργολαβίες; Είναι αυτό μέριμνα και ενδιαφέρον για το δημόσιο νερό, το περιβάλλον και το δημόσιο συμφέρον;

3. Το ΣΕΚΕΣ με την από 16-07-2017 ανακοίνωσή του «ΚΕΛ Μεταμόρφωσης – Γιατί οδηγείται στην ιδιωτικοποίηση;» ανέφερε: «Να επανακαθορίσει (η διοίκηση) με νηφαλιότητα και ορθολογικό τρόπο το ρόλο και τη χρήση του ΚΕΛ Μεταμόρφωσης στα πλαίσια των διαμορφούμενων νέων όρων που έχουν δημιουργηθεί από την επέκταση των συνδέσεων αποχέτευσης σε όλη την Αττική, τη διαρκή μείωση των βοθρολυμάτων και την ανάγκη κατάλληλης επεξεργασίας των βιομηχανικών λυμάτων». 

4. Φαίνεται πως ο CEO, και το ΔΣ της ΕΥΔΑΠ, ξεχνούν ότι όπου ιδιωτικοποιήθηκαν οι εταιρίες ύδρευσης-αποχέτευσης με οποιοδήποτε τρόπο (άμεση ιδιωτικοποίηση, έμμεση ιδιωτικοποίηση, εργολαβοποίηση, ΣΔΙΤ) τα αποτελέσματα ήταν ολέθρια για το περιβάλλον, την κοινωνία και την υγεία των πληθυσμών όχι μόνο εξαιτίας των επιπτώσεων στο πόσιμο νερό αλλά και στην επεξεργασία των λυμάτων.

  • Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ιδιωτικοποίηση, την προηγούμενη δεκαετία, του δικτύου του Μπουένος Άιρες όπου η γνωστή μας SUEZ, μετά από 4 χρόνια ιδιωτικοποίησης έριχνε ακατέργαστο στον ποταμό Ρίο Ντε Λα Πλάτα το μεγαλύτερο ποσοστό των λυμάτων.
  • Τη διετία 2012-14 η εταιρία Thames Water στο Λονδίνο προκάλεσε περιβαλλοντική καταστροφή καθώς μόλυνε τον ποταμό Τάμεση με 1.4 δισεκατομμύρια λίτρα ακατέργαστων αποβλήτων. Στην εταιρία επεβλήθη το 2017 το μεγαλύτερο πρόστιμο που έχει δοθεί ποτέ σε εταιρία ύδρευσης-αποχέτευσης.
  • Ενώ και στην πρόσφατη περίπτωση της κρίσης στο Φλίντ των ΗΠΑ (κηρύχτηκε η πόλη σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης), με την καταστροφή του δικτύου ύδρευσης λόγω μόλυνσης που προέκυψε από την αλλαγή της πηγής τροφοδοσίας του δικτύου ύδρευσης υπάρχουν υπόνοιες ότι αυτή οφείλεται στην απόθεση μη κατάλληλα επεξεργασμένων βιομηχανικών λυμάτων στον αποδέκτη ποταμό, που για λόγους οικονομίας έγινε τροφοδότης του δικτύου ύδρευσης με καταστροφικά για την υγεία των πολιτών αποτελέσματα.

Καλώ το Διευθύνοντα Σύμβουλο κ. Μπενίση και το ΔΣ της ΕΥΔΑΠ, να αναλογιστούν τις συνέπειες της επιλογής πλήρους ιδιωτικοποίησης του ΚΕΛ Μεταμόρφωσης και να μην προχωρήσουν στην υλοποίηση μιας απόφασης, τουλάχιστον επιζήμιας για το δημόσιο νερό, σίγουρα επιβαρυντικής για το δημόσιο οικονομικό συμφέρον, ακατάλληλης για το περιβάλλον και ίσως επικίνδυνης για τη δημόσια υγεία των κατοίκων του λεκανοπεδίου.  

ΥΓ1: Το μοντέλο της έμμεσης ιδιωτικοποίησης (μετοχοποίηση, ΣΔΙΤ, στρατηγικοί μέτοχοι μειοψηφίας τα διεθνή κεφάλαια του νερού –SUEZ, κ.λ.π.-, μοίρασμα υπέρογκων μερισμάτων, ανυπαρξία επενδύσεων σε δίκτυα, εργολαβοποίηση-προμηθειοποίηση, κλπ) που ακολουθείται στην Ελλάδα (και από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό της Ιταλίας που οδήγησε τις μέρες αυτές σε ανεπάρκεια το δίκτυο ύδρευσης της ιταλικής πρωτεύουσας και σε κίνδυνο διακοπής υδροδότησης για περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο κατοίκους της Ρώμης. (Όσοι έχουν δεσμούς με τη γείτονα χώρα μπορούν να διερευνήσουν τις πραγματικές αιτίες του προβλήματος, πέρα από τις τρομοκρατικές κορώνες του τύπου και την απόδοση του προβλήματος μόνο στις υψηλές θερμοκρασίες και την ανομβρία).

Όλα τα στοιχεία, παγκοσμίως, ΦΩΝΑΖΟΥΝ να μην ιδιωτικοποιήσουμε το νερό με οποιοδήποτε τρόπο (άμεσο ή έμμεσο). Ας το λάβει, λοιπόν σοβαρά υπόψη της η διοίκηση Παπαδόπουλου-Μπενίση και ας μην είναι αυτή που «τοις κείνων (διεθνών τοκογλύφων, κυβέρνησης, δανειστών, ιδιωτικών συμφερόντων) ρήμασι πειθόμενοι», θα διαβεί το Ρουβίκωνα της ιδιωτικοποίησης του νερού. 

ΥΓ2: Πρέπει, άμεσα όλοι οι συνάδελφοι, τα σωματεία, η ΟΜΕ, τα κινήματα νερού και οι πολίτες να τεθούν σε εγρήγορση και δράσεις υπεράσπισης του δημόσιου νερού και των υπηρεσιών ύδρευσης-αποχέτευσης.

Δυστυχώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αποθρασυσμένη από τα εύσημα των δανειστών λόγω της μνημονιακής της ευθυγράμμισης και η διοίκηση Παπαδόπουλου-Μπενίση, θεωρούσα εαυτόν “προστατευμένο” από την εκλογή στο ΔΣ  της ΕΥΔΑΠ ως εκπροσώπων εργαζομένων, των “βολικών” Αγγελάκη-Αλεξανδράκη (ο ένας υπερψηφίζει τις ατομικές συμβάσεις και ο άλλος σιωπά για την ιδιωτικοποίηση του ΚΕΛΜ), επιχειρούν εντός του Αυγούστου «το χτύπημα της κάρτας» στο υπερταμείο, για πολύ σημαντικά θέματα. Ας μην τους κάνουμε τη χάρη.