Όταν μεσοκαλόκαιρο η κακοκαιρία χτυπά τη χώρα και ο Πρωθυπουργός τη λογική μας…

Από το Γιώργη Χρήστου

Από τη μια έφερε και ψήφισε το 3ο και το 4ο μνημόνιο, ισοπεδώντας εργασιακά, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιωμάτα, από την άλλη -κατά καιρούς- προσπαθεί με επικοινωνιακά τεχνάσματα και «χάντρες και καθρεπτάκια για τους ιθαγενείς» να καλλιεργήσει… φιλεργατικό και φιλολαϊκό προφίλ.

Ο λόγος για τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, που τη Δευτέρα 17 Ιουλίου επιχείρησε να πράξει το ίδιο· επισκέφθηκε το υπουργείο Εργασίας, όπου και συναντήθηκε, συνομίλησε, τα είπε, ήπιε καφέ με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου. Γιατί μόνον ως βόλτα για πρωινό καφέ μπορεί να ερμηνευθεί η επίσκεψή του στο υπουργείο, αφού τα όσα εξήγγειλε από εκεί προκαλούν το θυμικό των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των άνεργων, της νεολαίας, του κόσμου της εργασίας γενικότερα.

Τέσσερα σημεία από όλα όσα είπε, τα οποία δείχνουν την προσπάθειά του να ενεπαίξει για ακόμη μία φορά τον κόσμο της εργασίας, κάτι όμως που δεν «πιάνει», αφού όλοι τούς έχουν πάρει χαμπάρι (σ.σ.: οι «αντικυβερνητικές κορόνες» της αξιωματικής αντιπολίτευσης και των κοινοβουλευτικών κομμάτων του μνημονιακού τόξου, επίσης, δεν «περνούν» στους εργαζομένους και στο λαό, αφού έχουν καταλάβει ότι πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου μνημονιακού «νομίσματος»).

1. Ο Αλέξης Τσίπρας δεσμεύτηκε ότι θα επιδοτηθούν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργοδοτών εκείνων που θα μετατρέψουν τη σχέση εργασίας εργαζόμενων με μπλοκάκι, των μπλοκάκηδων δηλαδή, σε μισθωτή.

2. Ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε για τους εγκλωβισμένους εργαζόμενους που μένουν για καιρό απλήρωτοι και είναι σε επίσχεση εργασίας ότι σχεδιάζεται ένα πρόγραμμα που θα προβλέπει την οικονομική ενίσχυσή τους και την επανεκπαίδευσή τους με νέες γνώσεις και ικανότητες για να αλλάξουν θέσεις εργασίας στον ίδιο ή σε άλλο κλάδο.

2. Ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι η πιο σημαντική θετική είδηση τα τελευταία χρόνια είναι η σταθερή μείωση των ποσοστών της ανεργίας και η σταθερή αύξηση των θέσεων εργασίας και αυτά τα αποτελέσματα δεν είναι αποτελέσματα που έχουν έρθει από μόνα τους, αλλά κρύβεται πίσω από αυτά μια προσπάθεια με σχέδιο και με πολύ μεγάλες δυσκολίες.

4. Ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι η αντιμετώπιση της ανεργίας, σε συνδυασμό με ουσιαστικές παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας, αποτελούν τα απαραίτητα βήματα για να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε ξανά ένα δίκαιο και βιώσιμο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι διαβάζοντας τις εξαγγελίες τού Πρωθυπουργού ότι μας δουλεύει -κατά τη λαϊκή ρήση- ψιλό γαζί; Ναι, είναι η απάντηση.

Αντί να κυνηγήσει και να τιμωρήσει τους εργοδότες που -εκμεταλλευόμενοι το μνημονιακό εργασιακό πλαίσιο- αφήνουν απλήρωτους τους εργαζομένους, τους κρατούς εργασιακά όμηρους, βάζουν λουκέτο στην επιχείρησή τους -ενώ οι ίδιοι έχουν έκλυτο βίο-, τι κάνει; Τους προσφέρει στο «πιάτο» τους εργαζομένους μέσω της επανεκπαίδευσή τους.

Αντί να στηρίζει και να προωθήσει τη μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη δικαιώματα, ο Πρωθυπουργός ουσιαστικά στηρίζει τις ελαστικές σχέσεις εργασίας (και φροντίζει υπέρ το δέον για την επέκτασή τους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα), εξαγγέλλοντας την επιδότηση των εργοδοτών, για να δηλώσουν τους μπλοκάκηδες. Με ποιανών χρήματα; Με τα χρήματα των φορολογουμένων, των εργαζομένων, των συνταξιούχων…

Η μείωση της ανεργίας, και ειδικά στους νέους, είναι μια φενάκη. Όπως είπε, επικαλούμενος στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, τον Απρίλιο η ανεργία ανήλθε στο 21,7%. Όμως, δεν είναι πολλές οι ημέρες που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανακοίνωσε κάτι άλλο: πως η «πραγματική» ανεργία στη χώρα μας ανέρχεται στο 31,3% (σ.σ.: αυτό ανέφερε ο επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι σε σχετική Ερώτηση του ευρωβουλευτή της ΛΑΕ, Νίκου Χουντή).

Όσο για το… δίκαιο και βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα, αξίζει να υπενθυμιστεί στον Πρωθυπουργό ότι αυτός και ο «αριστερός αποστάτης» Γιώργος Κατρούγκαλος τού έδωσαν τη χαριστική βολή, το μετέτρεψαν σε κεφαλαιοποιητικό, «εκμηδένισαν» τις υγειονομικές παροχές, μετέτρεψαν τις συντάξεις σε μπουρμπουάρ, αύξησαν τις εισφορές εργαζομένων και συνταξιούχων και πάει λέγοντας.

Εν κατακλείδι, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας προσπάθησε για μια ακόμη φορά να πείσει το λαό ότι δεν είναι αυτός και η κυβέρνησή του που έφεραν το 3ο και 4 μνημόνιο, ενίσχυσαν την εργοδοτική αυθαιρεσία, γενίκευσαν τις ελαστικές μορφές εργασίας μετατρέποντας τους εργαζομένους σε είλωτες, κατήργησαν επί της ουσίας την κυριακάτικη αργία, απελευθέρωσαν τις ομαδικές απολύσεις «από το παράθυρο», επέκτειναν τις αντεργατικές ρυθμίσεις για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων, στήριξαν και στηρίζουν τις ατομικές συμβάσεις, διατηρούν τη «διάκριση» των μισθών σε στα 586 και 511 ευρώ αντίστοιχα για τους νέους και πάει λέγοντας.

Αυτά τα έκαναν άλλοι, όχι αυτοί.

ΥΓ. Μιας και μιλάμε και «φιλεργατικό» προφίλ του Πρωθυπουργού, να του θυμίσουμε και το τι κάνει η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη επί ημερών του (σ.σ.: κακεντρεχείς όλοι όσοι τον κατηγορούν που «βόλεψε» την τέως πρόεδρο του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου στη Γραμματεία του Πρωθυπουργού). Επί ημερών του, απεργίες βγαίνουν παράνομες και καταχρηστικές, οι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες ποινικοποιούνται. Δεν μπορεί, βεβαίως, να παραβλέψει και άλλες αντεργατικές δικαστικές αποφάσεις επί ημερών του, όπως, για παράδειγμα, η απόφαση του Ελεγκτικού για τους συμβασιούχους ή οι αποφάσεις του Αρείου Πάγου για τη μη καταβολή δεδουλευμένων που δε συνιστά βλαπτική μεταβολή, τη συνταγματικότητα του 2ου μνημόνιου και του περιορισμό των εγγυήσεων για απολύσεις εργαζομένων (κατάργηση «ρήτρας μονιμότητας») και της καταχρηστικότητας του δικαιώματος επίσχεσης εργασίας από την καθυστέρηση πληρωμής των δεδουλευμένων όταν δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του εργοδότη.