7.5 C
Athens
Τρίτη, 31 Ιανουαρίου, 2023

Η Πρωτομαγιά ήταν για πολλές δεκαετίες η μοναδική εθνική εορτή της Αυστρίας

Πρόσφατα

Η μακρά, παράδοση δεκαετιών των συλλαλητηρίων της Πρωτομαγιάς, αρχίζει στην Αυστρία ήδη το 1890, όταν την 1η Μαΐου εκείνης της χρονιάς πάνω από 100.000 άνθρωποι πραγματοποιούν στο “Πράτερ”, το ξακουστό μέχρι σήμερα πάρκο και λούνα παρκ της Βιέννης, τη μεγαλύτερη μαζική συγκέντρωση που είχε γνωρίσει έως τότε η πρωτεύουσα της Μοναρχίας του Δούναβη.

Το “Πράτερ” θα φιλοξενούσε στο εξής κάθε χρόνο και μέχρι την κατάρρευση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας το 1918, αυτό το πρωτομαγιάτικο συλλαλητήριο των τότε Σοσιαλιστών (και από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μετονομασθέντων Σοσιαλδημοκρατών). Μετά την ίδρυση, την ίδια χρονιά, της Πρώτης Αυστριακής Δημοκρατίας, οι Σοσιαλιστές μεταθέτουν από το 1919 το συλλαλητήριο στη Πλατεία του Δημαρχείου.

Στις 29 Απριλίου του 1919 η Πρωτομαγιά ανακηρυσσόταν επίσημα αυστριακή εθνική εορτή, που όμως μερικά χρόνια αργότερα, το 1933, θα απαγορευόταν από το αυστροφασιστικό καθεστώς του χριστιανοκοινωνιστή καγκελάριου Ένγκελμπερτ Ντόλφους, ο οποίος ανακήρυξε την 1η Μαΐου ως “Ημέρα του Συντάγματος”, δηλαδή του δικού του φασιστικού συντάγματος.

Στη συνέχεια, με την εισβολή τους στην Αυστρία και την προσάρτησή της στο γερμανοναζιστικό Τρίτο Ράιχ, οι ναζιστές κατακτητές μετέτρεψαν την αυστριακή Πρωτομαγιά σε “Ημέρα της γερμανικής εργασίας”, που παρέμεινε έως την απελευθέρωση της χώρας το 1945, οπότε και επανέρχεται πάλι ως αυστριακή εθνική εορτή για να παραμείνει ως τέτοια μέχρι σήμερα.

Στην πρώτη ελεύθερη πλέον Πρωτομαγιά της Δεύτερης Αυστριακής Δημοκρατίας στα 1946, πάνω από 200.000 άνθρωποι συρρέουν από όλες τις περιοχές της πόλης στο συλλαλητήριο των Σοσιαλιστών στην Πλατεία του Δημαρχείου της Βιέννης, ενώ από το 1947 και μετά πραγματοποιείται και πάλι κάθε βράδυ της παραμονής της Πρωτομαγιάς η παραδοσιακή, ήδη προπολεμικά, πορεία-λαμπαδηφορία της Σοσιαλιστικής Νεολαίας.

Παράλληλα με την Πρωτομαγιά ως εθνική εορτή της, η Αυστρία αποκτά από το 1955 και μετά, μία δεύτερη εθνική εορτή, την 26η Οκτωβρίου. Την ημέρα αυτή τιμάται η ανακήρυξη, με συνταγματικό νόμο, του καθεστώτος της “Διαρκούς Ουδετερότητας”, με την ταυτόχρονη αποχώρηση των τελευταίων στρατιωτών από το αυστριακό έδαφος των δυνάμεων των τεσσάρων συμμαχικών συμμάχων -ΗΠΑ, Σοβιετική Ένωση, Γαλλία, Βρετανία- που είχαν απελευθερώσει τη χώρα δέκα χρόνια νωρίτερα και παρέμεναν εκεί έως τις 26 Οκτωβρίου του 1955.

Στους νεότερους χρόνους, η Πρωτομαγιά του 1981 επισκιάζεται από τη δολοφονία, από την τρομοκρατική οργάνωση του Παλαιστίνιου Αμπού Νίνταλ, του σοσιαλιστή δημοτικού συμβούλου της Βιέννης και προέδρου της Εταιρείας Αυστρο-ισραηλινής Φιλίας, του Χανς Νίτελ, την ώρα που αυτός αναχωρούσε από την οικία του για το συλλαλητήριο στην Πλατεία του Δημαρχείου.

Μέχρι σήμερα, την Πρωτομαγιά στην Αυστρία -για την οποία υπάρχει επίσημος σημαιοστολισμός δημοσίων, και όχι μόνον, κτιρίων για τουλάχιστον ένα τριήμερο κυριαρχεί το μεγάλο συλλαλητήριο των Σοσιαλδημοκρατών στην τεράστια Πλατεία του Δημαρχείου της Βιέννης, με τη συμμετοχή, κατά μέσο όρο, να ανέρχεται σε 100.000.

Πρόκειται, όπως επισημαίνεται σχετικά, για τη “Γιορτή των εργαζομένων” , στην οποία πραγματοποιούνται παραδοσιακά κάθε χρόνο, οι μεγαλύτερες στην Ευρώπη, πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις. Επίσης πραγματοποιούνται, σε πολύ περιορισμένη ωστόσο έκταση, εκδηλώσεις και των άλλων πολιτικών κομμάτων.

Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στο Πρωτομαγιάτικο συλλαλητήριο της Πλατείας του Δημαρχείου, εκπροσωπώντας τις τοπικές οργανώσεις, καταφτάνουν με πορεία, συνήθως με τη συνοδεία μουσικής, από τα 23 διαμερίσματα της Βιέννης, σε σημεία των οποίων έχουν συγκεντρωθεί από τις πρωινές ώρες, παρελαύνοντας στη συνέχεια προς την Πλατεία του Δημαρχείου.

Εκεί ακολουθούν οι ομιλίες της ηγεσίας του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, στην κορυφή της οποίας βρίσκεται σήμερα ο ομοσπονδιακός καγκελάριος της Αυστρίας και αρχηγός του, ο Κρίστιαν Κέρν, αλλά και ο δήμαρχος και κυβερνήτης του ομόσπονδου κρατιδίου της Βιέννης, ο Μίχαελ Χόιπλ.

Τα τελευταία χρόνια, στις πρωτομαγιάτικες ομιλίες των σοσιαλδημοκρατών πολιτικών και των προσκείμενων ηγετών των συνδικάτων, κυριαρχούν κυρίως οι προειδοποιήσεις για την ολοένα αυξανόμενη ανεργία στην Ευρώπη, οι διαβεβαιώσεις για τη συνέχιση των διεκδικήσεων για αξιοπρεπή και μόνιμη εργασία, για διασφάλιση των κατακτήσεων για τους εργαζόμενους έπειτα από πολύχρονους αγώνες.

Κυριαρχούν επίσης οι εκκλήσεις για την αντιμετώπιση της επελαύνουσας προς την εξουσία ακροδεξιάς και των νεοφασιστικών εξελίξεων, ενόψει και της προσφυγικής κρίσης, αλλά και οι συζητήσεις για δίκαιη κατανομή του πλούτου και τερματισμό της πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού, όπως επίσης για τη διασφάλιση του μέλλοντος των εργαζομένων μέσα από δημόσιες επενδύσεις στην υγεία, την παιδεία, την έρευνα και την πολιτική απασχόλησης.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Συνδικάτων Αυστρίας Έριχ Φόγκλαρ, ο γιορτασμός της Πρωτομαγιάς είναι σήμερα τόσο επίκαιρος όσο ποτέ, καθώς, όπως τονίζει, δεν ήταν τα κοινωνικά συστήματα, οι ασφάλειες συντάξεων ή ανεργίας, η εγγυημένη ελάχιστη αμοιβή ή τα προγράμματα απασχόλησης, που βούλιαξαν τον κόσμο στην οικονομική και δημοσιονομική κρίση. Την αποκλειστική ευθύνη για αυτό φέρουν οι απορρυθμισμένες και ιδιωτικοποιημένες χρηματαγορές.

Παρόμοια Άρθρα

Παρατάξεις