Αχτσιόγλου: Έσβησε τα αντιμνημονιακά της «ίχνη» στο twitter, αλλά…

Η νέα υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης Έφη Αχτσιόγλου, μόλις έμαθε πως «κέρδισε» ένα υπουργείο, το πρώτο πράγμα που έκανε είναι να σβήσει τα αντιμνημονιακά της «ίχνη» στο twitter. Ωστόσο, και βίντεο υπάρχουν που δείχνουν την «αντιπολιτευόμενη» και «αντιμνημονιακή» Αχτσιόγλου, και τα ίδια τα κείμενά της.

Στο βίντεο που δημοσιεύει η σελίδα, ως «αντιπολιτευόμενη» και «αντιμνημονιακή»,  η νέα υπουργός Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου λέει: «Τόσο καιρό συμβαίνουν αυτά (σ.σ.: ομαδικές απολύσεις, κατάργηση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων επί κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), διότι είμαστε σκυφτοί, σύντροφοι», προσθέτοντας: «Αυτό δεν είναι το δίκαιο… Το δίκαιο το φτιάχνουν οι λαοί, δεν το φτιάχνουν οι τεχνοκράτες της τρόικας». Τώρα, μετά τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ και την ενεργό της συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις, ποιος φτιάνει το… δίκαιο; Η ερώτηση ρητορική…

Ούσα υποψηφία βουλευτής Επικρατείας ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Γενάρη 2015, σε άρθρο της στο rednotebook. gr υπό τον τίτλο «Μια ηχηρή αριστερή απάντηση στην Ευρώπη της κρίσης», έγραφε στο πλαίσιο της προσπάθειάς της να πείσει τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ που θα έφερνε, όπως έλεγε το σύνθημά του τότε, την… ελπίδα: «H σημασία των επικείμενων εκλογών έχει υπογραμμιστεί πολλές φορές και από τις πιο διαφορετικές φωνές. Από το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών θα εξαρτηθεί αν η Ελλάδα θα σταματήσει να είναι ένα πειραματόζωο των αγορών, ένας παθητικός δέκτης καταστροφικών πολιτικών και θα διεκδικήσει ενεργητικά στην Ευρώπη την αλλαγή της διεθνούς ατζέντας. Θα εξαρτηθεί επίσης αν η σημερινή Ευρώπη της ακραίας λιτότητας και της ασφυκτικής δημοσιονομικής πειθαρχίας θα ηττηθεί και θα επιστρέψει στις αρχές που την έκαναν να διεκδικεί την πολιτική της ενοποίηση, την αλληλεγγύη, την αξιοπρέπεια και τη δικαιοσύνη».

Και παρακάτω:  «Αυτό που εισφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ με την πρότασή του είναι μια συνολικά διαφορετική λογική, η οποία πράγματι τίθεται απέναντι στην έως σήμερα κυρίαρχη. Στις επερχόμενες εκλογές, λοιπόν, γινόμαστε μάρτυρες της σύγκρουσης των δύο λογικών. Από τη μια βρίσκεται η έως σήμερα κυρίαρχη λογική του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, μια λογική που διαπνέεται από την αρχή του ανταγωνισμού, στοχεύει στην επίτευξη γρήγορου κέρδους και συσσώρευσης πλούτου στα χέρια λίγων, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που έχει η υλοποίησή της στην κοινωνία και το περιβάλλον… Αυτό που εισφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ με την πρότασή του είναι μια συνολικά διαφορετική λογική, η οποία πράγματι τίθεται απέναντι στην έως σήμερα κυρίαρχη. Στις επερχόμενες εκλογές, λοιπόν, γινόμαστε μάρτυρες της σύγκρουσης των δύο λογικών. Από τη μια βρίσκεται η έως σήμερα κυρίαρχη λογική του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, μια λογική που διαπνέεται από την αρχή του ανταγωνισμού, στοχεύει στην επίτευξη γρήγορου κέρδους και συσσώρευσης πλούτου στα χέρια λίγων, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που έχει η υλοποίησή της στην κοινωνία και το περιβάλλον» (εδώ το πλήρες κείμενο).

Σε μελέτη της υπό τον τίτλο «Μνημονιακές πολιτικές και Εργατικό Δίκαιο», που έκανε σε συνεργασία με τον προκάτοχό της και μέντορά της, τέως υπουργό Εργασίας Γιώργο Κατρούγκαλο, και δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση Εργατικού Δικαίου (Ειδικό τεύχος στη μνήμη του Α. Καρδαρά), γράφει: «Οι μνημονιακές πολιτικές επιχειρούν μια βίαιη και συνολική αναπροσαρμογή του οικονομικοκοινωνικού συστήματος, η οποία, σε συνδυασμό με την έξωθεν επιβολή της, δικαιολογεί απολύτως τον ισχυρισμό της προμετωπίδας του άρθρου περί “δικαίου κατεχόμενης χώρας. Οι πολιτικές αυτές όχι μόνον απέτυχαν να βγάλουν τη χώρα από την κρίση και έσυραν την οικονομία σε μια σπείρα αργού θανάτου, αλλά υπονομεύουν τα θεμέλια του ατομικού και συλλογικού Εργατικού Δικαίου και την ίδια την αρχή του κοινωνικού κράτους. Το πλέγμα των νομοθετικών μέτρων, με τα οποία επιχειρείται η επιβολή αυτών των πολιτικών, ουσιαστικά αποτελεί ένα νέο παρασύνταγμα, στο βαθμό που η εφαρμογή τους προϋποθέτει αναγκαστικά τον παραμερισμό πολλών θεμελιωδών ρυθμίσεων του οικονομικού -και όχι μόνον- Συντάγματος» (εδώ το πλήρες κείμενο).

Από τα παραπάνω και με βάση τον ενεργό ρόλο που έχει στις «διαπραγματεύσεις» για το νέο εργασιακό «Αρμαγεδδώνα» γίνεται φανερό ότι η πολιτική του υπουργείου στα εργασιακά θα είναι ίδια και απαράλλακτη: κατεδάφιση των όποιων εργασιακών προστατευτικών νόμων έχουν μείνει, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι «ολίγοι», το κεφάλαιο, οι δανειστές.

Με πληροφορίες από rednotebook. gr,
Επιθεώρηση Εργατικού Δικαίου