ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ: Η νέα παράταξη στο ΝΤ της ΑΔΕΔΥ Κέρκυρας

Nέο ανεξάρτητο συνδικαλιστικό σχήμα – ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ:

Συνθήκες απόλυτου πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού αδιεξόδου δημιούργησαν οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν στη λεγόμενη μνημονιακή περίοδο. Απίστευτη ζημιά προκάλεσε στην προοπτική φιλολαϊκής διεξόδου από την κρίση η συνειδητή, κατά την γνώμη μας και όχι σαν προϊόν αυταπατών, όπως ισχυρίστηκε ο κ.Τσίπρας, μνημονιακή μεταστροφή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αν δεν υπάρξει γρήγορη ανασύνταξη των λαϊκών δυνάμεων στην κατεύθυνση δημιουργίας μετώπου αντίστασης και σύγκρουσης με το καθεστώς της επιτροπείας που επιβάλλεται στη χώρα μας με την πρόθυμη συνεργασία της εγχώριας άρχουσας τάξη, διαγράφεται ορατός ο κίνδυνος η κοινωνία μας να βυθιστεί σε ένα μακρύ σκοτάδι, όπου αντιδραστικές έως φασιστικές απόψεις θα κυριαρχήσουν και το αδιέξοδο θα πολλαπλασιαστεί.

Συγκροτούμε ένα νέο ανεξάρτητο συνδικαλιστικό σχήμα στα πλαίσια του Νομαρχιακού τμήματος της ΑΔΕΔΥ , το οποίο δεν υπάγεται οργανωτικά και δεν καλύπτεται από καμία από τις υπάρχουσες παρατάξεις σε επίπεδο ΑΔΕΔΥ. Αποτελούμαστε από εργαζόμενους με διαφορετικές πολιτικές και συνδικαλιστικές διαδρομές που αντιλαμβάνονται τα αδιέξοδα του σημερινού συνδικαλιστικού κινήματος και την ανάγκη συνολικής αναγέννησης του. Απευθυνόμαστε σε κάθε ριζοσπάστη δημοκράτη και αριστερό συνάδελφο που πιστεύει ότι η ανατροπή της σημερινής πραγματικότητας μπορεί να γίνει μόνον με συλλογικούς, ενωτικούς, μετωπικούς αγώνες.

ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΑΝΤΗΘΗΚΑΜΕ:

Το συνδικαλιστικό κίνημα, σε όλες του τις εκφάνσεις,  στάθηκε ανήμπορο να οργανώσει την άμυνα και την αντεπίθεση των εργαζομένων στην πρωτοφανή επίθεση που δέχονται.

Η στάση μας είναι κριτική απέναντι σε όλες τις υπάρχουσες σήμερα παρατάξεις θεωρώντας ότι έχουν σοβαρότατες ευθύνες για την υπάρχουσα κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα. Οι ευθύνες δεν είναι ισομοιρασμένες φυσικά. Είναι ποιοτικά διαφορετικές για τις δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, αλλά και όσων συνέπρατταν μαζί του πολλά χρόνια πριν από την κρίση στον ευρωενωσιακό προσανατολισμό της χώρας και στους περίφημους «κοινωνικούς διαλόγους», Είναι αυτών που καλλιεργούσαν κλίμα συμβιβασμού και υποταγής του ΣΚ, με αποτέλεσμα να βρεθεί τελείως ανέτοιμο στην επίθεση που δέχθηκε με την κρίση.

Ευθύνες υπάρχουν και στις άλλες παρατάξεις οι οποίες είτε από άποψη, είτε από έναν κακώς εννοούμενο παραταξιακό πατριωτισμό, είτε για άλλους λόγους, απέτυχαν την κρίσιμη στιγμή της επίθεσης να οργανώσουν μετωπικά και αποτελεσματικά τους εργαζόμενους.

Για να είναι αποτελεσματικό το συνδικαλιστικό κίνημα στις παρούσες συνθήκες, οφείλει:

  • Να έχει ταξική αναφορά και προσανατολισμό, ανεξαρτησία και αντιπαλότητα με την εργοδοσία, το κράτος και την εκάστοτε κυβέρνηση.

  • Να αντιλαμβάνεται τις διαφορετικές απόψεις στους κόλπους του ως στοιχείο δύναμης και να μπορεί να τις συνθέτει.

  • Να διαθέτει δημοκρατικές εσωτερικές δομές, που να επιτρέπουν πλατιά και ειλικρινή συζήτηση μεταξύ των εργαζομένων στη βάση.

  • Να είναι βαθιά πολιτικοποιημένο και ταυτόχρονα απαλλαγμένο από οπαδικές νοοτροπίες και άγονες περιχαρακώσεις. Να μη μετατρέπει την αναγκαία πολιτικοϊδεολογική αντιπαράθεση σε χωροταξική απομόνωση, αλλά να εξασφαλίζει την ενότητα στη βάση των εργαζομένων, που είναι και η ασπίδα απέναντι στη γραφειοκρατικοποίηση και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό.

  • Ο προγραμματισμός της δράσης του πρέπει να έχει στοιχεία συνέπειας και κλιμάκωσης και να μην εξαντλείται σε εθιμοτυπικές 24ωρες απεργίες, που δεν πείθουν κανένα για την αποτελεσματικότητά τους.

Βέβαια – και αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα – πίσω από την αδυναμία του συνδικαλιστικού κινήματος, υπάρχει η έλλειψη συγκροτημένης αντιπρότασης από μέρους των πολιτικών υποκειμένων που μιλούν στο όνομα των συμφερόντων των εργαζομένων, με τον ριζοσπαστισμό και την πειστικότητα που χρειάζεται, ώστε να τους ενώσει και να τους κινητοποιήσει. Βασικοί άξονες αυτής της αντιπρότασης πρέπει να είναι:

  • Σύγκρουση και ρήξη με ευρώ-ΕΕ, αλλά και με τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ, όπου, εκτός των άλλων, η παρουσία του στο Αιγαίο αποτελεί επίσημη αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας και ανοιχτό κίνδυνο εμπλοκής της χώρας στους πολέμους της περιοχής. Αυτή η σύγκρουση και ρήξη πρέπει να γίνει τώρα ως προϋπόθεση δημιουργίας μιας άλλης κοινωνικο-οικονομικής πραγματικότητας και όχι αντίστροφα, όπως το αντιλαμβάνονται ορισμένοι, μεταθέτοντας τη σύγκρουση αυτή σε ένα απροσδιόριστο και ασαφές μέλλον.

  • Άρνηση πληρωμής του χρέους τώρα, γιατί αποτελεί το βασικό μοχλό εκβιασμών σε βάρος του λαού και τον κορυφαίο μηχανισμό επιτροπείας του από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και γενικότερα την οικονομική ολιγαρχία.

Αυτά τα αιτήματα οφείλουν να αποτελούν άμεσες διεκδικήσεις και όχι αιτήματα ζύμωσης, γιατί συμπυκνώνουν όλες τις τωρινές αντιφάσεις του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Μέσα από την υλοποίησή τους διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις αντιμετώπισης των άμεσων προβλημάτων των εργαζομένων και ανοίγει ο δρόμος, ώστε ο λαός να γίνει νοικοκύρης στον τόπο του.

ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ:

Να συμβάλουμε από τα κάτω στη συγκρότηση ενιαίου μετώπου των εργαζομένων ως μόνη αποτελεσματική απάντηση εκ μέρους τους στο μέγεθος της επίθεσης που δέχονται από την άρχουσα τάξη. Να διαμορφώσουμε κλίμα μετωπικής συμπόρευσης συναδέλφων με διαφορετικές πολιτικές, ιδεολογικές ή κομματικές αναφορές, τις οποίες σεβόμαστε και είναι δικαίωμά τους να τις διατηρήσουν. Να παρεμβαίνουμε στο δημόσιο διάλογο στα πλαίσια των αξιών και της ιδεολογίας του εργατικού κινήματος. Να κρατήσουμε στη συλλογική δράση συναδέλφους που, απογοητευμένοι από την παρούσα κατάσταση, οδηγούνται στην αποστράτευση και στην ιδιώτευση.

ΤΙ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ:

Να συναντηθούμε με ένα μεγάλο κοινωνικό-πολιτικό κύμα, που θα διατηρήσει ότι καλύτερο από την εμπειρία και τη γνώση του ιστορικού εργατικού κινήματος, αλλά και με επάρκεια και αποτελεσματικότητα θα περιγράψει τα καινούργια και ιδιαίτερα στοιχεία της εποχής μας. Μόνον τότε το εργατικό κίνημα μπορεί να διεκδικήσει την ιδεολογική ηγεμονία του στην κοινωνία και τελικά να υπάρξει λύση με γνώμονα τα συμφέροντα και τις ανάγκες των εργαζομένων.

Έχουμε απόλυτη συνείδηση ότι το εγχείρημα που αναλαμβάνουμε είναι πολύ δύσκολο, γιατί βρισκόμαστε σε μία ιστορική συγκυρία, όπου το παλιό πεθαίνει και το καινούργιο που γεννιέται είναι ακόμη πολύ αδύνατο και δύσκολο να αναγνωριστεί. Δεν έχουμε την έπαρση να πιστεύουμε ότι θα είμαστε εμείς εκείνοι, οι οποίοι θα περιγράψουμε τα χαρακτηριστικά του εργατικού κινήματος που χρειάζεται σήμερα. Αυτό είναι έργο ευρύτερων πολιτικών συλλογικοτήτων. Εμείς το μόνο που κάνουμε είναι να καταθέτουμε την αγωνία μας για την ανάγκη ανασύνταξης του εργατικού και λαϊκού κινήματος με θετικό τρόπο, όσο πιο γρήγορα γίνεται. Δηλώνουμε δηλαδή παρόντες, στη συλλογική δράση και με τρόπο που να διευκολύνει τη συνάντησή μας με όσους έχουν τις ίδιες ανησυχίες και προβληματισμούς στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Με συνθήκες δημοκρατικού διαλόγου, με σεβασμό στην αντίθετη άποψη και στο βαθιά πολιτικοποιημένο ανεξάρτητο χαρακτήρα του σχήματος που συγκροτούμε, θα καθορίζουμε κάθε φορά τον τρόπο που θα παρεμβαίνουμε και τη στάση μας στα θέματα που αφορούν τον εργασιακό μας χώρο και το συνδικαλιστικό κίνημα.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ:

  • Για την ενότητα της τάξης ενάντια σε όλους τους διαχωρισμούς στρώματος, φύλου, εθνότητας). Ένα ενιαίο μέτωπο των εργαζομένων για την ανατροπή των πολιτικών του κεφαλαίου και της εργοδοσίας

  • Για ένα πολιτικό και κοινωνικό (εργαζομένων, αγροτών, μικρομεσαίων) μέτωπο φιλολαϊκής διεξόδου από την κρίση

  • Αυξήσεις στους μισθούς για όλους τους εργαζόμενους – να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας.

  • Δημόσια Δωρεάν Παιδεία και Υγεία- αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για σχολεία, ΑΕΙ-ΤΕΙ, νοσοκομεία, περίθαλψη ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των εργαζομένων για τη μόρφωση και την υγεία. Δωρεάν φάρμακα για όλο το λαό

  • Όχι στη φοροληστεία. Σταδιακή κατάργηση του ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ και όλων των έμμεσων φόρων, προοδευτική φορολογική κλίμακα αύξησης των άμεσων φόρων.  

  • 7ωρο, 5θήμερο, 35ωρο χωρίς μείωση αποδοχών

  • Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί σε σχολεία, νοσοκομεία, πρόνοια

  • Επίδομα ανεργίας για όλους μετά τα 18 με την απόλυση ή τη λήψη απολυτηρίου/πτυχίου

  • Η κοινωνική ασφάλιση είναι δικαίωμα. Όχι στο ανταποδοτικό σύστημα. Ενιαίο Αναδιανεμητικό και αλληλέγγυο σύστημα ασφάλισης στα 35 χρόνια εργασίας ή στα 60 έτη. Χρηματοδότηση από κράτος (φορολογία) και εργοδότες. Αυξήσεις στις συντάξεις, δωρεάν εξετάσεις και φάρμακα για όλους

  • Κατάργηση των νόμων και ρυθμίσεων που διαμορφώνουν τους σύγχρονους δουλεμπορικούς όρους (μερική απασχόληση, 5μηνα, ενοικίαση εργαζομένων, κατάργηση κυριακάτικης αργίας)

  • Κατάργηση όλης της αντεργατικής μνημονιακής νομοθεσίας και ειδικά των νόμων που καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις. Προστασία και θεσμοί από το κράτος προστασίας των εργαζομένων (ενίσχυση στις επιθεωρήσεις εργασίας)

  • Όχι στην αξιολόγηση στο δημόσιο, το όπλο για περαιτέρω ιδιωτικοποίηση-εμπορευματοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών για λίγους και έχοντες και για εμπέδωση των μαζικών απολύσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

  • Καμία σκέψη για απελευθέρωση των απολύσεων και για απαγόρευση των απεργιών

  • Να σταματήσουν όλες οι διώξεις σε συνδικαλιστές και σωματεία. Έξω τα ΜΑΤ και η αστυνομία από τους εργατικούς αγώνες.

  • Όχι στους πλειστηριασμούς. Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη

  • Να σταματήσουν-ανατραπούν οι ιδιωτικοποιήσεις σε δημόσιο πλούτο, ακίνητα, ΔΕΚΟ, λιμάνια, αεροδρόμια, υποδομές.

Ο λαός μας έχει εμπειρία ότι οι παραπάνω στόχοι και διεκδικήσεις δεν κατακτώνται χωρίς τον αδιάκοπο και παρατεταμένο αγώνα τους σε κάθε χώρο και κλάδο, με τον ενιαίο-μετωπικό αγώνα εργαζομένων και μικρομεσαίων στρωμάτων. Έχει όμως και εμπειρία ότι οι παραπάνω στόχοι για να επιτευχθούν χρειάζεται η σύγκρουση και ρήξη με την ιμπεριαλιστική επιτροπεία των μνημονίων της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.